I C 2/20 · Sąd powszechny

Sygnatura akt I C 2/20

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2021 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu – Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Dagmara Kos Protokolant: st. sekr. sąd. Iwona Bartel po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2021 roku w Sieradzu na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. przeciwko A. B. o zapłatę 1. oddala powództwo, 2. przyznaje adwokat P. Z. wynagrodzenie za pełnienie funkcji kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej A. B. w kwocie 2.160,00 (dwa tysiące sto sześćdziesiąt) złotych, które nakazuje wypłacić z zaliczki zaksięgowanej pod pozycją księgi zaliczek 101/20. Sygn. akt I C 2/20

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 6 grudnia 2019 r. wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie powód (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wnosił o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej A. B. kwoty 85.898,44 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów sądowych w kwocie 1.074,00 zł i zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że dochodzone nim roszczenie wynika z zawartej przez strony w dniu 14 grudnia 2016 r. umowy pożyczki. (pozew- k.4-7) Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2019 r.

Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Sieradzu. (postanowienie Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie z dnia 23 grudnia 2019 r.- k.8) W piśmie procesowym z dnia 15 grudnia 2020 r. kurator dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej wnosił o oddalenie powództwa. (pismo procesowe kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej- k.59) Na rozprawie w dniu 15 stycznia 2021 r. w imieniu powoda nikt się nie stawił a kurator dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej wnosił o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów wynagrodzenia kuratora. (protokół rozprawy z dnia 15 stycznia 2021 r. na płycie CD 00:00:20 – 00:02:49- koperta k.66) S ąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

Powód (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. twierdził w pozwie, iż pozwana A. B. zawarła z nim w dniu 14 grudnia 2016 r. umowę pożyczki nr (...), z której warunków nie wywiązywała się wobec czego z dniem 18 listopada 2018 r. zadłużenie wynikające z tej umowy postawione zostało w stan pełnej wymagalności. (bezsporne)

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Jak wynika z treści pozwu powód domagał się w przedmiotowej sprawie zasądzenia na jego rzecz od pozwanej należności wynikającej z umowy pożyczki. Zgodnie z art. 720 § 1 kc przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę sama ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W ocenie Sądu powód nie udowodnił swojego roszczenia a jego twierdzenia o okolicznościach faktycznych przytoczone w pozwie budziły uzasadnione wątpliwości.

W myśl art. 6 kc ciężar udowodnienia faktów prawotwórczych, spoczywa na osobie, która wywodzi z nich skutki prawne. Zgodnie z art. 232 kpc strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Powód powołując się na umowę pożyczki, jaką miała z nim zawrzeć pozwana, nie złożył dokumentu tej umowy i nie wykazał tym samym na jakich warunkach umowa ta była zawarta przez strony i w jakich przypadkach mogła być ona wypowiedziana pozwanej. Powód nie wykazał jednocześnie w żaden sposób, by faktycznie doszło do wypowiedzenia umowy pożyczki oraz by wypowiedzenie to było poprzedzone wezwaniem pozwanej do zapłaty z pouczeniem o możliwości złożenia przez nią wniosku o restrukturyzację zadłużenia, co jest niezbędne dla skuteczności wypowiedzenia umowy pożyczki.

Ponadto powód nie udowodnił też w żaden sposób wysokości swojego roszczenia. Ponieważ zatem powód nie przedłożył żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, Sąd powództwo oddalił. Na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.U. z 2018 r., poz. 536) w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. poz. 1800 ze zm.) Sąd przyznał kuratorowi ustanowionemu dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej wynagrodzenie w kwocie 2.160,00 zł, które nakazał wypłacić z uiszczonej przez powoda zaliczki.