II K 480/20 · Sąd powszechny

Sygn. akt II K 236/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2022 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. ----------- po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2021 roku, 31 maja 2022 roku sprawy J. M. syna J. i I. z domu B. urodz. (...) w Z. oskarżonego o to, że: w dniu 24 maja 2021 roku w m. O., gm. G., pow. g. (...), woj. (...)- (...) kierował wobec J. P. groźby karalne pozbawienia życia, które to groźby wzbudzają w zagrożonej uzasadnioną obawę ich spełnienia; tj. o przestępstwo z art. 190 §1 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżonego J. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, tj. przestępstwa z art. 190 § 1 kk i za to na mocy art. 190 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 10 (dziesięciu) złotych; II. na mocy art. 46 § 1 kk zasądza od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej J. P. kwotę 500,00 (pięciuset) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. E. S. kwotę 619,92 (sześciuset dziewiętnastu złotych, dziewięćdziesięciu dwóch groszy) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu; IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100,00 (stu) złotych tytułem opłaty i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70,00 (siedemdziesięciu) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 236/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. J. M. Art. 190 § 1 kk. Dnia 24 maja 2021 roku w miejscowości O. gm. G. kierował wobec J. P. groźby karalne pozbawienia życia, które to groźby wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę ich spełnienia. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Kierowanie przez oskarżonego wobec J. P. gróźb karalnych pozbawienia życia zeznania świadka J. P. k. 1-6, 108-109 zeznania świadka S. P. k. 35-38, 109 zeznania świadka S. D. k. 31-34, 109 nagranie z monitoringu wraz z protokołem oględzin k. 51-53 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. J. M. Art. 190 § 1 kk. Dnia 24 maja 2021 roku w miejscowości O. gm. G. kierował wobec J. P. groźby karalne pozbawienia życia, które to groźby wzbudzają w zagrożonej uzasadnioną obawę ich spełnienia. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty nie kierowanie przez oskarżonego gróźb karanych pozbawienia życia wobec J. P. wyjaśnienia oskarżonego J. M. k. 60-61, 107-108 zeznania świadka P. J. k. 80-83, 125 zeznania świadka J. S. k. 76-79, 125 zeznania świadka D. M. k. 65-68, 124 zeznania świadka A. S. k. 125-126 zeznania świadka A. W. k. 126 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 zeznania świadka J. P. Pokrzywdzona wskazała, że oskarżony J. M. w sposób agresywny skierował do niej groźby karalne pozbawienia życia, trzymając w ręku narzędzie ogrodnicze, co też wzbudziło u niej uzasadnioną obawę ich spełnienia. Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za wiarygodne. Zeznania świadka są spójne z zeznaniami świadków S. D. oraz S. P. oraz nagraniem z monitoringu. zeznania świadka S. P. Świadek wskazał, że z relacji żony wynikało, że groził jej pozbawieniem życia. Świadek widział oskarżonego jak odchodził od pokrzywdzonej trzymając w ręku narzędzie ogrodnicze, był agresywny i krzyczał do nich. Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, korelują ona z materiałem dowodowym w sprawie w szczególności z zeznaniami pokrzywdzonej i świadka S. D. oraz nagraniem z monitoringu. zeznania świadka S. D. Świadek wskazał, że widział i słyszał jak oskarżony J. M. groził pokrzywdzonej J. P. pozbawieniem życia, trzymając w ręku narzędzie ogrodnicze i wymachując nim. Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, korelują one z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie w szczególności z zeznaniami pokrzywdzonej, zeznaniami świadka S. P. oraz nagraniem z monitoringu. nagranie z monitoringu wraz z protokołem oględzin Z dowodu w postaci nagrania z monitoringu zewnętrznego posesji w miejscowości O. nr(...)wynika, że oskarżony jest agresywny, trzyma w ręku narzędzie ogrodnicze i nim wymachuje, podchodzi do pokrzywdzonej, krzyczy. Sad nie znalazł powodów aby odmówić wiarygodności temu dowodowi. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 wyjaśnienia oskarżonego J. M. Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że chodził po działce z widłami, które wziął na psa. Podał, że pies pokrzywdzonej "wyciągnął" mu kilka królików. Oskarżony wyjaśnił, że nie kierował żadnych gróźb karalnych wobec pokrzywdzonej. Oskarżony wskazał, że poszedł do pokrzywdzonej na rozmowę z widłami, ale to ona i jej mąż słownie go zaatakowali. Sąd nie uznał wyjaśnień oskarżonego za wiarygodne. Przeczy temu nagranie z monitoringu oraz zeznania świadków S. D., S. P. oraz pokrzywdzonej J. P.. Ich depozycje komponują się i uzupełniają z przedstawionym obrazem monitoringu. To na jego podstawie za słuszny należy uznać wniosek o agresywnym, natarczywym zachowaniu oskarżonego. Jego zachowanie nie wskazuje na postawę koncyliacyjną. Zapisu monitoringu nie sposób zestawić z wyjaśnieniami, według których zachowanie oskarżonego było spokojne. Największe zdziwienie budzi również fakt, iż na spokojną rozmowę do sąsiadki wybrał się z widłami. Dodać przy tym trzeba, iż nie musiał ich brać w obawie przed psem J. P.. Pies był bowiem spokojny, leżał w pobliżu J. P.. Nie atakował oskarżonego, nie szczekał, nie wykazywał żadnych oznak agresji. To J. M. był w tej sytuacji agresorem. Pies uciekał przed nim wyraźnie przestraszony. zeznania świadka P. J. Zeznania świadka nie mają znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek zeznał, że nie widział i nie słyszał nic o zdarzeniu z dnia 24 maja 2021 roku w przedmiocie kierowania gróźb karalnych przez oskarżonego wobec J. P.. Potwierdził jedynie o istnieniu między stronami konfliktu. zeznania świadka J. S. Zeznania świadka nie mają znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek zeznał, że nie był świadkiem gróźb kierowanych przez oskarżonego wobec pokrzywdzonej J. P.. Potwierdził jedynie o istnieniu między stronami konfliktu. zeznania świadka D. M. Zeznania świadka nie mają znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek zeznała, że nie była uczestnikiem sytuacji z dnia 24 maja 2021 roku. Nie widziała i nie słyszała gróźb karalnych kierowanych przez oskarżonego wobec pokrzywdzonej J. P.. D. M. pojawiła się na miejscu już po zdarzeniu. Z tego też względu nie była w stanie przedstawić obrazu zdarzeń. Potwierdziła jedynie o istniejącym między stronami konflikcie. zeznania świadka A. S. Zeznania świadka nie mają znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek zeznał, że nie był świadkiem ewentualnych gróźb kierowanych przez oskarżonego wobec pokrzywdzonej J. P.. zeznania świadka A. W. Zeznania świadka nie mają znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek zeznał, że nie był świadkiem ewentualnych gróźb kierowanych przez oskarżonego wobec pokrzywdzonej J. P.. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I J. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Art. 190 § 1 Kodeksu karnego stanowi o przestępstwie groźby karalnej. Przyjmuje się, że dobrem chronionym przy przestępstwie groźby karalnej jest wolność człowieka w sensie psychicznym tj. wolność od poczucia obawy i strachu popełnienia przestępstwa na jego szkodę lub na szkodę osoby najbliższej. Ochroną objęte zatem zostało poczucie bezpieczeństwa człowieka w zgodzie z jego subiektywnym odczuciem zagrożenia. Czynność sprawcza omawianego przestępstwa polega na grożeniu innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub osoby dla niej najbliższej. Groźba jest zatem zapowiedzią spowodowania określonej dolegliwości, tj. wykonania czegoś, co zagrożony odczuje jako przykrość (krzywdę), a co wzbudzi u osoby zagrożonej uzasadnione poczucie obawy, że może się realnie zdarzyć. Groźba jest zatem rodzajem oddziaływania na psychikę ofiary przez przedstawienie jej zła (szkody), które ją spotka ze strony sprawcy lub innej osoby, na którą sprawca ma realny wpływ, i jest zdolny ją w bliżej nieokreślonym czasie wypełnić. Przestępstwo groźby karalnej zostaje dokonane tylko wtedy, gdy groźba wzbudza w ofierze uzasadnioną obawę jej spełnienia, jest to więc przestępstwo materialne. Do jego znamion należy bowiem wystąpienie skutku polegającego na wzbudzeniu u adresata groźby uzasadnionej obawy, że zostanie ona spełniona. Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie jednoznacznie potwierdza, że oskarżony J. M. kierował wobec J. P. groźby karalne pozbawienia życia, które to groźby wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę ich spełnienia. Powyższe wynika przede wszystkim z zeznań samej pokrzywdzonej, świadków S. P. oraz S. D. oraz z nagrania monitoringu zewnętrznego terenu posesji w miejscowości O. nr(...) Oskarżony trzymając w ręku narzędzie ogrodnicze (gafle) odgrażał się pokrzywdzonej pozbawieniem jej życia. Nie było to pierwsze wystąpienie oskarżonego. J. P. wiedziała o jego negatywnym, wrogim nastawieniu wobec niej i jej rodziny. Zachowanie oskarżonego, zarejestrowane na zapisie monitoringu, przekonuje, iż w istocie miał on wrogie zamiary i był w stanie użyć sprzętu ogrodniczego w celu realizacji wypowiadanych gróźb. O stopniu zdenerwowania i temperaturze zdarzenia świadczy to, iż zaczął gonić uciekającego psa. Jeszcze raz należy przy tym przypomnieć, iż w czasie poprzedzającym wystąpienie oskarżonego, pies J. P. leżał spokojnie, nie był w żaden sposób agresywny. Bez wątpienia pokrzywdzona miała zatem uzasadnioną obawę, że groźby oskarżonego mogą zostać spełnione, szczególnie z uwagi na trwający między nimi zaogniony konflikt oraz wybuchowe zachowanie oskarżonego w dniu zdarzenia. Zgodnie z art. 190 § 1 kk to grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Zachowanie opisane powyżej wypełnia znamiona czynu zabronionego spenalizowanego w powołanym przepisie. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności J. M. I I Uznając oskarżonego J. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu z art. 190 § 1 kk, sąd wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 10 złotych. W przekonaniu sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Zgodnie z treścią art. 190§ 1 kk kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Jako okoliczności obciążające sąd wziął pod uwagę znaczny stopień społecznej szkodliwości oraz godzenie w istotne dobro prawne w postaci wolności od obawy i strachu. Oskarżony w wulgarny sposób zapowiedział pokrzywdzonej, że ją zabije. Świadczy to o dużym natężeniu złej woli oraz niskiej kulturze prowadzenia sporu. Oskarżony nie potrafił w sposób kulturalny, spokojny i rzeczowy wyjaśnić nieporozumień sąsiedzkich. Uciekł się do metody zastraszenia i grożenia sąsiadce pozbawieniem życia. Jego wybuch miał charakter niekontrolowany. Mając to na uwadze sąd uznał, iż wykładnikiem tego zachowania winna być liczba stawek dziennych orzeczonej kary grzywny. Oddaje ona zawartość kryminalną czynu. Oskarżony musi odczuć, iż tego typu zachowania są karygodne i zasługują na potępienie. Wysokość stawki dziennej grzywny ustalono z uwzględnieniem dochodów oskarżonego, warunków osobistych, rodzinnych i możliwości zarobkowych. Dochody oskarżonego oraz jego sytuacja materialna, nie pozwalają na ustalenie wysokości stawki dziennej na wyższym poziomie. W ocenie Sądu kara grzywny w orzeczonym wymiarze wywoła u oskarżonego krytyczną refleksję nad własnym postępowaniem. Sankcja o charakterze ekonomicznym odwiedzie także oskarżonego od popełniania przestępstw w przyszłości. Oskarżony nie był dotychczas karany, co pozwoliło na orzeczenie kary najłagodniejszego rodzaju za wskazane przestępstwo. Wymiar kary (1.000 złotych) nie razi surowością. Stanowi raczej rodzaj przestrogi przed powtórzeniem tego typu zachowania w przyszłości. J. M. II II Na mocy art. 46 § 1 kk sąd zasądził od oskarżonego J. M. na rzecz pokrzywdzonej J. P. kwotę 500 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Zdaniem Sądu kwota ta jest adekwatna do rozmiaru krzywdy doznanej przez pokrzywdzoną. Orzeczony obowiązek ma charakter symboliczny. Dowodzi, że zachowanie oskarżonego spotkało się z adekwatną reakcją. W orzeczeniu w tym zakresie sąd upatruje realizacji zasad sprawiedliwości naprawczej. Wyrządzoną szkodę należy bowiem naprawić. W omawianej sprawie chodzi o krzywdę, a więc o szkodę o charakterze niematerialnym, co należy utożsamiać z poczuciem zagrożenia, traumy z powodu zachowania oskarżonego. Przypomnieć trzeba, iż oskarżony kierując groźby, używał języka wulgarnego, nie kontrolował się w obecności kobiety. Skoro tak, to winien tak wyrządzoną krzywdę naprawić. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe o przesłuchanie w charakterze świadka P. L. i Ł. G., gdyż okoliczności, które miały zostać udowodnione nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata E. S. kwotę 619,92 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. IV Sąd na mocy art. 627 kpk zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych opłaty sądowej oraz obciążył go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70 złotych. O kosztach orzeczono zgodnie z wynikiem sprawy, w której sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Oskarżony ma możliwości, aby uiścić koszty. Ich wysokość nie jest wygórowana, a oskarżony posiada stały dochód. Uiszczenie kosztów nie narazi go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 1.Podpis

Sygn. akt II K 399/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2020 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: 1.Przewodniczący – SSR Lidia Merska Protokolant – sekr. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 roku na rozprawie sprawy 1. D. C. urodz. (...) w G. syna Z. i E. zd. K. oskarżonego o to, że: W dniu 23 maja 2019 roku w miejscowości K. gmina M., uderzając D. M. nożem w okolice ramienia prawego spowodował u niego obrażenia ciała w postaci rany kłutej ramienia prawego, penetrującej do boku z uszkodzeniem mięśni, rana wlotowa długości około 3 cm w 1/2 bocznej ramienia, rana wylotowa 1/3 przyśrodkowa ramienia, czym doprowadził do naruszenia czynności narządów ciała na okres powyżej dni 7 tj. o czyn z art. 157§1 kk 2. P. Z. urodz. (...) w G. syna J. i M. zd. K. oskarżonego o to, że: W dniu 23 maja 2019 roku w miejscowości K. W. gmina M. po uprzednim wyważeniu zamkniętych drzwi wejściowych wdarł się do domu mieszkalnego zajmowanego przez D. M. tj. o czyn z art. 193 kk 1. Oskarżonego D. C. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia i za to na podstawie art. 157§1kk skazuje go na karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Oskarżonego P. Z. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia i za to na podstawie art. 193 kk w zw. z art. 33§1 i 3 kk skazuje go na karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 30 (trzydzieści) złotych. 3. Na podstawie art. 46§1 kk zobowiązuje oskarżonego D. C. do naprawienia szkody wyrządzonej zarzucanym mu przestępstwem w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego D. M. kwoty 3000,00 (trzy tysiące) złotych. 4. Na podstawie art. 46§1kk orzeka wobec oskarżonego P. Z. środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego D. M. w kwocie 2000,00 (dwa tysiące) złotych. 5. Zasądza od oskarżonego D. C. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120,00 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe w kwocie 220,00 złotych. 6. Zasądza od oskarżonego P. Z. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150,00 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe w kwocie 50,00 złotych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 399/19 Je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niekt ó rych czyn ó w lub niekt ó rych oskar ż onych, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do cz ęś ci wyroku obj ę tych wnioskiem. Je ż eli wyrok zosta ł wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygni ę cie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do informacji zawartych w cz ęś ciach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. D. C. punkt 1 wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony D. C. : w dniu 23 maja 2019r w miejscowości K. gmina M. uderzył D. M. nożem w okolice ramienia prawego i spowodował u niego obrażenia ciała w postaci rany kłutej ramienia prawego, penetrującej do boku z uszkodzeniem mięśni, ranę wlotową długości 3 cm w 1/2 bocznej ramienia, ranę wylotową 1/3 przyśrodkową ramienia, czym doprowadził do naruszenia czynności narządów ciała u D. M. na okres powyżej 7 dni - zeznania pokrzywdzonego D. M. k. 89v - zeznania A. Z. k. 89v - 90 - zeznania W. M. (1) k. 90 - 90v - zeznania W. M. (2) k. 90v opinia biegłego k. 26 dokumentacja medyczna k. 7, 8 zwolnienie lekarskie k. 9 1.1.2. P. Z. punkt 2 wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony P. Z. w dniu 23 maja 2019r w miejscowości K. gmina M. po uprzednim wyważeniu zamkniętych drzwi wejściowych wdarł się do domu mieszkalnego zajmowanego przez D. M. zeznania pokrzywdzonego D. M. k. 89v zeznania A. Z. k. 89v - 90 - zeznania W. M. (1) k. 90 - 90v Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. D. C. art. 157 par. 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty nieobecność oskarżonego ma miejscu zdarzenia wyjaśnienia oskarżonego k. 88v - 89 1.2.2. P. Z. art. 193 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty oskarżony nie wtargnął do domu pokrzywdzonego wyjaśnienia oskarżonego k. 88v. 