Legislator Case Law & Legislation
II K 36/18 AI generated

II K 36/18 · Sąd powszechny

Case Number II K 36/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 36/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k; II K 36/18 · Sąd powszechny: Wobec powyższego Sąd nie znalazł podstaw, by zakwestionować wiarygodność wyjaśnień oskarżonego, gdyż stanowiły one spójną całość. W przedmiotowej sprawie zgromadzony materiał dowodowy, w części uznanej za wiarygodną, nie pozwolił natomiast na kategoryczne i pewne ustalenie, że M. M. (1) wszedł na fotografowaną. posesję i tam groził M. Z. i nieobecnemu K. Z. pozbawianiem życia i spaleniem dobytku. Uniewinnienie M. M. (1) od zarzutu z art.190 § 1 kk nastąpiło na podstawie art.414 § 1 kpk w zw. z art.17 § 1 pkt 1 kpk wobec stwierdzenia, że oskarżony nie popełnił zarzuconego mu czynu.

Keywords

AI generated
lack of witness credibility credible evidence of persecution proof of negative facts driving without authorization fabricated evidence testimony of victim

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
AI generated
II K 236/21
Sygn. akt II K 236/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2022 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. ----------- po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2021 roku, 31 maja 2022 roku sprawy J. M. syna J. i I. z domu B. urodz. (...) w Z. oskarżonego o to, że: w dniu 24 maja 2021 roku w m. O., gm. G., pow. g. (...), woj. (...)- (...) kierował wobec J. P. groźby karalne pozbawienia życia, które to groźby wzbudzają w zagrożonej uzasadnioną obawę ich spełnienia; tj. o przestępstwo z art. 190 §1 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżonego J. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, tj. przestępstwa z art. 190 § 1 kk i za to na mocy art. 190 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 10 (dziesięciu) złotych; II. na mocy art. 46 § 1 kk zasądza od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej J. P. kwotę 500,00 (pięciuset) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. E. S. kwotę 619,92 (sześciuset dziewiętnastu złotych, dziewięćdziesięciu dwóch groszy) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu; IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100,00 (stu) złotych tytułem opłaty i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70,00 (siedemdziesięciu) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 236/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. J. M. Art. 190 § 1 kk. Dnia 24 maja 2021 roku w miejscowości O. gm. G. kierował wobec J. P. groźby karalne pozbawienia życia, które to groźby wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę ich spełnienia. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Kierowanie przez oskarżonego wobec J. P. gróźb karalnych pozbawienia życia zeznania świadka J. P. k. 1-6, 108-109 zeznania świadka S. P. k. 35-38, 109 zeznania świadka S. D. k. 31-34, 109 nagranie z monitoringu wraz z protokołem oględzin k. 51-53 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. J. M. Art. 190 § 1 kk. Dnia 24 maja 2021 roku w miejscowości O. gm. G. kierował wobec J. P. groźby karalne pozbawienia życia, które to groźby wzbudzają w zagrożonej uzasadnioną obawę ich spełnienia. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty nie kierowanie przez oskarżonego gróźb karanych pozbawienia życia wobec J. P. wyjaśnienia oskarżonego J. M. k. 60-61, 107-108 zeznania świadka P. J. k. 80-83, 125 zeznania świadka J. S. k. 76-79, 125 zeznania świadka D. M. k. 65-68, 124 zeznania świadka A. S. k. 125-126 zeznania świadka A. W. k. 126 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 zeznania świadka J. P. Pokrzywdzona wskazała, że oskarżony J. M. w sposób agresywny skierował do niej groźby karalne pozbawienia życia, trzymając w ręku narzędzie ogrodnicze, co też wzbudziło u niej uzasadnioną obawę ich spełnienia. Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za wiarygodne. Zeznania świadka są spójne z zeznaniami świadków S. D. oraz S. P. oraz nagraniem z monitoringu. zeznania świadka S. P. Świadek wskazał, że z relacji żony wynikało, że groził jej pozbawieniem życia. Świadek widział oskarżonego jak odchodził od pokrzywdzonej trzymając w ręku narzędzie ogrodnicze, był agresywny i krzyczał do nich. Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, korelują ona z materiałem dowodowym w sprawie w szczególności z zeznaniami pokrzywdzonej i świadka S. D. oraz nagraniem z monitoringu. zeznania świadka S. D. Świadek wskazał, że widział i słyszał jak oskarżony J. M. groził pokrzywdzonej J. P. pozbawieniem życia, trzymając w ręku narzędzie ogrodnicze i wymachując nim. Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, korelują one z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie w szczególności z zeznaniami pokrzywdzonej, zeznaniami świadka S. P. oraz nagraniem z monitoringu. nagranie z monitoringu wraz z protokołem oględzin Z dowodu w postaci nagrania z monitoringu zewnętrznego posesji w miejscowości O. nr(...)wynika, że oskarżony jest agresywny, trzyma w ręku narzędzie ogrodnicze i nim wymachuje, podchodzi do pokrzywdzonej, krzyczy. Sad nie znalazł powodów aby odmówić wiarygodności temu dowodowi. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 wyjaśnienia oskarżonego J. M. Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że chodził po działce z widłami, które wziął na psa. Podał, że pies pokrzywdzonej "wyciągnął" mu kilka królików. Oskarżony wyjaśnił, że nie kierował żadnych gróźb karalnych wobec pokrzywdzonej. Oskarżony wskazał, że poszedł do pokrzywdzonej na rozmowę z widłami, ale to ona i jej mąż słownie go zaatakowali. Sąd nie uznał wyjaśnień oskarżonego za wiarygodne. Przeczy temu nagranie z monitoringu oraz zeznania świadków S. D., S. P. oraz pokrzywdzonej J. P.. Ich depozycje komponują się i uzupełniają z przedstawionym obrazem monitoringu. To na jego podstawie za słuszny należy uznać wniosek o agresywnym, natarczywym zachowaniu oskarżonego. Jego zachowanie nie wskazuje na postawę koncyliacyjną. Zapisu monitoringu nie sposób zestawić z wyjaśnieniami, według których zachowanie oskarżonego było spokojne. Największe zdziwienie budzi również fakt, iż na spokojną rozmowę do sąsiadki wybrał się z widłami. Dodać przy tym trzeba, iż nie musiał ich brać w obawie przed psem J. P.. Pies był bowiem spokojny, leżał w pobliżu J. P.. Nie atakował oskarżonego, nie szczekał, nie wykazywał żadnych oznak agresji. To J. M. był w tej sytuacji agresorem. Pies uciekał przed nim wyraźnie przestraszony. zeznania świadka P. J. Zeznania świadka nie mają znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek zeznał, że nie widział i nie słyszał nic o zdarzeniu z dnia 24 maja 2021 roku w przedmiocie kierowania gróźb karalnych przez oskarżonego wobec J. P.. Potwierdził jedynie o istnieniu między stronami konfliktu. zeznania świadka J. S. Zeznania świadka nie mają znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek zeznał, że nie był świadkiem gróźb kierowanych przez oskarżonego wobec pokrzywdzonej J. P.. Potwierdził jedynie o istnieniu między stronami konfliktu. zeznania świadka D. M. Zeznania świadka nie mają znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek zeznała, że nie była uczestnikiem sytuacji z dnia 24 maja 2021 roku. Nie widziała i nie słyszała gróźb karalnych kierowanych przez oskarżonego wobec pokrzywdzonej J. P.. D. M. pojawiła się na miejscu już po zdarzeniu. Z tego też względu nie była w stanie przedstawić obrazu zdarzeń. Potwierdziła jedynie o istniejącym między stronami konflikcie. zeznania świadka A. S. Zeznania świadka nie mają znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek zeznał, że nie był świadkiem ewentualnych gróźb kierowanych przez oskarżonego wobec pokrzywdzonej J. P.. zeznania świadka A. W. Zeznania świadka nie mają znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek zeznał, że nie był świadkiem ewentualnych gróźb kierowanych przez oskarżonego wobec pokrzywdzonej J. P.. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I J. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Art. 190 § 1 Kodeksu karnego stanowi o przestępstwie groźby karalnej. Przyjmuje się, że dobrem chronionym przy przestępstwie groźby karalnej jest wolność człowieka w sensie psychicznym tj. wolność od poczucia obawy i strachu popełnienia przestępstwa na jego szkodę lub na szkodę osoby najbliższej. Ochroną objęte zatem zostało poczucie bezpieczeństwa człowieka w zgodzie z jego subiektywnym odczuciem zagrożenia. Czynność sprawcza omawianego przestępstwa polega na grożeniu innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub osoby dla niej najbliższej. Groźba jest zatem zapowiedzią spowodowania określonej dolegliwości, tj. wykonania czegoś, co zagrożony odczuje jako przykrość (krzywdę), a co wzbudzi u osoby zagrożonej uzasadnione poczucie obawy, że może się realnie zdarzyć. Groźba jest zatem rodzajem oddziaływania na psychikę ofiary przez przedstawienie jej zła (szkody), które ją spotka ze strony sprawcy lub innej osoby, na którą sprawca ma realny wpływ, i jest zdolny ją w bliżej nieokreślonym czasie wypełnić. Przestępstwo groźby karalnej zostaje dokonane tylko wtedy, gdy groźba wzbudza w ofierze uzasadnioną obawę jej spełnienia, jest to więc przestępstwo materialne. Do jego znamion należy bowiem wystąpienie skutku polegającego na wzbudzeniu u adresata groźby uzasadnionej obawy, że zostanie ona spełniona. Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie jednoznacznie potwierdza, że oskarżony J. M. kierował wobec J. P. groźby karalne pozbawienia życia, które to groźby wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę ich spełnienia. Powyższe wynika przede wszystkim z zeznań samej pokrzywdzonej, świadków S. P. oraz S. D. oraz z nagrania monitoringu zewnętrznego terenu posesji w miejscowości O. nr(...) Oskarżony trzymając w ręku narzędzie ogrodnicze (gafle) odgrażał się pokrzywdzonej pozbawieniem jej życia. Nie było to pierwsze wystąpienie oskarżonego. J. P. wiedziała o jego negatywnym, wrogim nastawieniu wobec niej i jej rodziny. Zachowanie oskarżonego, zarejestrowane na zapisie monitoringu, przekonuje, iż w istocie miał on wrogie zamiary i był w stanie użyć sprzętu ogrodniczego w celu realizacji wypowiadanych gróźb. O stopniu zdenerwowania i temperaturze zdarzenia świadczy to, iż zaczął gonić uciekającego psa. Jeszcze raz należy przy tym przypomnieć, iż w czasie poprzedzającym wystąpienie oskarżonego, pies J. P. leżał spokojnie, nie był w żaden sposób agresywny. Bez wątpienia pokrzywdzona miała zatem uzasadnioną obawę, że groźby oskarżonego mogą zostać spełnione, szczególnie z uwagi na trwający między nimi zaogniony konflikt oraz wybuchowe zachowanie oskarżonego w dniu zdarzenia. Zgodnie z art. 190 § 1 kk to grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Zachowanie opisane powyżej wypełnia znamiona czynu zabronionego spenalizowanego w powołanym przepisie. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności J. M. I I Uznając oskarżonego J. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu z art. 190 § 1 kk, sąd wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 10 złotych. W przekonaniu sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Zgodnie z treścią art. 190§ 1 kk kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Jako okoliczności obciążające sąd wziął pod uwagę znaczny stopień społecznej szkodliwości oraz godzenie w istotne dobro prawne w postaci wolności od obawy i strachu. Oskarżony w wulgarny sposób zapowiedział pokrzywdzonej, że ją zabije. Świadczy to o dużym natężeniu złej woli oraz niskiej kulturze prowadzenia sporu. Oskarżony nie potrafił w sposób kulturalny, spokojny i rzeczowy wyjaśnić nieporozumień sąsiedzkich. Uciekł się do metody zastraszenia i grożenia sąsiadce pozbawieniem życia. Jego wybuch miał charakter niekontrolowany. Mając to na uwadze sąd uznał, iż wykładnikiem tego zachowania winna być liczba stawek dziennych orzeczonej kary grzywny. Oddaje ona zawartość kryminalną czynu. Oskarżony musi odczuć, iż tego typu zachowania są karygodne i zasługują na potępienie. Wysokość stawki dziennej grzywny ustalono z uwzględnieniem dochodów oskarżonego, warunków osobistych, rodzinnych i możliwości zarobkowych. Dochody oskarżonego oraz jego sytuacja materialna, nie pozwalają na ustalenie wysokości stawki dziennej na wyższym poziomie. W ocenie Sądu kara grzywny w orzeczonym wymiarze wywoła u oskarżonego krytyczną refleksję nad własnym postępowaniem. Sankcja o charakterze ekonomicznym odwiedzie także oskarżonego od popełniania przestępstw w przyszłości. Oskarżony nie był dotychczas karany, co pozwoliło na orzeczenie kary najłagodniejszego rodzaju za wskazane przestępstwo. Wymiar kary (1.000 złotych) nie razi surowością. Stanowi raczej rodzaj przestrogi przed powtórzeniem tego typu zachowania w przyszłości. J. M. II II Na mocy art. 46 § 1 kk sąd zasądził od oskarżonego J. M. na rzecz pokrzywdzonej J. P. kwotę 500 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Zdaniem Sądu kwota ta jest adekwatna do rozmiaru krzywdy doznanej przez pokrzywdzoną. Orzeczony obowiązek ma charakter symboliczny. Dowodzi, że zachowanie oskarżonego spotkało się z adekwatną reakcją. W orzeczeniu w tym zakresie sąd upatruje realizacji zasad sprawiedliwości naprawczej. Wyrządzoną szkodę należy bowiem naprawić. W omawianej sprawie chodzi o krzywdę, a więc o szkodę o charakterze niematerialnym, co należy utożsamiać z poczuciem zagrożenia, traumy z powodu zachowania oskarżonego. Przypomnieć trzeba, iż oskarżony kierując groźby, używał języka wulgarnego, nie kontrolował się w obecności kobiety. Skoro tak, to winien tak wyrządzoną krzywdę naprawić. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe o przesłuchanie w charakterze świadka P. L. i Ł. G., gdyż okoliczności, które miały zostać udowodnione nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata E. S. kwotę 619,92 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. IV Sąd na mocy art. 627 kpk zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 złotych opłaty sądowej oraz obciążył go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70 złotych. O kosztach orzeczono zgodnie z wynikiem sprawy, w której sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Oskarżony ma możliwości, aby uiścić koszty. Ich wysokość nie jest wygórowana, a oskarżony posiada stały dochód. Uiszczenie kosztów nie narazi go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 1.Podpis
II K 1723/18
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 222/21
Sygn. akt II K. 222/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 czerwca 2022 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: stażysta Miłosz Krzyżek w obecności oskarżyciela Prok. Rej. --------- po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2021roku, 22 czerwca 2022 roku sprawy R. S. syn E. i Ł. z domu C. ur. (...) w G. (...) oskarżonego o to, że: w dniu 13 kwietnia 2021 roku w B. kierował wobec swojej byłej żony K. S. groźby uszkodzenia jej ciała i pozbawienia jej życia, używając słów „kurwo bym ci wyjebał z kopa, kurwo zajebię cię”, przy czym groźby wzbudziły u niej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione. tj. o przestępstwo z art. 190 §1 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżonego R. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, tj. przestępstwa z art. 190 §1 kk i za to na mocy art. 190 §1 kk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 222/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. R. S. Czyn przypisany - art. 190 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Kierowanie przez oskarżonego R. S. gróźb uszkodzenia ciała i pozbawienia życia pod adresem pokrzywdzonej K. S.. zeznania pokrzywdzonej K. S. k. 144-144v. k. 26 zeznania świadka P. S. k. 144v.-145 dokumentacja fotograficzna k. 46-59 zapis audio i wideo zdarzenia k. 23 wyjaśnienia oskarżonego R. S. k. 143v. 2. Uprzednia karalność oskarżonego karta karna k. 74 odpisy wyroków k. 76-80 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 zeznania pokrzywdzonej K. S. Już na wstępie należy wskazać, iż co do zasady stan faktyczny w sprawie nie budził wątpliwości. K. S. przedstawiła szczegółowo przebieg incydentu, który stał się podstawą oskarżenia w przedmiotowej sprawie. Wskazała przy tym na treść gróźb wypowiadanych przez oskarżonego. Podkreśliła, iż obawia się ich spełnienia, mając na uwadze dotychczasowe zachowanie oskarżonego, które zakończyło się między innymi prawomocnym skazaniem go za znęcanie się nad pokrzywdzoną. Relację tę sąd uznał za wiarygodną. Znajduje ona potwierdzenie w treści zeznań świadka P. S., który nagrał całe zdarzenie z udziałem oskarżonego. Co istotne, poziom agresji i złej woli oskarżonego obiektywnie oddaje zapis wideo zdarzenia. Jest on zbieżny z depozycjami pokrzywdzonej. zeznania świadka P. S. Jak już wskazano powyżej, zeznania pokrzywdzonej znajdują potwierdzenie w relacji świadka P. S.. To P. S. nagrał wystąpienie oskarżonego w dniu zdarzenia. Nagranie udostępnił matce, która po jego obejrzeniu płakała, była roztrzęsiona. Była zmartwiona najściem oskarżonego i brakiem spokoju nawet w domu rodzinnym (k. 145). Zeznania świadka znajdują pełne potwierdzenie w dokumentacji fotograficznej oraz zapisie przebiegu zdarzenia sporządzonym przez świadka. Brak podstaw, aby je zakwestionować. dokumentacja fotograficzna W trakcie procesu ujawniono dokumentację fotograficzną z dnia zdarzenia, pokazującą, iż oskarżony podszedł do drzwi i okna domu pokrzywdzonej. Jego obecności w tym miejscu nie sposób zatem zakwestionować. Dokumentacja uzupełnia zeznania pokrzywdzonej i świadka P. S.. zapis audio i wideo zdarzenia O poziomie agresji, złej woli i nienawiści wobec pokrzywdzonej świadczy dobitnie nagranie, które zostało sporządzone przez P. S. w dniu zdarzenia. Zarejestrowano na nim zachowanie oskarżonego, który wypowiadał słowa wulgarne i obraźliwe. Kopał w drzwi wejściowe do domu pokrzywdzonej. Kierował pod jej adresem groźby pozbawienia życia. Sąd nie powziął żadnych wątpliwości co do autentyczności i prawdziwości nagrania. Żadna ze stron nie kwestionowała go. Oskarżony przyznał, iż takie zdarzenie miało miejsce. Sąd uznał, iż przedstawione nagranie stanowi obiektywny, wiarygodny dowód zachowania oskarżonego w dniu zdarzenia. wyjaśnienia oskarżonego R. S. R. S. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Potwierdził, iż słowa wskazane przez oskarżyciela publicznego w zarzucie, padły z jego ust. Przeprosił pokrzywdzoną (k. 143v.). Opisał swoją obecną sytuację materialną, wnioskując o orzeczenie wobec niego kary grzywny. Przyznał , iż jego konto zostało zablokowane. Poza dygresjami dotyczącymi spraw majątkowych, wyjaśnienia oskarżonego nie budzą zasadniczych wątpliwości. Są one zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym. Oskarżony potwierdził, iż kierował pod adresem byłej żony słowa wskazane w zarzucie. Nie kwestionował przy tym nagrania sporządzonego przez P. S.. W tym zakresie sąd dał im wiarę. Dygresje oskarżonego nie miały z kolei znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie. 1.1.1 karta karna Uprzednią karalność ustalono na podstawie karty karnej z Krajowego Rejestru Karnego. Wskazuje ona na prawomocne skazania oskarżonego w pięciu sprawach na przestrzeni ostatnich 3 lat. Podkreślić należy zarazem, iż chodzi w tym wypadku między innymi o wyrok skazujący za znęcanie się nad K. S., czy wyrok za złamanie zakazi zbliżania się i kontaktowania z K. S. oraz kierowanie pod jej adresem gróźb karalnych (II K 234/20). Okoliczności te musiały znaleźć odzwierciedlenie przy wyborze rodzaju i wymiaru kary w przedmiotowej sprawie. Informacja płynąca z karty karnej została uznana za wiarygodną, nie stanowiła przedmiotu sporu w sprawie. odpisy wyroków O przestępczej przeszłości oskarżonego świadczą zebrane w aktach sprawy odpisy wyroków skazujących R. S.. Wskazują one na zachowanie oskarżonego wobec K. S.. Jak dowodzi tego niniejsza sprawa, nie uległo ono poprawie mimo wcześniejszych wyroków skazujących na kary o charakterze wolnościowym. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I R. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W sprawie ponad wszelką wątpliwość ustalono, iż w dniu 13 kwietnia 2021 roku oskarżony R. S. przyszedł pod drzwi domu zajmowanego przez K. S.. Usiłował dostać się do środka, szarpał za klamkę. Był agresywny, werbalizował donośnie niechęć i pogardę wobec byłej żony. W wulgarnej wypowiedzi zagroził jej uszkodzeniem ciała i pozbawieniem życia. Groźby te dotarły do pokrzywdzonej. Nie może dziwić, iż wywołały u niej obawę o ich spełnienie skoro oskarżony przyszedł do jej domu i usiłował wejść do środka. O jego zamiarze i poziomie agresji dobitnie świadczy nagranie sporządzone przez P. S.. Oskarżony był agresywny i zdeterminowany, nie krył swojej nienawiści wobec byłej żony. Sąd przyjął, iż wypowiadane groźby wywołały wywołały u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, iż zostaną spełnione. Na taką ocenę sądu składa się wzgląd na okoliczności zajścia - przyjście pod dom pokrzywdzonej, zamiar wtargnięcia do jego wnętrza, agresja słowna. O tym, iż obawa spełnienia gróźb była uzasadniona świadczy także fakt uprzedniego skazania oskarżonego za znęcanie się nad K. S.. Należy podzielić jej stanowisko, iż zachowanie oskarżonego stało się w tamtym okresie nieobliczalne, przyjmując coraz bardziej patologiczne formy. Tym samym sąd zważył, iż postępowanie oskarżonego wyczerpało znamiona czynu z art. 190 § 1 kk, penalizującego grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa (np. pobicia, pozbawienia życia), jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności R. S. I I Uznając oskarżonego R. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku z art. 190 § 1 kk, sąd zważył, iż pierwotnie oskarżony uzgodnił z oskarżycielem publicznym wymiar kary na 3 miesiące pozbawienia wolności. Z takim też wnioskiem w trybie art. 335 § 1 kpk wystąpił prokurator (k. 81). Następnie oskarżony wycofał swoją zgodę na wydanie wyroku we wskazanym trybie konsensualnym. Nie kwestionując swojego sprawstwa i winy, wystąpił o orzeczenie kary grzywny (k. 98). Sąd nie podzielił przedstawionego stanowiska co do rodzaju kary za popełnione przestępstwo. Orzekł karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. W przekonaniu sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Uwzględnia okoliczności czynu i postawę oskarżonego. W tym miejscu jeszcze raz należy wobec tego podkreślić, iż R. S. był niezwykle agresywny, jego postawa była konfrontacyjna i pełna nienawiści. Nie przebierał w słowach kierowanych pod adresem byłej żony. Czynił to mimo wcześniejszego skazania, między innymi za znęcanie się nad K. S. i za grożenie jej pozbawieniem życia. Oskarżony działał zatem w warunkach powrotności do przestępstwa. Oznacza to, iż z poprzednich wyroków skazujących nie wyciągnął żadnych wniosków. Orzeczone wówczas kary o charakterze wolnościowym nie odniosły skutku. Nie stanowiły wszak tamy przed dalszym popełnianiem przestępstw. Ich oddziaływanie resocjalizacyjne okazało się niedostateczne. W tym stanie rzeczy tylko kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania może odnieść efekt w zakresie resocjalizacji i prewencji indywidualnej. Zaznaczyć przy tym trzeba, iż jej warunkowe zawieszenie na okres próby było wykluczone ze względu na brzmienie art. 69 § 1 kk. Wzgląd na okoliczności sprawy i wcześniejszą karalność oskarżonego przekonują, iż orzeczenie wobec niego kary grzywny byłoby niczym nieuzasadnioną gratyfikacją. Oskarżony swoim nagannym zachowaniem dowiódł, iż orzeczenie wobec niego kary o charakterze wolnościowym byłoby zabiegiem godzącym w poczucie sprawiedliwości i nieskutecznym z punktu widzenia indywidualnoprewencyjnego celu kary. W przekonaniu sądu oskarżony nie zasługuje obecnie na orzeczenie kary łagodniejszego rodzaju. Czyn z art. 190 § 1 kk zagrożony jest między innymi karą pozbawienia wolności do lat dwóch. W świetle ustawowego zagrożenia, wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności nie może razić surowością. Oscyluje wokół dolnego ustawowego zagrożenia. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 624 § 1 kpk, zwalniając oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty, zaś wydatkami w sprawie obciążając Skarb Państwa. Rozstrzygnięcie w tym zakresie uwzględnia obecną sytuację życiową oskarżonego. Postępowanie oskarżonego doprowadziło do osadzenia go w zakładzie karnym, co uniemożliwia mu podjęcie pracy zarobkowej. Oskarżony osiąga bardzo skromny dochód, który nie pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Wobec tego konieczność zapłaty kosztów procesu naraziłaby go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. To zaś uzasadnia zwolnienie oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty i przejęcie wydatków w ciężar Skarbu Państwa. 1.Podpis
II K 153/21
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano) w dniu 21 maja 2019 r.
IX Ka 1834/13
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Starachowicach oskarżył M.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 36/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2020 roku Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : Sędzia Wojciech Langer Protokolant : Katarzyna Lorek po rozpoznaniu w dniu 02 marca 2020 roku sprawy M. M. (1) syna A. i J. z domu N. urodzonego (...) w N. oskarżonego o to, że: W dniu 11 maja 2017 roku w miejscowości C. rejonu (...) kierował groźby pozbawienia życia i uszkodzenia mienia wobec M. N. i K. Z., które to wzbudziły w zagrożonych uzasadnioną okolicznościami obawę spełnienia tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 kk I. uniewinnia oskarżonego i kosztami procesu obciąża Skarb Państwa; II. na podstawie art. 632 pkt 2 kpk zasądza od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego M. M. (1) kwotę 1.200 (jeden tysiąc dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem obrońcy w sprawie.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 36/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. M. (1) w dniu 11 maja 2017 roku w miejscowości C. rejonu (...) kierował groźby pozbawienia życia wobec M. N. i K. Z., które to wzbudziły w zagrożonych uzasadnioną okolicznościami obawę ich spełnienia Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty przyjazd oskarżonego M. M. (1) w dniu 11 maja 2017 roku pod posesję należącą M. Z. (poprzednio N.), zlokalizowaną przy ul. (...) w C. i wykonanie z wnętrza jego pojazdu zdjęć ww. posesji wyjaśnienia oskarżonego M.

