V U 562/13 · Sąd powszechny

Sygn. akt VU 562/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2014 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Tryb. w składzie : Przewodniczący: Sędzia SO Mariola Mastalerz Protokolant: asyst. sędz. Ewelina Goździk po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. o prawo do wypłaty emerytury na skutek odwołania wnioskodawczyni od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 25 marca 2013 r., nr (...) postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2013 roku wnioskodawczyni Z. B. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. z dnia 25 marca 2013 r., odmawiającej jej prawa do wypłaty emerytury za okres od 1 października 2011 roku do 21 listopada 2012 roku. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podnosząc, m.in. że Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim wyrokiem z dnia 21 grudnia 2011 roku sygn. akt VU 1133/11 oddalił odwołanie wnioskodawczyni od decyzji z dnia 12 października 2011 roku o wstrzymaniu wypłaty emerytury od 1 października 2011 roku.

Wnioskodawczyni wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. wyrokiem i postępowanie toczy się w sprawie pod sygn. VU 136/13. Pismem procesowym z dnia 3 lutego 2014 roku wnioskodawczyni wycofał swoje odwołanie podnosząc, że w dniu 30 stycznia 2014 roku Prezydent RP podpisał ustawę z dnia 13 grudnia 2013 roku o ustaleniu i wypłacie emerytur do których prawo uległo zawieszeniu, a która to ustawa zapewnia jej zwrot zaległej emerytury za okres zawieszenia od dnia 1 października 2011 roku do dnia 21 listopada 2012 roku wraz z ustawowymi odsetkami.

Wniosek o wycofanie odwołania wymagany jest przez przepis art. 9 tejże ustawy, dotyczy bowiem wymogu zakończenia postępowań sądowych, aby organ rentowy mógł rozpocząć postępowanie w sprawie wypłaty zaległej emerytury. Wskazując na powyższe wnioskodawczyni wycofała swoje odwołania bez zrzeczenia się roszczenia. Sąd Okręgowy -

Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje:

Oświadczenie wnioskodawczyni w ocenie Sądu należało traktować jako cofnięcie odwołania od decyzji organu rentowego. Zostało ono również poddane przez Sąd ocenie z punktu widzenia dyrektyw wypływających z art. 203 § 4 k.p.c. - według kryteriów zgodności z prawem, zasadami współżycia społecznego oraz tego czy nie zmierza do obejścia prawa. Sąd ocenił także - zgodnie z art. 469 k.p.c. - czy złożone oświadczenie nie narusza słusznego interesu ubezpieczonego. W ocenie Sądu czynność procesowa w postaci cofnięcia odwołania nie narusza słusznego interesu ubezpieczonej Z. B. Wobec powyższego, a także tego, że organ rentowy w piśmie procesowym z dnia 18 lutego 2014 roku wyraził zgodę na cofnięcie przez wnioskodawczynię odwołania, należało uznać czynność wnioskodawczyni za prawnie dopuszczalną i nie naruszającą żadnego z wyżej powołanych przepisów k.p.c. Z tych też względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 355 k.p.c. w związku z art. 203 § 4 k.p.c. i art. 469 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.