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. zeznania D. M. - zaatakowany w domu, w którym mieszka wraz z narzeczoną, dzieckiem i rodzicami, - nie był pod wpływem alkoholu, zdarzenie było nad ranem, wcześniej spał w domu, - znał napastników i ich rozpoznał, od razu wskazał na sprawców. - składał zeznania będąc pouczonym w trybie art. 233 kk zeznania W. M. (1) - cały czas był obecny przy synu, obserwował to co się działo, - rozpoznał napastników, znał ich wcześniej - aktywnie bronił domu przez najściem oskarżonego P. Z. - wypchnął z korytarza oskarżonego kiedy ten kopnięciem wyłamał drzwi wejściowe - widział moment zaatakowania syna D. M. nożem - barykadował własnym ciałem drzwi wejściowe po zaatakowaniu syna, tak żeby sprawcy nie mogli wejść ponownie do środka - pouczony o treści art. 233kk zeznania A. Z. widziała kto podjechał pod dom, moment jak oskarżony D. C. brał ze stołu nóż - rozpoznała obu oskarżonych jak stali w drzwiach - pouczona o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań - art. 233kk zeznania W. D. - rozpoznała napastników na sali rozpraw - opisała nóż, którym został zaatakowany jej syn - pouczona o treści art. 233kk opinia biegłego - ocena doznanych obrażeń ciała przez pokrzywdzonego - opinia wiarygodna i poparta doświadczeniem i wiedzą biegłego 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1 i 1.2. wyjaśnienia oskarżonych - wyjaśnieniom oskarżonych przeczą dowody w postaci zeznań wszystkich świadków - bliskich pokrzywdzonego oraz samego pokrzywdzonego. - oskarżeni byli pod wpływem alkoholu, relacjonując to zdarzenie umniejszali swoją rolę, a wręcz zaprzeczali swojemu udziałowi - oskarżony D. C. zeznania świadka G. C. k. 90v świadek niczego nie pamięta, był pod wpływem alkoholu, spał w samochodzie spokrewniony z oskarżonym D. C. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. D. C. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 157par 1 kk - naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni ☒ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 2. P. Z. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej zachowanie oskarżonego naruszyło mir domowy, wdarł się do domu wyważając zamknięte drzwi wejściowe ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. C. 1. 1. - okoliczności obciążające: - uprzednie skazania k. 54 - przestępstwa przeciwko mieniu i orzekane kary pozbawienia wolności; - wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu - zranienie pokrzywdzonego w jego domu, przy wykorzystaniu noża kuchennego, który do niego należał; spowodowanie długotrwałych dolegliwości i bólu - wywołanie awantury zupełnie bez przyczyny i powodu w miejscu prywatnym, w którym pokrzywdzony powinien czuć się bezpiecznym - wywołanie uczucia strachu również u innych domowników - okoliczności łagodzące - brak uprzednich skazań za czyny przeciwko zdrowiu i życiu. Wymiar kary pozbawienia wolności adekwatny do stopnia zawinienia - czyn popełniony umyślnie w zamiarze bezpośrednim, - oskarżony wykorzystał leżący nóż i zaatakował pokrzywdzonego zupełnie bez powodu w jego miejscu zamieszkania D. C. 3. 1. obwiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego w wysokości 3 tys. zł - - oskarżony spowodował znaczny rozstrój zdrowia, pokrzywdzony nie mógł pracować zawodowo i przebywał na zwolnieniu lekarskim, poniósł koszty związane z wizytami u lekarzy, pielęgnacją rany i stosowanych leków P. Z. 2 2 okoliczności obciążające: - pokonanie przeszkody - wyważenie zamkniętych drzwi siłą, nierespektowanie wydanego mu zakazu wejścia do domu, - ułatwienie dostania się do domu oskarżonemu D. C. - wysoki stopień społecznej szkodliwości poprzez pozbawienie pokrzywdzonego i jego bliskich poczucia bezpieczeństwa we własnym domu. - uprzednie skazania k. 56 okoliczności łagodzące: - nie karany za przestępstwa przeciwko wolności Wymiar kary grzywny adekwatny do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu - popełniony umyślnie w zamiarze bezpośrednim. Oskarżony pracuje na stałe, osiąga dochód umożliwiający uiszczenie kary grzywny. P. Z. 4 2 oskarżony wyrządził swoim czynem krzywdę pokrzywdzonemu, umożliwił atak drugiego napastnika, chociaż nie działał z nim w porozumieniu; kwota 2 tys. zł zadośćuczynienia rekompensuje pokrzywdzonemu poniesioną krzywdę 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowa ł określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5. Oskarżony D. C. obciążony kosztami postępowania - art. 626par 1 kpk - koszt opinii biegłego, danych o karalności, ryczałt za doręczenie korespondencji oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych - opłata w wysokości 120,00zł. 6. Oskarżony P. Z. obciążony kosztami postępowania - art. 626par 1 kpk - koszt danych o karalności, ryczałt za doręczenie korespondencji oraz art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych - opłata w wysokości 120,00zł. 1.1Podpis

