II K 104/19 · Sąd powszechny

Wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 26 stycznia 2022 roku - sygn.

Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 29 listopada 2019 r., sygn.

P. wraz z M. M. mieszkają na piętrze budynku przy ulicy (...) w S.. Parter zajmuje B. B.. Mieszkańcy wspólnie użytkują strych. Do B. B. często przychodzi Z. S., jej kuzyn. Mieszkańcy oraz Z. S. pozostają w konflikcie. Drzwi do budynku czasem się nie zatrzaskują i pozostają otwarte.

Sygn. akt II Ka 848/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 kwietnia 2026r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia SO Paweł Mądry Protokolant: sekr. sąd. Beata Wilkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 27 stycznia, 03 marca i 07 kwietnia 2026 r. sprawy H. I. (2) oskarżonego o czyn z art. 217 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżycielkę prywatną od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 25 września 2025 r. sygn. akt II K 21/24 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: 1. ustalając, iż H. I. (2) w dniu 08 stycznia 2024r. w miejscowości Ś., gmina M., województwo (...), naruszył nietykalność cielesną H. I. (1) w ten sposób, że uderzył ją czajnikiem w lewą rękę, a następnie ścisnął dłońmi ramiona pokrzywdzonej i pchnął w kierunku drzwi kuchennych, zaś pokrzywdzona tracąc równowagę uderzyła plecami o futrynę drzwi i ścianę, w wyniku czego pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w postaci dwóch linijnych otarć naskórka okolicy prawej łopatki o długości 10 cm oraz krwiaków podskórnych na obu rękach, powodując rozstrój zdrowia pokrzywdzonej na okres trwający nie dłużej niż siedem dni, zaś ten czyn wyczerpuje dyspozycję art. 157 § 2 kk, na podstawie art. 66 § 1 kk i art. 67 § 1 kk warunkowo umarza postępowanie karne wobec oskarżonego na okres jednego roku, 2. na podstawie art. 67 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 2.000 (dwa tysiące) zł, 3. na podstawie art. 67 § 3 kk nakłada na oskarżonego obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz H. I. (1) kwoty 1.000 (jeden tysiąc) zł; II. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki prywatnej H. I. (1) kwotę 300 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu karnym; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem opłaty za obie instancje. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 848/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 6. CZĘŚĆ WSTĘPNA 6.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 25 września 2025r. w sprawie II K 21/24 6.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☒ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 6.3. Granice zaskarżenia 6.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐co do winy ☐co do kary ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 6.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 6.4. Wnioski ☐uchylenie ☒zmiana 7. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 7.1. Ustalenie faktów 6.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. H. I. (2) naruszenie nietykalności cielesnej H. I. (1) zapis dźwięku i obrazu rozprawy z dnia 29 października 2024r. w sprawie I Ns 156/24 k. 173 6.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. ------------------------- -------------------------------------- ------------------------------------------------ ------------------- 7.2. Ocena dowodów 6.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.1.1.1. zapis dźwięku i obrazu rozprawy z dnia 29 października 2024r. w sprawie I Ns 156/24 dowód nie ma kluczowego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, jednakże stanowi potwierdzenie dokonanej przez Sąd Okręgowy oceny zeznań H. I. (1) jako wiarygodnych i stanowiących podstawę czynienia ustaleń faktycznych w sprawie. Pokrzywdzona podczas relacjonowania zdarzenia, zarówno w toku postępowania karnego czy cywilnego była konsekwentna, zaś jej wersja zdarzenia spójna i logiczna. 