Legislator Case Law & Legislation
II K 1448/19 AI generated

II K 1448/19 · Sąd powszechny

Case Number II K 1448/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1448/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k, art. 190 § 1 k.k, art. 627 k.p.k, art. 624 § 1 k.p.k; II K 1448/19 · Sąd powszechny: Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem K. S. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn sprawcy wypełniający znamiona występku stypizowanego w art. 190a§ 1 kk ma polegać na „nękaniu”. Ze słownikowej definicji tego terminu wynika, że nękać to „ustawicznie dręczyć, trapić, niepokoić (czymś) kogoś; dokuczać komuś, nie dawać chwili spokoju” , czy „bezustannie niepokoić, gnębić, prześladować kogoś; nie dawać wytchnienia, spokoju; trapić”. Znamię czasownikowe wyczerpuje zatem tylko te sytuacje, w których sprawca sprawia przykrość pokrzywdzonemu czy krzywdzi go.

Keywords

AI generated
offences against the family allegations of abuse fraudulent insurance claim credible threat associated action for damages parental alienation syndrome

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
art. 190 § 1 k.k
(1) wyczerpała dyspozycję art. 190 § 1 k.k.
art. 627 k.p.k
art. 624 § 1 k.p.k
Nie ujawniły się również żadne okoliczności, w rozumieniu art. 624 § 1 k.p.k.
AI generated
II K 505/23
Sygn. akt II K 505/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 05 grudnia 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- Mileny Markowskiej, Janusza Wałacha, Elżbiety Biernackiej, po rozpoznaniu w dniach: 17.04.2024 r., 26.06.2024 r., 03.10.2024 r., 21.11.2024 r. sprawy E. W. ur. (...) w E. syna K. i T. zd. S. oskarżonego o to, że: I. W okresie od kwietnia 2022 roku do 13 września 2023 roku w G. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru uporczywie nękał K. T. poprzez wysyłanie do niej obraźliwych wiadomości na telefon komórkowy udostępniany przez pokrzywdzoną dziecku do kontaktu z ojcem, przekazywanie za pośrednictwem dziecka obraźliwych i wulgarnych treści, wielokrotne dzwonienie domofonem, przyjeżdżanie do miejsca zamieszkania, zastraszanie, obserwowanie, kontrolowanie, kierowanie obraźliwych wyzwisk, wielokrotne kierowanie gróźb pozbawienia życia i zdrowia gestem oraz słowem w obecności oraz za pośrednictwem innych osób, co najmniej dwukrotne zbliżenie się do pokrzywdzonej poprzez gwałtowne podjechanie do niej samochodem i podchodzenie na bliską odległość oraz kierowanie wyzwisk w dniu 15 marca 2023 r. i w dniu 13 sierpnia 2023 r., nie stosując się tym samym do orzeczonego wyrokiem SR w Giżycku z dnia 12 kwietnia 2022 r. sygn. akt IIK 620/21 zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 50 metrów czym wzbudził w pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia, udręczenia oraz obawę, iż groźby te zostaną spełnione tj. o czyn z art. 190a§1 kk w zb. z art. 190§1 kk w zb. z art. 244 kk w zb. z art. 216§1 kk w zw. z art. 12§1 kk w zw. z art. 11§2 kk II. W bliżej nieustalonych dniach w okresie od 15 marca 2023 roku do czerwca 2023 r. w G. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru kierował groźby pobicia i pozbawienia życia wobec I. K. i groźby te wzbudziły w nim uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione tj. o czyn. z art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk III. W nocy z 30/31 lipca 2023 r. w G. dokonał uszkodzenia mienia w postaci pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...) poprzez przecięcie czterech opon powodując ich przebicie czym spowodował straty w wysokości 1600 zł na szkodę K. T. tj. o czyn z art. 288§1 kk 1. Oskarżonego E. W. uznaje za winnego popełnienia wszystkich zarzuconych mu czynów i za to, przy zastosowaniu art. 4§1 kk: a). za czyn z pkt. I na podstawie art. 190a§1 kk w zb. z art. 190§1 kk w zb. z art. 244 kk w zb. z art. 216§1 kk w zw. z art. 12§1 kk w zw. z art. 11§2 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 190a§1 kk w zw. z art. 11§3 kk w zw. z art. 57b kk wymierza oskarżonemu karę 10 ( dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 41a§1 i 4 kk tytułem środka karnego orzeka wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej K. T. na odległość mniejszą niż 50 ( pięćdziesiąt) metrów przez okres 3 (trzy) lat oraz zakaz kontaktowania się z tą pokrzywdzoną w jakiejkolwiek formie, za wyjątkiem spraw związanych z prawem wykonywania władzy rodzicielskiej i kontaktów z dzieckiem ustalonych przez sąd przez okres 3 (trzy) lat; na podstawie art. 46§2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej K. T. nawiązkę w wysokości 5000 ( pięć tysięcy) złotych; na podstawie art. 43a§2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5000 ( pięć tysięcy) złotych, b). za czyn z pkt. II na podstawie art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 190§1 kk w zw. z art. 57b kk wymierza mu karę 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności, c). za czyn z pkt. III na podstawie art. 288§1 kk skazuje oskarżonego na karę 5 (pięć) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 46§1 kk zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody w całości w ten sposób, że nakazuje zapłacić E. W. na rzecz pokrzywdzonej K. T. kwotę 1600 ( jeden tysiąc sześćset) złotych. 2. Na podstawie art. 85§1kk i art. 86§1 kk łączy kary pozbawienia wolności i orzeka karę łączną w wymiarze 1 ( jeden) roku i 8 ( osiem) miesięcy pozbawienia wolności. 3. Zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej K. T. kwotę (...) ( pięć tysięcy sto sześćdziesiąt sześć ) złotych tytułem zwrotu pomienionych przez oskarżycielkę posiłkową kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. 4. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w wysokości 120 ( sto dwadzieścia) złotych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 505/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. E. W. I. W okresie od kwietnia 2022 roku do 13 września 2023 roku w G. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru uporczywie nękał K. T. poprzez wysyłanie do niej obraźliwych wiadomości na telefon komórkowy udostępniany przez pokrzywdzoną dziecku do kontaktu z ojcem, przekazywanie za pośrednictwem dziecka obraźliwych i wulgarnych treści, wielokrotne dzwonienie domofonem, przyjeżdżanie do miejsca zamieszkania, zastraszanie, obserwowanie, kontrolowanie, kierowanie obraźliwych wyzwisk, wielokrotne kierowanie gróźb pozbawienia życia i zdrowia gestem oraz słowem w obecności oraz za pośrednictwem innych osób, co najmniej dwukrotne zbliżenie się do pokrzywdzonej poprzez gwałtowne podjechanie do niej samochodem i podchodzenie na bliską odległość oraz kierowanie wyzwisk w dniu 15 marca 2023 r. i w dniu 13 sierpnia 2023 r., nie stosując się tym samym do orzeczonego wyrokiem SR w Giżycku z dnia 12 kwietnia 2022 r. sygn. akt IIK 621/21 zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 50 metrów czym wzbudził w pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia, udręczenia oraz obawę, iż groźby te zostaną spełnione tj. czyn z art. 190a§1 kk w zb. z art. 190§1 kk w zb. z art. 244 kk w zb. z art. 216§1 kk w zw. z art. 12§1 kk w zw. z art. 11§2 kk II. W bliżej nieustalonych dniach w okresie od 15 marca 2023 roku do czerwca 2023 r. w G. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru kierował groźby pobicia i pozbawienia życia wobec I. K. i groźby te wzbudziły w nim uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione tj. czyn. z art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk III. W nocy z 30/31 lipca 2023 r. w G. dokonał uszkodzenia mienia w postaci pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...) poprzez przecięcie czterech opon powodując ich przebicie czym spowodował straty w wysokości 1600 zł na szkodę K. T. tj. czyn z art. 288§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. Oskarżony w okresie od kwietnia 2022 roku do 13 września 2023 roku w G. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru uporczywie nękał K. T. poprzez wysyłanie do niej obraźliwych wiadomości na telefon komórkowy udostępniany przez pokrzywdzoną dziecku do kontaktu z ojcem, przekazywanie za pośrednictwem dziecka obraźliwych i wulgarnych treści, wielokrotne dzwonienie domofonem, przyjeżdżanie do miejsca zamieszkania, zastraszanie, obserwowanie, kontrolowanie, kierowanie obraźliwych wyzwisk, wielokrotne kierowanie gróźb pozbawienia życia i zdrowia gestem oraz słowem w obecności oraz za pośrednictwem innych osób, co najmniej dwukrotne zbliżenie się do pokrzywdzonej poprzez gwałtowne podjechanie do niej samochodem i podchodzenie na bliską odległość oraz kierowanie wyzwisk w dniu 15 marca 2023 r. i w dniu 13 sierpnia 2023 r., nie stosując się tym samym do orzeczonego wyrokiem SR w Giżycku z dnia 12 kwietnia 2022 r. sygn. akt IIK 621/21 zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 50 metrów czym wzbudził w pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia, udręczenia oraz obawę, iż groźby te zostaną spełnione. II. 1. Oskarżony w bliżej nieustalonych dniach w okresie od 15 marca 2023 roku do czerwca 2023 r. w G. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru kierował groźby pobicia i pozbawienia życia wobec I. K. i groźby te wzbudziły w nim uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione. III. 1. Oskarżony w nocy z 30/31 lipca 2023 r. w G. dokonał uszkodzenia mienia w postaci pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...) poprzez przecięcie czterech opon powodując ich przebicie czym spowodował straty w wysokości 1600 zł na szkodę K. T.. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania K. T. - zeznania I. K. - zeznania M. L. - zeznania K. K. - zeznania A. K. -zeznania H. T. - zeznania E. S. - zeznania S. T. - karta karna - wydruki SMS, protokół oględzin telefonu wraz z wydrukiem SMS - wyrok - zeznania K. T. - zeznania I. K. - zeznania K. T. - zeznania I. K. - informacja T-M. - protokół oględzin pojazdu wraz z materiałem poglądowym k. 512v-513,369-372, 406, 514v, 515, 516 k. 513v-515, 65-67, 169-173, 199, 338-339, 379-380 k. 515-516, 127-128, 186-187, 423 k. 516-516v, 158-159 k. 516v-517, 429-430 k. 517-517v, 154, 201 k. 517v-518, 120 k. 534v- 535v k. 123 k. 536-537 k. 8-25, 27-30, 39-50, 132-137, 199, 141-145, 147-149, 424-425, 426-428 k.332 k. 513v-515v, 65-67, 169-173, 199, 338-339, 379-380 k. 515-516, 127-128, 186-187, 423 k. 513v-515v, 65-67, 169-173, 199, 338-339, 379-380 k. 515-516, 127-128, 186-187, 423 k. 527-530 k. 344-345, 346-347 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------------------------------------ Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1. I, II, III 1 I. 1. III. 1. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania K. T., zeznania I. K. - zeznania M. L., zeznania K. K., zeznania A. K., zeznania E. S. -zeznania H. T., zeznania S. T. - karta karna, wyrok - wydruki SMS, protokół oględzin telefonu wraz z wydrukiem SMS - informacja T-M. - protokół oględzin pojazdu wraz z materiałem poglądowym - w części, w jakiej de facto przyznaje się do tego, że kierował do pokrzywdzonej słowa wulgarne, ubliżające jej - zasługują na wiarę, znajdują swoje potwierdzenie w zeznaniach świadków, w tym K. T., oraz zabezpieczonych wiadomościach tekstowych, jakie oskarżony kierował do pokrzywdzonej - brak w tym zakresie podstaw, by podważać te wyjaśnienia, a które zbieżne są z pozostałymi dowodami - zeznania od początku spójne, zbieżne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą - znajdują swoje potwierdzenie w zeznaniach świadków, którym sąd dał wiarę, w tym osób zupełnie obcych dla stron, niezwiązanych z nimi i niemających interesu w tym, by opowiadać się po stronie pokrzywdzonych czy oskarżonego, przy czym z zeznaniami pokrzywdzonych korespondowały także wyjaśnienia oskarżonego w części, w jakim sąd dał im wiarę - nie bez znaczenia dla oceny zeznań pokrzywdzonych pozostaje fakt, że ich relacja koresponduje także z dowodmi obiektywnymi tj. wydrukami SMSów - których oskarżony nie kwestionował - protokołem oględzin pojazdu wraz z materiałem poglądowym i co istotne - z informacją z T-M., z której wynika, iż telefon oskarżonego w dacie uszkodzenia samochodu pokrzywdzonej logował się w G. i okolicach - zauwazyć należy, iż zeznania pokrzywdzonych, zwłaszcza w zakresie zachowania oskarżonego co do wypowiadanych przez niego gróźb po adresem w/w, nękania pokrzywdzonej i jej znieważenia znalazły niejako swoje potwierdzenie w zachowaniu oskarżonego w toku postępowania sądowego- oskarżony był porywczy, nadpobudliwy, agresywny wobec pokrzywdzonych, nie panował nad emocjami, w jawny sposób okazując napastliwość wobec stron, arogancję, zaciekłość w dowodzeniu swoich racji - wprawdzie powyższe nie przesądza o tym, że oskarżony dopuścił się zarzuconych mu czynów, to jednak uzupełnia obraz oskarżonego, jaki wynika z zeznań w/w, wpisuje się w relacje pokrzywdzonych, z której wprost wynika, jak oskarżony wobec nich się zachowywał, jak postępował i jak był zdeterminowany w tym co, robił - w okolicznościach sprawy, a także mając na uwadze jednoznaczne oświadczenia pokrzywdzonych, nie budzi wątpliwości, że zachowanie oskarżonego mogło- i budziło - w pokrzywdzonych strach, obawę, że oskarżony spełni swoje groźby, a dodatkowo w pokrzywdzonej wzbudzało poczucie zagrożenia, poniżało ją, dezorganizowało jej życie - zeznania uzupełniają relację pokrzywdzonych - świadkowie nie mieli interesu, by opowiadać się po którejkolwiek stronie procesu i w konsekwencji niesłusznie obciążać oskarżonego - byli bezpośrednimi świadkami przestępczych zachowań oskarżonego, a ich relacja korespondowała z zeznaniami pokrzywdzonych - zeznania w/w świadków w zakresie postawy oskarżonego wobec K. T. korespondują także z treścią SMSów zabezpieczonych w sprawie, a których oskarżony nie kwestionował - świadkowie to rodzice pokrzywdzonej i z racje tego ich zeznania sąd analizowal ze szczególną wnikliwością z uwagi na jawny konflikt pomiędzy nimi a oskarżonym, nie mniej powyższy konflikt pozostał bez wpływu na wiarygodność relacji tych świadków na temat zachowania oskarżonego i jego postawy wobec pokrzywdzonej - podkreślić trzeba, że zeznania tych świadków korespondują z dowodami, jakim sąd nadał walor wiarygodności, uzupełniają je i tworzą razem jasny, spójny obraz zachowania oskarżonego wobec pokrzywdzonej - brak podstaw, by podważać te zeznania - dowody niekwestionowane przez strony - brak podstaw, by odmówić im waloru wiarygodności - uzupełniają zeznania w/w świadków i korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego w zakresie, w jakim sąd nadał im walor wiarygodności - niekwestionowane przez strony - w sposób niebudzący wątpliwości i jednoznaczny ukazują, jaką postawę wobec pokrzywdzonych przyjmował oskarżony, jakich słów wobec nich używał, jak poniżająco się do nich odnosił, przy czym takie zachowanie mogło- i budziło w pokrzydzonych - obawę, że groźby zostaną spełnione,a dodatkowo w pokrzywdzonej wzbudzało poczucie zagrożenia, poniżało ją - dowód obiektywny, niekwestionowany przez strony - uzyskana od uprawnionego podmiotu - potwierdza zeznania pokrzywdzonych, ale co równie ważne podważa wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim zaprzecza, iż w dacie uszkodzenia samochodu był w miejscu przestępstwa, albowiem przebywał wówczas w E. i okolicy - dowód niekwestionowany przez strony - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonych i uzupełnia je - brak podstaw, by podważać jego wiarygodność 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I, II, III 1. I, III 1. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania A. S., zeznania T. W. - w części, w jakiej nie przyznaje się do winy ocenić należy za niewiarygodne, odosobnione w świetle dowodów, jakim sąd nadał walor wiarygodności, a nawet z nimi sprzeczne - zdaniem sądu relacja zdana przez oskarżonego nie polega na prawdzie i stanowi jedynie przyjętą linię obrony służącą uniknięciu odpowiedzialności karnej - okolicznością bezsporną jest, iż oskarżony i pokrzywdzona pozostają w długotrwałym i głębokim konflikcie dotyczacym m.in. opieki nad wspólnym dzieckiem, przy czym- wbrew twierdzeniom oskarżonego- konflikt ten przeniósł się także na obecnego partnera K. T., tj. I. K. - powyżysze znajduje swoje potwierdzenie nie tylko w dowodach, o jakich była mowa wyżej, ale także w obserwacji zachowania oskarżonego w czasie postępowania sądowego - -oskarżony był porywczy, nadpobudliwy, agresywny wobec pokrzywdzonych, nie panował nad emocjami, w jawny sposób okazując napastliwość wobec stron, arogancję, zaciekłość w dowodzeniu swoich racji - powyższe uzupełnia obraz oskarżonego, jaki wynika z zeznań świadków opisujących zachowanie oskarżonego, pozostaje niejako w logicznym ciągu zdarzeń, które legły u podstaw zarzutów przypisanych oskarżonemu, ale przede wszystkim podważa narrację E. W. co do tego, że stawiane mu zarzuty są bezspodstawne - nie bez znaczenia postaje fakt, iż oskarżony nie po raz pierwszy dopuścil się gróźb karalnych wobec pokrzywdzonej, jej nękania, znieważenia, czy też uszkodzenia jej samochodu - a co wynika z treści wyroku w sprawie IIK 621/21, ale także wyjaśnień samego oskarżonego - oskarżony niemal w taki sam sposób, jak w niniejszej sprawie, zachowywał się wcześniej wobec pokrzywdzonej, a zważywszy na jego determinację, zawziętość i upór w walce o prawo do opieki nad dzieckiem, przy jednoczesnym zamiarze zdyskredytowania pokrzywdzonej jako matki - mając na uwadze zebrane dowody- nie sposób przyjąć, że zachowanie oskarżonego wobec pokrzywdzonych nie naruszało prawa, co próbował wykazać oskarżony - nie bez znaczenia dla oceny wyjaśnień oskarżonego pozostaje informacja nadesłana przez T- M., z której wynika, iż w dacie uszkodzenia samochodu pokrzywdzonej, telefon oskarżonego logowal się w G. i okolicach, co podważa twierdzenia zarówno oskarżonego, jak i jego żony, że w tym czasie przebywał on w E. i okolicach - w świetle powyższego uznać należy, że