Legislator Case Law & Legislation
II K 1195/18 AI generated

II K 1195/18 · Sąd powszechny

Case Number II K 1195/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1195/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k, art. 66 § 1 k.k; II K 1195/18 · Sąd powszechny: Od 21.12.2015r. do 18 raku życia był objęty nadzorem kuratora rodzinnego. Jako nieletni dopuścił się czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W chwili czynu nie był uprzednio karany, niemej jednak w roku 2019 zapadł wobec niego wyrok za czyn z art. 278 § 1 kk.. wyjaśnienia oskarżonego zeznania świadka M. G. wyjaśnienia oskarżonego zeznania świadka M. G. zeznania świadka B. K. zeznania świadka N. C. zeznania świadka S. K. zeznania świadka B. K. zeznania świadka N. C. zeznania świadka S. K. pismo zeznania świadka N. C. zeznania świadka B.

Keywords

AI generated
aggravated drunk driving alcohol abuse traffic violation excessive speeding serious narcotics offense assessment of fitness to drive

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
art. 66 § 1 k.k
W ocenie Sądu orzeczenie warunkowego umorzenia postępowania w przypadku niniejszego postępowania wobec oskarżonego nie zaspokoi społecznego poczucie sprawiedliwości, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa Wskazane w art. 66 § 1 k.k.
AI generated
II K 516/15
W oparciu o całokształt zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: K.
X K 630/15
S. w dniu 22 maja 2016 roku przebywał w Polsce, gdzie wraz z L. L. uczestniczył w rozprawie przed Sądem Okręgowym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt XIV K 207/12. S. nie później niż w dniu 22 maja 2015 roku spożywał alkohol, nieznanego rodzaju i o nieznanym stężeniu. Następnie A. S. wsiadł do swojego samochodu marki B. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i wraz z L. L. udał się nim w kierunku T.. Około godziny 14.55 w miejscowości K. doszło do kolizji pomiędzy prowadzonym przez A. S. pojazdem marki B. (...) o numerze rejestracyjnym (...) a pojazdem marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...), prowadzonym przez Z. R.. Funkcjonariusze Policji K. K. i M. K. (2), którzy przybyli na miejsce tego zdarzenia, poddali A. S. badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem typu A. 6810, które w tym dacie było sprawne. I badanie przeprowadzone o godz. 15.23 wykazało, że A. S. miał 0,34 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu, podczas gdy II badanie o godz. 15.29 wykazało zawartość 0,33 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu. A. S. został zatrzymany i przewieziony do KPP P.. O godzinie 19.14 A. S. został ponownie poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem typu A. 6810, którego wynik wyniósł 0,00 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu.
II K 153/17
W dniu 7 grudnia 2015r. w miejscowości B. doszło do kolizji drogowej, podczas której kierujący pojazdem marki F. (...) nr rej. (...) K. M. nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu prawidłowo jadącemu pojazdowi marki T. o nr rej. (...) kierowanemu przez M. S.. Po zderzeniu pokrzywdzony podszedł do oskarżonego, który porosił go, aby nie wzywał policji, oświadczając, „iż jest wczorajszy”.
II K 309/21
Sygn. akt II K. 309/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 października 2023 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: starszy sekr. sądowy Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. ------------------ po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2022 roku, 20 lipca 2022 roku, 23 stycznia 2023 roku, 20 września 2023 roku sprawy K. K. syna J. i I. z domu M. urodz. (...) w W. oskarżonego o to, że: w dniu 13 października 2021 roku w miejscowości F., gm. K., pow.: g. (...), woj. (...)- (...) będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował pojazdem mechanicznym samochodem osobowym marki O. (...) o nr rej. (...)SMw ruchu lądowym. tj. o przestępstwo z art. 178a §1 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżonego K. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, tj. przestępstwa z art. 178a § 1 kk i za to na mocy art. 178a § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk i art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 35,00 (trzydziestu pięciu) złotych; II. na mocy art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat; III. na mocy art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (nr konta (...)); IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 350,00 (trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 1.015,70 (jeden tysiąc piętnaście złotych, siedemdziesiąt groszy) złotych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 309/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. K. Art. 178a § 1 kk - kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości (0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) w dniu 13 października 2021 roku w miejscowości F.. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Kierowanie przez oskarżonego pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości i spowodowanie kolizji z pojazdem prowadzonym przez M. Ł. zeznania świadka A. Z. k. 102-103 k. 21v.-22 zeznania świadka M. Ł. k. 107v.-108 k. 15v. wyjaśnienia oskarżonego K. K. k. 30 protokół badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu protokół oraz wynik badania zawartości alkoholu we krwi k. 12 k. 86-88 opinia sądowo-lekarska biegłego P. S. wraz z opinią uzupełniającą k. 113-114 k. 140-141 2. Uprzednia niekaralność oskarżonego K. K., sytuacja rodzinna i zawodowa oskarżonego karta karna k. 36 dane osobopoznawcze k. 40 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. K. K. Art. 178a § 1 kk - kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości (0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) w dniu 13 października 2021 roku w miejscowości F.. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. Spożycie alkoholu po zdarzeniu wyjaśnienia oskarżonego K. K. k. 101-102 zeznania świadka W. K. k. 108-108v. zeznania świadka Ł. Z. k. 108 2. OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. zeznania świadka A. Z. Zeznania sąd uznał za wiarygodne. Świadek był na miejscu zdarzenia, widział przebieg kolizji. Akcentował, iż oskarżony po uderzeniu w pojazd M. Ł. odjechał. Było to zachowanie nienormalne, świadczące o spożyciu alkoholu. Supozycja ta potwierdziła się następnie podczas badań oskarżonego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu oraz krwi. Świadek ostatecznie określił także czas, w którym doszło do zdarzenia. Miało do niego dojść około godziny 21.00, co koreluje z zeznaniami pozostałych świadków, pierwszymi wyjaśnieniami oskarżonego oraz treścią notatki urzędowej sporządzonej przez funkcjonariusza policji na okoliczność podjętych czynności (k. 1). Wynika z niej, iż o godzinie 21.00 funkcjonariusze policji udali się na miejsce kolizji. oczywistym jest, iż uczynili to natychmiast po uzyskaniu polecenia od dyżurnego KPP. Stąd tez logiczny wniosek, iż do interwencji doszło tuz po zgłoszeniu incydentu przez M. Ł.. Niedorzecznością byłoby przyjęcie, iż pokrzywdzony zgłosił zdarzenie po 2-3 godzinach, a do tego czasu przebywał na miejscu zdarzenia. zeznania świadka M. Ł. Zeznania świadka sąd uznał za w pełni wiarygodne. Świadek szczegółowo opisał przebieg zdarzenia, w tym zachowanie oskarżonego, który po spowodowaniu kolizji uciekł z miejsca zdarzenia. Retoryczne zdaje się pytanie o motyw takiego zachowania. Odpowiedź na nie przynoszą wyniki badań, które następnie przeprowadzili policjanci. O stanie oskarżonego świadczą też manewry, które wykonał, a które doprowadziły do uderzenia w pojazd M. Ł.. Naoczni świadkowie określili je jako "niestandardowe", "nienormalne". Świadek ponad wszelką wątpliwość wykluczył również, aby na miejscu zdarzenia doszło do uzgodnień z K. K. na temat pokrycia wyrządzonej szkody. Okoliczności tej nie potwierdzili także pozostali świadkowie, którzy zjawili się na miejscu zdarzenia, tj. A. Z. i Ł. Z.. Trudno przyjąć, aby nie odnotowali tak ważnego elementu tego zdarzenia. Zważyć przy tym trzeba, iż negocjacje musiałyby zostać poprzedzone oględzinami pojazdów, ustaleniem zakresu uszkodzeń. To z kolei spowodowałoby, że na miejsce zdarzenia - jeszcze przed ucieczką oskarżonego - zdążyliby przyjechać policjanci. Zeznania M. Ł. są logiczne i spójne. Znajdują uzupełnienie w wynikach dalszych czynności podjętych w sprawie. Nie ulega wątpliwości, iż brawurowa jazda samochodem przez oskarżonego, spowodowanie kolizji i ucieczka z miejsca zdarzenia, były wynikiem jego stanu nietrzeźwości. wyjaśnienia oskarżonego K. K. Oskarżony podczas pierwszego przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W swych wyjaśnieniach wskazał, iż pił wódkę przed jazdą samochodem. W tym zakresie jego zeznania należało uznać za wiarygodne. Co istotne, do protokołu badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu oskarżony podał, iż wypił 100 ml wódki o godzinie 20.20 (k. 12v.). Do zdarzenia doszło około godziny 21.00, co w świetle przedstawionych powyżej ustaleń sądu nie budzi wątpliwości. Na tej podstawie ustalono zarazem, iż deklaracja oskarżonego co do ilości i czasu spożytego alkoholu (zmieniająca się zresztą w trakcie postępowania) nie była precyzyjna. Wskazują na to wyniki czynności podjętych przez biegłego lekarza medycyny sądowej (k. 141). protokół badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu protokół oraz wynik badania zawartości alkoholu we krwi W trakcie podjętych czynności związanych z zawiadomieniem o kolizji drogowej doszło do poddania oskarżonego badaniom na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu (k. 12) oraz na zawartość alkoholu we krwi (k. 4, k. 88). Wyniki badań nie budzą wątpliwości. Zostały przeprowadzone w prawidłowy sposób, przez osoby do tego przygotowane. Wynika z nich, iż w momencie wykonywania badań analizatorem wydechu i pobrania krwi do analizy oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości. Okoliczność ta nie stanowiła przedmiotu sporu. Rzecz bowiem w tym, iż oskarżony w trakcie procesu zmienił swoje stanowisko, wskazując, iż alkohol spożył po zdarzeniu. opinia sądowo-lekarska biegłego P. S. wraz z opinią uzupełniającą Kwestia sygnalizowana powyżej skłoniła sąd do powołania dowodu z opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej na okoliczność ustalenia, czy oskarżony w momencie zdarzenia, tj. około godziny 21.00 znajdował się w stanie nietrzeźwości, ewentualnie w stanie po użyciu alkoholu. Opinię wykonano w oparciu o dane dostępne w aktach sprawy, wynikające z protokołów badań na zawartość alkoholu oraz wyjaśnień oskarżonego, który przy okazji badań wskazał na czas i ilość spożytego alkoholu. Sąd podzielił stanowisko biegłego zawarte w opinii uzupełniającej. Porządkuje ona cały wywód i wskazuje na stan oskarżonego podczas prowadzenia pojazdu. Wnioski opinii nie budzą wątpliwości, żadna ze stron ich nie kwestionowała. 2. karta karna Oskarżony nie był dotychczas karany, co ustalono na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Trzeba przy tym wskazać, iż w związku z ocenianym zdarzeniem prowadzone było postępowanie o wykroczenie z art. 86 § 2 kw. Prawomocnym wyrokiem w sprawie II W 524/21 K. K. został skazany za spowodowanie kolizji drogowej w stanie nietrzeźwości (art. 86 § 2 kw). Oczywiście skazanie dotyczyło tego samego zdarzenia (art. 10 § 1kw). dane osobopoznawcze Na podstawie wywiadu środowiskowego ustalono dane dotyczące sytuacji rodzinnej, zawodowej i materialnej oskarżonego. Ustalenia te nie budziły wątpliwości i nie były kwestionowane przez oskarżonego. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. wyjaśnienia oskarżonego K. K. Jak już sygnalizowano, w trakcie rozprawy głównej oskarżony zmienił zasadniczą część swoich wyjaśnień i nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż do kolizji doszło z uwagi na złe warunki atmosferyczne i przebiegnięcie przez ulicę kota. Z tego powodu oskarżony gwałtownie zahamował i wpadł w poślizg. To doprowadziło do kolizji z pojazdem M. Ł.. Na miejscu uczestnicy ustalili sposób rozliczenia uszkodzeń pojazdu B., a następnie oskarżony udał się do domu. Tam w nerwach wypił alkohol (k. 101). Oskarżony dostrzegł odmienność swoich wyjaśnień z poprzednio złożonymi. Wytłumaczył to naciskiem policjantów na przyznanie się do popełnienia czynu. Wskazał następnie, iż do zdarzenia doszło około godziny 21.00 lub po 21.00. Po odczytaniu protokołu badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu (k. 12v.) skorygował swą wypowiedź, wskazując, iż o godzinie 20.20 było już po zdarzeniu (k. 102).. Sąd nie dał tym wyjaśnieniom wiary. Przeczą one poprzednim wyjaśnieniom złożonym na etapie postępowania przygotowawczego. Trzeba przy tym wskazać, iż protokół przesłuchania oskarżony osobiście przeczytał i opatrzył własnoręcznym podpisem. trudno w tym wypadku mówić o jakiejkolwiek formie nacisku. Podobnie niewiarygodne okazały się twierdzenia dotyczące rozliczenia się z M. Ł. na miejscu zdarzenia. Okoliczności tej nie potwierdził ani sam zainteresowany, ani pozostali świadkowie obecni na miejscu zdarzenia. Przeciwnie, wszystkie powołane osoby akcentowały, iż oskarżony uciekł z miejsca zdarzenia. Nie doszło wobec tego do żadnych rozliczeń. Przyjęcie optyki oskarżonego prowadziłoby do zaakceptowania