II K 544/19 · Sąd powszechny

art. 157 § 1 k.k, art. 222 § 1 k.k, art. 157 § 2 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 193 k.k, art. 11 § 3 k.k; II K 544/19 · Sąd powszechny: Sygn. akt II K 544/19 UWAGA Post. z 13.05.2020 r. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w części wstępnej wyroku Sądu Rejonowego w Mikołowie z dnia 25 lutego 2020 r. wydanego w sprawie o sygn. akt II K 544/19 w ten sposób, że w miejsce błędnie wskazanej daty wydania orzeczenia „25 lutego 2019 r.” wpisać prawidłowo „25 lutego 2020 r.”.KRokosz WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy w Mikołowie w Wydziale II Karnym w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SR Katarzyna Operchalska-Figiel Protokolant: Monika Wlizło w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej w Mikołowie ------ po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 30 października 2019 roku, 19 grudnia 2019 roku, 7 lutego 2020 roku, 25 lutego 2020 roku w M. sprawy P. S., syna J. i M. z domu K., urodzonego w dniu (...) w Ż. oskarżonego o to, że: I. w dniu 5 maja 2019 r. w M. na ul. (...) dokonał uszkodzenia ciała W. B. w ten sposób, że w wyniku zadawanych uderzeń i kopnięć spowodował u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia krwotocznego lewego płata czołowego, wieloodłamowego złamania ściany przedniej zatoki czołowej po stronie lewej, złamania kości nosowej i złamania ścian bocznych zatok szczękowych oraz ściany przedniej zatoki szczękowej lewej, które to obrażenia zgodnie z opinią biegłego medycyny sądowej spowodowały u niego naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni, a wynoszący od 6 do 8 tygodni, tj. o czyn z art. 157 § 1 k.k. II. w dniu 5 maja 2019 r. w M. na terenie Szpitala (...) przy ul. (...) dokonał naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza policji dzielnicowego R. L. podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych w ten sposób, że ugryzł go w lewe ramię, co spowodowało przerwanie naskórka lewego ramienia, które zgodnie z opinią biegłego medycyny sądowej spowodowały u niego naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni, tj. o czyn z art. 222 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. III. w dniu 5 maja 2019 r. w M. przy ul. (...) wdarł się na teren ogrodzonej posesji przeskakując przez ogrodzenie, czym działał na szkodę T. K., tj. o czyn z art. 193 k.k. IV. w dniu 5 maja 2019 r. w M. przy ul. (...) wdarł się na teren ogrodzonej posesji przeskakując przez ogrodzenie, czym działał na szkodę Ł. P., tj. o czyn z art. 193 k.k. V. w dniu 5 maja 2019 r. w M. na ul. (...) prowadził samochód osobowy marki V. (...) o nr rej. (...), będąc pod wpływem środka odurzającego, przy czym był wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Żorach sygn. akt II K 111/12 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 178a § 4 k.k. orzeka 1. uznaje oskarżonego P. S. za winnego zarzucanego mu, a opisanego wyżej, w punkcie I. czynu, przyjmując, że spowodował u pokrzywdzonego W. B. obrażenia ciała w postaci stłuczenia krwotocznego lewego płata czołowego, wieloodłamowego złamania ściany przedniej zatoki czołowej po stronie lewej, złamania kości nosowej i złamania ścian bocznych zatok szczękowych oraz ściany przedniej zatoki szczękowej lewej, krwawienia przy sierpie mózgu po stronie lewej, stłuczenia tkanek miękkich lewej okolicy czołowej i policzka prawego, odmy policzka prawego i tkanki podskórnej w sąsiedztwie oczodołu lewego, urazowego uszkodzenia korony zęba 11 III klasy E., stłuczenia odcinka szyjnego kręgosłupa, które skutkowały rozstrojem jego zdrowia na okres powyżej 7 dni, wyczerpującego ustawowe znamiona występku z art. 157 § 1 k.k. i za to na mocy art. 157 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 2. uznaje oskarżonego P. S. za winnego zarzucanego mu, a opisanego wyżej, w punkcie II. czynu, wyczerpującego ustawowe znamiona występku z art. 222 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na mocy art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; 3. uznaje oskarżonego P. S. za winnego zarzucanych mu, a opisanych wyżej, w punktach III. i IV. czynów i przyjmując, że działał w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności uznaje, że dopuścił się ciągu przestępstw z art. 193 k.k. w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. i za to na mocy art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 193 k.k. wymierza mu jedną karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; 4. uznaje oskarżonego P. S. za winnego zarzucanego mu, a opisanego wyżej, w punkcie V. czynu, wyczerpującego ustawowe znamiona występku z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 178a § 4 k.k. i za to na mocy art. 178a § 4 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 5. na mocy art. 91 § 2 k.k. łączy orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; 6. na mocy art. 42 § 4 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio; 7. na mocy art. 43a § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej; 8. na mocy art. 63 § 4 k.k. zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonego w punkcie 6. niniejszego wyroku środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 5 maja 2019 r. do dnia 25 lutego 2020 r.; 9. na mocy art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę: - na rzecz W. B. kwoty 10.000 zł (dziesięciu tysięcy złotych); - na rzecz R. L. kwoty 1.000 zł (jednego tysiąca złotych); 10. na mocy art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego W. B. kwotę 2.214,00 zł (dwa tysiące dwieście czternaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; 11. na mocy art. 627 k.p.k., art. 624 § 1 k.p.k., art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące opłatę w wysokości 400,00 zł (czterystu złotych) oraz część wydatków w wysokości 1.500,00 zł (jednego tysiąca pięciuset złotych), w pozostałym zakresie obciążając nimi Skarb Państwa.