Legislator Case Law & Legislation
I Co 636/19 AI generated

I Co 636/19 · Sąd powszechny

Case Number I Co 636/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

(...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wystąpiła do tutejszego Sądu ze skargą na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w M. A. P. z dnia 4 lipca 2019 roku sygn. akt Km 934/18 o przyznaniu biegłemu W. F. wynagrodzenia w kwocie 17.978,36 złotych za sporządzone w sprawie opinie. W uzasadnieniu swojego stanowiska dłużniczka podniosła szereg merytorycznych zarzutów, które w jej ocenie prowadzą do wniosku, iż przyznane biegłemu wynagrodzenie jest zawyżone. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Mrągowie A. P. wyjaśnił, że w jego ocenie wysokość żądanego wynagrodzenia była zgodna z przepisami ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 4 kwietnia 2013 roku w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu cywilnym.

Legislator headnote

AI generated

I Co 636/19 · Sąd powszechny: W postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2018 roku sygn. akt I CSK 300/18 Sąd Najwyższy wskazał, iż jednym z poważniejszych uchybień, jakie mogą zostać popełnione przy wydawaniu orzeczenia, jest niepodpisanie sentencji przez osoby uczestniczące w tej czynności. Art. 324 § 3 kpc bezwzględnie wymaga bowiem złożenia podpisów pod sentencją wyroku przez cały skład sądu, a uchybienie w tym zakresie nie może zostać uzupełnione ( vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 1947 roku sygn. akt C.III.81/47, publ. OSN 1948, Nr 1, poz. 17 oraz wyroki Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1979 roku sygn. akt III CRN 60/79, publ.

Keywords

AI generated
lack of signature enforcement of authentic instruments credible documentation forgery of official documents handwriting sample certificate of earnings

Cited Case Law

AI generated
I CSK 300/18
Powódka M. J. domagała się zasądzenia od pozwanego P. K. kwoty 940 000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 października 1996 r. do dniu zapłaty tytułem zwrotu pobranych przez pozwanego i nie rozliczonych zaliczek. Wyrokiem zaocznym z dnia 3 marca 2000 r. Sąd Okręgowy uwzględnił to powództwo w całości. Po rozpoznaniu sprzeciwu pozwanego, Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 15 marca 2007 r. uchylił wyrok zaoczny z dnia 3 marca 2000 r. i oddalił powództwo z powodu przedawnienia roszczenia. Po rozpoznaniu apelacji powódki i interwenientki ubocznej po stronie powódki D.
III CRN 60/79
III CZP 29/00
Uchwała z dnia 26 września 2000 r., III CZP 29/00 Przewodniczący: Sędzia SN Jacek Gudowski (sprawozdawca) Sędziowie SN: Marian Kocon, Maria Grzelka Sąd Najwyższy przy udziale Prokuratora Prokuratury Krajowej Piotra Wiśniewskiego w sprawie z powództwa Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego S.A. w K. przeciwko Andrzejowi K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w dniu 26 września 2000 r. zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w Krakowie postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2000 r. do rozstrzygnięcia w trybie art. 390 § 1 k.p.c.:
IV CSK 219/12
Zgodnie z art. 47 § 2 pkt 2 ppkt d k.p.c. sprawy o rozwiązanie przysposobienia rozpoznaje sąd w składzie jednego sędziego jako przewodniczącego i dwóch ławników. Z akt sprawy wynika, że w pierwszej instancji rozprawa została przeprowadzona w prawidłowym składzie, odroczono ogłoszenie orzeczenia na dzień 22 marca 2011r., a wyrok wydany i opatrzony tą datą został podpisany przez jedną osobę (Przewodniczącego składu). Uchybienie powyższe nie zostało wskazane przez powoda jako zarzut apelacyjny ani powołane w ramach kasacyjnej podstawy naruszenia prawa procesowego.
III CZP 94/02
oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 7.2.2003 r., III CZP 94/02, Prok.
AI generated
I C 804/13
Powód A. P. złożył do Sądu Rejonowego w Chorzowie pozew o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci bankowego tytułu egzekucyjnego nr (...) wystawionego przez (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w G., zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w Chorzowie z dnia 30 stycznia 2013 roku, sygn. akt I C. 41/13. W uzasadnieniu wskazał, że kwestionuje zasadność bankowego tytułu egzekucyjnego gdyż, nie podpisywał z bankiem umowy pożyczki i nie złożył oświadczenia o poddaniu się egzekucji. Umowę podpisała I. K., która wykorzystała dokumenty przesłane jej przez powoda, celem ubiegania się o kredyt w Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo – Kredytowej im. F. S. z siedzibą w G.. W związku z tym powód złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa z art. 270 § 1 i 2 kk. Powód dołączył do pozwu kserokopię zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa wraz z dowodem nadania pismem poleconym. Jednocześnie wniósł o zabezpieczenie powództwa i zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych.
I C 44/13
B. wniósł o zasądzenie od Z. B. kwoty 1.464,00 zł tytułem zapłaty za poniesione koszty związane z przeprowadzeniem ekspertyzy grafologicznej pism pozwanej oraz zwrotu kosztów postępowania w kwocie 609 zł. Wskazał, że zostało przeciwko niemu wszczęte postępowanie egzekucyjne z wniosku pozwanej w sprawie (...)o alimenty. Powód otrzymał dwa wnioski wszczynające przedmiotową egzekucję przeciwko niemu, wraz z dokumentacją od komornika. Powód podniósł, że zlecił ekspertyzę grafologiczną, która wykazała, że podpisy pozwanej na wniosku egzekucyjnym nie zostały nakreślone przez nią. Zdaniem powoda występuje związek przyczynowy pomiędzy szkodą jaką poniósł powód związaną prowadzonymi badaniami grafologicznymi, a działaniem pozwanej prowadzącej za pośrednictwem komornika egzekucję przeciwko powodowi.
I C 836/14
Pozwem z 17 stycznia 2014 skierowanym do Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu przeciwko (...) Spółce z o.o.
II AKa 225/19
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 9 listopada 2018 r., sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I Co 636/19 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2020 roku Sąd Rejonowy w Mrągowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Krzysztof Połomski Protokolant: starszy sekretarz sądowy Milena Urbanowicz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2020 roku w Mrągowie na rozprawie w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Banku (...) S.A. z siedzibą w W. przeciwko dłużnikowi (...) sp. z o. o. z siedzibą w W. o świadczenie pieniężne w przedmiocie skargi dłużnika na czynności komornika postanawia: I. odrzucić skargę, II. uchylić czynność określoną jako postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Mrągowie A.