zachowania oskarżonego wobec pokrzywdzonych były niejako logiczne, charakteryzowały się niespotykaną determinajcą i konsekwencją w dążeniu do osiągnięcia celu, oskarżony działał z zamiarem zemsty na pokrzywdzonych, odwetu, ale co najważniejsze z punktu widzenia toczącego się procesu- zachowania te nosiły znamiona przestępstw przypisanych E. W., a poczynione przez sąd w tym zakresie ustalenia podważały narrację oskarżonego, która była odosobniona w świetle analizy zebranych dowodów - odosobnione w świetle dowodów, jakim sąd nadał walor wiarygodności - T. W. o relacji między pokrzywdzoną a oskarżonym wiedziala tylko tyle, ile przekazał jej oskarżony, przy czym trudno przyjąć, że oskarżony, zważywszy na okoliczności sprawy, przynawałby się do swoich przestępczych zachowań - A. S. miała natomiast interes w tym, by przedstawiać oskarżonego- swojego męża- w dobrym świetle i w konsekwencji próbowała uwolnić go od odpowiedzialności karnej, przy czym teza ta dodatkowo znajduje swoje potwierdzenie w informacji z T- M., z której wynika, iż w dacie uszkodzenia samochodu pokrzywdzonej, oskarżony nie był w E. i okolicach, jak twierdziła świadek 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1a. 1b. 1c. E. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn I. Oskarżony w okresie od kwietnia 2022 roku do 13 września 2023 roku w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru uporczywie nękał K. T. poprzez wysyłanie do niej obraźliwych wiadomości na telefon komórkowy udostępniany przez pokrzywdzoną dziecku do kontaktu z ojcem, przekazywanie za pośrednictwem dziecka obraźliwych i wulgarnych treści, wielokrotne dzwonienie domofonem, przyjeżdżanie do miejsca zamieszkania, zastraszanie, obserwowanie, kontrolowanie, kierowanie obraźliwych wyzwisk, wielokrotne kierowanie gróźb pozbawienia życia i zdrowia gestem oraz słowem w obecności oraz za pośrednictwem innych osób, co najmniej dwukrotne zbliżenie się do pokrzywdzonej poprzez gwałtowne podjechanie do niej samochodem i podchodzenie na bliską odległość oraz kierowanie wyzwisk w dniu 15 marca 2023 r. i w dniu 13 sierpnia 2023 r., nie stosując się tym samym do orzeczonego wyrokiem SR w Giżycku z dnia 12 kwietnia 2022 r. sygn. akt IIK 620/21 zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 50 metrów czym wzbudził w pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia, udręczenia oraz obawę, iż groźby te zostaną spełnione - art. 190a§1 kk, art. 190§1 kk, art. 244 kk, art. 216§1 kk art. 12§1 kk - dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony; jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania wielości zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość pokrzywdzonego. art. 11§2 kk - jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Wina umyślna oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości. Oskarżony działał w zamiarze konkretnego odziaływania na psychikę pokrzywdzonej, by wzbudzić w niej strach. Nadto określone zachowania oskarżonego stanowiły uporczywe nękanie pokrzywdzonej, wzbudziły u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia oraz istotnie naruszały jej prywatność. Kontakując się z pokrzywdzoną- niepokoił ją w ten sposób i dręczył. Bez wątpienia przyjąć należy, że słowa kierowane przez oskarżonego wobec pokrzywdzonej na pewno miały charakter znieważający. Były to słowa mające ubliżyć jej, wyrazić pogardę wobec niej. Oskarżony miał także pelną świadomość tego, jakie obowiązują go ograniczenia w kontaktach z pokrzywdzoną, a które wynikają z orzeczenia sądowego, mimo to łamał powyższe nakazy. Czyn II. Oskarżony w bliżej nieustalonych dniach w okresie od 15 marca 2023 roku do czerwca 2023 r. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru kierował groźby pobicia i pozbawienia życia wobec I. K. i groźby te wzbudziły w nim uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione - art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk. Wina umyślna oskarżonego nie budzi wątpliwości- działał w zamiarze konkretnego odziaływania na psychikę pokrzywdzonego, by wzbudzić w nim strach. Czyn III. Oskarżony w nocy z 30/31 lipca 2023 r. dokonał uszkodzenia mienia w postaci pojazdu należącego do pokrzywdzonej poprzez przecięcie czterech opon powodując ich przebicie czym spowodował straty w wysokości 1600 zł. Okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują, że działanie oskarżonego było celowe i ukierunkowane na zniszczenie cudzego mienia. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem -------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ---------------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania --------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ------------------- 3.4. Umorzenie postępowania ------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ------------------ 3.5. Uniewinnienie ----------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ---------------------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności E. W. 1a. 1b. 1c. 2. I. II. III. I, II, III - oskarżony z pełną świadomością, premedytacją, dopuszczał się wobec pokrzywdzonej przestępczych zachowań w konsekwencji "uprzykrzając" jej życie, - z pełną determinacją realizował swoje cele, chcąc oddziaływać na psychikę pokrzywdzonej, wzbudzając w niej strach, zagrożenie, - nie można akceptować takiego zachowania oskarżonego, które skutkowało tym, że pokrzywdzona odebierała takie zachowanie jako wysoce nieprzyjemne i wzbudzające obawę - zachowanie oskarżonego jednoznacznie świadczy, że za nic miał zapadły przeciwko niemu wyrok, na mocy którego orzeczono wobec niego ograniczenia w kontaktach z pokrzywdzoną -nie można akceptować sytuacji, w której oskarżony podejmuje kroki, by wzbudzić w pokrzywdzonej wszechogarniające zagrożenie, odbiera jej możliwość "normalnego" funkcjonowania w społeczeństwie, "osacza" pokrzywdzoną - w imię walki o opiekę nad dzieckiem -podkreślić należy na szczególną determinację oskarżonego w realizacji swojego