Legislator Case Law & Legislation
II K 1670/19 AI generated

II K 1670/19 · Sąd powszechny

Case Number II K 1670/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1670/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Legislator headnote

AI generated

art. 12 § 1 k.k, art. 66 § 1 k.k, art. 67 § 1 k.k, art. 67 § 2 k.k, art. 72 § 1 pkt 5 k.k, art. 67 § 3 k.k; II K 1670/19 · Sąd powszechny: Zdaniem sądu działanie oskarżonej ma cechy czynu ciągłego. Oskarżona nawiązując kontakt z A. N. miała na celu zapewnienie sobie źródła dostaw narkotyków. Korespondencja między nimi dotyczy tylko tych spraw, N. S. działała w podobny sposób: Pisała do A. N., umawiała się z nią na odbiór narkotyków, jechała po nie z J. K.. Jej działania podjęte w okresie około roku, kilka razy. Sąd ocenił, że działaniem tym N. S. wypełniła znamiona przestępstwa z art. 58 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. Stopień społecznej szkodliwości i winy oskarżonej nie są duże. Udzielanie przez oskarżoną narkotyków J.

Keywords

AI generated
substance addiction cocaine trafficking narcotics importation drug trafficking sentencing drug screening test cannabis consumption

Cited Legislation

AI generated
art. 12 § 1 k.k
art. 66 § 1 k.k
o przeciwdziałaniu narkomanii, ustalając jednocześnie, że wina i społeczna szkodliwość czynu oskarżonej nie są znaczne i na podstawie art. 66 § 1 k.k.
art. 67 § 1 k.k
na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k. w zw. z art. 67 § 3 k.k. zobowiązuje oskarżoną N. S. do powstrzymywania się od używania środków odurzających; IV. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
art. 67 § 2 k.k
na podstawie art. 67 § 2 k.k.
art. 72 § 1 pkt 5 k.k
na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k.
art. 67 § 3 k.k
na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k. w zw. z art. 67 § 3 k.k. zobowiązuje oskarżoną N. S. do powstrzymywania się od używania środków odurzających; IV. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
art. 624 § 1 k.p.k
na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.
art. 387 k.p.k
AI generated
IV K 11/21
USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. C. (1) II.(VIa/o) art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 65 §1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty S. K. (1) od 2006r. uczestniczył w obrocie narkotykami, m.in. .na terenie dyskotek sieci P. w U., W. i Białej. Obrót dotyczył przede wszystkim marihuany i tabletek ekstazy, a ponadto także amfetaminy.
II K 34/20
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II AKa 17/13
Sąd Okręgowy W. –. P. w. W. w dniu 26 października 2012 r. wydal wyrok w sprawie o sygn. akt V K 208/10, w której w latach 2000 - 2002 działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi i nieustalonymi osobami, wbrew przepisom ustawy, dokonali wewnątrzwspólnotowej dostawy znacznej ilości środka psychotropowego w postaci amfetaminy w ilości ok. 100 kg oraz (...) tabletek entazy, poprzez zorganizowanie co najmniej dziesięciu transportów samochodowych z ukrytą amfetaminą w/w ilości i jednego transportu również z zawartością ekstazy w w/w ilości, które przekroczyły granicę P. - S. m.in. przez przejście graniczne w Ś., celem dalszej jej sprzedaży na terenie S. tj. o czyn z art. 55 ust 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, przy czym D. O. (1) i M. K. (1) uczynili sobie z popełnienia tego przestępstwa stałe źródło dochodu
II AKa 134/24
Z uwagi na charakter sprawy, dla jasności i czytelności wywodu oraz w celu przedstawienia w sposób pełny rozumowania i stanowiska Sądu odwoławczego w zakresie podjętych rozstrzygnięć, a także dla zapewnienia warunków rzetelnego procesu, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu odstąpił od wymogu sporządzenia uzasadnienia zgodnie ze wskazaniem art. 99a § 1 k.p.k. Sąd Apelacyjny w orzekającym składzie zgadza się z argumentacją wspierającą takie stanowisko wyrażoną w orzeczeniach m.in. Sądu Najżywszego - wyrok z 11 sierpnia 2020 r., I KA 1/20, OSNKW 2020, nr 9-10, poz. 41, Sądu Apelacyjnego w Gdańsku - wyrok z 17 czerwca 2020 r., II AKa 64/20, LEX nr 3055805 i Sądu Apelacyjnego w Poznaniu - wyrok z 12 listopada 2020 r., II AKa 217/18, LEX nr 3104650.
II K 15/24