6.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ---------------- --------------------------------------------------------------------- ---------------------------------------------------- 8. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. oskarżycielka prywatna w swej apelacji podniosła zarzut dowolnej oceny materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań jednego z funkcjonariuszy policji przeprowadzających interwencję w dniu zdarzenia, a także zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, mającego wpływ na treść wyroku, poprzez przyjęcie, że oskarżony nie naruszył nietykalności cielesnej oskarżycielki prywatnej ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - Sąd Okręgowy podziela zarzut apelacji dotyczący dokonania przez Sąd Rejonowy oceny materiału dowodowego w sposób sprzeczny z art. 7 kpk. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stwierdzono, że twierdzenia H. I. (1) o pobiciu jej przez oskarżonego nie zostały uzasadnione. Zdaniem Sądu Rejonowego, wyjaśnienia oskarżonego i zeznania świadka Ś. M. są wiarygodne, gdyż wzajemnie się uzupełniają i tworzą logiczny ciąg zdarzeń. Sąd Rejonowy powołując się na treść zapisu w notatniku służbowym Ś. M. uznał, że wiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego, w których twierdził, że oskarżycielka „ sama przewróciła się i uderzyła o ścianę”. Sąd Rejonowy na podstawie notatki uznał, że gdyby pokrzywdzona została pobita przez byłego męża wówczas powiedziałaby o tym w czasie interwencji policjantom (a zatem Sąd Rejonowy uznał, że oskarżycielka o tym fakcie nie powiedziała), zaś oskarżony nie wezwałby policji gdyby wcześniej sam zastosował wobec pokrzywdzonej przemoc. Jako ostatni argument Sąd Rejonowy uznał treść opinii sądowo-lekarskiej, w której biegły nie wykluczył, że do obrażeń ciała pokrzywdzonej doszło w sposób opisany w wyjaśnieniach oskarżonego. - odnosząc się kolejno do argumentów wynikających z uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego należy na wstępie stwierdzić, że w sprawie doszło do obrazy przepisu art. 7 kpk także w ten sposób, że Sąd Rejonowy nie orzekał na podstawie całego ujawnionego materiału dowodowego. Otóż oskarżycielka prywatna złożyła do akt sprawy wydruki fotografii, za pomocą których udowodniła, że przed zdarzeniem z dnia 08 stycznia 2024r. w pokoju oskarżonego nie było drzewka w doniczce („ kwiatu”), który rzekomo miała chwycić oskarżycielka w celu zniszczenia w odwecie za zniszczenie czajnika. Wydruk fotografii złożonej przez oskarżonego, na której utrwalono drzewko w doniczce stojące przy oknie w pokoju zajmowanym przez oskarżonego nie zawiera oznaczenia czasu wykonania fotografii (k. 27), a tymczasem z wydruku fotografii złożonej przez oskarżycielkę wynika, że w dniu 26 stycznia 2024r. w pokoju oskarżonego nie było drzewka w doniczce (k. 97). Dopiero na kolejnym zdjęciu, z dnia 11 lutego 2024r. (k. 98) wynika, że w pokoju oskarżonego znajduje się to samo drzewko co na fotografii złożonej przez oskarżonego. Okoliczność ta stanowi podstawę do zakwestionowania wiarygodności wyjaśnień oskarżonego, z których wynika, że rzekomo oskarżycielka prywatna weszła do pokoju oskarżonego i usiłowała zniszczyć roślinę w doniczce na złość oskarżonemu. - dalej należy stwierdzić, że wyjaśnienia oskarżonego, w odróżnieniu od zeznań oskarżycielki, nie dostarczają odpowiedzi co do okoliczności powstania u oskarżycielki krwiaków podskórnych na obu rękach, które to obrażenia zostały nie tylko utrwalone na fotografiach wykonanych przez oskarżycielkę prywatną w kolejnych godzinach i dniach po zdarzeniu, lecz także lekarza rodzinnego. Otóż zgodnie z wersją zdarzenia prezentowaną przez oskarżonego („ żona zachwiała się i plecami poszła do