M. (1) 23-24, 228-229 zeznania J. M. 35, 234 zeznania K. T. (1) 12, 246 dokumentacja fotograficzna 43, 245 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. M. (1) w dniu 11 maja 2017 roku w miejscowości C. rejonu (...) kierował groźby pozbawienia życia wobec M. N. i K. Z., które to wzbudziły w zagrożonych uzasadnioną okolicznościami obawę ich spełnienia Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty kierowanie przez oskarżonego M.

M. (1) w dniu 11 maja 2017 roku gróźb pozbawienia życia i zdrowia wobec M. Z. (poprzednio N.) i K. Z. wyjaśnienia oskarżonego M. M. (1) 23-24, 228-229 zeznania J. M. 35, 234 zeznania M. Z. (poprzednio N.) 1-2, 229-230 zeznania K. T. (1) 12, 246 zeznania K. Z. 9, 229 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego M. M. (1) Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie w jakim nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu oraz opisał przebieg zdarzenia objętego aktem oskarżenia, oskarżony od początku przyznawał, że w inkryminowanym czasie co prawda był pod posesją pokrzywdzonych, ale jedynie w celu zrobienia - bez wychodzenia z własnego samochodu - zdjęć ruchomości (samochodów) znajdujących się na ww. posesji.

Oskarżony podkreślał, że zdjęcia wykonał na potrzeby sprawy cywilnej, aby udowodnić, że K. Z. posiada majątek (3 samochody) a zatem nie należy się mu pełnomocnik z urzędu w tamtejszej sprawie. M. M. (1) kategorycznie podkreślał, że podczas całego zajścia nie wychodził z pojazdu, przed domem znajdował się tylko K. T. (1), który zapytał o powód robienia zdjęć, po wymianie dwóch zdań odjechał stamtąd, oskarżony zaprzeczał aby by w zdarzeniu uczestniczyła M. Z. (N.), a tym bardziej by wypowiadał jakiekolwiek groźby wobec niej czy K.

