XI Ka 86/20 · Sąd powszechny

Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 02 marca 2023 r.

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VKa 587/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 247/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Sygn. akt VI Ka 611/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 października 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Agnieszka Telega przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Mariusza Rybaka po rozpoznaniu w dniu 22 października 2024r. sprawy H. R. ur. (...) w L. s. A., A. z domu B. oskarżonego z art. 278 § 1 kk i in. z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 25 czerwca 2024 r. sygn. akt II K 848/22 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego H. R. w ten sposób, że: 1. w pkt. I części dyspozytywnej w miejsce przypisanego przestępstwa z art. 278 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 2 kk: - uznaje oskarżonego H. R. za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt. 2, 3, 5, 7, 9, 10, 11, 12, 13, 14 części wstępnej wyroku stanowiących przestępstwa z art. 278 § 1 kk oraz art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk, przyjmuje że czyny te popełnione zostały w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 kk i za to na podstawie art. 278 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; - uznaje, że oskarżony H. R. nieustalonego dnia w okresie od 27 marca 2021r. do 31 marca 2021r. w J. woj. (...) przy ul. (...) dokonał kradzieży mienia w ten sposób, że po uprzednim zdemontowaniu z pojazdu marki S. (...) o nr. rej. (...) katalizatora zabrał go w celu przywłaszczenia czym spowodował straty o wartości 800 złotych na szkodę A. P. tj. wypełnił znamiona czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie o ten czyn umarza; - uznaje, że oskarżony H. R. w dniach 18/19 maja 2021r. w J. woj. (...) przy ul. (...) dokonał kradzieży mienia w ten sposób, że po uprzednim zdemontowaniu z pojazdu marki R. (...) o nr rej. (...) katalizatora zabrał go w celu przywłaszczenia czym spowodował straty o wartości 800 złotych na szkodę A. G. tj. wypełnił znamiona czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie o ten czyn umarza; - uznaje, że oskarżony H. R. w dniach 3/4 lipca 2021r. w J. woj. (...) przy ul. (...) dokonał kradzieży mienia w ten sposób, że po uprzednim zdemontowaniu z pojazdu marki H. (...) o nr rej. (...) katalizatora zabrał go w celu przywłaszczenia czym spowodował straty o wartości 800 złotych na szkodę W. K. tj. wypełnił znamiona czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie o ten czyn umarza; - uznaje, że oskarżony H. R. nieustalonego dnia w przedziale czasowym od 9 lipca 2021r. do 12 lipca 2021r. w P. woj. (...) przy ul. (...) na terenie zakładu (...) S.A. działając wspólnie i w porozumieniu z P. B. wobec, którego prawomocnie umorzono postępowanie po uprzednim dostaniu się na teren zakładu, przy użyciu piły wyciął katalizator z samochodu ciężarowego marki I. (...) o nr rej. (...)i zabrał go w celu przywłaszczenia czym spowodował straty o wartości 600 złotych na szkodę (...) S.A. tj. wypełnił znamiona czynu stanowiącego wykroczenie z art. 119 § 1 kw i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw postępowanie o ten czyn umarza; 2. w pkt. VIII części dyspozytywnej uchyla rozstrzygnięcie dotyczące obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego H. R., w części dotyczącej zapłaty kwot pieniędzy na rzecz pokrzywdzonych: - A. P.; - A. G.; - W. K.; - (...) S.A.; - A. S.; - P. J.; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy wobec oskarżonego H. R.; III. stwierdza, że koszty sądowe w sprawie w części, której umorzono postępowanie wobec oskarżonego H. R. ponosi Skarb Państwa i zwalnia oskarżonego H. R. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postepowanie odwoławcze w pozostałej części. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 611/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 25 czerwca 2024 r. sygn. akt II K 848/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.obraza przepisów prawa materialnego – art. 278 § 1 k.k. polegająca na uznaniu że oskarżeni dopuścili się czynów opisanych w punktach 1, 4, 6, 8, 13, 15 i 18 części wstępnej wyroku stanowiących przestępstwo przewidziane wymienionym przepisem, podczas gdy w czasie orzekania czyny te stanowiły wykroczenia opisane w art. 119 § 1 k.w.; ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.obraza przepisów prawa materialnego – art. 12 § 2 k.k. polegająca na objęciu ciągiem wykroczeń przewidzianym w powołanym przepisie czynów wyczerpujących zarówno znamiona wykroczeń z art. 119 § 1 k.w. jak i przestępstw z art. 278 § 1 k.k. podczas gdy art. 12 § 2 k.k. stanowi że odpowiada jak za jeden czyn zabroniony wyczerpujący znamiona przestępstwa ten kto w warunkach opisanych w tym przepisie popełnia dwa lub więcej umyślnych wykroczeń; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 3.obraza przepisów prawa materialnego – art. 46 § 1 k.k. polegająca na orzeczeniu obowiązku naprawienia szkody za czyny opisane w punktach 9,14,16,18 podczas gdy czyny te stanowiły usiłowanie popełnienia przestępstwa opisanego w art. 278 § 1 k.k. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zarówno zaskarżony wyrok jak i apelacja oskarżyciela publicznego dotyczyły dwóch oskarżonych: H. R. i P. B.. Oskarżony P. B. zmarł w fazie postępowania międzyinstancyjnego w dniu 14.07.2024 r., postępowanie jego dotyczące zostało prawomocnie umorzone postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 11.09.2024 r. ( k. 387 ), zaś prokurator na rozprawie odwoławczej w dniu 22.10.2024 r. cofnął apelację w części dotyczącej tego oskarżonego i Sąd Okręgowy na podstawie art. 432 k.p.k. pozostawił bez rozpoznania apelację w części dotyczącej oskarżonego P. B. ( k. 391 ). Wszystkie trzy podniesione zarzuty dotyczą obrazy prawa materialnego i co do zasady w odniesieniu do oskarżonego H. R. są trafne dlatego omówione zostaną łącznie. Rację ma skarżący prokurator gdy zarzuca wyrokowi Sądu I instancji obrazę art. 12 § 2 k.k. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy sprawca w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu tej samej lub takiej samej sposobności lub w podobny sposób popełnia dwa lub więcej umyślnych wykroczeń przeciwko mieniu jeżeli łączna wartość mienia uzasadnia odpowiedzialność za przestępstwo. Jest to więc specyficzny rodzaj czynu ciągłego w którym poszczególne zachowania sprawcy rozpatrywane oddzielnie stanowiłyby wykroczenia, przy spełnieniu jednak powyższych warunków, w szczególności ze względu na wartość mienia będącego przedmiotem tych czynów – stanowią jedno przestępstwo. Przypomnieć należy, że aktualnie, po zmianie art. 119 § 1 k.w. ustawą z dnia 7.07.2022 r. ( Dz.U. poz.2600 ze zm. ) która weszła w życie w dniu 1.10.2023 r. wykroczeniem jest kradzież rzeczy ruchomej jeżeli jej wartość nie przekracza 800 zł. Oskarżonemu H. R. zarzucono w akcie oskarżenia popełnienie 14 kradzieży w formie usiłowania lub dokonania, zostały one opisane także w części wstępnej zaskarżonego wyroku. Spośród tych 14 czynów w 4 wypadkach – czyny opisane w pkt 1, 4, 6 i 8 części wstępnej wyroku – wartość skradzionego mienia wynosiła odpowiednio: w trzech pierwszych wypadkach 800 zł. w czwartym 600 zł., czyny te powinny być więc zakwalifikowane z art. 119 § 1 k.w. Pozostałe czyny niewątpliwie stanowiły przestępstwa kradzieży z art. 278 § 1 k.k. W tej sytuacji nie mogła być zastosowana w sprawie instytucja czynu ciągłego z art. 12 § 2 k.k. obejmująca wszystkie zarzucane czyny, słusznie natomiast skarżący podniósł, że w odniesieniu do wskazanych wyżej 10 przestępstw - powinna być zastosowana instytucja ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. ( w zarzucie apelacji, zapewne omyłkowo, także czyn z pkt 13 części wstępnej określono jako wykroczenie, choć wartość mienia w tym wypadku przekracza 800 zł. ). Z kolei czyny z pkt 1, 4, 6 i 8 części wstępnej wyroku stanowiące wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. muszą być w pierwszej kolejności rozważane w kontekście przedawnienia karalności zgodnie z art. 