celu, stopień agresji i zaciętości, - w ocenie Sądu orzeczona kara spełni cele w zakresie prewencji zwłaszcza szczególnej, ale także i ogólnej, że wpłynie na oskarżonego wychowawczo i poprawczo - zasadniczą funkcją środków karnych jest prewencja i ochrona porządku prawnego przed ponownym popełnieniem przestępstwa przez sprawcę - uznając, iż zachodzi potrzeba wzmocnienia ochrony pokrzywdzonej przed zamachami na jej dobro prawne takie jak wolność, aby uniemożliwić kontakt sprawcy z pokrzywdzoną orzeczono wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej K. T. na odległość mniejszą niż 50 ( pięćdziesiąt) metrów przez okres 3 (trzy) lat oraz zakaz kontaktowania się z tą pokrzywdzoną w jakiejkolwiek formie, za wyjątkiem spraw związanych z prawem wykonywania władzy rodzicielskiej i kontaktów z dzieckiem ustalonych przez sąd przez okres 3 (trzy) lat - określając wysokość nawiązki Sąd miał na uwadze stres, jaki zachowanie oskarżonego wywołało u pokrzywdzonej - dyskomfort psychiczny pokrzywdzonej wywołany przez przestępcze zachowanie oskarżonego - orzeczone świadczenie miało w niniejszej sprawie chrakter obligatoryjny i pomimo orzeczenie go w minimalnej, przewidzianej przez ustawodawcę wysokości, uznać należy, że spełni ono cele wychowawcze i poprawcze - zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie - nie można tolerować sytuacji, w której oskarżony stosując groźby wobec pokrzywdzonego chce niejako zemścić się na nim za brak porozumenia z matką swojego dziecka w sparwie kontaktów z synem - wysokość wyrządzonej szkody - motywy i pobudki, jakimi kierował się oskarżony- odwet na pokrzywdzonej - obowiązek naprawienia szkody miał cel wychowawczy i poprawczy - ilość popełnionych przestępstw - zbieżność czasowa czynów - umyślny charakter występków - tożsame motywy i pobudki jakimi kierował się oskarżony - dotychczasowa karalność, przy czym wszystkich z popełnionych dotąd przestęsptw dopuścił się umyślnie - okoliczność łagodząca- częściowe przyznanie się do winy 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności ----------------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Mając na uwadze fakt, że w czasie orzekania obowiązywała inna ustawa, niż w czasie popełnienia czynów przypisanych oskarżonemu, Sąd kierując się dyrektywami art. 4§1 kk, zgodnie z którym, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy - uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do stosowania ustawy obowiązującej poprzednio. Ustawa względniejsza to taka, która stwarza możliwość korzystniejszego dla interesów sprawcy osądu (korzystniejszej oceny prawnokarnej czynu), skutkując tym samym przyjęciem mniej surowych reguł odpowiedzialności lub zastosowaniem mniej dotkliwych sankcji (Wąsek (w:) Górniok i in., t. 1, s. 58-59). Przy ocenie "względności ustawy" należy brać pod uwagę wszystkie prawnokarne instytucje porównywanych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do danego sprawcy, tj. nie tylko samo zagrożenie karą, ale też np. przedawnienie, instytucje probacyjne, granice wieku odpowiedzialności karnej, dyrektywy wymiaru kary, powrotność do przestępstwa, zatarcie skazania, nadzwyczajne złagodzenie kary; ocena ta powinna być dokonywana in concreto, a nie in abstracto (por. uchwała SN z dnia 12 marca 1996 r., I KZP 2/96, OSNKW 1996, nr 3-4, poz. 16; postanowienie SN z dnia 3 grudnia 2001 r., V KKN 67/01, OSNKW 2002, nr 5-6, poz. 36). W świetle powyższych dyrektyw Sąd uznał, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy zachodzą przesłanki do zastosowania przepisów obowiązujących w dacie popełnienia czynów. 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 3. 4. Rozstrzygnięto na zasadzie art. 627 kpk. Zastosowano postanowienia art. 627 kpk, nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania. 8. PODPIS
II K 470/20
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 470/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 299/22
USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano) 1. K. J. (1) od października 2020 roku do 04 lipca 2022 roku w Z. i G., woj. (...)- (...), uporczywie nękał J. C., w ten sposób, że znieważał ją słowami powszechnie uznanymi za wulgarne i obelżywe oraz obraźliwymi gestami, pomawiał ją o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej oraz narazić na utratę zaufania potrzebnego do zajmowanego przez nią stanowiska, dzwonił do jej pracodawcy, co wzbudziło w niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia oraz istotnie naruszało jej prywatność a także działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wielokrotnie groził pozbawieniem życia, a groźby wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, to jest popełnienia przestępstwa z art. 190 a § 1 kk w zb. z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.
II K 798/21
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 919/16
S. i D. B. (1) przez kilka lat pozostawali w związku, z którego mają córkę K., urodzoną (...). Rozstali się w 2015 roku i obecnie pokrzywdzona wraz z córką zamieszkuje u swoich rodziców. W dniu 21 marca 2016 roku około godziny 15.00 W. S. była w pasażu handlowym na C. na ul. (...), gdzie pojechała na zakupy. Wcześniej o godzinie 13.41 dzwonił do niej oskarżony, mówiąc, że ma się z nim udać do sklepu, aby kupić córce buty, jednak pokrzywdzona odmówiła. Następnie D. B. (1) dzwonił do niej kilkukrotnie ze swego numeru (...), jednak W. S. nie odbierała. Gdy pokrzywdzona wyszła ze sklepu (...) i przechodziła już do pasażu, zobaczyła biegnącego w jej stronę oskarżonego, który wyskoczył z taksówki. D. B. (1) (będący pod wpływem alkoholu) podbiegł do niej i zaczął ją wypytywać, skąd wraca, dokąd idzie. W. S. nie odpowiadała mu, powtarzając jedynie, aby od niej odszedł, wówczas oskarżony zaczął zaciskać pięści i po jego twarzy było widać, że jest wściekły. Pokrzywdzona weszła do sklepu (...), D. B. (1) wszedł za nią i zaczął ją donośnym głosem wypytywać, skąd ma pieniądze na zakupy, czy