Sygn. akt: II K 15/24 4074-4 Ds 2870.2023 1.WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 luty 2025r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Marek Tyciński Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marcin Szymczak w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum - Zachód w Toruniu Jarosława Kosińskiego po rozpoznaniu dnia 14.11.2024, 19.12.2024 r. i 30.01 2025r. sprawy J. W. s. J. i W. z domu T. ur. (...) w C. oskarżonego o to, że: 1. w bliżej nieustalonym okresie do dnia 13 października 2023r. w T. przy ul. (...) posiadał wbrew przepisom ustawy znaczną ilość środka psychotropowego w postaci amfetaminy o łącznej wadze 125,79 grama netto tj. o czyn z art. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, 2. w kresie od 21 sierpnia 2023r. do 13 października 2023r. w T., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie, nie mniej niż osiem razy, udzielił M. G. substancję psychotropową w postaci amfetaminy tj. o czyn z art. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12§1 kk orzeka: I. uznaje oskarżonego J. W. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 70 ust. 4a Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 1000 zł (tysiąc złotych) III. uznaje oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 58 ust 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie art. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 70 ust. 4a Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 1000 zł (tysiąc złotych); V. na podstawie art. 85§1 kk i art. 86§1 kk łączy jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonego w punktach I i III wyroku i wymierza mu karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; VI. ma podstawie art. 70 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek przez zniszczenie preparatu amfetaminy o wagach 10,319 grama, 85,239 grama i 4,637 grama; VII. na podstawie art. 244§2kk orzec przepadek dowodów rzeczowych w postaci czarnego pojemnika, szklanego pojemnika, białego pojemnika i wagi elektronicznej; VIII. na podstawie art. 230§2kpk zwraca oskarżonemu telefon komórkowy (...); IX. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokata A. M. kwotę 1176 zł (tysiąc sto siedemdziesiąt sześć złotych) powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu; X. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 15/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. J. W. 1. W bliżej nieustalonym okresie do dnia 13 października 2023 r. w T. przy ul. (...) posiadał wbrew przepisom ustawy znaczną ilość środka psychotropowego w postaci amfetaminy o łącznej wadze 125,79 grama netto, tj. dopuścił się czynu z art. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii. 2. W okresie od 21 sierpnia 2023 r. do 13 października 2023 r. w T., wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie, nie mniej niż osiem razy, udzielił M. G. substancję psychotropową w postaci amfetaminy, tj. dopuścił się czynu z art. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 kk. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 13 października 2023 r. funkcjonariusze Policji w toku czynności operacyjnych ujawnili w mieszkaniu przy ul. (...) środki psychotropowe w postaci amfetaminy o łącznej wadze 125,79 grama netto należące do J. W.. J. W. pomieszkiwał w ww. mieszkaniu wraz z M. G., z którą łączyły go intymne relacje. Właścicielką ww. mieszkania (i współlokatorką wyżej wymienionych) była D. S.. Kobieta przyjęła do swojego mieszkania M. G., po tym jak odeszła ona od partnera, który stosował wobec niej przemoc. M. G. była poszukiwana przez Policję a D. S. miała tego świadomość, wiedziała również, że w jej mieszkaniu znajdowały się narkotyki. J. W. udzielał M. G. nieodpłatnie substancji psychotropowej w postaci amfetaminy co najmniej raz w tygodniu w okresie od 21 sierpnia 2023 r. do 13 października 2023 r., tj. co najmniej 8 razy. J. W. i M. G. wspólnie zażywali narkotyki. -------------------------------------------------------------- J. W. był wielokrotnie karany sądownie. Częściowo wyjaśnienia J. W. K. 38-39v, 46-47, 167v, 191-191v Częściowo zeznania D. S. K. 18-18v, 69-69v, 173v-174 Zeznania M. G. K. 23-23v, 31-31v Notatka urzędowa; Protokół zatrzymania J. W.; Protokół przeszukania mieszkania przy ul. (...) w T.; Protokół przeszukania J. W.; Protokół oględzin rzeczy; Protokół przeszukania M. G.; Opinia Instytutu (...) w B. K. 1, 32-32v; K. 2-2v; K. 4-6; K. 7-8v; K. 9-11, 16-17, 28-30; K. 14-15v; K. 131-134v Dane o karalności K. 62-62v Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Ocena Dowodów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 Częściowo wyjaśnienia J. W. Oskarżony początkowo przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, tj. posiadania amfetaminy w ilości 125,79 grama netto oraz udzielania amfetaminy wielokrotnie