V U 1604/13 · Sąd powszechny

Sygn. akt V U 1604/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2014 roku Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb. V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na posiedzeniu niejawnym w składzie : Przewodniczący: Sędzia SR(del.) Urszula Sipińska-Sęk po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 roku sprawy G. P. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy postanawia : umorzyć postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Dnia 4 czerwca 2013 roku G. P. (2) wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 22 maja 2013 roku odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego odrzucenie z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 30 kwietnia 2013 roku od którego wnioskodawca nie wniósł sprzeciwu do Komisji Lekarskiej ZUS. Na rozprawie w dniu 25 lutego 2014 roku pełnomocnik wnioskodawcy oświadczył, że cofa odwołanie. Pismem z dnia 10 marca 2014 roku organ rentowy wyraził zgodę na cofnięcie odwołania przez wnioskodawcę i umorzenie postępowania w sprawie. Sąd Okręgowy -

Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył co następuje :

Oświadczenie pełnomocnika wnioskodawcy w przedmiocie cofnięcia zostało poddane ocenie Sądu z punktu widzenia dyrektyw wypływających z art. 203 § 4 k.p.c. według kryteriów zgodności z prawem, zasadami współżycia społecznego oraz tego czy nie zmierza do obejścia prawa. Sąd Okręgowy ocenił także - zgodnie z art. 469 k.p.c. - czy złożone oświadczenie nie narusza słusznego interesu ubezpieczonego. W ocenie Sądu czynność procesowa w postaci cofnięcia odwołania w niniejszej sprawie, za zgodą strony przeciwnej jest prawnie dopuszczalna i nie narusza żadnego z wyżej powołanych przepisów k.p.c. Skuteczne cofnięcie odwołania winno w przedmiotowej sprawie skutkować umorzeniem postępowania. Z tych też względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 355 k.p.c. w związku z art. 203 § 4 k.p.c. i art. 469 k.p.c. orzekł jak w sentencji.