V U 502/18 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedDecyzją z 17 kwietnia 2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił J. A. prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach albowiem wnioskodawca nie udowodnił na dzień 1 stycznia 1999 r. wymaganego 25-letniego okresu ubezpieczenia oraz co najmniej 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych. Tym samym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do okresu ubezpieczenia pracy w gospodarstwie rolnym w okresie 1 czerwca – 14 sierpnia 1979 r. W kolejnej decyzji – z 17 maja 2018 r. organ rentowy uznał J.
Legislator headnote
AI generatedart. 98 k.p.c; V U 502/18 · Sąd powszechny: Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych. Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V U 502/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski Protokolant st. sekr. sądowy Alina Kędzia po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2018 r. w Kaliszu odwołania J. A. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 17 kwietnia 2018 r. Nr (...) w sprawie J. A. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o emeryturę 1. Zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 17 kwietnia 2018 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje odwołującemu J. A. prawo do emerytury poczynając od 01 lutego 2018r.
2. Zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. na rzecz odwołującego J. A. kwotę 180zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
UZASADNIENIE
Decyzją z 17 kwietnia 2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił J. A. prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach albowiem wnioskodawca nie udowodnił na dzień 1 stycznia 1999 r. wymaganego 25-letniego okresu ubezpieczenia oraz co najmniej 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych. Tym samym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do okresu ubezpieczenia pracy w gospodarstwie rolnym w okresie 1 czerwca – 14 sierpnia 1979 r. W kolejnej decyzji – z 17 maja 2018 r. organ rentowy uznał J.
A. okres pracy w warunkach szczególnych w rozmiarze 16 lat 5 miesięcy i 18 dni. Odwołanie od decyzji z 17 kwietnia 2018 r. złożył J. A. wnosząc ostatecznie o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury przy zaliczeniu pracy rolniczej w okresie 1.06. – 14.08.1979 do okresu ubezpieczenia. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił, co następuje: Odwołujący J. A. urodził się (...) W okresie 1.09.1972 – 20.06.1975 odwołujący był zatrudniony w Fabryce (...) w B. w charakterze ucznia. Po zakończeniu nauki odwołujący podjął 1 lipca 1975 r. pracę w Odlewni (...) w W. i pracował tam do 31 maja 1979 r. / bezsporne / Odwołujący był zameldowany od urodzenia do 20 października 1981 r. w miejscowości S. położonej na terenie Gminy R..
W tym samym miejscu zameldowani byli jego rodzice. dowód: potwierdzenie zameldowania w aktach ZUS. Na terenie powyższej miejscowości figurowało w ewidencji gruntów gospodarstwo rolne o powierzchni 3,92 ha. Płatnikiem podatku rolnego z tego gospodarstwa był matka odwołującego S. A.. Osoba ta oraz jej mąż S. A. podlegali ubezpieczeniu społecznemu rolników w okresie 1.07.1977 – 31.12. 1988. dowód: zaświadczenie KRUS, zaświadczenie urzędu gminy w aktach ZUS. W okresie zamieszkiwania w tym gospodarstwie rolnym, odwołujący stale pracował w gospodarstwie.
Odwołujący wykonywał wszystkie prace zlecone mu przez rodziców takie jak sianokosy, żniwa, wykopki, pielęgnacja roślin, prace przy utrzymaniu inwentarza żywego. W gospodarstwie był koń, 4 krowy, drób. W opisanym wyżej zakresie odwołująca pracował każdego dnia przy czym w okresie gdy pracował najemnie poza rolnictwem to po powrocie z pracy a wtedy gdy miał przerwę w pracy najemnej – od rana do wieczora. dowód: zeznania odwołującego, zeznania świadków: M. W., A. P.. Uznany przez ZUS okres ubezpieczenia na dzień 1 stycznia 1999 r. wynosi 24 lata 11 miesięcy i 7 dni.