M. G.. Następnie oskarżony zmienił swoje wyjaśnienia w zakresie udzielania amfetaminy M. G., twierdząc, że dopiero w dniu 13 października 2023 r. ok. godz. 3:00 w nocy przywiózł narkotyki do mieszkania. Chciał je zażyć wspólnie z M. G., jednak nie zdążył tego zrobić, bo ok. godz. 7:00 rano w mieszkaniu pojawiła się Policja. Oskarżony twierdził, że nie zażywał narkotyków wspólnie z M. G. ani samodzielnie a kupując narkotyki w dniu 13 października 2023 r. popełnił błąd. Podczas ostatniej rozprawy przed Sądem oskarżony całkowicie zmienił swoje wyjaśnienia, tzn. wyjaśnił, że zabezpieczone narkotyki należały prawdopodobnie do innych zamieszkujących w mieszkaniu D. S. osób, a on wziął na siebie winę by chronić D. S., na którą spadła by odpowiedzialność karna za posiadanie narkotyków, bo zostały one ujawnione w jej mieszkaniu, a ona nie byłaby w stanie wykazać swojej niewinności. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego wyłącznie w zakresie w jakim przyznał się do popełnienia obu zarzucanych mu czynów. Te wyjaśnienia były bowiem jasne, spójne i logiczne, nadto korelowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Późniejsze wyjaśnienia oskarżonego i nieprzyznanie się do popełnienia zarzucanych mu czynów zmierzało wyłącznie do zminimalizowania lub uniknięcia grożącej mu odpowiedzialności karnej. Częściowo zeznania D. S. Świadek D. S. zeznała, że M. G. i J. W. pomieszkiwali w jej mieszkaniu. Świadek zeznała, że wiedziała, iż M. G. ukrywała się przed Policją oraz że w jej mieszkaniu znajdowały się narkotyki. D. S. zeznała początkowo, że nie wiedziała do kogo należały ww. narkotyki. W toku drugiego przesłuchania świadek oświadczyła, że zabezpieczone w jej mieszkaniu narkotyki należały wyłącznie do J. W.. Przed sądem D. S. zeznała, że nie wiedziała, iż w jej mieszkaniu znajdowały się narkotyki. Mimo to wskazała, że należały one częściowo do J. W. a częściowo do M. G.. Zdaniem świadka wymienieni byli uzależnieni od narkotyków. D. S. zeznała ponadto, że J. W. i D. G. byli parą, a oskarżony po odnalezieniu narkotyków w mieszkaniu wziął na siebie całą winę, aby chronić partnerkę. Sąd dał wiarę zeznaniom D. S. jedynie w zakresie w jakim zgodne były z pozostałym materiałem dowodowym załączonym do akt sprawy, tj. że narkotyki należały do J. W. oraz że wymienionego i M. G. łączyły relacje intymne. Zeznania świadka złożone przed Sądem zmierzały wyłącznie do zminimalizowania odpowiedzialności karnej grożącej oskarżonemu. Zeznania M. G. M. G. zeznała, że ujawnione w mieszkaniu narkotyki należały do J. W., który raz w tygodniu udzielał jej ich nieodpłatnie. Sąd dał wiarę zeznaniom M. G., które były jasne, logiczne i spójne. Świadek w momencie ujawnienia narkotyków nie pracowała, ukrywała się przed organami ścigania, nie byłoby jej zatem nawet stać na zakup amfetaminy. Trudno zatem przyjąć, żeby ww. środki mogły stanowić także jej własność. Notatka urzędowa;Protokół zatrzymania J. W.;Protokół przeszukania mieszkania przy ul. (...) w T.;Protokół przeszukania J. W.;Protokół oględzin rzeczy;Protokół przeszukania M. G.;Opinia Instytutu (...) w B. Sąd nie miał wątpliwości co do wiarygodności dowodów z dokumentów wymienionych w części 1.1. niniejszego uzasadnienia. Dokumenty te zostały sporządzone w sposób prawidłowy przez uprawnione do tego podmioty. Autentyczność oraz treść ww. dokumentów nie budziła wątpliwości stron postępowania. Zgodnie z protokołem przeszukania mieszkania znajdującego się w T. przy ul. (...) ujawniono w nim białą sproszkowaną oraz zbryloną substancję, którą po zbadaniu przez Instytut (...) w B. okazała się być amfetamina w łącznej ilości 125,79 grama netto. Dane o karalności Dokument urzędowy. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Zeznania Z. M. - K. 88-88v Świadek Z. M. zeznał, że oskarżony przez jakiś czas u niego pracował. Zeznania świadka były wiarygodne, jednak nie miały znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. List M. G. - K. 184-184v Wg oskarżonego M. G. w liście skierowanym do niego napisała, że oskarżony nie udzielał jej narkotyków. M. G. w ww. liście napisała "(...) stanowczo zaprzeczyłam, że cokolwiek mi sprzedawałeś". Wskazać należy, że zgodnie z ustaleniami poczynionymi w niniejszej sprawie J. W. faktycznie nie sprzedawał, lecz udzielał nieodpłatnie narkotyków M. G.. Poza tym list M. G. do J. W. w ocenie Sądu świadczy wyłącznie o zażyłych relacjach wyżej wymienionych, nie zawiera okoliczności stanowiących o niewinności oskarżonego. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I J. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przepis art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii stanowi, że kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Zgodnie z ust. 2 przywołanego przepisu jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Pojęcie „znacznej ilości” nie zostało ustawowo zdefiniowane i stanowi znamię o charakterze nieostrym. W judykaturze przyjmuje się, że znaczna ilość środka odurzającego to taka ilość, która jednorazowo mogłaby zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób. Przy ocenie czy ilość środka odurzającego jest „znaczna” należy uwzględnić nie tylko masę substancji, ale również jej rodzaj, co częstokroć wiąże się z możliwością zaspokojenia potrzeb danej ilości osób tych substancji zażywających. Oskarżony w bliżej nieustalonym okresie do dnia 13 października 2023 r. w T. przy ul. (...) posiadał wbrew przepisom ustawy znaczną ilość środka psychotropowego w postaci amfetaminy o łącznej wadze 125,79 grama netto, tym samym swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa uregulowanego w art. 62 ust. 2 cyt. ustawy. ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem III J. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przepis art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii stanowi, że kto, wbrew przepisom ustawy, 1) udziela innej osobie środka odurzającego, substancji psychotropowej lub nowej substancji psychoaktywnej, 2) ułatwia albo 3) umożliwia ich użycie albo 4) nakłania do użycia takiego środka lub substancji, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Dla bytu przestępstwa z art. 58 cyt. ustawy konieczne jest, aby odbiorcą narkotyków był konsument, tj. osoba przyjmująca środek odurzający (w całości) w celu jego zażycia. J. W. swoim zachowaniem wypełnił ustawowe znamion przestępstwa uregulowanego w art. 58 ust. 1 cyt. ustawy. W okresie od 21 sierpnia 2023 r. do 13 października 2023 r. w T. w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie, nie mniej niż osiem razy, udzielił M. G. substancji psychotropowej w postaci amfetaminy. M. G. ww. amfetaminę zażywała. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, Przepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności J. W. I Za przypisane oskarżonemu w punkcie I wyroku przestępstwo, tj. z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd wymierzył mu karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. J. W. III Za przypisane oskarżonemu w punkcie III wyroku przestępstwo, tj. z art. 58 ust. 1 cyt. Sąd wymierzył mu karę 2 miesięcy pozbawienia wolności. J. W. V W miejsce ww. kar jednostkowych na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Na gruncie niniejszej sprawy Sąd mógł wymierzyć karę łączną w granicach od 1 roku i 3 miesięcy pozbawiania wolności do 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzona kara mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu, a także okoliczności obciążające w postaci uprzedniej karalności oskarżonego. W ocenie Sądu wymierzona kara spełni swoje cele w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze w stosunku do oskarżonego. Dolegliwość kary nie przekracza stopnia winy oskarżonego. J. W. II, IV Na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne: - w wysokości 1.000 zł za czyn przypisany w punkcie I wyroku, - w wysokości 1.000 zł za czyn przypisany w punkcie II wyroku. . Orzeczenie ww. świadczenia było obligatoryjne, a minimalna kwota świadczenia wynosiła 1.000 zł. J. W. VI, VII Na podstawie art. 70 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł przepadek przez zniszczenie preparatu amfetaminy o wagach 10,319 grama, 85,239 grama i 4,637 grama. Sąd orzekł również przepadek dowodów rzeczowych w postaci czarnego pojemnika, szklanego pojemnika, białego pojemnika i wagi elektronicznej, gdyż służyły one do popełnienia przestępstwa. J. W. VIII Na podstawie art. 230 §2 kpk Sąd zwrócił oskarżonemu telefon komórkowy. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. Koszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IX Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. A. M. kwotę 1176 zł powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu na podstawie § 17 w zw. z § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. X Na podstawie art. 624 § 1 kpk Sąd oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa. Uwzględniając warunki osobiste i majątkowe oskarżonego Sąd doszedł do przekonania, że uiszczenie ww. kosztów byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Podpis

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 1670/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 2 lutego 2021 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Aleksandra Grzelak - Kula Protokolant Dagmara Nowicka - Bemś przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze – Magdaleny Kolasińskiej po rozpoznaniu 16 lipca 2020 r. i 21 stycznia 2021 r. sprawy N. S. PESEL: (...) oskarżonej o to, że: w okresie od 13 maja 2018 r. do maja 2019 r. w J. w warunkach czynu ciągłego wbrew przepisom ustawy udzieliła J. K. substancję psychotropową uprzednio zakupiona przez siebie: - nie mniej niż trzykrotnie częstując tabletkami ekstazy - nie mniej niż dwukrotnie częstując amfetaminą to jest o czyn z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. I. ustala, że oskarżona N. S. w okresie od 13 maja 2018 r. do 14 maja 2019 r. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w J. wbrew przepisom ustawy nie mniej niż trzykrotnie udzieliła J.

K. tabletek extasy i nie mniej niż dwukrotnie udzieliła mu amfetaminy w nieustalonej ilości, nie mniejszej każdorazowo niż jedna porcja, czym wyczerpała znamiona czynu zabronionego z art. 58 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, ustalając jednocześnie, że wina i społeczna szkodliwość czynu oskarżonej nie są znaczne i na podstawie art. 66 § 1 k.k. oraz art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne warunkowo umarza na okres 2 (dwóch) lat próby; II. na podstawie art. 67 § 2 k.k. oddaje oskarżoną N. S. w okresie próby pod dozór kuratora;

III. na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 k.k. w zw. z art. 67 § 3 k.k. zobowiązuje oskarżoną N. S. do powstrzymywania się od używania środków odurzających; IV. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1670/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. N. S. N. S. w okresie od 13 maja 2018 r. do 14 maja 2019 r. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w J. wbrew przepisom ustawy nie mniej niż trzykrotnie udzieliła J. K. tabletek extasy i nie mniej niż dwukrotnie udzieliła mu amfetaminy w nieustalonej ilości, nie mniejszej każdorazowo niż jedna porcja. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty N. S. i J.