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

T., 23 września 2020 r Sygn. akt II K 1448/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Marcin Czarciński Protokolant: st. sekr. sąd. Iwona Zielińska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10.09.2020 r. w T. sprawy K. S. (1) urodzonej (...) w T. córki R. i M. z d. G. oskarżonej o to, że: I. w okresie od 9 sierpnia 2019r. do 4 września 2019r. w T. uporczywie nękała N. M. (1) i jej siostrę K. L. (1) poprzez wykonywanie połączeń telefonicznych do ich przełożonych, natarczywe obserwowanie, jeżdżenie za pokrzywdzonymi czym wzbudziła u pokrzywdzonych uzasadnione okolicznościami poczucia zagrożenia, - tj. o czyn z art. 190 a § 1 kk II. w dniu 4 września 2019r w T. przy ul. (...) groziła N. M. (1) i jej siostrze K.

L. (1) pozbawieniem życia, przy czym groźby te wzbudziły w pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, - tj. o czyn z art. 190 § 1 kk o r z e k a : I. oskarżoną K. S. (1) uznaje za winną popełnienia czynu zarzucanego w punkcie I aktu oskarżenia, tj. występku z art. 190a § 1 kk i za to, po zastosowaniu art. 37a § 1 kk, na podstawie art. 190a § 1 kk orzeka karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, II. oskarżoną K.

S. (1) uznaje za winną popełnienia czynu zarzucanego w punkcie II aktu oskarżenia, tj. występku z art. 190 § 1 kk i za na podstawie art. 190 § 1 kk orzeka karę 5 (pięciu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, III. na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 i 3 kk w miejsce jednostkowych kar ograniczenia wolności orzeczonych w punktach I i II wyroku orzeka wobec oskarżonej łączną karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, IV. na podstawie art. 41a § 1 i 4 kk i art. 43 § 1 kk orzeka wobec oskarżonej K.

S. (1) na okres 3 (trzech) lat środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonymi N. M. (1) i K. L. (1) w jakikolwiek sposób oraz zakaz zbliżania się do pokrzywdzonych N. M. (1) i K. L. (1) na odległość mniejszą niż 100 (sto) metrów, V. na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonej obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonych N. M. (1) i K. L. (1) kwot po 1.000 zł (jeden złotych) tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, VI. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem opłaty oraz kwotę 70 zł (siedemdziesiąt złotych) tytułem wydatków poniesionych od chwili wszczęcia postępowania.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1448/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp.

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. S. (1) w okresie od 9 sierpnia 2019r. do 4 września 2019r. w T. uporczywie nękała N. M. (1) i jej siostrę K. L. (1) poprzez wykonywanie połączeń telefonicznych do ich przełożonych, natarczywe obserwowanie, jeżdżenie za pokrzywdzonymi czym wzbudziła u pokrzywdzonych uzasadnione okolicznościami poczucia zagrożenia w dniu 4 września 2019r w T. przy ul. (...) groziła N. M. (1) i jej siostrze K. L. (1) pozbawieniem życia, przy czym groźby te wzbudziły w pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty K.

S. (1) poznała K. L. (1) w czerwcu 2018 roku kiedy byłą w barze (...). Od tego czasu regularnie pojawiała się w barze. Po miesiącu kontakt pomiędzy kobietami się urwał. K. S. (1) w dniu 25 listopada 2018 roku pojawiła się u K. L. (1) pod domem. Oświadczyła, że uciekła od partnera, który ją bił. Wtedy K. L. (1) zaproponowała jej mieszkanie. Przez pewien okres K. S. (1) mieszkała wraz z N. M. (1) i jej siostrą K. L. (1). K. S. (2) opowiadała koleżankom o swojej sytuacji w domu, mężu, który się nad nią znęca i bije i poprosiła je o pomoc.

Po dwóch miesiącach wyprowadziła się bez powodu. Potem pojawiała się sporadycznie u sióstr w domu. W maju 2019 roku ponownie przyszła i zapytała czy K. L. (1) złożyła zeznania w sprawie o przyznanie jej praw do dzieci. Chciała aby poświadczyła w Sądzie, że K. S. (1) jest dobrą matką. K. L. (1) nie zgodziła się. Mimo to dostała wezwanie z Sądu na dzień 9 sierpnia 2019 roku. Przed rozprawą K. L. (1) ponownie oświadczyła K. S. (1), że nie poświadczy nieprawdy w Sądzie. Wówczas rozpoczął się konflikt pomiędzy kobietami.

W sierpniu 2019 roku K. S. (1) zaczęła podjeżdżać pod blok N. M. (2), dzwoniła domofonem, wykonywała połączenia telefoniczne, odgrażała się, że nie odpuści, że zapłaci za to co zrobiła. Korzystała wówczas z telefonu o nr (...). Jednocześnie opowiadała innym osobom o niewłaściwym zachowaniu K. L. (1) oraz N. M. (1). W dniu 13 sierpnia 2019 roku K. S. (1) ponownie pojawiła się pod domem K. L. (1). Do podobnej sytuacji doszło w dniu 17 sierpnia 2019 roku. W dniu 4 września 2019 roku K. S. (1) zjawiła się pod domem K. L. (1).

Siedziała jako pasażerka w ciemnym B., które krążyło po okolicy. Gdy K. L. (1) i N. M. (1) wsiadały do swojego samochodu B. szybko podjechało a K. S. (1) ręka wykonała gest podcinania gardła. Obie kobiety bojąc się o swoje życie i zdrowie szybko udały się do (...) T. Ś. i poprosiły o pomoc. wyjaśnienia K. S. 78-80 zeznanie N. M. 2-3, 27, 116-117, 170 zeznanie K. L. 7-8, 28, 53-54, 113-114, 171 zeznanie A. C. 31-32 zeznanie E. L. 35-36 zeznanie S. M. 40-41 zeznanie C. S. 48-50 zeznanie M. S. 58-59 zeznanie P. N. 71-72 zeznanie M.

R. 86-88 wykaz interwencji 23 wykaz połączeń operatora (...) 84-85,93-94 K. S. (1) nie była dotychczas karana sądownie. karta karna 69 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia K. S. w części wyjaśnienia wiarygodne w części w jakiej oskarżona przyznała, że dzwoniła do przełożonych pokrzywdzonych a także, że telefonowała do nich z numeru(...) zeznanie N. M., K.