Z., Dodał, że podczas całego zajścia towarzyszyła mu żona, która siedziała na tylnej kanapie w samochodzie. Wyjaśnienia te były kategoryczne, pozbawione luk czy niedomówień, ponadto korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym a zwłaszcza zeznaniami J. M., protokołem rozprawy w sprawie o sygn. I C k. 83 i dokumentacją fotograficzną (bezsprzecznie wykonaną z samochodu) – tworząc z nim spójną całość. zeznania J. M. Wypowiedzi ocenianego świadka miały charakter wyważony i chłodny, pomimo, że świadek jest osobą najbliższą dla oskarżonego (jego żoną) przedstawiła fakty zwięźle, spójnie, relacja nie zawiera luk, niespójności.

Protokół z rozprawy Sądu Rejonowego w (...)o sygn. (...)z daty 11 maja 2017 roku jednoznacznie dowodzi, że J. M. uczestniczyła w rozprawie z powództwa jej męża (vide: s. 83) - a tym samym biorąc pod uwagę, że "zajście" miało miejsce w krótkim czasie od zakończenia rozprawy, nie znalazł Sąd przesłanek w oparciu o które należałoby jej nie dać wiary co do tego, że obserwowała zajście z tylnego siedzenia pojazdu. zeznania K. T. (1) Sąd dał wiarę zeznaniom K. T. (1) tylko w niewielkim marginalnym zakresie w jakim potwierdził, że inkryminowanego dnia oskarżony przyjechał pod posesję M.

Z. (N.) i z wnętrza pojazdu robił zdjęcia posesji, oraz w tym fragmencie gdzie wskazywał, że zwrócił oskarżonemu uwagę o robienia zdjęć, wskazane fragmenty zeznań znajdują oparcie w zgromadzonym w aktach sprawy materiale dowodowym i nie zawierają rozbieżności. dokumentacja fotograficzna Brak podstaw do kwestionowania waloru ich prawdziwości czy to pod względem merytorycznym czy formalnym, nie czyniły też tego strony postępowania. Obiektywny dowód potwierdzający, że oskarżony wykonał zdjęcia nie opuszczając swojego pojazdu. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu zeznania M.

Z. (N.) zeznania K. T. (1) zeznania K. Z. W ocenie Sądu zaprezentowany przez M. Z. (N.), K. T. (1) i K. Z. przebieg inkryminowanego zdarzenia został stworzony w przeważającej części na potrzeby niniejszego postępowania. Odmawiając wiary zeznaniom ww. świadków w zakresie przebiegu krytycznego zdarzenia – Sąd miał na uwadze to, że w kluczowych i najistotniejszych fragmentach posiadają spore rozbieżności, momentami wzajemnie się wykluczające. Zeznania wyraźnie "ewoluowały" w zależności od etapu postępowania. Opisy zajścia prezentowane przez świadków w krytycznym jego momencie są oszczędne, fragmentaryczne.

Zarówno K. T. (1) jak i M. Z. nie byli w stanie wskazać w którym miejscu na posesji stał oskarżony, wypowiadając rzekome groźby. Rozbieżnie ale też i wewnętrznie niespójnie opisywali, w którym momencie zdarzenia M. Z. pojawiła się na posesji, jak się zachowywała, kiedy go opuściła. I tak M. Z. opisując to zdarzenie w postępowaniu przygotowawczym wskazywała, że gdy wyszła przed dom z posiłkiem dla K. T. (1) pod dom przyjechał oskarżony, który z wnętrza samochodu robił zdjęcia posesji. T. podszedł do niego i zwrócił mu uwagę.

Dopiero po chwili oskarżony wyszedł z pojazdu i zaczął grozić jej i K., że ich zniszczy oraz spali im wszystko. Z kolei przed sądem świadek (wewnętrznie sprzecznie) zeznała, że kiedy wyszła przed dom z kanapkami oskarżony już był na placu i zaczął się jej odgrażać. O tym, że oskarżony robił zdjęcia dowiedziała się później od T.. Nie widziała czy T. zbliżał się do samochodu oskarżonego. Po odczytaniu zeznań z postępowania przygotowawczego zeznała, że przypomniało się jej, że była już na placu kiedy podjechał oskarżony.

Stała koło T.. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że gdyby świadek była w momencie przyjazdu oskarżonego pod posesję to niewątpliwie została by sfotografowana przez oskarżonego. Tymczasem na wykonanej przez oskarżonego fotografii na placu widać tylko K. T. (1). Z kolei K. T. (1) w postępowaniu przygotowawczym opisując to zdarzenie podał, że czyścił i malował słupki ogrodzeniowe, kiedy to nagle pod posesję podjechał znany mu z widzenia M. M. (1). Mężczyzna z samochodu robił zdjęcia placu przed domem. Podszedł do niego pytając o cel takiego działania.

Usłyszał odpowiedź: "bo lubię". Świadek widząc, że dalsza rozmowa nie ma sensu powrócił do swoich czynności. Wtedy oskarżony wyszedł z samochodu i wszedł na posesję. Równocześnie na placu pojawiła się M. Z. z kanapkami. Oskarżony groził jej że zniszczy ją i jej faceta oraz że wszystko spali, a potem wsiadł do samochodu i odjechał. Przed sądem zeznał lakonicznie, że była taka sytuacja, że oskarżony przyjechał, wysiadł z samochodu o coś tam się odgrażał, było coś na temat spalenia domu. Wtedy na plac przyszła M.

Z. z kanapkami. Pokrzywdzona była roztrzęsiona, pobiegła do domu. Nie szło się z nią dogadać. Po okazaniu fotografii z k. 43 zeznał, że jest to moment kiedy zbliżał się do oskarżonego. Nie umiał wskazać gdzie w tym czasie była pokrzywdzona. wyraził przypuszczenie, że stała jakieś 2 metry od niego. Podsumowując zeznania K. T. (1) i M. Z. są niespójne, momentami wzajemnie się wykluczają, nie znajdują również oparcia w żadnym obiektywnym materiale dowodowym ani zasadach logiki – tym samym nie mogły być podstawą czynionych przez Sąd ustaleń faktycznych.

Waloru wiarygodności odmówiono również relacji K. Z.. W pierwszej kolejności wymieniony nie był uczestnikiem zdarzenia, więc wszystko co zeznał o jego przebiegu było kontynuacją relacji K. T. (1) bądź M. Z.. Ponadto Sąd spostrzegł, że zeznania K. Z. jak i M. Z. nie pokrywały się w zakresie tego jak dowiedział się o zdarzeniu. M. Z. w postępowaniu przygotowawczym relacjonowała, że nie miała pojęcia kim jest oskarżony i dopiero po zdarzeniu K. T. (1) uświadomił ją z kim miała do czynienia. Była tym wszystkim zdenerwowana i roztrzęsiona dlatego położyła się do łóżka.

Gdy K. powrócił do domu opowiedziała mu o tym zdarzeniu. Zeznania te nie współgrają z wersją K. Z., który w postępowaniu przygotowawczym zeznał, że o zdarzeniu został poinformowany telefonicznie przez M.. Na rozprawie M. Z. zmodyfikowała swoje zeznania podając, że tuż po zdarzeniu zadzwoniła zdenerwowana do K.. Przy czym najpierw podała, że T. poinformował ją kim był oskarżony. W dalszej części zeznań odpowiadając na pytania obrońcy zeznała z kolei, że poinformowała męża (telefonicznie), że ktoś przyjechał na plac i się odgraża.

Dopiero jak mąż (K.) przyjechał on zorientował, że był to M.. Reasumując sposób opisywania przez w/w osoby inkryminowanego zdarzenia (niespójny, chaotyczny, wewnętrznie sprzeczny, nielogiczny) wskazuje, że ich treść mogła zostać uzgodniona (i to nieudolnie) na potrzeby toczącego się postępowania sądowego. Dodatkowo biorąc pod uwagę istniejący konflikt między oskarżonym M. M. (1) i K. Z. - Sąd nie miał wątpliwości, że niniejsze oskarżenie mogło być formą zemsty ze strony K. Z.. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że wymieniony w przeszłości dotkliwie zranił M.

M. (1) siekierą w twarz. Dodatkowo w dacie czynu toczyło się postępowanie cywilne z powództwa M. M. (1) wobec K. Z. o zwrot kosztów leczenia jak i odszkodowanie. K. Z. mógł zatem wykorzystać fakt robienia zdjęć posesji przez oskarżonego na potrzeby fałszywego oskarżenia. Bez wątpienia miał ku temu motywację. zeznania T. D. nie posiadał wiedzy w zakresie zdarzeń objętych aktem oskarżenia 1.2.1 wyjaśnienia oskarżonego M. M. (1) Kategorycznie, stanowczo i spójnie wskazywali, że powodem przyjazdu pod posesję pokrzywdzonych było wykonanie zdjęć ich bez wychodzenia z pojazdu.

Zaprzeczyli aby w tym czasie padły z ich strony jakiekolwiek groźby karalne zarówno w stosunku do K. Z. jak i jego obecnej żony M. Z.. Oskarżony i świadek J. M. na każdym etapie postępowania niezmiennie wskazywali że na posesji był tylko ok. 30 letni mężczyzna, nie było tam żadnej kobiety. zeznania J. M. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3.

Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 3.5. Uniewinnienie I M. M. (1) Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia W przedmiotowej sprawie zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy nie dostarczył podstaw dla przypisania oskarżonym M. M. (1) sprawstwa i zawinienia w ramach czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia.

Podkreślić należy, że w toku niniejszego postępowania niewątpliwie ustalono, że oskarżony M. M. (1) w godzinach wczesno popołudniowych 11 maja 2017 roku przyjechał pod posesję M. Z. i K. Z. i z wnętrza swojego samochodu zrobił zdjęcia placu przed domem. Na fotografii uwiecznił przebywającego tam wówczas K. T. (1). Oskarżony logicznie, spójnie i kategorycznie wyjaśnił jaki był cel wizyty pod domem państwa Z., co znalazło potwierdzenie nie tylko w zeznaniach jego żony J. M., która przebywała podczas całego zajścia na tylnym siedzeniu samochodu, ale też w treści protokołu rozprawy cywilnej o sygn. (...) (datowanego na dzień 11 maja 2017 r).

Wobec powyższego Sąd nie znalazł podstaw, by zakwestionować wiarygodność wyjaśnień oskarżonego, gdyż stanowiły one spójną całość. W przedmiotowej sprawie zgromadzony materiał dowodowy, w części uznanej za wiarygodną, nie pozwolił natomiast na kategoryczne i pewne ustalenie, że M. M. (1) wszedł na fotografowaną. posesję i tam groził M. Z. i nieobecnemu K. Z. pozbawianiem życia i spaleniem dobytku. Uniewinnienie M. M. (1) od zarzutu z art.190 § 1 kk nastąpiło na podstawie art.414 § 1 kpk w zw. z art.17 § 1 pkt 1 kpk wobec stwierdzenia, że oskarżony nie popełnił zarzuconego mu czynu.

W sprawie brak jest jednoznacznych dowodów potwierdzających sprawstwo. Zeznania pokrzywdzonych M. Z., K. Z. i rzekomego świadka gróźb K. T. (1), wobec wynikających z nich szeregu rozbieżności i niespójności, nie mogą stanowić podstawy skazania. 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionychw innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowałokreślonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności I wobec uniewinnienia oskarżonego kosztami procesu obciążono Skarb Państwa II Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz M.

M. (1) kwotę 1200 złotych tytułem zwrotu kosztów korzystania z pomocy prawnej obrońcy 1.Podpis