Legislator Case Law & Legislation
I C 869/19 AI generated

I C 869/19 · Sąd powszechny

Case Number I C 869/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Powód (...) Bank S.A. w W. wytoczył powództwo przeciwko P. M. o zapłatę kwoty 39.509,12 złotych ze wskazanymi w pozwie odsetkami od kwot cząstkowych. W treści pozwu powód wskazał, iż roszczenie wywodzi z umowy kredytu z dnia 12 maja 2016 roku. W związku z powstaniem zaległości w dniu 5 października 2017 roku powód bezskutecznie wezwał pozwanego do spłaty zaległości, jednocześnie informując go o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Następnie doszło do wypowiedzenia kredytu. Na roszczenie powoda składały się: - kwota 36.460,63 złotych tytułem niespłaconego kapitału – od której to kwoty powód dochodził odsetek umownych, - kwota 1.827,49 złotych tytułem odsetek umownych za okres korzystania z kapitału, to jest za okres od dnia 5 października 2017 roku do dnia 16 kwietnia 2018 roku – od której powód dochodził odsetek ustawowych za opóźnienie - kwota 1.221,00 złotych tytułem odsetek za opóźnienie za okres od dnia 5 października 2017 roku do dnia 29 czerwca 2018 roku – od której powód dochodził odsetek ustawowych za opóźnienie. (vide; pozew, k. 3-5) Kurator procesowy pozwanego wniósł o oddalenie powództwa. (vide: odpowiedź na pozew, k.

Legislator headnote

AI generated

I C 869/19 · Sąd powszechny: W punkcie II wyroku Sąd zasądził na rzecz powoda koszty na podstawie przepisu art. 98 i 108 k.p.c. Na koszty procesu złożyły się – opłata sądowa – w kwocie 1.976,00 złotych, koszty poniesione z tytułu wynagrodzenia kuratora i poniesionych przez niego wydatków w łącznej kwocie 1.471,00 złotych oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa – 17 złotych i koszt notarialnego poświadczenia pełnomocnika – 4,92 złotych – to jest koszt jednego pełnomocnika nieprofesjonalnego. Kwota nie wykorzystanej zaliczki na kuratora w kwocie przekraczającej wskazany powyżej wydatek – to jest 29 złotych zostanie zwrócona powodowi.

Keywords

AI generated
promise of payment satisfaction of claim future claim debt enforcement claim untimely restitution petition deferral of payment
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 869/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 września 2020 roku Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sławomir Splitt Protokolant: Jolanta Migot po rozpoznaniu w dniu 9 września 2020 r. w Gdyni na rozprawie sprawy z powództwa (...) Banku S.A. w W. przeciwko P. M. o zapłatę I. zasądza od pozwanego P. M. na rzecz powoda (...) Banku S.A. w W. kwotę 39.509,12 złotych (trzydzieści dziewięć tysięcy pięćset dziewięć złotych dwanaście groszy), wraz z: - umownymi odsetkami w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od kwoty 36.460,63 złotych (trzydzieści sześć tysięcy czterysta sześćdziesiąt złotych sześćdziesiąt trzy grosze) od dnia 30 czerwca 2018 roku do dnia zapłaty, - ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 1.827,49 złotych (jeden tysiąc osiemset dwadzieścia siedem złotych czterdzieści dziewięć groszy) od dnia 3 lipca 2018 roku do dnia zapłaty, - ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 1.221,00 złotych (jeden tysiąc dwieście dwadzieścia jeden złotych) od dnia 3 lipca 2018 roku do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanego P. M. na rzecz powoda (...) Banku S.A. w W. kwotę 3.468,92 złotych (trzy tysiące czterysta sześćdziesiąt osiem złotych dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem zwrotu kosztów procesu. .

Sygn. akt IC 869/19

UZASADNIENIE

Powód (...) Bank S.A. w W. wytoczył powództwo przeciwko P. M. o zapłatę kwoty 39.509,12 złotych ze wskazanymi w pozwie odsetkami od kwot cząstkowych. W treści pozwu powód wskazał, iż roszczenie wywodzi z umowy kredytu z dnia 12 maja 2016 roku. W związku z powstaniem zaległości w dniu 5 października 2017 roku powód bezskutecznie wezwał pozwanego do spłaty zaległości, jednocześnie informując go o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Następnie doszło do wypowiedzenia kredytu. Na roszczenie powoda składały się: - kwota 36.460,63 złotych tytułem niespłaconego kapitału – od której to kwoty powód dochodził odsetek umownych, - kwota 1.827,49 złotych tytułem odsetek umownych za okres korzystania z kapitału, to jest za okres od dnia 5 października 2017 roku do dnia 16 kwietnia 2018 roku – od której powód dochodził odsetek ustawowych za opóźnienie - kwota 1.221,00 złotych tytułem odsetek za opóźnienie za okres od dnia 5 października 2017 roku do dnia 29 czerwca 2018 roku – od której powód dochodził odsetek ustawowych za opóźnienie. (vide; pozew, k. 3-5) Kurator procesowy pozwanego wniósł o oddalenie powództwa. (vide: odpowiedź na pozew, k.

77) Stan faktyczny: Pomiędzy stronami (...) Bank S.A. w W., a pozwanym P. M. została zawarta w dniu 12 maja 2016 roku umowa kredytu konsumpcyjnego gotówkowego, na podstawie której pozwany uzyskał kredyt w wysokości 41.493,78 złotych na sfinansowanie potrzeb konsumpcyjnych, a ponadto prowizji bankowej – w kwocie 6.514,52 złotych oraz składki ubezpieczeniowej w kwocie 4.979,26 złotych. Kredyt miał być płatny w ratach płatnych comiesięcznie przez okres 96 miesięcy począwszy od dnia 5 czerwca 2016 roku – 5 dnia każdego miesiąca w wysokości raty 606,82 złotych, przy czym spłata miała następować ze środków pobranych z rachunku bankowego powoda u pozwanego.

Pozwany miał obowiązek zapewnienia dostatecznej ilości środków na rachunku. W przypadku opóźnienia w płatności kredytobiorca mógł pobierać od kwoty niespłaconych zobowiązań odsetki w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie. Bank miał możliwość wypowiedzenia umowy z zachowaniem 30- dniowego okresu wypowiedzenia w razie opóźnienia kredytobiorcy z zapłatą pełnej raty wynikającej z harmonogramu spłat za co najmniej jeden okres płatności pod warunkiem wezwania kredytobiorcy przez bank do zapłaty zaległości w terminie nie krótszym niż 14 dni roboczych i braku spłaty zaległości we wskazanym terminie. (dowód: umowa kredytu, k. 17- 20) W dniu 11 stycznia 2018 roku bank skierował do pozwanego wezwanie do zapłaty zaległości w kwocie 2.397,04 złotych w terminie 14 dni roboczych pod rygorem wypowiedzenia umowy.

Jednocześnie pozwany został poinformowany o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Wezwanie zostało wysłane pozwanemu na adres wskazany w umowie w dniu 15 stycznia 2018 roku. (dowód: wezwanie do zapłaty z dowodem nadania, k. 21-22) W oświadczeniu z dnia 12 lutego 2018 roku nadanym w dniu 13 lutego 2018 roku na adres pozwanego wskazany w umowie została mu wypowiedziana umowa kredytu za 30 dniowym okresem wypowiedzenia. (dowód: oświadczenie o wypowiedzenie, k. 25-26, rozliczenie umowy kredytu, k. 136-137) Sąd zważył:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie przedłożonych przez stronę powodową dokumentów prywatnych w postaci umowy kredytu, wezwań do zapłaty, wypowiedzenia umowy oraz rozliczenia umowy kredytu. Nie były one kwestionowane przez stronę pozwaną i zostały uznane za wiarygodne przez Sąd. Podstawą dochodzonego roszczenia jest przepis art. 69 prawa bankowego. Zgodnie z powyższym przepisem przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

W powyższej sprawie strona powodowa wykazał istnienie zobowiązania wynikającego z zawartej umowy kredytu i udostępnienia środków z niej wynikających pozwanemu. Ze złożonej umowy wynikają warunki spłaty kredytu, która miała być spłacana w ratach comiesięcznych w wysokości stałej 606,82 złotych – do piątego dnia każdego miesiąca, zaś spłata polegała na pobieraniu środków pieniężnych udostępnionych przez pozwanego z konta założonego w powodowym banku. Z kolei ze złożonego przez powoda rozliczenia umowy kredytu wynikało, iż pozwany zaprzestał spłaty rat kredytu we wrześniu 2017 roku, a zatem w chwili wezwania do zapłaty – to jest w styczniu 2018 roku zalegał z płatnością co najmniej jednej raty kredytu.

Ponadto powód wykazał spełnienie przesłanek prawidłowego wypowiedzenia – to jest wezwanie do zapłaty pod rygorem wypowiedzenia wraz z zawartą informacją o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Tym samym wypowiedzenie umowy było przeprowadzone zgodnie w wymogami wynikającymi z ustawy prawo bankowe i postanowień umowy. Wysokość dochodzonej należności wynika zaś z przedłożonego rozliczenia umowy kredytu, zaś wysokość dochodzonych odsetek od kapitału z zapisu umowy kredytu – par. 7 umowy. Mając na względzie powyższe Sąd uwzględnił w całości żądanie powoda – czemu dał wyraz w punkcie I wyroku.

W punkcie II wyroku Sąd zasądził na rzecz powoda koszty na podstawie przepisu art. 98 i 108 k.p.c. Na koszty procesu złożyły się – opłata sądowa – w kwocie 1.976,00 złotych, koszty poniesione z tytułu wynagrodzenia kuratora i poniesionych przez niego wydatków w łącznej kwocie 1.471,00 złotych oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa – 17 złotych i koszt notarialnego poświadczenia pełnomocnika – 4,92 złotych – to jest koszt jednego pełnomocnika nieprofesjonalnego. Kwota nie wykorzystanej zaliczki na kuratora w kwocie przekraczającej wskazany powyżej wydatek – to jest 29 złotych zostanie zwrócona powodowi.