45 § 1 kw., na co również wskazywał skarżący oskarżyciel publiczny w apelacji. Zasadnie również skarżący zarzucił obrazę art. 46 § 1 k.k. polegającą na orzeczeniu wobec H. R. obowiązku naprawienia szkody za czyny opisane w punktach 9 i 14 części wstępnej w sytuacji gdy czyny te stanowią usiłowania kradzieży z art.13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. i realna szkoda z w wyniku tych czynów nie powstała, co jednoznacznie wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego. Wniosek odnośnie oskarżonego H. R. zmiana zaskarżonego wyroku poprzez: 1.uznanie H. R. za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach 2, 3, 5, 7, 9, 10, 11, 12, 13 części wstępnej wyroku i wymierzenie mu za to po przyjęciu art. 91 § 1 k.k. kary 1 roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres próby 2 lata; 2.umorzenie postępowania odnośnie pozostałych czynów stanowiących w dniu orzekania wykroczenia wobec stwierdzenia ich przedawnienia; 3.orzeczenie obowiązku naprawienia szkody oraz zasądzenie kosztów i opłaty sądowej. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zważywszy na całą argumentację przedstawioną powyżej zarzuty apelacji w znacznej części były uzasadnione, w szczególności zasadne było przyjęcie, że przypisane oskarżonemu H. R. kradzieże z art. 278 § 1 k.k. z pkt. 2, 3, 5, 7, 9, 10, 11, 12, 13 części wstępnej wyroku stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. Dodatkowo ciągiem tym zostanie objęte usiłowanie kradzieży z pkt. 14 części wstępnej, czego skarżący prokurator nie dostrzegł. Zasadnie skarżący wnioskuje, aby za powyższy ciąg przestępstw wymierzyć oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności, kara ta jest odpowiednia mając na uwadze wymagania prewencji ogólnej i szczególnej. Za niezasadne, zbyt daleko idące w odniesieniu do tego oskarżonego Sąd Okręgowy uznał natomiast warunkowe zawieszenie tej kary na wnioskowany okres próby. Poniżej będzie przedstawiona szersza argumentacja w tym przedmiocie. Zasadny – zważywszy na treść art. 45 § 1 k.w. - był wniosek o zmianę wyroku poprzez umorzenie postępowania w zakresie czterech czynów z pkt. 1, 4, 6 i 8 części wstępnej którymi oskarżony wyczerpał ustawowe znamiona wykroczeń z art. 119 § 1 k.w. Zasadnie skarżący wnioskował o utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia dotyczącego obowiązku naprawienia szkody pokrzywdzonym na podstawie art. 46 § 1 k.k., odnośnie dokonanych przestępstw z art. 278 § 1 k.k., z wyłączeniem wykroczeń i przestępstw jedynie usiłowanych. Niezasadny był wniosek o zasądzenie od oskarżonego zapłaty kosztów za postępowanie odwoławcze, zasady słuszności przemawiały za zwolnieniem oskarżonego od zapłaty kosztów. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy wobec oskarżonego H. R. w części w której nie doszło do jego zmiany. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Zważywszy na całą argumentację przedstawioną powyżej w tej części należało zaskarżony wyrok utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego H. R. w ten sposób że w pkt I części dyspozytywnej w miejsce przypisanego oskarżonemu przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. uznał że czyny opisane w pkt. 2, 3, 5, 7, 9, 10, 11, 12, 13 i 14 części wstępnej wyroku popełnione zostały w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności Ponadto w ramach zmiany wyroku Sąd Okręgowy na nowo opisał czyny z pkt 1, 4, 6, 8 części wstępnej wyroku przyjmując kwalifikacje prawne z art. 119 § 1 k.w. i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. umorzył postępowania o każdy z tych czynów. Sąd Okręgowy ponadto zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób że w pkt VIII części dyspozytywnej uchylił rozstrzygnięcia o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego H. R., w części dotyczącej zapłaty poszczególnych kwot pieniędzy na rzecz pokrzywdzonych wykroczeniami, a także przestępstwami usiłowania kradzieży w których nie powstała z tego tytułu szkoda. Zwięźle o powodach zmiany Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej uznać należało że