K. byli parą od 13 maja 2018 r. do 14 maja 2019 r. N. S. mieszkała wtedy sama, bez rodziców, na utrzymaniu których jednak pozostawała, a J. K. u niej pomieszkiwał. W tym okresie N. S. nawiązała kontakt ze swoją koleżanką z gimnazjum A. N., o której wiedziała, że zajmuje się sprzedażą narkotyków. N. S. co najmniej trzy razy kupiła od A. N. tabletki extasy i co najmniej dwa razy porcje amfetaminy, które zażyła razem z J. K.. częściowo wyjaśnienia N. S. 53-56, 113 zeznania J. K. 38-39, 48-49, 114 częściowo zeznania A. N. 123 częściowo zeznania P. S. 3-4, 122 korespondencja 5-34 nagranie 97 N. S. ma 21 lat, jest bezrobotna, pozostaje na utrzymaniu rodziców.

W czasie popełnienia zarzucanego jej czynu nie miała zniesionej ani w znacznym stopniu ograniczonej zdolności rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. Nie była karana za przestępstwa. oświadczenie 113 opinia sądowopsychiatryczna 65-66 dane o karalności 45 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu wyjaśnienia oskarżonej N. S. Sąd ocenił je jako w części wiarygodne, tj. co do tego, że była związana z J. K., że on u niej mieszkał, że zna A.

N. i że jeden raz kupiła od niej tabletkę extasy. W tej części relacja oskarżonej jest zgodna z zeznaniami J. K. i A. N., znajduje także potwierdzenie w korespondencji, jaką prowadziła z A. N.. W pozostałym zakresie wyjaśnienia oskarżonej stanowią próbę przerzucenia odpowiedzialności za zażywanie narkotyków na J. K. i są sprzeczne z zeznaniami A. N. oraz z treścią korespondencji między kobietami. N. S. przyznała, że jeden raz kupiła tabletkę extasy za namową partnera, ale odcięła się od pozostałych zakupów. Sąd uznał te wyjaśnienia za nieprawdziwe.

O ile oskarżona jest skonfliktowana z J. K. i pełna żalu do niego, to jego zeznania nie są jedynym dowodem, który nakazuje uznać te jej wyjaśnienia za niewiarygodne. Przede wszystkim ojciec oskarżonej zabezpieczył korespondencję prowadzoną przez nią z A. N.. Jest to dowód obiektywny, który powstał w czasie, gdy N. S. i J. K. pozostawali w dobrych relacjach. Wynika z niego jasno, że to N. S. kontaktowała się z A. N. chcąc nabyć extasy lub amfetaminę, zaś ta ostatnia to potwierdziła i dodała, że zawsze to oskarżona kupowała od niej narkotyki, choć J.

K. jej towarzyszył. Nie ma powodów, by uznać, że to J. K. podszywał się pod N. S. i prowadził korespondencję z A. N., skoro nabywcą była N. S.. Przedstawiona w toku postępowania przez obrońcę korespondencja J. K. jest pisana zupełnie inaczej, nie sposób, zwłaszcza w świetle zeznań A. N., przyjąć za oskarżoną, że to J. K. pisał te wiadomości z telefonu oskarżonej. Sąd nie dał wiary twierdzeniu oskarżonej, że to J. K. nakłaniał ją do pisania do A. N.. Lektura tych wiadomości nie pozostawia złudzeń, że N. S. robiła to z własnej woli, informując nawet A.

N. o tym, jak się czuła po zażyciu narkotyków, wysyłając jej zdjęcia wspólnych chwil z ówczesnym chłopakiem. zeznania J. K. Sąd uznał je za wiarygodne. W przeciwieństwie do oskarżonej świadek nie odcinał się od wydarzeń, które miały miejsce, nie przerzucał odpowiedzialności na swoją byłą partnerkę. Lojalnie przyznawał, że zażywali narkotyki razem, że miał dostęp do konta oskarżonej na facebooku. Jego zeznania znajdują potwierdzenie w zeznaniach A. N., częściowo w zeznaniach P. S., w korespondencji między kobietami.

