I C 907/19 · Sąd powszechny

Sygn. akt: I C 907/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 sierpnia 2020 r. Sąd Rejonowy w Brodnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Magdalena Pniewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Kamila Kosiorek po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2020 r. w Brodnicy sprawy z powództwa (...) Bank S.A. w W. przeciwko K. D., R. G. oraz (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. o zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji 1/ oddala powództwo w stosunku do pozwanego K. D., 2/ oddala powództwo w stosunku do pozwanego (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W., 3/ umarza postępowanie w stosunku do pozwanego R. G., 4/ nie obciąża pozwanych obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz powoda. Sędzia / Magdalena Pniewska / Sygn. akt I C 90719

UZASADNIENIE

Powód (...) Bank S.A. w W. w dniu 8 lipca 2019 roku (data stempla pocztowego) złożył do tutejszego Sądu pozew przeciwko K. D., R. G. oraz (...) sp. z o.o. w W. o zwolnienie spod egzekucji udziału w wysokości 51% w pojeździe marki A. (...), nr rej. (...), nr VIN (...), rok produkcji 2005, zajętego na wniosek pozwanych wierzycieli przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Brodnicy J. G., w sprawach Km 248/18, Km 1435/18, Km 176/19, który to pojazd stanowi w całości własność powoda. W uzasadnieniu wskazał, że wspomniany Komornik, w ramach prowadzonych postępowań z wniosku wierzycieli – pozwanych w sprawie – prowadził przeciwko dłużnikowi D.

K. postępowania egzekucyjne we wskazanych sprawach. W ramach czynności dokonał zajęcia objętego pozwem pojazdu. Zawiadomił powoda, jako współwłaściciela o zajęciu pojazdu. Powód wystąpił do pozwanych z wnioskiem o zwolnienie pojazdu spod egzekucji, jednakże do dnia wytoczenia powództwa nie złożyli oni takich wniosków do Komornika. Wskazał, że pojazd stanowił zabezpieczenie umowy kredytowej zawartej z D. K. – dłużniczką pozwanych wierzycieli. Powód był właścicielem pojazdu w udziela 49% części, zaś pozwana w udziale 51% części.

Umowa kredytowa została jej wypowiedziana i na podstawie umowy przewłaszczenia pojazd przeszedł na wyłączną własność powoda. W odpowiedzi na pozew z dnia 3 lutego 2020 roku pozwany R. G. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że nigdy nie kierował egzekucji do objętego pozwem pojazdu, jak również, że powództwo jest złożone po terminie. Wskazał, że w ramach prowadzonego postępowania został poinformowany przez Komornika o bezskuteczności egzekucji i postępowanie egzekucyjne zostało umorzone.

W odpowiedzi na pozew z dnia 26 lutego 2020 roku pozwany K. D. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. Potwierdził, że było prowadzone z jego wniosku postępowanie egzekucyjne, jednakże nie kierował egzekucji do pojazdu objętego pozwem. Postępowanie zostało umorzone. Ponadto podniósł zarzut wniesienia powództwa po terminie. W replice na powyższe, pismem z dnia 26 lutego 2020 roku powód cofnął powództwo w stosunku do pozwanego R. G., podtrzymał je w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu wskazał, że dopiero 10 lutego 2020 roku otrzymał informację o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z wniosku R.

G., a zatem w jego ocenie pozwanego należy uznać za stronę przegrywającą proces. Odnosząc się do zarzutów złożenia powództwa po terminie wskazał, że termin upływał w dzień ustawowo wolny od pracy, a zatem pozew został złożony w terminie. W odpowiedzi na pozew z dnia 17 kwietnia 2020 roku pozwany (...) sp. z o.o. w W. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że nie kierował wniosku o wszczęcie egzekucji z pojazdu dłużnika. Postępowanie egzekucyjne było natomiast umorzone z uwagi na jego bezskuteczność.

W replice na powyższe, w dniu 15 lipca 2019 roku powód cofnął pozew również w stosunku do K. D., argumentując cofnięcie podobnie, jak w przypadku cofnięcia pozwu z dnia 26 lutego 2020 roku. Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2020 roku Sąd wezwał K. D. do złożenia oświadczenia, czy wyraża zgodę na cofnięcie pozwu. Pismem wniesionym w dniu 13 sierpnia 2020 roku pozwany oświadczył, iż nie wyraża zgody na zasądzenie od niego na rzecz powoda kosztów procesu i tym samym nadal wnosi o oddalenie powództwa. Sąd ustalił, co następuje:

Powoda łączyła z D. K. (...).H.U. D. D. K. w J. umowa kredytu z dnia 12 grudnia 2014 roku nr (...). Bank udzielił jej kredytu w wysokości 37.500 zł na zakup pojazdu marki A. (...), nr VIN (...), rok produkcji 2005. Kredyt miał być spłacony w 72 miesięcznych ratach, zgodnie z harmonogramem spłat. Kredyt był zabezpieczony umową przewłaszczenia pojazdu. Umowa przewidywało prawo jej wypowiedzenia w przypadkach w niej wskazanych. Tego samego dnia strony podpisały umowę o przewłaszczeniu pojazdu. Z umowy wynikało, iż udział powoda w pojeździe wynosi 49%, zaś D.

K. 51%. W przypadku spłacenia kredytu w całości własność pojazdu miała w całości przejść na rzecz D. K.. W przypadku natomiast niewywiązywania się z warunków kredytu lub umowy przewłaszczającej, na rzecz powoda miał przejść udział D. K., bez składania żadnych dodatkowych oświadczeń. (dowód: kopia umowy kredytu – k. 13 – 15 akt, kopia umowy przewłaszczenia – k. 16 i verte akt) Pismem z dnia 17 marca 2016 roku powód wypowiedział D. K. umowę kredytu, z zachowaniem 30 dniowego okresu wypowiedzenia. D. K. odebrała wypowiedzenie w dniu 23 marca 2016 roku. (dowód: kopie wypowiedzeń – k. 17 – 20 akt) W dniu 21 maja 2019 roku Komornik dokonał zajęcia objętego pozwem pojazdu w sprawach przeciwko dłużnikowi D.

K.. Pismem z dnia 03 czerwca 2019 roku, które powód odebrał w dniu 6 czerwca 2019 roku Komornik poinformował powoda o zajęciu objętego pojazdem pozwu w sprawach z wniosku wierzycieli: - G. S. - Km 662/16, - K. D. – Km 248/18, - B. R. – Km 569/18, - R. G. – Km 1435/18, - (...) sp. z o.o. – Km 176/19. (dowód: kopia protokołu zajęcia – k. 6 akt, kopia zawiadomienia – k. 5 akt oraz akta Komornika przy Sądzie Rejonowym w Brodnicy J. G. Km 248/18, Km 1435/18, Km 176/19) W dniu 10 czerwca 2019 roku powód skierował do pozwanych wierzycieli wnioski o zwolnienie pojazdu spod egzekucji.

Wnioski pozostawiono jednak bez odpowiedzi. We wniosku wskazano, że w przeciwnym wypadku powód wystąpi z powództwem przeciwegzekucyjnym. (dowód: kopie wniosków – k. 7 – 12 akt) Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Brodnicy J. G. prowadził postępowanie egzekucyjne z wniosku K. D., przeciwko dłużnikowi D. K., w sprawie Km 248/18. W dniu 14 lutego 2018 roku wpłynął wniosek o wszczęcie egzekucji, na podstawie nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w Brodnicy z dnia 02.03.2017 roku w sprawie I Nc 176/17. Wierzyciel pozostawił przy tym Komornikowi wybór sposobu egzekucji.

Komornik zawiadomił dłużnika o egzekucji wzywając go do zapłaty i złożenia wyjaśnień w sprawie. Dokonał także zajęcia pojazdu dłużnika, objętego pozwem. Powód złożył wniosek do Komornika w dniu 10.06.2019 roku o zwolnienie pojazdu spod egzekucji, z uwagi na fakt, że jest on jedynym właścicielem pojazdu. Wobec powyższego, z uwagi na fakt, iż egzekucja okazała się bezskuteczna z innych składników majątku dłużniczki, w dniu 10 lipca 2019 roku Komornik dokonał wysłuchania wierzyciela, wzywając go do wypowiedzenia się co do dalszej egzekucji.

Wierzyciel nie składał dalszych wniosków wobec czego Komornik dokonał w dniu 12 października 2019 roku uchylenia zajęć i postanowieniem z tego samego dnia umorzył egzekucję w sprawie. (dowód: akta Km 248/18- k. 1-2, 5, 29, 33-36, 54, 57) Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Brodnicy J. G. prowadził postępowanie egzekucyjne z wniosku (...) sp. z o.o. w W., przeciwko dłużnikowi D. K., w sprawie Km 176/19. Wierzyciel wniósł o egzekucję m.in. z ruchomości dłużnika, tytułem egzekucyjnym w sprawie był prawomocny nakaz zapłaty z dnia 30.10.2018 roku wydany przez Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie w sprawie Nc-e (...), zaopatrzony w klauzulę wykonalności postanowieniem z dnia 20 grudnia 2018 roku.