Sygn. akt II W 115/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 kwietnia 2025 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Piotrowska Protokolant: st. sekr. sąd. Marta Czech w obecności oskarżyciela: ------------- po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2025 r. i 29 kwietnia 2025 r. sprawy o wykroczenie przeciwko J. G. (1) s. K. i I. zd. D., ur. (...) w G., PESEL: (...) obwinionemu o to, że: W okresie od 9 stycznia 2022 r. do 9 stycznia 2023 r. w G., ul. (...) poprzez wyzwiska, wszczynanie awantur oraz krzyki złośliwie niepokoił A. i P. G., tj. o wykroczenie z art. 107 kw o r z e k ł : 1. Obwinionego J. G. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 107 kw i za to, na podstawie art. 107 kw wymierza mu karę nagany; 2. Zasądza od obwinionego na rzecz oskarżycieli posiłkowych A. G. i P. G. kwotę 864 zł ( osiemset sześćdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika w niniejszej sprawie; 3. Zasądza od skarbu Państwa na rzecz adw. R. K. kwotę 432 zł ( czterysta trzydzieści dwa złote ) plus należny podatek VAT tytułem pomocy prawnej udzielonej obwinionemu z urzędu; 4. Zwalnia obwinionego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej i wydatków postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt II W 115/23 UZASADNIENIE Obwiniony J. G. (1) do 2025 r. zamieszkiwał na parterze w budynku wielorodzinnym w mieszkaniu nr (...) przy ul. (...) w G.. W tym samym budynku w mieszkaniu nr (...) na piętrze zamieszkują pokrzywdzeni A. G. i P. G.. Konflikt pomiędzy obwinionym J. G. (2) a pokrzywdzonymi A. G. i P. G. zaczął się od chwili zakupienia i remontu mieszkania w 2018 r. przez pokrzywdzonych. Obwiniony wszczynał awantury podczas, których ubliżał pokrzywdzonym. J. G. (1) zarzucił pokrzywdzonym, że podczas wykonywania remontu w mieszkaniu pokrzywdzonych pękł sufit u obwinionego. Podczas jednej z awantur J. G. (1) ubliżył pokrzywdzonej A. G. oraz ją popchnął. Obwiniony w sposób notoryczny nazywał także P. G. m.in debilem i półgłówkiem oraz kierował do niego inne obraźliwe sformułowania. Podczas innej awantury obwiniony krzyczał na pokrzywdzonego P. G. oraz skierował w jego stronę porąbany kawałek drewna. Ponadto obwiniony złośliwie zmodyfikował zadaszenie wejścia do budynku, na którym znajdował się gont bitumiczny a w zamian założył płytę falistą z pleksiglasu, która docisnął głazami, które nie zostały na stałe przymocowane do daszku. Co więcej obwiniony J. G. (1) bezpodstawnie zarzucał pokrzywdzonym to, że pokrzywdzeni zakręcają złośliwie wodę obwinionemu oraz tym, że zalali mu wodą mieszkanie. Obwiniony w swoim miejscu zamieszkania uważany jest za osobę konfliktową a jego zachowanie wobec A. G. i P. G. było notorycznie złośliwe, dlatego też pokrzywdzeni zwracali się z zawiadomieniami do Policji. dowód: notatka urzędowa funkcjonariusza K. w G. – K. K. (2) – k. 1-1v notatka urzędowa funkcjonariusza K. w G. - K. L. – k. 5 zeznania świadka - pokrzywdzonego – P. G. – k. 6-7, k.123 zeznania świadka - pokrzywdzonej – A. G. – k. 9-10 notatka urzędowa funkcjonariusza K. w G. – J. K. – k.14 płyta DVD i fotografia – k. 15-16 notatnik służbowy funkcjonariusza K. w G. – P. R. – k. 143-143v J. G. (1) ma (...) lat i jest wdowcem. Otrzymuje emeryturę w wysokości 2400 zł miesięcznie. Posiada majątek w postaci własności części nieruchomości oraz posiada oszczędności w wysokości 50000 zł. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Od 21 maja 2008 r. J. G. (1) jest niepełnosprawny w stopniu umiarkowanym, ze względu na znaczne ograniczenie możliwości samodzielnego poruszania się. Nie leczył się psychiatrycznie ani odwykowo i jego poczytalność w toku postępowania nie budziła wątpliwości. dowód: oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania – k. 69-70v orzeczenie o stopniu niepełnosprawności – k. 72 oświadczenie obwinionego o nie leczeniu się psychiatrycznie – k. 122 J. G. (1) w toku czynności wyjaśniających i przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Twierdził, że to on jak i jego zmarła żona byli obiektem prześladowań i terroru psychicznego ze strony A. G. i P. G.. J. G. (1) stwierdził, że złożenie zawiadomienia przez pokrzywdzonych o popełnieniu przez niego czynu zabronionego jest zemstą za toczące się postępowania karne przeciwko P. G.. J. G. (1) wyjaśnił, że P. G. odgrażał się mu za toczące się przeciwko niemu postępowania karne. Wskazał, że pokrzywdzeni zrobili awanturę, po której żona obwinionego musiała pojechać do szpitala a w konsekwencji zmarła. Obwiniony wyjaśnił także, iż nie uderzył pokrzywdzonego P. G. oraz nie był wobec niego wulgarny. Obwiniony twierdził, że jego zachowanie było słuszne i nie zmierzało do niepokojenia sąsiadów. J. G. (1) stwierdził, że słusznie wyzywał pokrzywdzonych bo go atakowali i pomawiali. dowód: wyjaśnienia obwinionego – k. 18, 122v Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego w zakresie w jakim kwestionował przyświecający mu zamiar oraz rzeczywisty przebieg i intensywność jego zachowań. Zupełnie inny przebieg wydarzeń wynika bowiem z wiarygodnych zeznań pokrzywdzonych oraz z zebranego w sprawie materiału dowodowego. Sąd nie dał wiary w przeważającej mierze wyjaśnieniom obwinionego albowiem były sprzeczne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, który został przez Sąd uznany za wiarygodny, w szczególności w postaci zeznań pokrzywdzonych. Wymienione zeznania świadków Sąd ocenił jako logiczne, spójne, konsekwentne oraz wzajemnie ze sobą korespondujące, a w konsekwencji w pełni wiarygodne. W ocenie Sądu zeznania pokrzywdzonych A. G. i P. G. były w pełni wiarygodne. Były one szczere, spontaniczne, jasne i konsekwentne a nadto korelowały z dokumentacją Policji oraz pozostałymi dowodami w tym dokumentacją fotograficzną oraz nagraniami audio, których wiarygodność nie była przez nikogo kwestionowana. Sąd nie znalazł najmniejszych podstaw, aby kwestionować wersję wydarzeń przedstawioną przez pokrzywdzonych. Jak już Sąd wspomniał powyżej, opisywane przez nich zachowanie obwinionego J. G. (1) skierowane przeciwko pokrzywdzonym A. G. oraz P. G. pokrywa się z tym jak prezentują to pozostałe dowody zebrane w przedmiotowej sprawie. Sąd dał również wiarę dowodom z dokumentów i nagraniom na płycie DVD, zgromadzonych w toku postępowania, uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności. W konsekwencji Sąd doszedł do wniosku, iż przeprowadzone w sprawie postępowanie dostarczyło dowodów pozwalających na przypisanie obwinionemu sprawstwa zarzucanego mu we wniosku o ukaranie czynu. J. G. (1) został obwiniony o to, że w okresie od 9 stycznia 2022 r. do 9 stycznia 2023 r. w G., ul. (...) poprzez wyzwiska, wszczynanie awantur oraz krzyki złośliwie niepokoił A. i P. G., tj. o wykroczenie z art. 107 kw. Zgodnie z treścią art. 107 kodeksu wykroczeń, odpowiedzialności z tego przepisu podlega ten, kto w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób złośliwie niepokoi. Przedmiot ochrony z tego przepisu stanowi komfort psychiczny, spokój człowieka, wolność od rozdrażnienia, niepokoju, poczucia zagrożenia (por. M. Mozgawa [w:] Kodeks..., red. M. Mozgawa, s. 376; P. Daniluk [w:] Kodeks wykroczeń..., red. P. Daniluk, s. 716). Zabronione zachowanie polega na złośliwym wprowadzaniu w błąd innej osoby lub na jej złośliwym niepokojeniu w inny sposób. Dodać też należy, że intensywność wywołanego niepokoju ofiary, o ile objęta była zamiarem sprawcy, będzie niewątpliwie wpływać na stopień społecznej szkodliwości czynu. Jak słusznie wskazuje się w literaturze, niepokojenie nie oznacza jedynie wzniecenia obawy. Zachodzi ono również wtedy, „gdy działanie sprawcy może wytrącić człowieka z równowagi psychicznej przez wzbudzenie w nim uczucia złości, niesmaku, oburzenia itp.” (I. Śmietanka [w:] M. Bafia, D. Egierska, I. Śmietanka, Kodeks..., s. 250). Jako typowe przykłady zachowań, które mogą wywoływać niepokój, wskazuje się np. wielokrotne dzwonienie do drzwi, telefonowanie, stukanie w ścianę, charakter taki może też mieć rysowanie lub pisanie na drzwiach ofiary (niezależnie od tego, czy treści te są same w sobie obraźliwe), przestawianie rzeczy ofiary znajdujących się we wspólnej części budynku – por. B. K., Kodeks..., LEX 2008; M. Z. [w:] Kodeks..., red. T. G., 2013, s. 516). Warunkiem realizacji