niedorzeczności, której oskarżony zdaje się nie dostrzegać. Oto bowiem wymagałoby przyjęcia przedziwnej sekwencji zdarzeń, a mianowicie iż doszło do kolizji, polubownego załatwienia sprawy przez jej uczestników, a następnie wezwania policji przez M. Ł.. Zastanawia w związku z tym, po co M. Ł. miałby wzywać policję, skoro doszło do rozliczenia i załatwienia sprawy bez udziału policji? Oczywiście, stan sprawy był zupełnie inny - oskarżony uciekł z miejsca zdarzenia, co spowodowało konieczność wezwania policji. Odmienne ustalenie i danie wiary wyjaśnieniom oskarżonego byłoby kompletnie nielogiczne. zeznania świadka W. K. Świadek, syn oskarżonego, próbował wspierać jego stanowisko przedstawione na rozprawie. Była to próba nieudolna i sprzeczna z całokształtem materiału dowodowego w sprawie. Świadek wskazał, iż ojciec wrócił ze sklepu około 20.00. miał wówczas opowiedzieć o kolizji i z nerwów wypić mały kieliszek wódki, około 30 ml. Zeznania te przeczą pierwszym wyjaśnieniom oskarżonego oraz jego deklaracji co do czasu i ilości spożytego alkoholu złożonej do protokołu badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Oskarżony wskazał wówczas, że alkohol pił przed wyjazdem do sklepu (k. 30), około godziny 20.20 wypił 100 ml wódki (k. 12v.). O niewiarygodności zeznań W. K. świadczą także wnioski opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej. Wskazał on wszak, iż oskarżony musiał wypić większą ilość alkoholu aniżeli 100 ml, nie mówiąc o 30 ml. Zeznania świadka są w ocenie sądu obliczone li tylko na odciążenie oskarżonego. Dowodzono już, iż do zdarzenia doszło około 21.00, co również przeczy depozycjom świadka. zeznania świadka Ł. Z. Generalnie zeznania świadka nie wniosły nic istotnego do sprawy. Świadek nie był uczestnikiem zdarzenia, nie widział momentu kolizji i ucieczki oskarżonego. Przyjechał na miejsce zdarzenia już po kolizji. Zaprzeczył, aby M. Ł. miał się dogadać z oskarżonym na temat kompensacji uszkodzeń. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I K. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Mając na uwadze przedstawiony materiał dowodowy, sad uznał oskarżonego K. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. W ocenie sądu nie może budzić wątpliwości, iż w dniu zdarzenia oskarżony dobrowolnie spożywał alkohol, wprawiając się w stan nietrzeźwości. Następnie - mając tego świadomość - prowadził pojazd mechaniczny, doprowadzając przy tym do kolizji z pojazdem kierowanym przez M. Ł.. Uciekł następnie z miejsca zdarzenia. Jego zachowanie wyczerpuje znamiona czynu z art. 178a § 1 kk. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. K. I I Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd na podstawie art. 178a § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 35 złotych. W ocenie sądu kara ta - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. spełni zarazem swoje cele z zakresu prewencji indywidualnej i zapobiegania tego typu przypadkom w przyszłości. Sąd miał zarazem na uwadze uprzednią niekaralność oskarżonego, co stanowi okoliczność łagodzącą. Wymiar kary uwzględnia także poziom alkoholu odnotowany u oskarżonego. jest on stosunkowo niewielki (0,33 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu). Okoliczność ta mogłaby skłaniać ku rozstrzygnięciu o warunkowym umorzeniu postępowania karnego. Tego jednak nie uczyniono z uwagi na okoliczności ujawnione w trakcie postępowania. Zważyć wszak należy na postawę oskarżonego. Jego brawurowa jazda doprowadziła do kolizji z innym pojazdem. M. Ł. nie wspomniał przy tym o kocie, który miał rzekomo wbiec na jezdnię. Gdyby kierowcy po zdarzeniu rozmawiali to z całą pewnością oskarżony przedstawiłby takie tłumaczenie. Nic takiego nie miało miejsca ponieważ oskarżony uciekł z miejsca zdarzenia, pozostawiając drugiego z kierowców z rozbitym autem. Sąd zwrócił także uwagę na późniejsze zachowanie oskarżonego, który wprost zarzucił przesłuchującemu policjantowi wywieranie bezprawnego nacisku w celu złożenia obciążających wyjaśnień. Oskarżony kłamał także, wskazując na dokonane na miejscu rozliczenie szkód spowodowanych w wyniku kolizji. Taka postawa nie pozwala na przyjęcie podstaw do warunkowego umorzenia postępowania karnego. Oskarżony nie wykazał skruchy. Przeciwnie, jego zachowanie zmierzało - wbrew pozostałym dowodom i zasadom logiki - do uniknięcia odpowiedzialności karnej za wszelką cenę. W zachowaniu oskarżonego brak krytycznej refleksji. To nie pozwala na postawienie takiej prognozy, która umożliwiałaby warunkowe umorzenie postępowania. Oskarżony dla uzyskania celów postepowania musi ponieść karę. W przeciwnym razie rozstrzygnięcie sądu stwarzałoby wrażenie, iż oskarżony uniknął odpowiedzialności za swoje naganne zachowanie. Liczba stawek dziennych grzywny stanowi w tym wypadku wykładnik kryminalnej zawartości czynu, a wysokość stawki odzwierciedla możliwości płatnicze oskarżonego. Wymiar grzywny niewiele przekracza bowiem jedno miesięczne wynagrodzenie oskarżonego. Takiej kary nie sposób uznać za nazbyt surową. K. K. II I Na mocy art. 42 § 2 kk orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Orzeczenie w tym zakresie miało charakter obligatoryjny i ustalono jej na najniższym możliwym pułapie. Trzeba przy tym wskazać, iż swoim zachowaniem oskarżony stworzył realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Spowodował wszak kolizję drogową, a następnie uciekł z miejsca zdarzenia. Okoliczności te przemawiają za koniecznością wyeliminowania go z grona uczestników ruchu drogowego na wskazany okres. K. K. III I Podobnie charakter obligatoryjny miało orzeczenie wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 złotych (art. 43a § 2 kk). Sąd w tym zakresie nie miał żadnego luzu decyzyjnego, poza ustaleniem wysokości świadczenia na najniższym możliwym poziomie. Konieczność zapłaty świadczenia skłoni oskarżonego do refleksji na temat możliwych konsekwencji jego nieodpowiedzialnego, lekkomyślnego działania. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 350 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 1.015,70 złotych. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Winien on zatem ponieść koszty procesu, na które składają się między innymi wydatki związane z opinią biegłego. Oskarżony pracuje, osiągając stały dochód. Zapłata kosztów nie narazi go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 6. 1Podpis
VI K 361/16
W dniu 25 lutego 2016 r. około godziny 21:00 w R. na ul. (...) oskarżony D. M. (1) prowadził samochód marki A. (...) o nr rej. (...). Pasażerem pojazdu był ojciec oskarżonego B. M.. Oskarżony prowadził ww. pojazd ze znaczną prędkością, na skutek czego na wysokości budynku przy