przyjęta przez Sąd I instancji kwalifikacja z art. 278 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. była oczywiście błędna, i że czyny oskarżonego H. R. stanowiące w niniejszej sprawie przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. popełnione zostały w ramach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. oraz że za ten ciąg zasadne jest wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku pozbawienia wolności. Nie znalazł natomiast Sąd Okręgowy podstaw do zastosowania instytucji z art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. w postaci warunkowego zawieszenia wykonania wyżej wymienionej kary. Podstawowy warunek formalny ku temu zaistniał, gdyż w 2021 r. kiedy oskarżony popełnił wszystkie przypisane mu przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności co jednoznacznie wynika z danych o karalności, niemniej w ciągu kolejnych lat do chwili obecnej był już karany kilkakrotnie, obecnie odbywa w zakładzie karnym karę pozbawienia wolności orzeczoną w innej sprawie. W ocenie Sądu Okręgowego wymierzanie obecnie oskarżonemu H. R. kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie osiągnie celów kary, nie zapobiegnie jego powrotowi do przestępstwa, nie będzie także zasadne mając na uwadze społeczne oddziaływanie kary. Postępowanie o czyny stanowiące wykroczenia zgodnie z wnioskiem skarżącego prokuratora należało umorzyć ze względu na przedawnienie karalności. Czyny te zastały popełnione odpowiednio: nieustalonego dnia w okresie od 27.03 2021 r. do 31.03.2021 r., w dniach 18/19.05.2021 r., w dniach 3/4.07.2021 r. i nieustalonego dnia w okresie od 9.07 2021 r. do 12.07.2021 r., zaś zgodnie z art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, gdy zaś w ciągu tego roku wszczęto postępowanie, z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu tj. 3 lat od popełnienia wykroczenia. Na dzień orzekania przez Sąd Okręgowy karalność wszystkich wyżej wymienionych wykroczeń uległa przedawnieniu. Zmiana zaskarżonego wyroku w zakresie uchylenia środka kompensacyjnego z art. 46 § 1 k.k. w postaci obowiązku naprawienia szkody na rzecz sześciu wymienionych w wyroku pokrzywdzonych wynikała z faktu braku podstawy do zastosowania tego przepisu w odniesieniu do wykroczeń, w szczególności w których nastąpiło przedawnienie karalności i w odniesieniu do przestępstw usiłowania kradzieży gdzie nie zastała wyrządzona szkoda. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Uchylenie i umorzenie postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. Zasada ne peius ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Na podstawie art. 119 § 2 pkt 1 k.p.w. Sąd Okręgowy stwierdził, że koszty sądowe w sprawie w części w której umorzone zostało postępowanie wobec H. R. z powodu przedawnienia karalności wykroczeń ponosi Skarb Państwa, w pozostałej części zaś Sąd Okręgowy na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. zwolnił tego oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając że przemawiają za tym zasady słuszności gdyż zmiana wyroku nie nastąpiła z przyczyn leżących po stronie oskarżonego. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

Sygn. akt II Ka 207/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2022r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Karol Troć (spr.) Sędziowie: SO Agata Kowalska SO Dariusz Półtorak Protokolant: st.sekr.sądowy Agata Polkowska przy udziale Prokuratora Adriana Wysokińskiego po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2022 r. sprawy G. P. oskarżonego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na skutek apelacji, wniesionych przez oskarżonego i obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 17 stycznia 2022 r. sygn. akt II K 1481/21 I. wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. M. 516,60 złotych (w tym 96,60 zł podatku VAT) za obronę oskarżonego z urzędu sprawowaną w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za II instancję stwierdzając, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 207/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z 