tyłu na futrynę” - k. 66v), oskarżycielka powinna mieć jedynie obrażenia na powierzchni pleców, a tymczasem miała nie tylko otarcia naskórka okolic prawej łopatki, lecz również zasinienia obu rąk. Zdaniem Sądu Okręgowego, do obrażeń w obrębie rąk doszło w sposób opisany przez oskarżycielkę, tj. wówczas gdy oskarżony najpierw uderzył czajnikiem oskarżycielkę po lewej ręce, a następnie złapał ją rękami za ramiona, ścisnął i silnie pchnął w kierunku futryny drzwi kuchennych, zaś pokrzywdzona tracąc równowagę uderzyła plecami o futrynę drzwi i ścianę. - dodatkowo Sąd Okręgowy nie zgadza się z oceną wiarygodności zeznań funkcjonariusza Policji Ś. M.. Otóż powołując się na treść zeznań świadka, a zwłaszcza na treść notatnika służbowego tego świadka Sąd Rejonowy wyprowadził błędny wniosek o tym, że oskarżycielka prywatna w czasie interwencji nie mówiła o zastosowaniu wobec niej przemocy przez oskarżonego. Tymczasem świadek na rozprawie zeznał wprost: „ wiem, że podczas jakiejś interwencji pani oskarżycielka skarżyła się, że została uderzona czajnikiem” (k. 113v). Analizując przebieg innych interwencji przeprowadzanych przez policję należy stwierdzić, że uwaga świadka dotyczyła interwencji z dnia 08 stycznia 2024r., a zatem świadek potwierdził pośrednio zasadność apelacji oskarżycielki prywatnej, która w apelacji twierdziła, że zapis w notatniku służbowym nie był pełny i nie zawierał stwierdzenia o tym, że oskarżycielka prywatna w czasie interwencji zgłaszała stosowanie wobec niej przemocy przez oskarżonego. Dodatkowo oskarżony dobrowolnie przyznał na rozprawie powyższe, gdyż wyjaśnił: „żona twierdziła, że ja ją biję po rękach. Policjanci stwierdzili, że nie ma żadnych śladów” (k. 66v). Dodatkowo Sąd Rejonowy nie uwzględnił tego, iż zapis w notatniku o tym, że funkcjonariusz na miejscu interwencji nie stwierdził przemocy, stanowił jedynie wyraz opinii autora wpisu, a nie był obiektywnym stwierdzeniem faktu. - odnosząc się na zakończenie do uwagi Sądu Rejonowego o tym, że oskarżony nie wezwałby policji, gdyby wcześniej stosował przemoc wobec pokrzywdzonej, należy stwierdzić, że oskarżony zwrócił się o pomoc ze strony policji, gdyż znajdował się w niekorzystnej dla siebie sytuacji. Otóż oskarżony nie spodziewał się, że pokrzywdzona po jej pobiciu i popchnięciu na futrynę drzwi podejmie działania odwetowe polegające na blokowaniu drzwi od jego pokoju. Zarówno oskarżycielka prywatna („ siadłam w drzwiach jego pokoju”) jak i oskarżony („ potem stała w drzwiach pokoju i powiedziała, że nie wyjdzie”) przyznali bowiem zgodnie w swych depozycjach, że oskarżycielka blokowała otwór drzwiowy pokoju zajmowanego przez oskarżonego. Nie budzi zatem wątpliwości stwierdzenie, że oskarżony zaskoczony oporem pokrzywdzonej wybrał bezprzemocowe rozwiązanie sytuacji i zwrócił się o pomoc do policji w celu zmuszenia jej do opuszczenia pokoju oskarżonego. - wobec powyższego Sąd Okręgowy, odmiennie niż Sąd Rejonowy, uznał, że wiarygodne zeznania H. I. (1), które w powiązaniu z innymi dowodami, w tym zeznaniami Ś. M., treścią zaświadczenia lekarskiego i opinii sądowo-lekarskiej, czy wydrukami fotografii złożonymi przez oskarżycielkę, stanowiły podstawę do przyjęcia, że H. I. (2) w dniu 08 stycznia 2024r. naruszył nietykalność cielesną H. I. (1) w ten sposób, że uderzył ją czajnikiem w lewą rękę, a następnie ścisnął dłońmi ramiona pokrzywdzonej i pchnął w kierunku drzwi kuchennych, zaś pokrzywdzona tracąc równowagę uderzyła plecami o futrynę drzwi i ścianę, w wyniku czego pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w postaci dwóch linijnych otarć naskórka okolicy prawej łopatki o długości 10 cm oraz krwiaków podskórnych na obu rękach, powodując rozstrój zdrowia pokrzywdzonej na okres trwający nie dłużej niż siedem dni. Wniosek wniosek o zmianę wyroku przez uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. wniosek apelacji podlegał częściowemu uwzględnieniu, gdyż z uwagi na ograniczenia wynikające z art. 454 § 1 kpk możliwe było jedynie dokonanie zmiany wyroku poprzez warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonego przy przyjęciu, że oskarżony dopuścił się czynu z art. 157 § 2 kk 9. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 10. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 10.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1 Przedmiot utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 10.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1 Przedmiot i zakres zmiany - Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjął, iż H. I. (2) w dniu 08 stycznia 2024r. w miejscowości Ś., gmina M., województwo (...), naruszył nietykalność cielesną H. I. (1) w ten sposób, że uderzył ją czajnikiem w lewą rękę, a następnie ścisnął dłońmi ramiona pokrzywdzonej i pchnął w kierunku drzwi kuchennych, zaś pokrzywdzona tracąc równowagę uderzyła plecami o futrynę drzwi i ścianę, w wyniku czego pokrzywdzona doznała obrażeń ciała w postaci dwóch linijnych otarć naskórka okolicy prawej łopatki o długości 10 cm oraz krwiaków podskórnych na obu rękach, powodując rozstrój zdrowia pokrzywdzonej na okres trwający nie dłużej niż siedem dni, zaś ten czyn wyczerpuje dyspozycję art. 157 § 2 kk, - na podstawie art. 66 § 1 kk i art. 67 § 1 kk Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego na okres jednego roku i na podstawie art. 67 § 3 kk orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 2.000 zł, - dodatkowo na podstawie art. 67 § 3 kk nałożył na oskarżonego obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz H. I. (1) kwoty 1.000 zł; Zwięźle o powodach zmiany - materiał dowodowy zgromadzony w sprawie był dostateczny do dokonania ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego. Jednakże mając na względzie spełnienie w sprawie przesłanek z art. 66 § 1 kk Sąd Okręgowy warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego kierując się przede wszystkim tym, aby wyrok w tej sprawie nie stanowił kolejnego zarzewia konfliktu pomiędzy byłymi małżonkami, którzy nadal będą zamieszkiwać w tym samym budynku i będą zmuszeni zgodnie korzystać z części wspólnych budynku. Aby oskarżony nie uznał wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne za pobłażliwy Sąd Okręgowy orzekł od niego świadczenie pieniężne, dostosowując wysokość świadczenia do możliwości finansowych oskarżonego; - oskarżycielka prywatna niewątpliwie poniosła krzywdę w wyniku działania oskarżonego, zatem należało zasądzić na jej rzecz od oskarżonego zadośćuczynienie w kwocie 1.000 zł. 10.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 6.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.1. -------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 10.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ------------------- ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 11. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II z mocy art. 634 kpk, zastosowanie w sprawie ma przepis art. 628 pkt 1 kpk w zw. z art. 629 kpk, na podstawie którego Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycielki prywatnej poniesione przez nią wydatki, tj. kwotę 300 zł stanowiącą zryczałtowane wydatki postępowania, uiszczone przez oskarżycielkę wraz z wniesieniem prywatnego aktu oskarżenia do sądu III wobec warunkowego umorzenia postępowania wobec oskarżonego, z mocy art. 7 ustawy o opłatach w sprawach karnych Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem opłaty za obie instancje 12. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel prywatny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Cały wyrok 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐co do winy ☐co do kary ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐uchylenie ☒zmiana