P. z dnia 4 lipca 2019 roku w sprawie Km 934/18 o przyznaniu wynagrodzenia biegłemu sądowemu W. F., III. zobowiązać Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Mrągowie A. P. do wydania postanowienia w przedmiocie przyznania wynagrodzenia biegłemu sądowemu W. F.. ZARZĄDZENIE 1. odnotować, 2. za 7 dni lub z wnioskiem o uzasadnienie, 3. po uprawomocnieniu się postanowienia jego odpis doręczyć Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Mrągowie A. P. celem realizacji zobowiązania z pkt III postanowienia. M-wo, dnia 11.03.2020r. Sygn. akt I Co 636/19

UZASADNIENIE

(...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wystąpiła do tutejszego Sądu ze skargą na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w M. A. P. z dnia 4 lipca 2019 roku sygn. akt Km 934/18 o przyznaniu biegłemu W. F. wynagrodzenia w kwocie 17.978,36 złotych za sporządzone w sprawie opinie. W uzasadnieniu swojego stanowiska dłużniczka podniosła szereg merytorycznych zarzutów, które w jej ocenie prowadzą do wniosku, iż przyznane biegłemu wynagrodzenie jest zawyżone. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Mrągowie A. P. wyjaśnił, że w jego ocenie wysokość żądanego wynagrodzenia była zgodna z przepisami ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 4 kwietnia 2013 roku w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu cywilnym.

Biegły W. F. odniósł się do zarzutów skargi i stwierdził, że na karcie pracy wykazał rzeczywisty czas poświęcony na wykonanie opinii i przedstawił trudności towarzyszące sporządzeniu operatów szacunkowych. (...) Bank (...) S.A. z siedzibą w W. wniósł o oddalenie skargi w całości. W uzasadnieniu wskazał na adekwatność przyznanego biegłemu wynagrodzenia do ilości i stopnia trudności jego pracy. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 4 lipca 2019 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Mrągowie A. P. sporządził dokument oznaczony jako postanowienie z dnia 4 lipca 2019 roku w sprawie Km 934/18 o przyznaniu wynagrodzenia biegłemu sądowemu W.