L. Zdaniem Sądu zeznania pokrzywdzonych N. M. (1) i K. L. (1) zasługują na danie im wiary. Pokrzywdzone nie były zainteresowane tylko przedstawieniem oskarżonej w niekorzystnym świetle w taki sposób, aby została ona ukarana przez Sąd. Ich zeznania są jasne i logiczne. Świadkowie w sposób dokładny przedstawiły okoliczności przedmiotowej sprawy, zachowanie oskarżonej a także istniejący konflikt z oskarżoną. Zdaniem Sądu nie ma żadnego racjonalnego powodu aby pokrzywdzone zeznawały nieprawdę lub bezpodstawnie pomawiały oskarżonego. zeznanie E. L., A.

C., S. M., C. S., M. S., P. N. zeznania świadków są jasne, spójne i logiczne, świadkowie przedstawili znane im okoliczności związane z wiadomościami otrzymanymi z telefonu oskarżonej, sąd nie znalazł podstaw do ich kwestionowania. Świadek A. C. (2) o sytuacji wie z opowiadań K. L. (1) i jej siostry. Świadek potwierdziła, że około 15 sierpnia 2019 roku widziała ciemny pojazd marki B., w którym znajdowało się dwóch mężczyzn a wcześniej byli oni w towarzystwie oskarżonej. Świadek E. L. (2) widziała sms-y, które pokrzywdzone otrzymywały od oskarżonej, z których wynikało, że pokrzywdzone pożałują tego, że nie trzymają z oskarżoną.

Świadek potwierdziła, że słyszała, że oskarżona dzwoni do przełożonych pokrzywdzonych i opowiada, że K. L. (1) pije w pracy alkohol i przynosi narkotyki. Świadek potwierdziła, że pokrzywdzone opowiadały jej, że oskarżona je śledzi, jeździ za nimi samochodem a raz groziła im wykonując ruch podcięcia gardła. Świadek wskazała również, że w czasie gdy przebywała u K. i N. w domu kilkukrotnie widziała oskarżoną pod blokiem. Świadek S. M. (2) potwierdziła, że w sierpniu 2019 roku zadzwoniła do niej kobieta przedstawiająca się jako K., która opowiadała jej o zachowaniu K.

L. (1) i spożywaniu przez nią alkoholu w miejscu pracy, tj. na stacji paliw przy ul. (...) w T.. Świadek wskazała, że K. L. (1) przedstawiła jej swoją wersję zdarzeń, opowiadała o zachowaniu oskarżonej. Świadek C. S. (2) potwierdził, że widział w lokalu (...) oskarżoną, która przychodziła do K. L. (1) oraz potwierdził, że oskarżona telefonicznie chciała postawić pokrzywdzoną w złym świetle. M. S. (3) to koleżanka K. L. (1) potwierdziła, że w sierpniu 2019 roku K. zadzwoniła do niej i oświadczyła, że razem z siostrą są nękane przez K.

S. (1), która je śledzi, odgraża się, że je zniszczy. Świadek P. N. (2) potwierdził, że pokrzywdzone zwierzały mu się, że oskarżona im grozi, że je pozabija, że pisze do nich wiadomości sms, i wydzwania do ich pracodawców. zeznanie M. R. zeznania świadka są jasne i spójne, nie wniosły one jednak nic istotnego dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, Świadek M. R. (2) wskazał, że telefon o nr (...) należ do niego ale korzysta z niego K. S. (1). Świadek nie znał powodów nieporozumień pomiędzy oskarżona a pokrzywdzonymi. wykaz interwencji, wykaz połączeń dokumenty nie kwestionowane przez strony karta karna dokument urzędowy Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1 wyjaśnienia K.

S. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej w części w jakiej nie przyznała się do popełnienia zarzucanych czynów i kwestionowała swoją winę albowiem w tym zakresie są one sprzeczne z innymi dowodami zgromadzonymi w przedmiotowej sprawie w tym z jasnymi i konsekwentnymi zeznaniami pokrzywdzonych, którym Sąd dał wiarę. Wyjaśnienia oskarżonej Sąd uznał za realizowaną przez nią linię obrony zmierzającą do umniejszenia winy lub uniknięcia odpowiedzialności karnej. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1.

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem K. S. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn sprawcy wypełniający znamiona występku stypizowanego w art. 190a§ 1 kk ma polegać na „nękaniu”. Ze słownikowej definicji tego terminu wynika, że nękać to „ustawicznie dręczyć, trapić, niepokoić (czymś) kogoś; dokuczać komuś, nie dawać chwili spokoju” , czy „bezustannie niepokoić, gnębić, prześladować kogoś; nie dawać wytchnienia, spokoju; trapić”. Znamię czasownikowe wyczerpuje zatem tylko te sytuacje, w których sprawca sprawia przykrość pokrzywdzonemu czy krzywdzi go.

W pojęciu nękania mieści się także powtarzalność zachowań sprawcy. Do wypełnienia tego znamienia co do zasady nie wystarczy bowiem jednorazowe zachowanie sprawcy. Wydaje się, że nękanie przede wszystkim oddziałuje na sferę psychiczną (emocjonalną) pokrzywdzonego. Nie oznacza to jednak, że nie może także polegać na oddziaływaniach czysto fizycznych, typowo polegających na różnego rodzaju naruszeniach nietykalności cielesnej, ale mogących także odpowiadać spowodowaniu uszczerbku na zdrowiu lub rozstroju zdrowia w różnym stopniu.

Do dokonania przestępstwa z art. 190a § 1 k.k. niezbędne jest nastąpienie skutku w postaci wzbudzenia poczucia zagrożenia lub odczuwania pewnego dyskomfortu przez pokrzywdzonego (istotne naruszenie prywatności). Pokrzywdzony ma czuć się zagrożony, zaś owo poczucie zagrożenia powinno było uzasadnione okolicznościami. W odniesieniu zaś do drugiego wskazanego przez ustawodawcę skutku należy zauważyć, że do wypełnienia znamion przestępstwa z art. 190a § 1 k.k. nie wystarcza samo naruszenie prywatności. Musi być ono istotne. Prywatność sama w sobie, niezależnie od konkretnej naruszonej jego sfery, jest dobrem na tyle istotnym, że każde jej naruszenie jest istotne.

Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, iż bezsprzecznie oskarżona swoim zachowaniem wypełniła znamiona wyżej opisanego przestępstwa, dlatego też Sąd uznał ją za winną popełnienia czynu zarzucanego w akcie oskarżenia. Bezsprzecznie w okresie od 9 sierpnia 2019 roku do 4 września 2019 roku oskarżona dopuściła się wielu, powtarzalnych zachowań polegających na nękaniu K. L. (1) i N. M. (1), oddziaływujących na ich sferę emocjonalną oraz wzbudzających w nich poczucie zagrożenia. Oskarżona wbrew woli pokrzywdzonych, nie tylko przesyłała jej wiele wiadomości sms ale i wielokrotnie dzwoniła do nich oraz obserwowała, jeździła za nimi.

Tym samym swoim zachowaniem wypełniła znamiona występku z art. 190a § 1 kk. Zgodnie z 190 § 1 kk, kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeśli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Powołany przepis nie specyfikuje przestępstw, których zapowiedź warunkuje odpowiedzialność karną sprawcy (por. wyrok SN z 22.07.2010 r., III K 35/10). Penalizuje on zatem w szczególności groźby, które stanowią zapowiedź pozbawienia życia lub zdrowia adresata.

Bez znaczenia pozostaje przy tym konkretny cel przyświecający sprawcy przy formułowaniu groźby, a nawet istnienie zamiaru jej realizacji (por. wyrok SN z 3.04.2008 r., IV K 471/07). Wystarczy, że wyrażając groźbę, sprawca chce albo przynajmniej godzi się na wywołanie u pokrzywdzonego uzasadnionej obawy jej realizacji. Co istotne, stan obawy pokrzywdzonego podlega determinacji z perspektywy tej osoby, niezależnie od obiektywnego niebezpieczeństwa realizacji groźby (zob. wyrok SN z 9.12.2002 r., IV KKN 508/99). Stan obawy powinien przy tym przystawać do zewnętrznych okoliczności, skoro w świetle art. 190 § 1 kk, powinien on być uzasadniony (zob. wyrok SA w Krakowie z 4.07.2002 r., II AKa 163/02).

Podkreślić przy tym należy, że "groźba może być wyrażona za pomocą wszystkich środków mogących przekazać do świadomości odbiorcy jej treść. Zapowiedź popełnienia przestępstwa może więc być dokonana ustnie, na piśmie, ale także za pomocą gestu czy też innego zachowania (np. wyjęcia niebezpiecznego narzędzia i pokazania, jaki zostanie zrobiony z niego użytek)"- A. Z., Z. 2006, Komentarz do art. 190 Kodeksu karnego. Podobnie w tej kwestii wypowiada się M. M., stwierdzając, iż "forma groźby nie ma znaczenia. Groźba może być wyraźna lub dorozumiana.

Grozić można słowem, gestem lub innym zachowaniem się, które w zamiarze grożącego ma być zrozumiane jako groźba popełnienia przestępstwa i w rzeczywistości może być tak zrozumiana" (Marek Mozgawa, Komentarz do art. 190 Kodeksu karnego, LEX 2012). W ocenie Sądu swoim zachowaniem w dniu 4 września 2019 roku K. S. (1) wyczerpała dyspozycję art. 190 § 1 k.k. Odnosząc się do strony podmiotowej czynu stwierdzić należy, iż oskarżona dopuścił się go umyślnie. Działał bowiem jednoznacznie w zamiarze bezpośrednim. Oskarżony dokonał przypisane mu przestępstwo w sposób zawiniony.

Na niekorzyść oskarżonej przemawiało to, że działania swe skierowała przeciwko jednemu z podstawowych dóbr pozostających pod ochroną prawa, tj. wolności człowieka. Nie bez znaczenia z omawianego punktu widzenia było również to, że przedmiotowe przestępstwo popełniła na szkodę osób pozostających z nią w konflikcie, a więc jej działaniom przyświecał konkretny cel – działanie na szkodę pokrzywdzonych. Jedyną okolicznością dostrzeżoną przez Sąd, która świadczy na korzyść sprawcy, jest jej uprzednia niekaralność.

☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K.

S. (1) I I Wymierzona oskarżonej kara 8 miesięcy ograniczenia wolności polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu oskarżonej a przede wszystkim spełni swą rolę w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej, wymierzona kara jest w tym wypadku dostatecznie dolegliwa i wystarczająca dla osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak i wpłynie zapobiegawczo i wychowawczo wobec oskarżonej na przyszłość.

K. S. (1) II II Wymierzona oskarżonej kara 5 miesięcy ograniczenia wolności polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu K. S. (1) III I, II Na mocy art. 85 § 1 i art. 86 § 1 kk w miejsce orzeczonych powyżej kar jednostkowych wymierzono oskarżonej karę łączną 1 roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

Zdaniem Sądu wymierzona kara w odpowiednim stopniu uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynów, zawinienie oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze jakie ma odnieść w stosunku do sprawcy. Orzeczona wobec oskarżonej kara mieści się w granicach ustawowego zagrożenia wskazanego w przepisach ustawy karnej a jednocześnie nie razi surowością. Zdaniem Sądu właśnie taka kara będzie stanowiła dla oskarżonej wystarczającą dolegliwość i jednocześnie będzie przestrogą przed podobnym postępowaniem w przyszłości. Jako okoliczność łagodzącą uznano wcześniejszą niekaralność K.

S. (1) V I, II na podstawie art. 46 § 1 kk orzeczono wobec oskarżonej środek kompensacyjny w postaci obowiązku zapłaty kwot po 1.000 złotych na rzecz pokrzywdzonych jako częściowe zadośćuczynienie za doznane krzywdy psychiczne Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. S. (1) IV I, II wobec oskarżonej orzeczono środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonymi w jakikolwiek sposób oraz zbliżania się do nich na odległość nie mniejszą niż 100 metrów na okres 3 lat.

Orzeczenie tego środka ma zapewnić spokój i komfort psychiczny pokrzywdzonym. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VI Na podstawie art. 627 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tj.

Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223, z późn. zm.) należało zasądzić od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w całości. Według danych zawartych w aktach sprawy oskarżona jest w stanie uiścić koszty procesu bez uszczerbku w kosztach niezbędnego utrzymania. Nie ujawniły się również żadne okoliczności, w rozumieniu art. 624 § 1 k.p.k. przemawiające za zwolnieniem oskarżonej z ponoszenia tych kosztów. Podpis Sędzia SR Marcin Czarciński