I ACz 601/20 · Sąd powszechny

Sygn. akt I A Cz 601/20 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2020 roku Sąd Apelacyjny w Krakowie, I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Józef Wąsik (spr.) Sędziowie: SSA Paweł Czepiel SSA Marek Boniecki po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2020 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. S. i M. S. przeciwko (...) Bankowi (...) SA w W. o zapłatę i o ustalenie na skutek zażalenia powodów na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Krakowie z dnia 2 lipca 2020 roku, sygn. akt I C 1302/20 w przedmiocie zwrotu pozwu postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. SSA Marek Boniecki SSA Józef Wąsik SSA Paweł Czepiel Sygn. akt I ACz 601/20

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 2 lipca 2020 roku Przewodniczący posiedzenia w Sądzie Okręgowym w Krakowie działając na podstawie art. 130 2 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13a u.k.s.c. zarządził zwrot pozwu wniesionego przez profesjonalnego pełnomocnika powodów A. S. oraz M. S. skierowanego przeciwko (...) SA w W. o zapłatę i o ustalenie. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że powodowie wnieśli pozew o zapłatę dwóch kwot pieniężnych: 52.225 zł i 5.185,34 CHF , a także ustalenia nieistnienia między stronami stosunku prawnego kredytu w związku z nieważnością umowy.

Zgłosili też roszczenie ewentualne. Od pozwu uiszczono opłatę sądową w kwocie 1.000 zł, a więc w wysokości odpowiadającej jednemu roszczeniu. Stosownie jednak do art. 130 2 § 1 k.p.c., pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego, które nie zostało należycie opłacone, przewodniczący zwraca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu. Powodowie wnieśli zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie w całości, zarzucając kwestionowanemu zarządzeniu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na jego treść w postaci art. 13a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; t.j.

Dz. U. z 2019 r., poz. 785 w zw. z art. 191 k.p.c. w zw. z art. 21 k.c. przez przyjęcie, że w przypadku przedmiotowej kumulacji dwóch roszczeń procesowych o charakterze majątkowym powodowie winni uiścić dwie opłaty stałe, ustalone od każdego z tych roszczeń, a w konsekwencji naruszenie art. 130 2 § 1 k.p.c. przez przyjęcie, że powodowie nie uiścili opłaty sądowej od pozwu w prawidłowej wysokości i zarządzenie zwrotu pozwu z przyczyn fiskalnych. Z uwagi na powyższe zarzuty wnieśli o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem podjęcia dalszych czynności w sprawie, a nadto zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie powodów zasługuje na uwzględnienie. Istota niniejszej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy wytaczając niniejsze powództwo powodowie reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika winni byli uiścić - na podstawie art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (dalej: u.k.s.c.) - trzy opłaty stałe od pozwu w kwotach po 1.000 zł każda, a to z uwagi na fakt, że sformułowali oni względem pozwanego banku trzy roszczenia majątkowe, czy też jedną opłatę. W ocenie Sądu Apelacyjnego należy pobrać jedna opłatę sądową w kwocie 1000 zł przewidzianą w art. 13 a u.k.s.c, a decydującym argumentem prowadzącym do takiego wniosku, jest to, że roszczenia powodów związane są z jedną czynnością bankową, która jest umowa kredytowa z 8 listopada 2006r.

Nadto należy mieć na uwadze, że oba roszczenia dochodzone kumulatywnie przez powodów w ramach niniejszego sporu sądowego niewątpliwie mają charakter majątkowy, wynikają z tej samej umowy kredytowej i są ze sobą ściśle związane. Dla ustalenia wartości przedmiotu sporu roszczenia te, stosownie do treści art. 21 k.p.c. podlegają zsumowaniu, a ustalona wartość przekracza 20.000 zł. Z woli prawodawcy w sprawach, wskazanych w art. 13 u.k.s.c. przy wartości przedmiotu sporu wynoszącej ponad 20.000 zł (bez górnego ograniczenia) pobiera się opłate sądową w kwocie 1000 złotych.

Redakcja tego przepisu wskazuje, że chodzi o wartość przedmiotu sporu w całej sprawie, a nie o wartość poszczególnych roszczeń. Dodatkowo należy podnieść, że sąd oceniając zasadność roszczenia wynikającego z umowy, z urzędu (w ramach stosowania prawa materialnego) przesłankowo ocenia jej ważność, niezależnie od żądania zgłoszonego przez stronę. Wobec powyższego Sąd Apelacyjny postanowił jak na wstępie, działając na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. rozstrzygnie Sąd I instancji w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, stosownie do jej wyniku, z uwzględnieniem zasad rozstrzygania o kosztach procesu.

SSA Marek Boniecki SSA Józef Wąsik SSA Paweł Czepiel