F. w kwocie 17.978,36 złotych. Pismo to nie zostało opatrzone podpisem ani komornika, ani asesora komorniczego. (dowód: „postanowienie” z dnia 4 lipca 2019 roku – k. 366 akt sprawy Km 934/18)

Sąd zważył, co następuje:

Skarga dłużniczki podlegała odrzuceniu. W okolicznościach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, iż brak było substratu zaskarżenia. Występując z przedmiotową skargą dłużniczka jako jej przedmiot wskazała postanowienie Komornika S. przy Sądzie Rejonowym w Mrągowie A. P. z dnia 4 lipca 2019 roku sygn. akt Km 934/18 o przyznaniu biegłemu W. F. wynagrodzenia w kwocie 17.978,36 złotych. Orzeczenie takowe jednak w sensie prawnym nie istnieje, bowiem dokument ten nie został opatrzony podpisem. Tematyka braku podpisu na orzeczeniu była przedmiotem wielu rozważań judykatury i doktryny prawniczej.

W postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2018 roku sygn. akt I CSK 300/18 Sąd Najwyższy wskazał, iż jednym z poważniejszych uchybień, jakie mogą zostać popełnione przy wydawaniu orzeczenia, jest niepodpisanie sentencji przez osoby uczestniczące w tej czynności. Art. 324 § 3 kpc bezwzględnie wymaga bowiem złożenia podpisów pod sentencją wyroku przez cały skład sądu, a uchybienie w tym zakresie nie może zostać uzupełnione ( vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 1947 roku sygn. akt C.III.81/47, publ. OSN 1948, Nr 1, poz. 17 oraz wyroki Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1979 roku sygn. akt III CRN 60/79, publ.

L.; a także z dnia 4 sierpnia 1981 roku sygn. akt IV PR 238/81). Przedstawiając poglądy funkcjonujące w orzecznictwie w zakresie wyroku, którego sentencja nie została podpisana przez skład sądu, Sąd Najwyższy wskazał, iż takie orzeczenie nie istnieje w znaczeniu prawnoprocesowym ( sententia non existens) – (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z 27.9.1955 r., III CR 1029/54, N. Prawo 1956, Nr 1, s. 126; postanowienie Sądu Najwyższego z 9.4.1969 r., II CR 112/68, Biuletyn Informacyjny Sądu Najwyższego 1969, Nr 1, poz. 10; uchwała Sądu Najwyższego z 26.9.2000 r., III CZP 29/00, OSNC 2001, Nr 2, poz. 25; wyrok Sądu Najwyższego z 20.12.2012 r., IV CSK 219/12, L. oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 7.2.2003 r., III CZP 94/02, Prok. i Pr, wkładka 2003, Nr 6, s. 32).

Ponadto Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, iż w przepisach postępowania cywilnego występuje luka w postaci nieistnienia przesłanki nieważności orzeczenia lub nieważności postępowania polegającej na braku podpisów pod sentencją orzeczenia. W konsekwencji Sąd Najwyższy uznał za zasadne przyjąć zastosowanie w drodze analogii, przepisów o postępowaniu odwoławczym (w tym przypadku postępowaniu kasacyjnym) i z urzędu, podobnie jak w przypadku nieważności postępowania przed Sądem II instancji, wydać postanowienie o uchyleniu czynności określonej jako zaskarżone orzeczenie.

Z tego też względu – abstrahując od oceny merytorycznych argumentów zawartych w skardze – stwierdzić należy, iż skarga ta jako złożona od orzeczenia nieistniejącego w znaczeniu prawnym podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, o czym orzeczono w oparciu o art. 767 3 § 1 kpc jak w punkcie I postanowienia. Stosownie do wytycznych Sądu Najwyższego wyrażonych w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2018 roku sygn. akt I CSK 300/18 w punkcie II postanowienia – na podstawie art. 379 pkt 4 kpc per analogiam – orzeczono o uchyleniu czynności określonej jako postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Mrągowie A.

P. z dnia 4 lipca 2019 roku w sprawie Km 934/18 o przyznaniu wynagrodzenia biegłemu sądowemu W. F.. Jednocześnie dostrzegając konieczność ingerencji i usunięcia spostrzeżonego uchybienia – na podstawie art. 759 § 2 kpc – zobowiązano organ egzekucyjny do wydania postanowienia w przedmiocie przyznania wynagrodzenia biegłemu sądowemu W. F. (pkt III postanowienia). /-/ sędzia Krzysztof Połomski