Komornik zawiadomił dłużnika o egzekucji wzywając go do zapłaty i złożenia wyjaśnień w sprawie. Dokonał także zajęcia pojazdu dłużnika, objętego pozwem. Powód złożył wniosek do Komornika w dniu 10.06.2019 roku o zwolnienie pojazdu spod egzekucji, z uwagi na fakt, że jest on jedynym właścicielem pojazdu. Wobec powyższego, z uwagi na fakt, iż egzekucja okazała się bezskuteczna z innych składników majątku dłużniczki, w dniu 10 lipca 2019 roku Komornik dokonał wysłuchania wierzyciela, wzywając go do wypowiedzenia się co do dalszej egzekucji.

Wierzyciel nie składał dalszych wniosków wobec czego Komornik dokonał w dniu 16 listopada 2019 roku uchylenia zajęć i postanowieniem z tego samego dnia umorzył egzekucję w sprawie. (dowód: akta Km 176/19- 1-3, 13-15, 24, 25-26, 29, 41) Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Brodnicy J. G. prowadził postępowanie egzekucyjne z wniosku R. G., przeciwko dłużnikowi D. K., w sprawie Km 1435/18. Wierzyciel wniósł o egzekucję m.in. z ruchomości dłużnika, tytułem egzekucyjnym w sprawie był prawomocny nakaz zapłaty z dnia 6 sierpnia 2018 roku wydany przez Sąd Rejonowy w Toruniu w sprawie V GNc 2328/18.

Komornik zawiadomił dłużnika o egzekucji wzywając go do zapłaty i złożenia wyjaśnień w sprawie. Dokonał także zajęcia pojazdu dłużnika, objętego pozwem. Powód złożył wniosek do Komornika w dniu 10.06.2019 roku o zwolnienie pojazdu spod egzekucji, z uwagi na fakt, że jest on jedynym właścicielem pojazdu. Wobec powyższego, z uwagi na fakt, iż egzekucja okazała się bezskuteczna z innych składników majątku dłużniczki, w dniu 10 lipca 2019 roku Komornik dokonał wysłuchania wierzyciela, wzywając go do wypowiedzenia się co do dalszej egzekucji.

Wierzyciel nie składał dalszych wniosków wobec czego Komornik dokonał w dniu 25 września 2019 roku uchylenia zajęć i postanowieniem z tego samego dnia umorzył egzekucję w sprawie. (dowód: akta Km 1435/18- k. 1-2, 8, 17, 18-21, 22, 33)

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o przedłożone przez strony dokumenty oraz ich kopie, a także akta egzekucyjne Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Brodnicy J. G., który prowadził egzekucje przeciwko dłużnikowi D. K. z wniosku pozwanych wierzycieli w sprawach Km 176/19, Km 248/18 i Km 1435/18. Dowody te tworzyły logiczną całość i wzajemnie się uzupełniały i pozwolił na poczynienie powyższych ustaleń faktycznych. Powód wystąpił z powództwem o zwolnienie spod egzekucji udziału w wysokości 51% w pojeździe marki A. (...), nr rej. (...), nr VIN (...), rok produkcji 2005, zajętego na wniosek pozwanych wierzycieli przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Brodnicy J.

G., w sprawach Km 248/18, Km 1435/18, Km 176/19, który to pojazd stanowi w całości własność powoda. Na poparcie swych twierdzeń wskazał, że jest jedynym właścicielem pojazdu, albowiem umowa kredytowa zawarta z D. K., której przewłaszczenie pojazdu było zabezpieczeniem została jej wypowiedziana. Pozwani natomiast składali zarzuty wskazując, że nie wnosili o dokonanie zajęcia pojazdu, jak również sygnalizowali, że zajęcia zostały już uchylone, a postępowania egzekucyjne umorzone. Z ostrożności procesowej wskazali też, że powództwo zostało wniesione po terminie.

Niewątpliwie powód jest obecnie jedynym właścicielem pojazdu objętego pozwem, albowiem umowa kredytu została skutecznie wypowiedziana D. K. i pojazd w całości przeszedł na własność powoda, co wynikało z umowy kredytowej i umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie pojazdu. Nie było to z resztą kwestionowane przez strony. Wskazać należy, że taki stan rzeczy miał miejsce już począwszy od 23 kwietnia 2016 roku, kiedy to umowę skutecznie wypowiedziano. W toku postępowań egzekucyjnych prowadzonych przez Komornika J. G. w licznych sprawach przeciwko D.