Mimo że J. K. rozstał się w niezgodzie z N. S. i z jego powodu podjęła ona próbę odebrania sobie życia, nie przedstawiał jej wyłącznie w złym świetle. Podawał, że wspólnie jeździli do A. N., przyznał się do zażywania narkotyków razem z nią, podał, że czerpał z tego przyjemność. Z pewnością nagranie, na którym J. K. "przeprasza", nie może stanowić przeciwwagi dla jego zeznań. Świadek podał okoliczności, w jakich powstało to nagranie, twierdzenia te są zbieżne z zeznaniami P. S., który to nagranie wykonał. O ile zrozumiała jest złość i frustracja ojca wobec człowieka, przez którego jego córka podjęła próbę samobójczą, o tyle wymuszone przemocą określone oświadczenie nie może być uznane za okoliczność, która może zdeprecjonować zeznania J.

K.. zeznania P. S. Jego zeznania nie mają zasadniczego znaczenia dla ustaleń co do nabywania przez N. S. substancji psychotropowych i ich ilości, lecz mają wpływ na ocenę wiarygodności zeznań J. K.. Sąd uznał, że nie można przyjąć za szczere zeznań, w których podał, że gdy spotkał J. K. na ulicy (...), J. K. zaczął się obwiniać i przepraszać. J. K. przedstawił, w jakich okolicznościach doszło do wykonania tego nagrania, podał, jak się wtedy czuł i dlaczego wypowiada się w określony sposób. Treść tego nagrania również wskazuje, że druga osoba, czyli P. S., każe mu mówić określone treści i nie ma to nic wspólnego ze swobodną wypowiedzią.

Nie ulga wątpliwości, że z powodu rozstania z J. K. N. S. próbowała odebrać sobie życie, zaś jej ojciec mógł o to obwiniać J. K.. Z zeznań P. S. wynika, że gdy czytał wiadomość na telefonie córki, to zorientował się, że A. N. sprzedaje narkotyki. Nie powiedział jednak, że to jego córka kupuje od niej narkotyki. Taki sposób rozumowania w powiązaniu ze zgłoszeniem się na Policję, naciskami wywieranymi przez P. S. również na A. N., o których ta mówiła w złożonych w sądzie zeznaniach, pokazuje, że P. S. jest świadkiem nieobiektywnym, patrzącym na oskarżoną bardzo subiektywnie, nie dostrzegającym, że to ona kupowała substancje psychotropowe. zeznania A.

N. Sąd ocenił jej relację jako częściowo wiarygodną. Została prawomocnie skazana za udzielanie N. S. narkotyków, a zatem nie miała powodów, by zeznawać nieprawdę, aby ochronić siebie - co do rodzaju i ilości substancji, które jej tym wyrokiem przypisano. Z jej zeznań jasno wynika, jak doszło do odnowienia kontaktu z oskarżoną oraz że 3 razy sprzedała N. S. tabletki extasy. Korespondencja między kobietami wskazuje jednak, że N. S. nabywała u niej także amfetaminę ("białe", symbol diamentu-kryształu, "futro" - są to slangowe określenia amfetaminy).

Z zeznań J. K. wynika ponadto, że zażywali razem także amfetaminę - według jego relacji kilka razy, nie określił dokładnie, ile, a zatem więcej niż jeden, czyli co najmniej dwa. Biorąc pod uwagę, że oskarżona kupowała narkotyki tylko od A. N., co potwierdziła oskarżona, tylko do niej jeździła z J. K., tylko z nią umawiała się na messengerze, należało uznać, że nabywała także amfetaminę, a zeznania A. N. w tym zakresie nie są prawdziwe. nagranie Jest to autentyczne nagranie wykonane przez P. S. podczas przypadkowego spotkania z J.