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 1195/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 września 2020r. Sąd Rejonowy w Kaliszu Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia Sądu Rejonowego Joanna Urbańska - Czarnasiak Protokolant : sekr. sądowy Daria Włodarska w obecności /-/ po rozpoznaniu w dniach: 30 lipca 2019r., 10 grudnia 2019r., 23 grudnia 2019r., 20 lutego 2020r. i 22 września 2020r. sprawy karnej: K. M. syna P. i A. zd. K. ur. (...) w K. oskarżonego o to, że: w dniu 21 stycznia 2018r. w miejscowości Z., gm. S. kierował w strefie ruchu lądowego samochodem marki B. o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości – 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu - tj. o czyn z art. 178a § 1 kk 1. oskarżonego K.

M. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej wypełniającego znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 kk i za to na podstawie art. 178a § 1 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 70 /siedemdziesiąt/ stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10,00 /dziesięć/ złotych, 2. na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego tytułem środka karnego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych wszelkich kategorii w strefie ruchu lądowego na okres 3 /trzech/ lat, 3. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000,00 /pięć tysięcy/ złotych, 4. na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 979,20 /dziewięćset siedemdziesiąt dziewięć 20/100/ złotych tytułem kosztów sądowych. sędzia Joanna Urbańska –Czarnasiak