17 stycznia 2022 roku, sygn. akt II K 1481/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --------- ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Z apelacji oskarżonego: 1. obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Wprawdzie oskarżony nie wskazał bezpośrednio w zarzucie, czego on dotyczy, jednakże wobec treści uzasadnienia środka odwoławczego należy przyjąć, iż polega on na niezasadnym obdarzeniu przez Sąd Rejonowy walorem wiarygodności zeznań pokrzywdzonego oraz świadków występujących w sprawie i tym samym nieuwzględnieniu wersji oskarżonego co do przypisanego mu czynu, jak również nieprzeprowadzeniu czynności okazania wizerunku oskarżonego świadkowi T. M. w toku postępowania przygotowawczego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja oskarżonego jest niezasadna, a zatem wniosek w niej zawarty, tj. o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zaznaczyć, że Sąd Okręgowy w pełni podzielił analizę i ocenę dowodów dokonaną przez sąd meriti, który dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o wszystkie przeprowadzone dowody, ocenił je swobodnie, zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, w sposób pozbawiony luk logicznych, niejasności i sprzeczności. Odnosząc się jednak bezpośrednio do zarzutu postawionego przez skarżącego należy podkreślić, że pomimo iż nie ma żadnego, oprócz pokrzywdzonego, bezpośredniego świadka zdarzenia, jego zeznania słusznie uznano za wiarygodne, gdyż korelują z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym w postaci zeznań świadków J. O., G. O., Ł. Ł., którzy są sąsiadami pokrzywdzonego i T. M.. Brak jest jakichkolwiek zdaniem Sądu Okręgowego powodów, aby odmówić przymiotu wiarygodności zeznaniom wyżej wymienionych świadków. Należy przypomnieć, że w/w osoby potwierdziły obecność oskarżonego w dniu wskazanym w zarzucie u pokrzywdzonego. Ponadto J. O. i G. O. zeznali, iż bezpośrednio po zdarzeniu widzieli obrażenia J. K. i słyszeli jego relację „na gorąco”, tym samym potwierdzając jego późniejsze zeznania. W tym miejscu podnieść należy, że sąd dokonując oceny dowodów, może uznać je w częściach zarówno za wiarygodne, jak i niewiarygodne. Uprawnienie to odnosi się to również do wyjaśnień oskarżonego, który (co na marginesie trzeba podnieść) nie ma w procesie karnym obowiązku dowodzenia swojej niewinności. W przedmiotowej sprawie oskarżony G. P. zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i w sądowym postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie przyznawał się popełnienia zarzucanego mu czynu. Z tej więc przyczyny ocena wiarygodności złożonych przez niego wyjaśnień musiała zostać dokonana w odniesieniu do wszystkich dowodów i okoliczności sprawy. I tak jak zeznania pokrzywdzonego znalazły odbicie w innych dowodach zgromadzonych w sprawie, tak wyjaśnienia oskarżonego już nie. Wobec tego Sąd Rejonowy uznał je za niewiarygodne. Skoro bowiem uznano za wiarygodne okoliczności przedstawione przez świadków, to adekwatnie wiary należało odmówić depozycjom oskarżonego. Nie ulega przy tym wątpliwości, że Sąd I instancji rozważył dowody w ich całokształcie i wzajemnym powiązaniu oraz dokonał szczegółowej i przekonującej argumentacji, wskazując, które z nich zasługują na obdarzenie walorem wiarygodności, a którym należy tego przedmiotu odmówić i z jakich przyczyn, nie wkraczając jednocześnie w strefę dowolności. Z kolei zarzut nieprzeprowadzenia czynności okazania wizerunku oskarżonego świadkowi T. M. jest zdaniem Sądu całkowicie nietrafiony. Należy przypomnieć, że świadek ten zeznawała w toku postępowania przygotowawczego. Jej zeznania w zakresie wyglądu oskarżonego i wspólnej wizyty u pokrzywdzonego w czasie zdarzenia korespondowały z relacjami przedstawionymi przez sąsiadów pokrzywdzonego, którzy dodatkowo rozpoznali osobę G. P. podczas okazań. Nadto niewątpliwym jest, że G. P. działał z zamiarem kierunkowym dokonania zaboru pieniędzy. Przed planowanym przez siebie czynem miał wiedzę, iż dzień wcześniej pokrzywdzony J. K. pobrał emeryturę. Potwierdzają tę okoliczność zeznania pokrzywdzonego i świadka