K.. Zdarzenie uwiecznione na nim jest, zdaniem sądu, wymuszone przez P. S., a z wygłoszonych przez J. K. przeprosin nie wynika, by N. S. nie udzielała mu narkotyków. opinia sądowopsychiatryczna Jest pełna, jasna i nie zawiera sprzeczności. Nie była podważana przez strony. Sąd także jej nie zakwestionował. dane o karalności Jest to dokument pochodzący z państwowego rejestru, nie było powodów, by nie dać mu wiary. wydruk korespondencji Są to rozmowy między N. S. a A. N. zgrane z telefonu oskarżonej przez jej ojca. Nie było powodów, by podważać ich autentyczność.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I N. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej N. S. w okresie od 13 maja 2018 r. do 14 maja 2019 r. nie mniej niż trzy razy przekazała J. K. tabletki extasy i nie mniej niż dwa razy porcję amfetaminy. To N. S. kontaktowała się z A. N., informowała ją, czego potrzebuje, umawiała się z nią na odbiór i płaciła za narkotyki. Następnie zażywała je razem z J. K. dając mu kupione przez siebie porcje.

Zdaniem sądu działanie oskarżonej ma cechy czynu ciągłego. Oskarżona nawiązując kontakt z A. N. miała na celu zapewnienie sobie źródła dostaw narkotyków. Korespondencja między nimi dotyczy tylko tych spraw, N. S. działała w podobny sposób: Pisała do A. N., umawiała się z nią na odbiór narkotyków, jechała po nie z J. K.. Jej działania podjęte w okresie około roku, kilka razy. Sąd ocenił, że działaniem tym N. S. wypełniła znamiona przestępstwa z art. 58 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 k.k. Stopień społecznej szkodliwości i winy oskarżonej nie są duże. Udzielanie przez oskarżoną narkotyków J.

K. odbywało się za jego zgodą, był to ich sposób na spędzanie wolnego czasu, razem odbierali je od A. N.. N. S. była zakochana w swoim partnerze, jest młoda. Ilości, jakich mu udzieliła, nie były duże. Na przestrzeni roku było to raptem 5 zachowań. Sąd ocenił, że okoliczności te w powiązaniu z niekaralnością oskarżonej pozwalają na warunkowe umorzenie postępowania wobec niej. Okres próby sąd wyznaczył na 2 lata uznając, że jest to uzasadnione okolicznościami: młode osoby narażone są na kontakt z narkotykami, powszechność ich zażywania wśród młodzieży, łatwy dostęp do nich uzasadnia przekonanie, że należy przez okres 2 lat kontrolować oskarżoną.

Brak jest jakichkolwiek sygnałów o naruszaniu przez oskarżoną prawa, jej tryb życia nie budzi zastrzeżeń.

4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności N. S. II W celu wzmocnienia kontroli nad oskarżoną, a także w celu wspierania u niej pozytywnych modeli zachowań sąd oddał ją pod dozór kuratora. N. S. III Sąd uznał także za celowe zobowiązanie N. S. do powstrzymywania się od używania środków odurzających. Oskarżona z powodu ich zażywania popadła w konflikt z prawem, ich zażywanie jest nielegalne i powinno być piętnowane.

Obowiązek ten powinien dodatkowo zmotywować oskarżoną do zgodnego z prawem trybu życia, ponieważ jego nieprzestrzeganie może skutkować podjęciem postępowania warunkowo umorzonego. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Na marginesie sąd wskazuje, że nawet gdyby przyjąć za oskarżoną, że to J.

K. dawał jej pieniądze na zakup narkotyków, to nie zwalniałoby jej to z odpowiedzialności za zarzucane jej przestępstwo. Znamionami występku z art. 58 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii są bowiem także ułatwianie albo umożliwienie użycia substancji psychotropowych innej osobie. Oznacza to, że już samo nawiązanie kontaktu z A. N. w celu nabywania od niej narkotyków, umawianie się z nią na ich odbiór z pewnością stanowiło ułatwienie zażywania takich substancji J. K.. Nie ulega przecież wątpliwości, że to N. S. odnowiła znajomość z A.

N. i to ona prowadziła z nią korespondencję na temat nabywania substancji psychotropowych.

7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Oskarżona została zwolniona z kosztów sądowych, ponieważ nie pracuje i pozostaje na utrzymaniu rodziców. 6. 1Podpis