UZASADNIENIE

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1195/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp.

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. M. w dniu 21 stycznia 2018 roku w miejscowości Z., gm. S. kierował w strefie ruchu lądowego samochodem marki B. o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości - 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu - tj. o czyn z art. 178a §1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. W dniu 20 stycznia 2018 roku oskarżony K. M. w godzinach wieczornych przebywał w swoim domu i przyszedł do niego kolega M.

G.. Razem wypili ok.2-3 piw mocnych (...) o zawartości 9 procent alkoholu. W nocy ok. godz. 1:30 napisała do oskarżonego dziewczyna pytając się, czy nie podwiezie jej do domu do Z.. Oskarżony po kryjomu zabrał kluczyki do samochodu rodziców marki B. i wyjechał wraz z M. G. po koleżankę na osiedle (...) w K.. K. M. kierował samochodem. Zabrał koleżankę z miejsca, w którym się umówili i zawiózł ją do miejscowości Z., a następnie chciał wrócić do K..

2. W drodze powrotnej oskarżony zatrzymał się przy grupie osób poruszających się poboczem drogi.

3. Zapytał się ich czy mają papierosy lub zapałki czy zapalniczkę. Kiedy odpowiedzieli, że nie mają on zapytał się ich „ile mają lat” tj. na ile lat wyglądają. Kiedy jedna z dziewczyn odpowiedziała, że „18/19” K. M. odpowiedział, że „17 lat” i ruszył samochodem z piskiem opon. Kiedy przejechał ok. 100m. samochód, którym prowadził wpadł w poślizg i uderzył w przydrożny słup energetyczny. Grupa wcześniej napotkanych ludzi, którzy usłyszeli huk, przybiegła na miejsce zdarzenia. Kiedy dobiegli oskarżony i jego kolega wyszli już z samochodu. M. G. powiedział do K. M. „M. co ty zrobiłeś”. Osoby, które przybiegły na miejsce zadzwoniły po Policję i Straż Pożarną.

4. Jedna z dziewczyn zadzwoniła po kolegę ze straży pożarnej, który mieszkał blisko prosząc, żeby szybko przyszedł. Kiedy oskarżony zauważył, że dzwoni powiedział do niej, żeby nigdzie nie dzwoniła bo on zadzwoni po swojego tatę, który mu pomoże. Poza tym powiedział jej, że pił alkohol i zażył jakieś tabletki. Czuć było od niego woń alkoholu.

5. Po jakimś czasie na miejscu pojawili się strażacy, którzy wezwali na miejsce karetkę pogotowia. Potem przyjechała policja i karetka pogotowia. Nie stwierdzono obrażeń u oskarżonego i jego kolegi. Następnie na miejscu pojawiło się pogotowie energetyczne.

6. Jednemu ze strażaków oskarżony powiedział, że zanim przyjedzie policja na miejsce będzie już jego tata, który weźmie na siebie, że jechał samochodem. Drugiemu powiedział, że tata się za niego podłoży.