K., w tym z wniosku pozwanych wierzycieli, w dniu 21 maja 2019 roku Komornik dokonał zajęcia objętego pozwem pojazdu. Jako współwłaściciel pojazdu powód został o zajęciu powiadomiony w dniu 6 czerwca 2019 roku. Niezwłocznie wystosował w dniu 10 czerwca 2019 roku do Komornika i wierzycieli wniosek o zwolnienie pojazdu spod egzekucji, wskazując, że w przeciwnym wypadku wystąpi z powództwem przeciwegzekucyjnym. Zgodnie z art. 841 § 1 k.p.c., osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa.

Zgodnie z § 3 tegoż przepisu, powództwo można wnieść w terminie miesiąca od dnia dowiedzenia się o naruszeniu prawa, chyba że inny termin jest przewidziany w przepisach odrębnych. W pierwszej kolejności wskazać należy, że powód jest wyłącznym właścicielem pojazdu objętego pozwem i to począwszy od 23 kwietnia 2016 roku. Zajęcia natomiast dokonano 21 maja 2019 roku. Niewątpliwie skierowanie egzekucji w stosunku do pojazdu naruszało jego prawa. W ocenie Sądu na uwzględnienie nie mogą zasługiwać argumenty, jakoby powództwo nie zostało wniesione w terminie, albowiem termin na wniesienie powództwa upływał w dniu 06 lipca 2019 roku, który to dzień był ustawowo wolny od pracy.

Powód nadał pozew w dniu 08 lipca 2019 roku, a zatem w pierwszym dniu roboczym przypadającym po tej dacie- czyli w terminie. W następnej kolejności należało zbadać cofnięcie powództwa w stosunku do pozwanego R. G. i następnie pozwanego K. D.. Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.c., pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. Zgodnie z § 2 tegoż przepisu, pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa.

Art. 203 § 4 k.p.c. stanowi natomiast, iż Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa. W odniesieniu do cofnięcia pozwu w stosunku do pozwanego R. G. wskazać należy, że Sąd nie stwierdził, ażeby cofnięcie było sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego ani by zmierzało do obejścia praw, a zatem cofnięcie było skuteczne.

Zgodnie z art. 355 k.p.c., Sąd umorzy postępowanie, jeżeli powód ze skutkiem prawnym cofnął pozew, strony zawarły ugodę lub została zatwierdzona ugoda zawarta przed mediatorem albo z innych przyczyn wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne Postępowanie w stosunku do pozwanego R. G. należało zatem umorzyć, o czym Sąd orzekł w punkcie trzecim sentencji wyroku. W odniesieniu do pozwanego K. D. wskazać należy, że nie wyraził on zgody na cofnięcie pozwu i wnosił o oddalenie powództwa, albowiem uważał, że nieuzasadnionym jest żądanie powoda, w tym obciążenia go kosztami procesu.

Nie można zatem było umorzyć postępowania w stosunku do pozwanego K. D.. Wskazać należy, że jakkolwiek powództwo było uzasadnione, na dzień jego wniesienia, to z uwagi na fakt, że zajęcia zostały uchylone, a egzekucje umorzone, brak było sytuacji, w której stan naruszenia praw powoda, jako właściciela pojazdu nadal się utrzymywał. Z tych względów Sąd uznał, że powództwo należało oddalić, w stosunku do pozwanego (...) sp. z o.o. w W., o czym Sąd orzekł w punkcie pierwszym i drugim sentencji wyroku. Jakkolwiek wystąpienie z powództwem było uzasadnione, to niezasadnym w ocenie Sądu byłoby obciążanie pozwanych obowiązkiem zwrotu kosztów na rzecz powoda.

Dysponowali oni bowiem tytułami wykonawczymi i na ich podstawie prowadzona była egzekucja. Nie wiedzieli, że pojazd należy wyłącznie do powoda, zaś w zakresie prowadzenia egzekucji pozostawili wybór sposobu Komornikowi Sądowemu wnosząc o m.in. egzekucję z ruchomości. Finalnie, Komornik umorzył postępowanie egzekucyjne. W takiej sytuacji, w ocenie Sądu nieuzasadnione byłoby obciążanie pozwanych kosztami procesu, wobec czego na zasadzie art. 102 k.p.c., zgodnie z którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami, Sąd postanowił nie obciążać pozwanych kosztami procesu.

Sędzia /Magdalena Pniewska/ Z.

1) odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda, wraz z pouczeniem o apelacji, 2) za 14 dni lub z wpływem; B., 22.09.2020 roku Sędzia