znamion analizowanego czynu jest to, by zarówno wprowadzenie w błąd, jak i inne rodzaje niepokojenia charakteryzowały się złośliwością po stronie sprawcy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należało wskazać, że w niniejszym postępowaniu ponad wszelką wątpliwość ustalono, że obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zarzucanego mu wykroczenia. J. G. (1) w okresie objętym wnioskiem o ukaranie wielokrotnie, w celu dokuczenia pokrzywdzonym złośliwie ich niepokoił, poprzez wszczynanie awantur, poprzez krzyki i wyzwiska w stronę pokrzywdzonych. Niepokojenie A. G. oraz P. G. było notoryczne. Zachowanie J. G. (1) wypełniało znamiona z art. 107 kw. Twierdzenie obwinionego jakoby to pokrzywdzeni dopuszczali się złośliwego niepokojenia jego osoby i wskazanie, że to nie on wszczynał awantury, stanowi w ocenie Sądu jedynie nieskuteczną linię obrony obwinionego. Powyższe dowody i okoliczności w oczywisty sposób przesądzały, że J. G. (1) działał z zamiarem dokuczenia pokrzywdzonym i złośliwie ich niepokoił, czym wyczerpał znamiona wykroczenia stypizowanego w art. 107 kw. Przechodząc do uzasadnienia kary wymierzonej obwinionemu za popełnione wykroczenie wskazać należało, iż wykroczenie z art. 107 kw zagrożone jest karą ograniczenia wolności, grzywny do 1500 złotych albo karze nagany. W ramach tego ustawowego zagrożenia w niniejszej sprawie Sąd uznał, iż odpowiednią sankcją wobec obwinionego było udzielenie mu kary nagany. Wymierzając obwinionemu karę Sąd kierował się ustawowymi dyrektywami jej wymiaru określonymi w art. 33 kw mając na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego obwinionemu wykroczenia, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary. Zgodnie z art. 33 § 2 kw wymierzając karę, organ orzekający bierze pod uwagę w szczególności rodzaj i rozmiar szkody wyrządzonej wykroczeniem, stopień winy, pobudki, sposób działania, stosunek do pokrzywdzonego, jak również właściwości, warunki osobiste i majątkowe sprawcy, jego stosunki rodzinne, sposób życia przed popełnieniem i zachowanie się po popełnieniu wykroczenia. Wymierzając wobec obwinionego karę we wspomnianym wymiarze sąd wziął pod uwagę okoliczności łagodzące, to jest wiek obwinionego oraz stan jego zdrowia. Obwiniony jest wdowcem, co także przekłada się na większą trudność w jego codziennym funkcjonowaniu. Na korzyść obwinionego Sąd uwzględnił również fakt, że obwiniony zmienił miejsce zamieszkania z ulicy (...) na ulicę (...) a zatem konflikt sąsiedzki stojący u podstaw niniejszej sprawy w naturalny sposób się zakończył i nie ma konieczności surowszego karania obwinionego w celu zapobieżenia dalszym naruszeniom prawa. W ocenie Sądu kara nagany jest odpowiednia do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez obwinionego czynu zabronionego oraz nie przekracza również stopnia winy obwinionego. Jest ona adekwatna do właściwości i warunków osobistych J. G. (1). Należy również przypuszczać, że spełni cele zapobiegawcze oraz wychowawcze w stosunku do obwinionego. W ocenie Sądu kara ta zdaje się wreszcie czynić zadość wskazaniom prewencji ogólnej, a mianowicie uzmysławia ona społeczeństwu, że popełnianie tego typu wykroczeń nie pozostanie bezkarne. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w punkcie 1-szym sentencji wyroku. O kosztach na rzecz oskarżycieli posiłkowych orzeczono w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 119 § 1 kpw zw. z art. w zw. z § 11 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 3 i 4 oraz § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie tj. z dnia 24 sierpnia 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964) Należało orzec również w punkcie 3 wyroku o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej obwinionemu z urzędu na podstawie § 17 ust. 2 pkt 2, § 20 oraz § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dni 14 maja 2024 r .w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. 2024 poz.763). Sąd w punkcie 4 wyroku na podstawie art. 121 § 1 kpsw zwolnił obwinionego od kosztów sądowych, obciążając wydatkami postępowania Skarb Państwa z uwagi na jego sytuacją materialną, oraz z uwagi na to, iż wobec obwinionego Sąd zasądził kwotę 864 zł na rzecz oskarżycieli posiłkowych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika w przedmiotowej sprawie.

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.