7. Około godz. 02:30 na miejsce zdarzenia przyjechali funkcjonariusze K. w K., którzy ustalili, że w miejscowości Z. na wysokości posesji nr 97b doszło do zdarzenia drogowego, a kierującym samochodem B. o nr rejestracyjnym (...) był K. M., który kierował samochodem w stanie nietrzeźwości, nie posiadając uprawnieniń do kierowania samochodami. Ustalono, iż nie dostosował on prędkości do panujących warunków drogowych w wyniku czego uderzył w słup energetyczny. Sprawdzono stan trzeźwości kierującego urządzeniem A. nr (...) na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikami: - o godzinie 03 : 22 – wynik 0,26 mg / l, - o godzinie 03 : 46 – wynik 0,24 mg / l Następnie na komisariacie wykonano kolejne pomiary urządzeniem Alkometr A2.0 z wynikami : - o godzinie 04 : 51 – wynik 0,20 mg / l, - o godzinie 04 : 53 – wynik 0,19 mg / l Pasażera M. G. również poddano badaniu na stan trzeźwości z dwoma wynikami 0,52mg/l Funkcjonariusze zatrzymali dowód rejestracyjny uszkodzonego samochodu B. za pokwitowaniem, a samochód wydano właścicielowi P. M..

8. Według biegłego sądowego dr n. med. I. W. (1) w świetle dostępnego materiału dowodowego oskarżony w czasie kierowania pojazdem w dniu 21.01.2018r. oraz w chwili zdarzenia drogowego znajdował się w stanie nietrzeźwości. Około godziny 02:00-02:30 stężenie alkoholu we krwi mogło orientacyjnie wynosić w granicach 0,7 – 0,8 promila.

9. Oskarżony K. M. ma 20 lata. Jest synem P. i A. z.d. K.. Posiada wykształcenie gimnazjalne i nie posiada wyuczonego zawodu. Jest kawalerem nie mającym nikogo na swoim utrzymaniu. Utrzymujący się z prac dorywczych, z których osiąga ok. 1500-2000 zł. Nie posiada żadnego majątku. K. M. nie leczył się psychiatrycznie i w chwili czynu miał zachowaną zdolność rozpoznania czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Biegli psychiatrzy stwierdzili u oskarżonego używanie (...) w wywiadzie. Dopalaczy zaczął używać w klasie II gimnazjum, a później (...).

Od 21.12.2015r. do 18 raku życia był objęty nadzorem kuratora rodzinnego. Jako nieletni dopuścił się czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W chwili czynu nie był uprzednio karany, niemej jednak w roku 2019 zapadł wobec niego wyrok za czyn z art. 278 § 1 kk.. wyjaśnienia oskarżonego zeznania świadka M. G. wyjaśnienia oskarżonego zeznania świadka M. G. zeznania świadka B. K. zeznania świadka N. C. zeznania świadka S. K. zeznania świadka B. K. zeznania świadka N. C. zeznania świadka S. K. pismo zeznania świadka N. C. zeznania świadka B.

K. zeznania świadka N. C. zeznania świadka S. K. zeznania świadka M. M. (2) zeznania świadka B. B. notatka urzędowa zeznania świadka M. M. (2) zeznania świadka B. B. notatka urzędowa protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości świadectwo wzorcowania pokwitowanie protokół oględzin pojazdu krótki raport opinia sądowa dane osobo- poznawcze oskarżonego dane o karalności opinia sądowo – psychiatryczna wywiad środowiskowy k. 83-84, k. 42-42v, 189v k. 83-84, k. 42-42v, 189v k. 48, 164v-165, k. 70, 165-165v, k. 71, 165v-166, k. 48, 164v-165, k. 70, 165-165v, k. 71, 165v-166, k. 106 k. 70, 165-165v k. 48, 164v-165, k. 70, 165-165v, k. 71, 165v-166, k. 87,166, k. 90, 166-166v k. 1-2 k. 87,166, k. 90, 166-166v k. 1 -2, – k.3 – 10, 14-15,16-20, k. 11,21, k. 24, k. 78 k. 201 k. 164, k. 159, k. 97-99, k.173-176 Fakty uznane za nieudowodnione Lp.

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1 . wyjaśnienia oskarżonego zeznania świadków dowód z dokumentów opinie Oskarżony K. M. w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do zarzucanego mu czynu, natomiast przed Sądem nie przyznał się do stawianego mu zarzutu podając, że prowadził pojazd po użyciu alkoholu ale gdy wsiadł to czuł się zupełnie trzeźwy i nigdy wcześniej nie miał takiej sytuacji.

Dodał, że bardzo tego żałuje, a jego postawa od tamtego zdarzenia zmieniła się na lepsze. Po odczytaniu wyjaśnień, które złożył w postępowaniu przygotowawczym oświadczył, że odwołuje te wyjaśnienia, ponieważ kazał mu je złożyć jego poprzedni pełnomocnik. Składając te pierwsze wyjaśnienia podał, że przed zdarzeniem będąc w domu wypił ok. 3 piw mocnych o zawartości 9 procent tj. ok. 750 ml, a potem wsiadł bez pytania do samochodu ojca i pojechał wraz z kolegą po dziewczynę, która chciała żeby podwiózł ją do domu do Z..