T. M. (sam zresztą pokrzywdzony powiedział oskarżonemu o tym fakcie). Idąc dalej, przybył na miejsce planowanego czynu, co w ocenie Sądu II instancji należy uznać za klasyczną czynność przygotowawczą. Następnie skierował żądanie wydania pieniędzy względem pokrzywdzonego, krzycząc „dawaj dzieńgi”. Wobec odmowy J. K., użył w tym celu przemocy. Oskarżony wykorzystał fakt, iż pokrzywdzony był osobą znacznie od niego starszą i mniej sprawną. Należy również przypuszczać w świetle wyjaśnień złożonych w toku postępowania przez oskarżonego, a także argumentacji, zawartej chociażby w omawianej apelacji, że brał również pod uwagę, że pokrzywdzony może się znajdować w stanie po użyciu alkoholu bądź nietrzeźwości i tym samym, że ewentualnie wypity przez niego alkohol zminimalizuje możliwość podjęcia przez niego jakichkolwiek działań w celu ochrony posiadanego mienia. Pierwotnie oskarżony okładał pokrzywdzonego pięściami, następnie wobec oporu pokrzywdzonego użył laski, którą ten się bronił. Wskazuje to na determinację oskarżonego w realizacji przestępczego zamiaru. Bezspornym jest, że zachowanie oskarżonego cechowało się znaczną agresją, gdyż w jego wyniku pokrzywdzony doznał następujących stwierdzonych u niego obrażeń ciała, a więc nastąpił skutek z art. 157 § 1 k.k. Ostatecznie wyszedł on z mieszkania, nie osiągając zamierzonego celu, gdyż nie zabrał ze sobą żadnych przedmiotów, które należałyby do pokrzywdzonego i z tej racji czyn pozostał wyłącznie w fazie usiłowania. Wskazać należy, że J. K. został zaatakowany w zamieszkiwanym przez siebie mieszkaniu, a więc w miejscu, w którym każdy człowiek powinien czuć się bezpiecznie. Zatem niewątpliwym jest w świetle tych okoliczności, że oskarżony działał z pełną umyślnością. Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Siedlcach. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezzasadność zarzutu skutkowała nieuwzględnieniem wniosku zawartego w apelacji oskarżonego. Lp. Zarzut 2. 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Podobnie jak w przypadku zarzutu wcześniej wskazanego, oskarżony nie uargumentował go, lecz z treści apelacji należy wywieść, iż uchybienie polega na przecenieniu przez Sąd I instancji przy wydawaniu rozstrzygnięcia informacji o uprzedniej karalności oskarżonego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut wtórny wobec zarzutu obrazy przepisów postępowania, a w szczególności niezasadny wobec uznania przez Sąd II instancji, że do takiego uchybienia nie doszło. Tylko bowiem na podstawie prawidłowo przeprowadzonych dowodów można dokonać prawidłowych ustaleń faktycznych. Jednakże odnosząc się do zarzutu Sąd Okręgowy nie dopatrzył się ani błędu „braku”, ani „dowolności” w procedowaniu Sądu I instancji. Nawiązując do wzięcia pod uwagę przy wydawaniu wyroku przez Sąd Rejonowy faktu uprzedniej karalności, należy podkreślić, że sąd jest zobowiązany brać pod uwagę zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające oskarżonego. Sąd I instancji nie dopatrzył się aby względem G. P. zachodziły okoliczności łagodzące, natomiast okoliczności obciążające wymienił. Wśród nich była uprzednia karalność oskarżonego. Stanowisko to Sąd Okręgowy w pełni popiera. Niezrozumiałym całkowicie byłoby, gdyby taka okoliczność nie byłaby brana pod uwagę przy kształtowaniu treści wyroku jako odpowiedniej reakcji karnej na czyn sprawcy niepoprawnego, powracającego do przestępstwa. De facto oznaczałoby to bezprawne premiowanie sprawców, którzy dopuszczają się czynów zabronionych po raz kolejny, zaprzeczałoby celom procesu karnego, w tym przede wszystkim funkcjonowaniu systemu prawa w Rzeczypospolitej Polskiej. Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Siedlcach ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec bezzasadności podniesionego zarzutu wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Lp. Zarzut 3. Obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Należy stwierdzić, że zarzut obrazy przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, został przez niego błędnie sformułowany. Obraza prawa materialnego polega na jego wadliwym zastosowaniu lub niezastosowaniu przepisu w orzeczeniu, które jest oparte na trafnych i niekwestionowanych ustaleniach faktycznych. Nie można zaś mówić o naruszeniu przepisów prawa materialnego w sytuacji, gdy wadliwość orzeczenia w tym zakresie jest wynikiem błędnych ocen i ustaleń faktycznych przyjętych za jego podstawę, bądź też jest wynikiem obrazy przepisów prawa procesowego (postanowienie SN z 15.02.2007 r., IV KK 234/06, OSNwSK 2007, poz. 438, LEX nr 445859). Wobec powyższego, a w szczególności uznania niezasadności wskazanych przez oskarżonego zarzutów obrazy przepisów postępowania oraz błędu w ustaleniach faktycznych, zarzut ten jawi się jako całkowicie bezzasadny. Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Siedlcach. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Całkowita bezzasadność zarzutu skutkowała nieuwzględnieniem wniosku. Lp. Zarzut 4. Z apelacji obrońcy oskarżonego: 1. Błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wyroku, tj. oparcie przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych co do okoliczności przyduszania pokrzywdzonego i okładania go przez oskarżonego po całym ciele, wyłącznie na dowodzie z zeznań pokrzywdzonego, w sytuacji kiedy z tych samych zeznań wynika, że pokrzywdzony znajdował się pod kołdrą i nie widział czy ciosy były mu zadawane, brak było stwierdzonych u pokrzywdzonego innych obrażeń niż obrażenia ręki, co implikuje wniosek o błędnie ustalonym stanie faktycznym dotyczącym zakresu zastosowanej przemocy i nieodzwierciedlającego tych okoliczności opisie czynu przyjętym w sentencji wyroku. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja obrońcy oskarżonego jest niezasadna i tym samym wnioski w niej zawarte nie zasługują na uwzględnienie. Należy podkreślić, że w/w zarzut nie może sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażonymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, lecz do wykazania, jakich mianowicie konkretnych uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Tego warunku omawiana apelacja nie spełnia. Z zeznań pokrzywdzonego wprost wynika, że widział oskarżonego przed rozpoczęciem stosowania względem niego przemocy. Żaden dowód nie wskazuje na obecność i udział w czynie innych osób. Bezpośrednio zaś po zdarzeniu, pokrzywdzony poinformował o jego przebiegu G. O., w tym o różnych formach przemocy, jakich dopuścił się oskarżony. Pozostali świadkowie, którzy zeznawali w przedmiotowej sprawie, tj. J. O. i Ł. Ł., którzy są sąsiadami pokrzywdzonego, a także T. M. dopełniają wersję wydarzenia przedstawioną przez pokrzywdzonego. Poza tym na marginesie warto wskazać, iż o dużej agresji oskarżonego świadczą zeznania funkcjonariuszy Policji, tj. W. W., B. K. i A. S., z których wynika, że nawet w ich obecności G. P. groził pokrzywdzonemu przemocą. Bacząc na powyższe oraz treść wywodów zawartych we wcześniejszych fragmentach niniejszego uzasadnienia, Sąd Okręgowy stwierdził, iż zarzuty apelującego, jakoby przebieg zdarzenia w przedmiotowej sprawie był odmienny od tego ustalonego przez Sąd pierwszej instancji w żadnym zakresie nie zasługują na uwzględnienie. Wniosek 1/ O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez eliminację słów „i przyduszał nią pokrzywdzonego, następnie zadawał mu uderzenia pięściami po całym ciele” w zakresie opisu czynu zarzucanego G. P. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec uznania, iż Sąd Rejonowy nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Lp. Zarzut 5. rażąca niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego G. P. kary karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, podczas gdy prawidłowa ocena okoliczności dotyczących jej wymiaru ( uzasadnia? – przyp. SO) niższy wymiar kary pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Na wstępie należy podnieść, że nie każda nietrafność orzeczenia o karze, ale tylko jej rażąca niewspółmierność uzasadnia zmianę orzeczenia o karze (art. 438 pkt 4 k.p.k.). Niewspółmierność rażąca to znaczna, zasadnicza, "bijąca w oczy" różnica