Okres pracy w warunkach szczególnych na wskazany wyżej dzień wynosi u odwołującego 16 lat 5 miesięcy i 18 dni. / bezsporne / Ustalając powyższy stan faktyczny sąd dał wiarę dokumentom znajdującym się w aktach rentowych i emerytalnych. Sąd dał również wiarę zeznaniom wskazanych wyżej świadków oraz zeznaniom odwołującego.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12. 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych / Dz. U. z 2015 r. poz. 748 z póz. zm. /, ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącymi pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ustawy. Osoby urodzone po dniu 31 grudnia 1948 r. w myśl uregulowania zawartego w przepisie art. 184 ust. 1 cytowanej ustawy mogą nabyć prawo do emerytury na powyższych warunkach po osiągnięciu wieku określonego w art. 32 ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. osiągnęli: - okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat oraz - okres składkowy i nieskładkowy wynoszący w przypadku mężczyzn co najmniej 25 lat.
Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych. Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.
Zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7. 02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach … /Dz. U. nr 8 poz. 43 z póz. zm. / za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami składkowymi, okresami nieskładkowymi oraz ewentualnie okresami uzupełniającymi / okresy ubezpieczenia rolniczego, okresy pracy w gospodarstwie rolnym /.
W myśl § 4 ust.1 cytowanego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przepis § 2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia wymaga do zaliczania okresów pracy w warunkach szczególnych do okresów uprawniających do wcześniejszej emerytury aby praca taka była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Poza sporem pozostaje, iż odwołujący legitymuje się ponad 15 – letnim okresem pracy w warunkach szczególnych.
Odwołujący na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymował się również wymaganym okresem ubezpieczenia. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przy ustalaniu prawa do emerytury oraz przy obliczaniu jej wysokości uwzględnia się również przypadające przed dniem 01.01.1983 r. okresy pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia. Na podstawie zebranego materiału dowodowego, a w szczególności zebranych w sprawie dokumentów oraz zeznań świadków Sąd uznał odwołującemu okresy pracy w gospodarstwie rolnym jego rodziców w przedziale czasowym od 1 czerwca 1979 r. do 14 sierpnia 1979 r.
Zarzuty podniesione przez ZUS Oddział w O. zarówno w odpowiedzi na odwołanie jak i w decyzji nie mogą się ostać albowiem sprowadzały się zasadniczo do braku związku z gospodarstwem z uwagi na zasadniczo wykonywaną pracę najemną przed badanym okresem i po jego ustaniu oraz brak jakichkolwiek wzmianek o pracy rolniczej w życiorysie czy w wykazie sporządzonym dla potrzeb sprawy o ustalenie wartości kapitału początkowego. Tymczasem z zaświadczenia potwierdzającego zameldowanie wynika, że odwołujący mieszkał w badanym gospodarstwie rolnym od urodzenia aż do 1981 r. gdy zmienił stan cywilny i przeprowadził się do K..
Z powyższego wynika, że odwołujący z racji długoletniego zamieszkiwania w badanym gospodarstwie rolnym posiadał status domownika w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników i co wynika z zeznań słuchanych w sprawie świadków przez cały okres zamieszkiwania pracował w gospodarstwie z tym, że w okresach pobierania nauki a po jej zakończeniu – w okresie pracy najemnej, jego aktywność rolnicza uwarunkowana była godzinami kończenia zajęć w szkole czy później – godzinami kończenia pracy. Jednak badany okres to okres gdy odwołujący nigdzie najemnie nie pracował co sprawia o dysponowaniu przez niego całą dniówką, którą jak podając świadkowie przeznaczał na pracę w rolnictwie.
Istniały więc warunki aby zgłoszony okres pracy w rolnictwie podlegał doliczeniu do okresu ubezpieczenia na warunkach wynikających z przywołanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Powyższe sprawi, iż łącznie z zaliczonym przez (...) Oddział w O. okresem ubezpieczenia, odwołujący posiada wymagany 25-letni okres ubezpieczenia. Odwołanie zatem jako uzasadnione prowadziło do zmiany decyzji jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach sąd orzekł w oparciu o przepis art. 98 k.p.c. oraz § 9 ust. 2 i § 15 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, uznając, iż nakład pracy pełnomocnika procesowego uzasadnia zastosowanie stawki minimalnej.