Zrobił to, a wracając wpadł w poślizg i uderzył w słup energetyczny. Potem przybiegła grupka ludzi, którą wcześniej zaczepili na drodze, a następnie przyjechała na miejsce policja, która zbadała jego stan trzeźwości i okazało się, że jest nietrzeźwy. Sąd uznał za wiarygodne te wyjaśnienia oskarżonego, które złożył w postępowaniu przygotowawczym wskazując, że przed Sądem oskarżony tak naprawdę również przyznał, że jechał samochodem w stanie nietrzeźwości. Wyjaśnienia te odzwierciedlają ustalony stan faktyczny, a także korespondują z zebranymi w sprawie dowodami z dokumentów oraz zeznaniami świadków.

Zatem za zgodne z prawdą należało również uznać zeznania świadków: B. K., N. C., S. K. oraz M. M. (2) oraz B. B.. Zeznania wszystkich wskazanych wyżej świadków są spójne i logiczne. Wskazać przy tym należy, iż osoby te są zupełnie obce dla oskarżonego i brak jest jakichkolwiek powodów by twierdzić, że są nieprawdziwe. Osoby te nie miały żadnego interesu w tym, aby kłamać w zakresie przebiegu zdarzenia i słów, które padły z ust oskarżonego przed zdarzeniem i po zdarzeniu. Jako wiarygodne Sąd uznał również zeznania M.

G. (kolegi oskarżonego) choć zauważyć należy, iż zeznając przed Sądem świadek ten mimo młodego wieku wielu faktów nie pamiętał i wskazał na mniejszą ilość alkoholu, który wypili tego wieczoru przed zdarzeniem. W postępowaniu przygotowawczym podał że wypili wtedy po 2 lub 3 piwa. Z zeznań jego wynikało, że wypili wtedy taką samą ilość alkoholu. Tak samo wskazał oskarżony w swoim pierwszych wyjaśnieniach. Wskazać w tym miejscu należy, iż M. G. po zdarzeniu został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzem z wynikiem 0,52 mg/l.

Za wiarygodne należało uznać także zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty albowiem zostały one sporządzone przez uprawnione organy w ramach przysługujących im kompetencji, w sposób rzetelny i fachowy. Ich prawdziwość i autentyczność nie wzbudziła w ocenie Sądu wątpliwości. Ponadto nie budziła wątpliwości także sprawność urządzeń, za pomocą których dokonywano pomiaru zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, gdyż posiadały one ważne świadectwa legalizacji. Jako zgodne z prawdą Sąd uznał również opinie biegłych psychiatrów i biegłej I.

W.. Zostały one sporządzone w sposób rzetelny, przez fachowców z danej dziedziny i w sposób wyczerpujący odpowiadały na zadane pytania. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu wyjaśnienia oskarżonego j.w PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 K.

M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Artykuł 178a § 1 k.k. penalizuje czyn polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających. Zgodnie z art. 115 § 16 k. k. człowiek znajduje się w stanie nietrzeźwości, gdy zawartość alkoholu w jego krwi przekracza 0, 5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego te wartość, lub gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg , albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.

Występek przewidziany w art. 178a § 1 k. k. jest przestępstwem formalnym, które może nastąpić bez względu na to czy zaistniał jakikolwiek skutek. Stronę podmiotową tego występku stanowi umyślność. ☐ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7.

Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. M. pkt. 1 pkt. 2 pkt. 3 Oskarżony K. M. wypełnił swoim zachowaniem przedmiotową stronę występku z art. 178a § 1 k.k., gdyż będąc w stanie nietrzeźwości, mając stężenie 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, wsiadł do samochodu i wyjechał nim na drogę publiczną.

Zabrał ze sobą w charakterze pasażera swojego kolegę, z którym wcześniej wypił alkohol, a później przewoził z K. do Z. koleżankę pomimo tego, że kierował w stanie nietrzeźwości i to bez uprawnień. Oskarżony, jako dorosły, choć młody jeszcze mężczyzna (miał wtedy 18 lat) miał pełną świadomość, iż po spożywaniu alkoholu może znajdować się w stanie nietrzeźwości i nie powinien wsiadać za kierownicę. Analiza dowodów zebranych w sprawie wskazuje, iż oskarżony działał umyślnie z zamiarem ewentualnym, gdyż zdając sobie sprawę, że może znajdować się w stanie nietrzeźwości, przewidywał możliwość popełnienia przestępstwa i godził się na to.

Wskazać w tym miejscu należy, iż po zdarzeniu jednemu ze świadków podał, że pił alkohol i brał jakieś tabletki, choć nie zostało to w żaden sposób potwierdzone. Wiadomo jednak, że od klasy II gimnazjum zażywał dopalacze, a potem (...). Odpowiadał jako nieletni za czyn z art. 62 ust. 1 ustawy o narkomanii i miał ustanowionego do 18 roku życia kuratora. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem analizy i oceny Sądu, pozwala na przypisanie oskarżonemu winy, gdyż w czasie swojego bezprawnego i karalnego zachowania, mając możliwość podjęcia decyzji zgodnej z wymogami prawa, nie dał posłuchu normie prawnej.

Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego należy ocenić jako znaczny. Zgodnie z art. 115 § 2 kk , przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu w przedmiotowej sprawie Sąd wziął pod uwagę elementy przedmiotowe i podmiotowe uznając, iż jest on znaczny.

Przemawia za tym opisana wyżej postawa oskarżonego oraz stopień i rodzaj naruszonego dobra jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji. Sam fakt prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości powoduje, że dany kierowca stwarza niebezpieczeństwo dla innych uczestników ruchu. Poza tym oskarżony dość beztrosko podszedł do faktu, że wcześniej spożywał alkohol, a następnie zabierając ze sobą w charakterze pasażera swojego kolegę pojechał z nim po dziewczynę, którą przewiózł w stanie nietrzeźwości z K. do Z.. Podkreślić należy, iż wziął bez pytania samochód ojca i nie miała wtedy uprawnień do kierowania pojazdami.

Jego zachowanie przed wypadkiem wskazywało na jego beztroską postawę tj. kiedy zatrzymał się przy idącej grupce młodych ludzi, których zapytał się na ile lat wygląda, a potem ruszył samochodem ze śmiechem z piskiem opon. Po zdarzeniu zastanawiał się, czy winy nie mógłby wziąć na siebie jego ojciec. Jednej z dziewczyn podawał nazwę jakiś tabletek, które prawdopodobnie wcześniej również zażył. Biorąc pod uwagę te okoliczności, a z drugiej strony właściwości osobiste oskarżonego i jego dotychczasowy sposób życia (wywiad środowiskowy k. 173-176) Sąd doszedł do przekonania, że nie można uznać, że dla osiągnięcia celów postępowania karnego wystarczające będzie zastosowanie wobec K.

M. warunkowego umorzenia postępowania. W ocenie Sądu orzeczenie warunkowego umorzenia postępowania w przypadku niniejszego postępowania wobec oskarżonego nie zaspokoi społecznego poczucie sprawiedliwości, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa Wskazane w art. 66 § 1 k.k. właściwości i warunki osobiste sprawcy, jego postawa i dotychczasowy sposób życia stanowią odrębną przesłankę warunkowego umorzenia postępowania. Nie mogą one być uwzględniane w ocenie społecznej szkodliwości popełnionego czynu i winy sprawcy, tj. przemawiać za ich „znacznością” lub „nieznacznością”.

Należy zatem przyjąć, że przesłanka ta wchodzi w grę dopiero po ustaleniu, iż społeczna szkodliwość czynu i wina sprawcy nie są znaczne. ( por. komentarz do art. 66 kk pod red. Piotra Hofmańskiego ). Jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował oskarżonemu nagminność tego typu przestępstw i to w skali ogólnokrajowej oraz uprzednią karalność. Nie dopatrzył się jednak w przypadku oskarżonego żadnych okoliczności łagodzących. Mając powyższe na uwadze, kierując się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k. k., uwzględniając stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, Sąd na podstawie 178a § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 70 stawek grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych uznając, iż jest ona adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu.

W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara w pełni zrealizuje wobec oskarżonego funkcję wychowawczą i represyjną, a jednocześnie stanowić będzie wystarczające ostrzeżenie na przyszłość. Z uwagi na fakt, iż oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, prowadząc pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości, Sąd na podstawie art. 42 § 2 k. k. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 18 maja 2015r.) orzekł w stosunku do K. M. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 3 lat.

Nadmienić należy, iż okres wymierzonego zakazu jest okresem minimalnym, bowiem w myśl wyżej cytowanego przepisu Sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełni to przestępstwo w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających. Wskazać w tym miejscu należy, iż Sąd nie dokonał żadnych zaliczeń na poczet zatrzymania prawa jazdy, bowiem oskarżony w momencie zdarzenia nie posiadał uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, a samochód którym wtedy jechała należał do jego ojca, któremu bez pytania zabrał samochód.

Wobec popełnienia przez oskarżonego przestępstwa z art. 178a § 1 kk. Sąd zobligowany był również w myśl przepisu art. 43a § 2 kk orzec od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości od 5.000,00 złotych do 60.000,00 złotych. Zasądzając w przedmiotowym wyroku świadczenie pieniężne w minimalnej kwocie 5000,00 złotych Sąd kierował się stanem nietrzeźwości oskarżonego i jego sytuacją materialną. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7.

KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności pkt. 4 Na podstawie art. 627 kpk, uwzględniając sytuację rodzinną i finansową oskarżonego, Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 979,20 złotych na które składają się poniesione koszty postępowania przygotowawczego w kwocie 620,00 złotych oraz koszty postępowania sądowego (20,00 złotych z tytułu opłaty od doręczenia wezwań i innych pism), kwotę 192,52 zł. za sporządzeniu uzupełniającej opinii przez biegłego, koszty sporządzenia wywiadu środowiskowego, a nadto kwotę 70,00 złotych tytułem opłaty od wymierzonej kary grzywny. 1Podpis sędzia Joanna Urbańska –Czarnasiak