między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą. Zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnosić tylko wówczas, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy (wyrok SN z 16.11.2021 r., II DOW 15/21, LEX nr 3261440). Odnosząc się już sensu stricto do niniejszej sprawy, w ocenie Sądu II instancji, pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie odnośnie kary zasadniczej wymierzonej G. P. jest prawidłowe. Należy podkreślić, że Sąd Rejonowy w uzasadnieniu skarżonego wyroku należycie odniósł się do wszystkich dyrektyw wymiaru kary. Czyn popełniony przez oskarżonego cechował się wysokim stopniem zawinienia, jak również analogicznym stopniem społecznej szkodliwości. Oskarżony stosował przemoc, nachodząc pokrzywdzonego w jego własnym domu, wykorzystując przy tym zdobytą od niego wiedzę w zakresie daty wpływu emerytury. Jego zachowanie cechowało się dużą agresją, użył laski w celu zintensyfikowania ataku. Wykorzystał przy tym znaczącą dysproporcję wieku i sił pomiędzy nim a pokrzywdzonym. O wyżej wymienionych okolicznościach świadczą poniesione przez pokrzywdzonego obrażenia. Ponadto czynu takiego dopuścił się będąc uprzednio skazanym za przestępstwo podobne. W tym miejscu należy podnieść, że pomimo identycznego zagrożenia karą za dokonanie i usiłowanie szkodliwość społeczna czynu jest zazwyczaj niższa przy usiłowaniu z uwagi np. na brak skutku, a w efekcie kara wymierzona za usiłowanie powinna być w zasadzie łagodniejsza niż za dokonanie przestępstwa. Nie oznacza to jednak, że w każdej sprawie niezakończonej skutkiem wymiar kary powinien zostać znacząco obniżony (wyrok SN z 31.10.2017 r., V KK 201/17, OSNKW 2018, nr 2, poz. 16). W związku z powyższym, Sąd Okręgowy uznał, iż kara orzeczona wobec oskarżonego G. P. przez Sąd Rejonowy, tj. 3 lat pozbawienia wolności, czyli nieco tylko wyższa od dolnej granicy ustawowego zagrożenia, jest sprawiedliwą z uwagi na całokształt okoliczności czynu, jakiego się dopuścił, przy czym uwzględnia ona jego warunki osobiste, a nadto spełnia cele zarówno prewencji ogólnej, jak i indywidualnej. Wniosek 2/ orzeczenie wobec tegoż oskarżonego znacząco niższej kary pozbawienia wolności oscylującej w dolnych granicach zagrożenia ustawowego za czyn z art. 280 §1 kk. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezzasadność zarzutu warunkowała niezasadność wniosku. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy cały wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z 17 stycznia 2022 r., sygn. akt II K 1481/21 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wobec bezzasadności zarzutów wywiedzionych zarówno przez oskarżonego, jak i jego obrońcę i przy jednoczesnym braku, poza zakresem zaskarżenia, bezwzględnych przyczyn odwoławczych z art. 439 k.p.k., a także okoliczności wymienionych w art. 440 k.p.k. i art. 455 k.p.k., Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. Sąd Okręgowy na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1184), a także§ 17 ust. 2 pkt 4 i §4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 18) uwzględnił wniosek złożony podczas rozprawy apelacyjnej w dniu 26 kwietnia 2022 roku i zasądził od Skarbu Państwa kwotę 516,60 zł (w tym 96,60 VAT) za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Z kolei na podstawie art. 624 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego G. P. od kosztów sądowych za II instancję stwierdzając, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa. W związku z orzeczoną bezwzględną karą pozbawienia wolności względem oskarżonego, pozbawiony on będzie możliwości zarobkowania. Wobec tego faktu obciążanie go kosztami postępowania byłoby niezasadne. Dodać należy, że dochody jakie osiągnie oskarżony po opuszczeniu Zakładu Karnego powinien w pierwszej kolejności przeznaczyć na zapłatę na rzecz pokrzywdzonego J. K. kwoty 3000 zł tytułem zasądzonej nawiązki. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość wyroku 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację oskarżony Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość wyroku 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana