II K 528/20 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedw ramach czynu zarzucanego G. R. (2) w części wstępnej wyroku, uznaje oskarżonego G. R. (2) za winnego tego, że w okresie od września 2019 roku do września 2020 roku w Ż. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego w wysokości po 500 złotych miesięcznie na utrzymanie małoletniego S. W. określonego w wyroku Sądu Rejonowego w Żorach III Wydział Rodzinny z dnia 12 grudnia 2018 roku, sygn. akt III RC 166/18, w wyniku czego łączna wysokość powstałych w ten sposób zaległości przekroczyła 1500 złotych, co stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, przez co naraził w/w na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa z art. 209 § 1a k.k. i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (DZ.U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn.zm.) zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa.
Legislator headnote
AI generatedart. 209 § 1 k.k, art. 624 § 1 k.p.k; II K 528/20 · Sąd powszechny: w ramach czynu zarzucanego G. R. (2) w części wstępnej wyroku, uznaje oskarżonego G. R. (2) za winnego tego, że w okresie od września 2019 roku do września 2020 roku w Ż. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego w wysokości po 500 złotych miesięcznie na utrzymanie małoletniego S. W. określonego w wyroku Sądu Rejonowego w Żorach III Wydział Rodzinny z dnia 12 grudnia 2018 roku, sygn. akt III RC 166/18, w wyniku czego łączna wysokość powstałych w ten sposób zaległości przekroczyła 1500 złotych, co stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, przez co naraził w/w na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa z art. 209 § 1a k.k. i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (DZ.U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn.zm.) zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 528/20
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 05 stycznia 2021 r. Sąd Rejonowy w Żorach, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy Wioleta Stępień Protokolant: Monika Mej w obecności prokuratora: bez udziału, po rozpoznaniu w dniu 05 stycznia 2021 r. na rozprawie, sprawy: G. R. (1) (R.), syna J. i D. z domu S., urodzonego w dniu (...) w J., PESEL: (...) oskarżonego o to, że : w okresie od września 2019 roku do września 2020 roku w Ż. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego w wysokości po 500 złotych miesięcznie na rzecz S. W., w wyniku czego łączna wysokość powstałych zaległości przekroczyła kwotę stanowiącą równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych przez co naraził w/w na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o czyn z art. 209 § 1 k.k. orzeka:
1. w ramach czynu zarzucanego G. R. (2) w części wstępnej wyroku, uznaje oskarżonego G. R. (2) za winnego tego, że w okresie od września 2019 roku do września 2020 roku w Ż. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego w wysokości po 500 złotych miesięcznie na utrzymanie małoletniego S. W. określonego w wyroku Sądu Rejonowego w Żorach III Wydział Rodzinny z dnia 12 grudnia 2018 roku, sygn. akt III RC 166/18, w wyniku czego łączna wysokość powstałych w ten sposób zaległości przekroczyła 1500 złotych, co stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, przez co naraził w/w na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa z art. 209 § 1a k.k. i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (DZ.U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn.zm.) zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa.