Legislator Case Law & Legislation
II W 610/19 AI generated

II W 610/19 · Sąd powszechny

Case Number II W 610/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 8 września 2020r. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 8 czerwca 2019r. obwiniony M. R. (1) kierował samochodem ciężarowym, typu (...), o nr rej (...) załadowanym pniami i konarami drzew. Jechał miedzy innymi drogą powiatową (...) przez miejscowość B. i B.. Pasażerem pojazdu był S. S.. W miejscowości B. drzewo przewożone przez obwinionego, na wysokości posesji 201a i 206a zahaczyło o zwisające linie energetyczne, powodując ich zerwanie. Został też uszkodzony słup energetyczny. W miejscowości B. drzewo przewożone przez obwinionego, na wysokości posesji (...) zahaczyło o zwisającą linię telekomunikacyjną powodując jej zerwanie.

Legislator headnote

AI generated

II W 610/19 · Sąd powszechny: W ocenie Sądu, opinia biegłego I. R. (2) jest jasna, rzetelna i w sposób wyczerpujący odpowiada na pytania. Nie była przez strony kwestionowana. Na uwzględnienie zasługują również ujawnione w sprawie dokumenty. Ich treść nie była kwestionowana przez strony, a również Sąd nie znalazł podstaw do ich zakwestionowania. Sąd zważył co następuje. Obwiniony M. R. (1) zrealizował swoim zachowaniem znamiona dwóch wykroczeń z art. 86 § 1 k.w. Wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. dopuszcza się ten, kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Keywords

AI generated
damage to electrical installations misuse of a telecommunications installation electrical and radio equipment disruption of public services electromagnetic interference traffic violation
AI generated
II CSKP 1713/22
Wyrokiem z dnia 31 maja 2017 r.
II W 286/23
Sygn. akt II W. 286/23 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 stycznia 2024 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu - Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Izabela Bejger Protokolant: starszy sekr. sąd. Barbara Dera w obecności oskarżyciela - funkcjonariusza Policji ------- po rozpoznaniu dnia 9 stycznia 2024 roku sprawy M. W. s. S. i F. z domu T. ur. (...) w L. obwinionego o to, że: w dniu 6 czerwca 2023 r. o godz. 9.20 w miejscowości P. (...) gm. G., kierując zespołem pojazdów marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) i naczepą o numerze rejestracyjnym (...) podczas wyjeżdżania z posesji zerwał napowietrzną linię światłowodową na szkodę (...) S.A. o wartości 6.000 złotych; tj. o wykroczenie z art. 97 kw ORZEKA: 1. uznaje obwinionego M. W. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu we wniosku o ukaranie, tj. wykroczenia z art. 97 kw i za to na mocy art. 97 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierza mu karę grzywny w kwocie 300 (trzysta) złotych; 2. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydziestu) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w wysokości 100 (sto) złotych. UZASADNIENIE Obwiniony M. W. w dniu 6 czerwca 2023 roku o godzinie 9:20 w miejscowości P. (...) gmina G., kierując zespołem pojazdów marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) i naczepą o numerze rejestracyjnym (...) podczas wyjeżdżania z posesji zerwał napowietrzną linię światłowodową na szkodę (...) S.A. o wartości 6.000 złotych. Wyrokiem nakazowym z dnia 10 sierpnia 2023 roku w sprawie II W 286/23 Sąd Rejonowy w G. uznał obwinionego M. W. za winenego tego, że w dniu 6 czerwca 2023 roku o godzinie 9:20 w miejscowości P. (...) gmina G., kierując zespołem pojazdów marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) i naczepą o numerze rejestracyjnym (...) podczas wyjeżdżania z posesji zerwał napowietrzną linię światłowodową na szkodę (...) S.A. o wartości 6.000 złotych i wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 złotych. Obwiniony M. W. dnia 24 sierpnia 2023 roku wniósł sprzeciw od ww. wyroku przyznając, iż dnia 6 czerwca 2023 roku prowadził ww. pojazd, wjeżdżał na wskazaną we wniosku o ukaranie posesję, jednakże gdy wjeżdżał nie uszkodził napowietrznej linii światłowodowej tym samym nie mógł tego uczynić gdy wyjeżdżał z wskazanej posesji. Obwiniony wniósł o rozpoznanie za zasadach ogólnych niniejszej sprawy oraz umożliwienie złożenia mu wyjaśnień. Dowód: - notatka urzędowa – k. 1 - zawiadomienie o wykroczeniu – k. 2-4 - zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa – k. 16 - wyrok nakazowy – k. 31 - sprzeciw obwinionego – k. 34 M. W. w postępowaniu przygotowawczym nie przyznawał się do popełniania zarzucanego mu czynu. Złożył wyjaśnienia, iż dnia 6 czerwca 2023 roku kierował zespołem pojazdów marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) i naczepą o numerze rejestracyjnym (...), wjeżdżał i wyjeżdżał na posesję w miejscowości P. (...) jednakże dokonując tych manewrów nie uszkodził napowietrznej linii światłowodowej, zaznaczył także, iż na ww. posesję wjeżdżało wiele pojazdów także ciężarowych. Obwiniony wskazał także, iż wysokość jego pojazdu wynosi 4 metry zgodnie z przepisami, a zgodnie z jego wiedzą napowietrzne linie światłowodowe winny być zawieszone na wysokości ok. 5 metrów, tym samym niemożliwym jest aby, wyjeżdżając pojazdem uszkodził napowietrzną linię. M. W. podkreślił także, iż nie uszkodził linii wjeżdżając na posesję, więc nie mógł tego dokonać wyjeżdżając. Obwiniony zawiadomiony prawidłowo o terminie rozprawy nie stawił się na wyznaczony termin, nie usprawiedliwił także swojej nieobecności. Dowód: - wyjaśnienia obwinionego – k. 24-25 Świadek W. K. zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i jurysdykcyjnym zeznawał wyłącznie na temat uszkodzeń jakie powstały na skutek popełnienia przez oskarżonego czynu zabronionego, bowiem świadek został wezwany do awarii napowietrznej linii światłowodowej. W. K. wskazał, iż przewody zawieszone są zgodnie z przepisami na wysokości 4,70 metra, jednakże ze względu na pogodę (wzrost temperatury) mogą się „obwieszać”, przez co nie można ustalić na jakiej wysokości przewody znajdowały się dnia 6 czerwca 2023 roku. Wśród dowodów w niniejszej sprawie znalazło się także nagranie monitoringu z dnia 6 czerwca 2023 roku z miejsca zdarzenia. Na nagraniu nie został uwieczniony obwiniony, jednakże wyraźnie widoczny jest pojazd, którym zgodnie z wyjaśnieniami obwinionego on tego dnia kierował - widoczny jest numer rejestracyjny naczepy. Pojazd wyjeżdżając z posesji zahaczył napowietrzną linię światłowodową – znalazła się ona między kabiną kierowcy, a naczepą. Obwiniony włączył się do ruchu na drodze głównej, tym samym pociągnął napowietrzną linię światłowodową i zerwał linię powodując uszkodzenia na szkodę (...) S.A. Dowód: - zeznania świadka W. K. – k. 5-7, k. 38-38v - fotografie miejsca zdarzenia – k. 8-14 - zrzut ekranu pojazdu – k. 20 - nagranie monitoringu z miejsca i czasu popełnienia wykroczenia – k. 21 SĄD ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Zgromadzony materiał dowodowy w postaci notatek urzędowych, fotografii z miejsca zdarzenia, nagrania monitoringu oraz zeznania świadka W. K. w ocenie sądu bezsprzecznie wskazują na to, że M. W. popełnił czyn zarzucany mu we wniosku o ukaranie czyn. Sąd ocenił wyjaśnienia obwinionego M. W. jako niewiarygodne w zakresie popełnienia przez niego czynu zabronionego i zmierzające wyłącznie do uniknięcia odpowiedzialności karnej za popełnione przez siebie wykroczenie, albowiem były one sprzeczne z zebranym w niniejszej sprawie materiałem dowodowym. Sąd dał wiarę w wyjaśnienia obwinionego wyłącznie w część, w której przyznał iż dnia 6 czerwca 2023 roku prowadził zespołem pojazdów marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) i naczepą o numerze rejestracyjnym (...) i przebywał na terenie posesji P. (...) Sąd nie miał żadnych wątpliwości co do winy i sprawstwa obwinionego bowiem nagranie z monitoringu wprost ukazuje moment uszkodzenia napowietrznej linii światłowodowej, widoczne są tablice rejestracyjne pojazdu, który dokonał uszkodzenia, a zgodnie z wyjaśnieniami obwinionego on tego dnia prowadził uwieczniony na nagraniu pojazd. Wyjaśnienia obwinionego, iż wiele pojazdów ciężarowych tego dnia wjeżdżało na teren ww. posesji oraz fakt, iż wjeżdżając na teren posesji nie „zahaczył” napowietrznej linii, a więc wyjeżdżając nie mógł tego uczynić, a także fakt, iż pojazd, którym się poruszał miał dozwoloną prawem wysokość nie były dla sąd usprawiedliwieniem popełnienia czynu zabronionego. Należało bowiem mieć na względzie, iż zdarzenie miało miejsce 6 czerwca 2023 roku, tj. w okresie gdy temperatury są wyższe, co za tym idzie przewody ulegają rozprężeniu i „obwieszają się”. Sąd nie podważał, iż obwiniony prowadził pojazd o przepisowej wysokości oraz że przewody zawieszone były na prawidłowej wysokości, jednakże przez warunki atmosferyczne mogły one „obwieścić się” przez co znajdowały się na niższej wysokości, jednakże obwiniony jako kierowca – uczestnik ruchu drogowego obowiązany jest zachować należytą ostrożność uwzględniając wszystkie istniejące w danym momencie okoliczności, także fakt, iż przewody w danym momencie znajdują się na niższej wysokości i prowadząc tak wysoki pojazd może je „zahaczyć”, a także uszkodzić. „Przez należytą ostrożność rozumie się takie zachowanie uczestników ruchu lub innych osób, które - uwzględniając wszystkie istniejące w danym momencie okoliczności - wyłącza (a w każdym bądź razie minimalizuje) możliwość zagrożenia bezpieczeństwa ruchu. Niezachowanie należytej ostrożności przyjmuje zazwyczaj postać nieprzestrzegania zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Stosownie do dyspozycji art. 3 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność, albo (gdy ustawa tego wymaga) szczególną ostrożność, przy czym przez działanie rozumie się również zaniechanie. Z takiego ujęcia wynika, że należyta ostrożność to zarówno ostrożność zwykła, jak i szczególna - w sytuacji, w której ustawodawca wymaga jej zachowania, np. przy wykonywaniu manewru włączania się do ruchu.” (Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z 20.04.2021 r., IV Ka 255/21, LEX nr 3206572) Na podstawie art. 97 kw odpowiada uczestnik ruchu lub inna osoba znajdująca się na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, a także właściciel lub posiadacz pojazdu, który wykracza przeciwko innym przepisom ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym lub przepisom wydanym na jej podstawie, podlega karze grzywny do 3000 złotych albo karze nagany. Obwiniony przez niedochowanie należytej ostrożności uszkodził napowietrzne linie światłowodowe, tym samym swoim zachowaniem wypełnił przesłanki art. 97 kw. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 300 złotych, uznając ją za adekwatną zarówno do stopnia winy jak i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynów, jak również realizującą swoje zadania w zakresie zapobiegawczego i wychowawczego oddziaływania na osobę obwinionego. Ponadto sąd miał na względzie, iż obwiniony jest kierowcą zawodowym, prowadzi pojazd ciężarowy tym bardziej obowiązany jest do zachowania szczególnej ostrożności prowadząc pojazd. W ocenie Sądu orzeczona grzywna uwzględnia również, zgodnie z art. 24 § 3 kw sytuację majątkową, rodzinną i osobistą obwinionego i nie można jej w żadnym wypadku uznać za zbyt surową. Zapłata grzywny w orzeczonej wysokości jest w ocenie Sądu dla niego w pełni możliwa i nie zagraża jego egzystencji. Jednakże co najistotniejsze orzeczona kara w ocenie sądu uświadomi obwinionemu wagę i znaczenie naruszonych przez niego przepisów w efekcie zaś zapobiegnie popełnianiu przez obwinionego kolejnych wykroczeń drogowych. Tym samym zostaną spełnione określone w art. 33 § 1 kw cele kary. O kosztach postępowania Sąd orzekł stosownie do dyspozycji art. 119 § 1 kpw w zw. z art. 627 kpk uznając, iż brak jest podstaw do zwolnienia obwinionego od obowiązku ich poniesienia, albowiem obwiniony jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę i osiąga comiesięczny stały dochód. Zważywszy na powyższe sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w wysokości 100 złotych.
II Ka 253/14
Sąd Rejonowy w Koninie wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2014 roku w sprawie IIK 719/14 skazał M.
II Ca 1482/18
Wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2018 rok, sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II W 610/19

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 8 września 2020r. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 8 czerwca 2019r. obwiniony M. R. (1) kierował samochodem ciężarowym, typu (...), o nr rej (...) załadowanym pniami i konarami drzew. Jechał miedzy innymi drogą powiatową (...) przez miejscowość B. i B.. Pasażerem pojazdu był S. S.. W miejscowości B. drzewo przewożone przez obwinionego, na wysokości posesji 201a i 206a zahaczyło o zwisające linie energetyczne, powodując ich zerwanie. Został też uszkodzony słup energetyczny. W miejscowości B. drzewo przewożone przez obwinionego, na wysokości posesji (...) zahaczyło o zwisającą linię telekomunikacyjną powodując jej zerwanie.

M. C. widział poruszający się pojazd ciężarowy kierowany przez obwinionego, na którym przewożono drzewo, które wystawało ponad gabaryt pojazdu i uderzało w zwisające nad jezdnią linie telekomunikacyjne. Przejeżdżając potem tą droga w stronę N. widział zerwane przewody. O tym fakcie telefonicznie informował funkcjonariuszy policji. (Dowód: częściowo wyj. M. R. k., częściowo zezn. św. S. S. k. 12, 61-62, zezn. św. M. C. k. 20, 62, Ł. P. k. 8, 61, zdjęcia k. 23, opinia biegłego I. R. k. 104-139) Obwiniony M. R. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia i wyjaśnił, że przewoził drzewo dla S. S..

Drzewo odpowiednio zabezpieczył poprzez przerzucenie pasów przez kłonice. Jechał w kierunku B.. Wysokość kłonic z przodu to 3,88 m a z tyłu to 3,70 m. Jest przekonany, że ładunek nie przekraczał wysokości 4 metrów od powierzchni ziemi. W tym dniu były upały temperatura przekraczała 30° C.. Od W. do B. jest plątanina kabli, w samochodzie nie jest w stanie określić, na jakiej wysokości są one nad drogą. Nie ma możliwości by zerwał kable, bo z jego ładunku nie wystawała żadna gałąź. Sąd uznał wyjaśnienia obwinionego za wiarygodne w zakresie, który nie jest sprzeczny z ustaleniami stanu faktycznego, a więc, że kierował samochodem przewożącym drzewo jechał przez miejscowości, gdzie zostały zerwane kable, że był duży upał.

Natomiast Sąd nie uwzględnił jego zeznań w zakresie dotyczącym tego, iż załadowane drzewo nie przekraczało wysokości 4 m od ziemi, bowiem w tym zakresie jego zeznanie jest sprzeczne z innym wiarygodnym materiałem dowodowym. Przeczą temu w szczególności zeznania M. C., opinia pisemna biegłego I. R. (2), czy też dokumentacja fotograficzna. Na dokumentacji tej widać, iż ładunek jest w dość znacznej wysokości nad kłonicami, a biegły wyliczył na jakiej wysokości kończył się, licząc od powierzchni ziemi. Z tych też względów także jedynie częściowo wiarygodne są zeznania S. S..

Nie ma wątpliwości, co do ich wiarygodności w części dotyczącej tego, że obwiniony kierował pojazdem przewożącym drzewo, że był upał. Natomiast tak jak wyjaśnienia obwinionego wątpliwości muszą budzić jego zeznania, co do tego, w jaki sposób było załadowane drzewo na samochodzie. Jego zeznania o tym, że w dniu kiedy składał zeznania kable nad drogą wisiały poniżej 4 metrów nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, przy czym niewątpliwe trudno jest ocenić z jadącego samochodu dokładną wysokość przebiegu przewodów nad drogą.

Natomiast świadek już sam błędnie ocenił wysokość załadunku drzewa na samochodzie kierowanym przez obwinionego. Wiarygodne jest zeznanie świadków M. C. i Ł. P., świadkowie ci nie mają żadnych powodów by zeznawać nieprawdę. Sąd uznał w pełni za wiarygodną opinię pisemną biegłego I. R. (2), który po analizie materiału dowodowego sprawy sprecyzował jasne i rzeczowe wnioski, co do wysokości załadunku drzewa na samochodzie czy też wysokości przebiegu przewodów nad jezdnią. Przy czym przebiegu przewodów nad jezdnią nie można określić dokładnie z uwagi na fakt, iż nie jest znane naprężenie tych przewodów w dniu zdarzenia, nawet jeżeli były one mocowane tak samo jak w czasie dokonywania czynności przez biegłego.

W ocenie Sądu, opinia biegłego I. R. (2) jest jasna, rzetelna i w sposób wyczerpujący odpowiada na pytania. Nie była przez strony kwestionowana. Na uwzględnienie zasługują również ujawnione w sprawie dokumenty. Ich treść nie była kwestionowana przez strony, a również Sąd nie znalazł podstaw do ich zakwestionowania. Sąd zważył co następuje. Obwiniony M. R. (1) zrealizował swoim zachowaniem znamiona dwóch wykroczeń z art. 86 § 1 k.w. Wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. dopuszcza się ten, kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Obwiniony M. R. (1) w dniu 8 czerwca 2019 r. kierując pojazdem ciężarowym typu (...) nr rej. (...) na drodze powiatowej (...) w miejscowości B., gmina Ż., woj. (...) nie zachował szczególnej ostrożności w czasie przewozu drzewa, które wystawało poza gabaryty pojazdu, w wyniku czego doszło do uszkodzenia elementów linii energetycznej, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla pasażera w/w pojazdu S. S. oraz dla innych nieustalonych uczestników ruchu. W ten sam sposób doszło do uszkodzenia przez obwinionego kabla telekomunikacyjnego (światłowodu) w miejscowości B..

Świadczą o tym zeznania M. C., który widział przejeżdżający samochód kierowany przez obwinionego, obserwując jak przewożone drzewo zahacza o kable przewieszone się nad jezdnią. Po przejeździe tego samochodu widział zerwane i uszkodzone przewody. Natomiast na pewno nie zostały one zerwane przed tym nim tą drogą przejechał obwiniony, bowiem niewątpliwie taki fakt zostałby przez obwinionego czy też świadka S. S. zaobserwowany. W sprawie nie budzi wątpliwości fakt, iż wysokość załadunku na samochodzie kierowanym przez obwinionego wynosiła około 4 m od powierzchni ziemi.

Natomiast w myśl art. 61 ust. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym wysokość pojazdu z ładunkiem nie może przekraczać 4 m. Niewątpliwie przekroczenie tej normy wysokości pozostaje w związku przyczynowym pomiędzy uszkodzeniem linii a zachowaniem obwinionego, który nie dopilnował by pojazd wraz z ładunkiem nie przekraczał wysokości 4 metrów. Nie negując tego, że był upał i przewody z tego powodu mogły być zwieszone nieco niżej, trudno uznać, że wszystkie znajdowały się niżej niż 4 metry, zwłaszcza że jak wynika z wyliczeń biegłego nawet przy temperaturze 40° C. zwis przewodów nie jest taki duży - od 0,31 m do 0,68 m.

Zerwanie w zbliżonym czasie trzech przewodów w czasie jednego przewozu wskazuje, że jedną z przyczyn zerwania przewodów było poruszanie się przez obwinionego pojazdem przekraczającym dozwoloną prawnie wysokość. Przy czym przewody te niewątpliwie musiały znajdować się na wysokości gdzie mogły zostać zaczepione przez ładunek przewożony przez obwinionego, a wiec poniżej wysokości skrajni drogi określonej Rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, określonej na co najmniej 4,5 m.

To jednak również obwiniony stworzył sytuację która doprowadziła do zerwania przewodów, co w konsekwencji doprowadziło do zagrożenia dla uczestników ruchu, w tym dla pasażera pojazdu S. S.. Obwiniony jest osobą dorosłą, posiadającą prawo jazdy i odpowiedzenie doświadczenie życiowe, a więc zdawał sobie sprawę z konsekwencji faktycznych i prawnych swojego zachowania. Stopień winy obwinionego uznać należy za przeciętny (działał on nieumyślnie). Stopień społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów jest znaczny, gdyż zdarzenie miało miejsce na drodze publicznej, w wyniku nieprawidłowego zachowania obwinionego, doszło do zerwania przewodów, które powodowały znaczne zagrożenie dla innych uczestników ruchu.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i zgodnie z treścią art. 9 § 2 k.w. wymierzył mu jedną karę grzywny w wysokości 300 zł, uznając jednocześnie tak sformułowaną karę jako adekwatną, słuszną i sprawiedliwą reakcję na popełnione wykroczenie. Wymierzona kara grzywny nie jest wysoka, ale odpowiednia do stopnia społecznej szkodliwości czynu i nie przekracza stopnia winy, a przede wszystkim uwzględnia naruszenie norm prawnych regulujących zasady bezpieczeństwa w ruchu pojazdów oraz norm kodeksu wykroczeń.

Sam fakt ukarania oraz orzeczona niewielka kara grzywny winna wzbudzić u obwinionego postawę poszanowania dla obowiązującego prawa. Sąd wziął również pod uwagę fakt, iż obwiniony nie był karany za wykroczenia. Mając na uwadze, iż obwiniony ma stałe dochody, Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania na które składają się opłata w kwocie 30 zł, zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 100 zł oraz koszty opinii biegłego w wysokości 971,40 zł.