II K 764/19 · Sąd powszechny

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1721/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Sygn. akt II K. 318/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 grudnia 2024 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Izabela Bejger Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. - --------- po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2023 roku, 14 marca 2024 roku, 16 kwietnia 2024 roku, 14 maja 2024 roku, 11 czerwca 2024 roku, 23 września 2024 roku, 7 października 2024 roku, 25 listopada 2024 roku sprawy M. C. syna J. i K. z domu W. ur. (...) w T. oskarżonego o to, że: w dniu 15 października 2021 roku w miejscowości wielka Ł., gm. K., pow. G., woj. (...)- (...), uderzał pięściami i kopał po głowie i cały ciele W. D. przez co umyślnie spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania żuchwy po stronie lewej z przemieszczeniem odłamów, rany okolicy lewego łuku brwiowego, obrzęku powieki górnej oka lewego i okolicy lewego policzka, zasinienia lewej małżowiny usznej, gdzie skutki doznanych urazów należy kwalifikować jako naruszenie czynności narządu ciał, tj. funkcji gryzienia i żucia na czas powyżej siedmiu dni; tj. o przestępstwo z art. 157 § 1 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżonego M. C. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, z tym ustaleniem, iż oskarżony zadał pokrzywdzonemu jedynie uderzenia pięścią w twarz; tj. przestępstwa z art. 157 § 1 kk i za to po zastosowaniu art. 37a § 1 kk na mocy art. 157 § 1 kk kk w zw. z art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 i § 1a pkt 2 kk w zw. z art. 35 § 1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. na mocy art. 46 § 1 kk zobowiązuje oskarżonego do częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego W. D. kwoty 10.000,00 (dziesięciu tysięcy) złotych; III. zasądza od oskarżonego M. C. na rzecz oskarżyciela posiłkowego W. D. kwotę 4.521,92 (cztery tysiące pięćset dwadzieścia jeden złotych, dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300,00 (trzysta) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w wysokości 479,20 (czterysta siedemdziesiąt dziewięć złotych dwadzieścia groszy). UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 318/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. C. w dniu 15 października 2021 roku w miejscowości W., gmina K., powiat g. (...), województwo (...), uderzał pięścią w twarz W. D. przez co umyślnie spowodował u niego obrażenie ciała w postaci złamania żuchwy po stronie lewej z przemieszczeniem odłamów, rany okolicy lewego łuku brwiowego, obrzęku powieki górnej oka lewego i okolicy lewego policzka, zasinienia lewej małżowiny usznej, gdzie skutki doznanych urazów należy kwalifikować jako naruszenie czynności ciała tj. funkcji gryzienia i żucia na czas powyżej siedmiu dniu tj. o przestępstwo z art. 157 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Dnia 15 października 2021 roku oskarżony M. C. wraz z D. P. spożywali alkohol. Oskarżony znajdując się pod wpływem alkoholu w okolicy sklepu w miejscowości W. uderzał pięścią w twarz W. D. przez co umyślnie spowodował u niego obrażenie ciała w postaci złamania żuchwy po stronie lewej z przemieszczeniem odłamów, rany okolicy lewego łuku brwiowego, obrzęku powieki górnej oka lewego i okolicy lewego policzka, zasinienia lewej małżowiny usznej. W. D. po zdarzeniu nie zgłosił wniosku o ściganie funkcjonariuszom policji przybyłym na miejsce w związku ze zgłoszeniem pobicia się D. P. z S. Z.. Pokrzywdzony udał się do miejsca zamieszkania, w drodze miejscowości J. spotkał M. P., która to odwiozła go do domu. Pokrzywdzony ze względu na dolegliwości bolesne twarzy i żeber dnia 16 października 2021 roku udał się do Szpitala (...) w G. (...) gdzie stwierdzono, że doznał on złamania żuchwy po stronie lewej, wstrząśnienia mózgu i stłuczenia klatki piersiowej po stronie lewej. zeznania W. D. k. 1-3 k. 242-243 k. 303-304 dokumentacja medyczna k. 10-14 k. 43-87 k. 238 protokół oględzin osoby k. 15-20 zeznania M. D. k. 26-27 k. 273v.-274 tablica poglądowa, protokół okazania wizerunku k. 30-31 k. 33-34 zeznania M. P. k. 35-36 k. 276-277 zeznania D. P. k. 39-40 k. 277-277v. opinia sądowo-lekarska, opinia uzupełniająca biegłego P. S. k. 89-90 k. 321-322v. zeznania R. P. k. 108-109 k. 277v, zeznania A. W. k. 121-122 k. 174-175 k. 272-273 zeznania M. S. k. 125-126 k. 172-173 k. 273-273v. protokół oględzin rzeczy k. 136-143 zeznania S. Z. k. 145-146 k. 156-157 k. 168-169 k. 275-276 zeznania E. W. k. 149-150 k. 277-277v. wykazy połączeń k. 180-181 k. 184-193 zeznania D. W. k. 194-195 k. 198-199 k. 277v.-278v. wyjaśnienia oskarżonego k. 240-241 nagranie ze zgłoszenia pobicia pokrzywdzonego W. D. k. 286 Uprzednia karalność oskarżonego. karta karna k. 112 k. 176 odpisy wyroków k. 113-115 1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. M. C. w dniu 15 października 2021 roku w miejscowości W., gmina K., powiat g. (...), województwo (...), uderzał pięścią w twarz W. D. przez co umyślnie spowodował u niego obrażenie ciała w postaci złamania żuchwy po stronie lewej z przemieszczeniem odłamów, rany okolicy lewego łuku brwiowego, obrzęku powieki górnej oka lewego i okolicy lewego policzka, zasinienia lewej małżowiny usznej, gdzie skutki doznanych urazów należy kwalifikować jako naruszenie czynności ciała tj. funkcji gryzienia i żucia na czas powyżej siedmiu dniu tj. o przestępstwo z art. 157 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty N. przez oskarżonego zarzucanego mu czynu zabronionego. wyjaśnienia oskarżonego k. 104-105 zeznania K. M. k. 274-275 k. 302-304 OCena DOWOdów 1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 zeznania W. D. Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego w części dotyczącej zdarzenia oraz faktu, że został zaatakowany przez oskarżonego i przez niego pobity. Zeznania te znajdowały swe odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym zebranym w niniejszej sprawie, były w ocenie sądu spójne i logiczne. Sąd uznał jednakże zeznania W. D. za niewiarygodne w części dotyczącej ilości ciosów zadanych mu przez oskarżonego oraz faktu, że oskarżony kopał go. Zgodnie z zeznaniami pokrzywdzonego podczas zdarzenia pokrzywdzony stracił przytomność, tym samym nie mógł dokładnie zapamiętać ilości oraz faktu czy oskarżony ciosy zadawał pięścią, otwartą dłonią czy też kopał go. Sąd przyjął, zgodnie z opinią biegłego oraz zeznaniami świadków i wyjaśnieniami oskarżonego, że M. C. uderzał pięścią pokrzywdzonego przez co umyślnie spowodował u niego obrażenie ciała w postaci złamania żuchwy po stronie lewej z przemieszczeniem odłamów, rany okolicy lewego łuku brwiowego, obrzęku powieki górnej oka lewego i okolicy lewego policzka, zasinienia lewej małżowiny usznej. W pozostałej części sąd nie miał wątpliwości co do prawdziwości zeznań pokrzywdzonego. dokumentacja medyczna Sąd przyznał walor wiarygodności dokumentacji medycznej dołączonej do akt sprawy, ponieważ została sporządzona przez kompetentne do tego osoby. Sąd nie znalazł podstaw, by podważyć ich wiarygodność. Żadna ze stron postępowania nie wnosiła zastrzeżeń w tym zakresie. Ponadto dokumentacja medyczna w sposób szczegółowy i rzetelny przedstawia obrażenia jakich doznał pokrzywdzony na skutek ciosów zadanych przez oskarżonego. protokół oględzin osoby Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. zeznania M. D. Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne. M. D. jest córką pokrzywdzonego nie była obecna podczas zdarzenia dnia 15 października 2021 roku, jednakże przebywała w miejscu zamieszkania pokrzywdzonego gdy ten wrócił do domu tego dnia. Świadek potwierdziła, że pokrzywdzony około godziny 17 wrócił do domu miał spuchniętą twarz oraz krwawiącą ranę lewego łuku brwiowego. Zeznania świadka były w ocenie sądu spójne i logiczne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Depozycje świadka nie były także kwestionowane przez żadną ze stron postępowania. tablica poglądowa, protokół okazania wizerunku Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. zeznania M. P. W ocenie sądu depozycje świadka należało uznać za wiarygodne. M. P. nie była naocznym świadkiem zdarzenia, jednakże widziała pokrzywdzonego chwilę po zdarzeniu i potwierdziła, że W. D. trzymał się za twarz. Nie widziała osobiście obrażeń jakie miał pokrzywdzony, jednak zdaniem sądu należało uznać, że to właśnie obrażenia na twarzy pokrzywdzony zakrywał rękoma podczas jazdy samochodem ze świadkiem. opinia sądowo-lekarska, opinia uzupełniająca biegłego P. S. Opinia została sporządzona przez biegłego z wieloletnim doświadczeniem w opiniowaniu sadowo-lekarskim. Biegły w sposób wyczerpujący wskazał na materiał stanowiący podstawę opinii, którym była dokumentacja medyczna pokrzywdzonego, w sposób staranny go opisał i w sposób jasny, przystępny wskazał na wnioski. Z opinii wynika, że pokrzywdzony doznał urazów ciała naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni. Biegły wskazał, że doznane przez pokrzywdzonego obrażenia ciała mogły powstać w następstwie urazów zadawanych pięścią lub/i obutą stopą. Sąd korelując wnioski przedmiotowej opinii z zeznaniami świadków oraz wyjaśnieniami oskarżonego doszedł do przekonania, że oskarżony zadawał ciosy pięścią. Żadne ze stron niniejszego postępowania nie kwestionowała wniosków prezentowanych w opinii. zeznania A. W. Świadek jest funkcjonariuszem policji, który przybył na miejsce zdarzenia ze względu na zgłoszenie, że we wsi W. biją się mężczyźni. Zgłoszenie dotyczyło D. P. i S. Z.. Zgodnie z zeznaniami świadka do funkcjonariuszy zgłosił się także pokrzywdzony, który poinformował, że został pobity przez jednego z mężczyzn, lecz nie potrzebował on pomocy medycznej, ani nie składał wniosków o ściganie sprawcy czynu zabronionego. Świadek nie zauważył ciężkich obrażeń u pokrzywdzonego (jak wynika z opinii biegłego, widocznym obrażeniem była wyłącznie rana lewego łuku brwiowego) tym samym nie powziął żadnych kroków pomocy pokrzywdzonemu. W ocenie sądu depozycje świadka należało uznać za wiarygodne, były one pełne, logiczne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym w niniejszej sprawie. zeznania M. S. Świadek jest funkcjonariuszem policji, który przybył na miejsce zdarzenia ze względu na zgłoszenie, że we wsi W. biją się mężczyźni. Zgłoszenie dotyczyło D. P. i S. Z.. Zgodnie z zeznaniami świadka do funkcjonariuszy zgłosił się także pokrzywdzony, który poinformował, że został pobity przez jednego z mężczyzn, lecz nie potrzebował on pomocy medycznej, ani nie składał wniosków o ściganie sprawcy czynu zabronionego. Świadek nie zauważył ciężkich obrażeń u pokrzywdzonego (jak wynika z opinii biegłego, widocznym obrażeniem była wyłącznie rana lewego łuku brwiowego) tym samym nie powziął żadnych kroków pomocy pokrzywdzonemu. W ocenie sądu depozycje świadka należało uznać za wiarygodne, były one pełne, logiczne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym w niniejszej sprawie. protokół oględzin rzeczy Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. zeznania D. W. Sąd uznał depozycje świadka za w pełni wiarygodne, był on bowiem naocznym świadkiem zdarzenia, a jego zeznania są pełne, logiczne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Ponadto świadek jest osobą obcą zarówno dla oskarżonego jak i pokrzywdzonego, a żadna ze stron nie kwestionowała prawdziwości jego zeznań. D. W. widział jak oskarżony zadawał ciosy pokrzywdzonemu, to on zawiadomił służby ratunkowe o zdarzeniu. wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne wyłącznie w części w jakiem przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz w części w jakiej wyjaśniał, że zadawał ciosy pokrzywdzonemu wyłącznie pięścią. W tejże części wyjaśnienia oskarżonego są spójne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie i w ocenie sądu są logiczne i wiarygodne. nagranie ze zgłoszenia pobicia pokrzywdzonego W. D. Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. 1.1.1 karta karna Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. odpisy wyroków Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. 1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1 zeznania D. P. Sąd dał wiarę w zeznania świadka, jednakże uznał, że nie mają one znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. D. P. zeznał, że dnia 15 października 2021 roku wraz z oskarżony spożywali alkohol w znacznych ilościach. Świadek przyznał także, że tego dnia wdał się w kłótnie z nieznaną mu osobą, na skutek czego wezwano policję, a on otrzymał mandat za zakłócanie spokoju. Jednakże od czasu gdy udał się do sklepu pozostawiając oskarżonego na ławce pomiędzy sklepami nie wiedział co robi M. C.. Ponadto świadek na skutek spożytego alkoholu niewiele pamięta z dnia zdarzenia. zeznania R. P. Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, jednakże nie mają one znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek nie był obecny podczas przedmiotowego zdarzenia, posiadał on wyłącznie wiedzę, że jego syn D. P. wraz z oskarżonym M. C. dnia 15 października 2021 roku spożywali alkohol. wykazy połączeń Dowód nie miał znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. zeznania S. Z. Sąd uznał, że zeznania świadka nie miały znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie, bowiem świadek nie widział zdarzenia jakie miało miejsce dnia 15 października 2021 roku pomiędzy oskarżonym i pokrzywdzonym, a także nie posiadał żadnych informacji o tymże zdarzeniu. zeznania E. W. Zeznania świadka nie miały w ocenie sądu znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Świadek nie była obecna, a także nie posiadała żadnych informacji na temat zdarzenia między oskarżonym i pokrzywdzonym. E. W. o zdarzeniu dowiedziała się od osób trzecich. 1.2.1 wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego złożone podczas postępowania przygotowawczego za niewiarygodne w części w której nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz w części w której twierdził, że to pokrzywdzony jako pierwszy go zaatakował i także zadał ciosy, które spowodowały u niego obrażenia ciała. Oskarżony nie przedstawił żadnych dowodów popierających jego wersję zdarzenia. Zdaniem sądu jego wyjaśnienia w powyżej wymienionej części zmierzają wyłącznie do umniejszenia winy i usprawiedliwienia swojego zachowania. Wyjaśnienia oskarżonego w tej części nie znajdują także pokrycia w pozostałym materiale dowodowym w niniejszej sprawie, bowiem żaden ze świadków, którzy widzieli oskarżonego tego dnia nie zeznał ażeby miał on jakiekolwiek obrażenia, tym samym sąd uznał, je za niewiarygodne. zeznania K. M. Sąd uznał zeznania świadka za niewiarygodne. Depozycje K. M. w ocenie sądu były nielogiczne, niespójne, a także nie były zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Świadek twierdził, że pokrzywdzony nie miał żadnych obrażeń po zdarzeniu jakie miało miejsce 15 października 2021 roku, jednakże zeznania innych świadków oraz dokumentacja medyczna jednoznacznie wskazuje, że pokrzywdzony odniósł obrażenia ujęte w akcie oskarżenia. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I M. C. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwala stwierdzić, że czyn oskarżonego polegający na uderzaniu pokrzywdzonego pięścią w twarz spowodował u niego obrażenie ciała w postaci złamania żuchwy po stronie lewej z przemieszczeniem odłamów, rany okolicy lewego łuku brwiowego, obrzęku powieki górnej oka lewego i okolicy lewego policzka, zasinienia lewej małżowiny usznej gdzie skutki doznanych urazów należy kwalifikować jako naruszenie czynności ciała tj. funkcji gryzienia i żucia na czas powyżej siedmiu dniu co też wyczerpuje znamiona występku znamiona występku z art. 157 § 1 k.k. Przepis art. 157 § 1 k.k. stanowi, iż kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony w art. 156 § 1 k.k., podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Przestępstwo to ma charakter skutkowy, co oznacza, że do jego dokonania konieczne jest wystąpienie określonego skutku z działania lub zaniechania sprawcy. Zachowanie sprawcze polega na spowodowaniu średniego uszczerbku na zdrowiu, co oznacza takie naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, który trwa powyżej 7 dni, ale nie mieści się w kategorii ciężkiego uszczerbku (art. 157 § 1 k.k.). Dobrem chronionym jest zdrowie człowieka. Przestępstwo z art. 157 § 1 k.k. jest występkiem, który może być popełniony tylko umyślnie, zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i z zamiarem ewentualnym. Oznacza to, że sprawca musi obejmować świadomością możliwość spowodowania swoim zachowaniem skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. i chcieć takiego skutku albo na nastąpienie takiego skutku się godzić. Postać naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia nie musi być sprecyzowana w świadomości sprawcy, co oznacza, że objęcie zamiarem spowodowania skutku z art. 157 § 1 k.k. przyjąć może postać zamiaru ogólnego. Zamiar sprawcy, stanowiący fakt o charakterze psychicznym, podlega dowodzeniu i ustaleniu, tak jak inne znamiona określonego typu przestępstwa, co w przypadku sporządzenia uzasadnienia orzeczenia musi znaleźć odzwierciedlenie w jego treści (por. wyr. Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2021 r., IV KK 55/20, L.). Naruszenie czynności narządu obejmuje takie urazy, którym towarzyszy przerwanie ciągłości tkanek, polegające na zewnętrznym zranieniu lub obrażeniach wewnętrznych, sięgających w głąb ciała (złamania kości, uszkodzenia narządów). Rozstrój zdrowia to skutek na zdrowiu, który polega na zakłóceniu funkcji organizmu człowieka o charakterze czynnościowym bez naruszenia integralności ciała. Określenie to odnosi się zarówno do naruszenia czynności całego organizmu, jak i poszczególnych jego układów. Zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu mogą polegać na naruszeniu jego stanu fizycznego lub psychicznego. Wskazać należy, że artykuł 157 § 1 k.k. obejmuje bardzo szeroki zakres skutków na zdrowiu, które z jednej strony mogą znajdować się na pograniczu najcięższych postaci uszczerbku na zdrowiu z art. 156 § 1 k.k., z drugiej zaś także te, które wiążą się z naruszeniem normalnego funkcjonowania organizmu na okres nieznacznie nawet przekraczający 7 dni. Stopień "znaczności" przekroczenia tej granicy wyrażający rodzaj i rozmiar następstw działania sprawcy stanowi podstawową okoliczność wpływającą na wymiar kary za to przestępstwo. W praktyce orzeczniczej realizacja znamion średniego uszczerbku na zdrowiu mającego postać naruszenia czynności narządu ciała przyjmowana jest w przypadku złamania kończyn, żeber, żuchwy, nosa, stłuczenia okolic dużych stawów, wstrząśnienia mózgu z dłuższą utratą przytomności, głębokich ran z powikłaniami gojenia, utraty lub rozchwiania zębów (H. P., Przestępstwo, s. 67-68). Skutki o charakterze stricte czynnościowym (funkcjonalnym) mieszczące się w kategorii średniego rozstroju zdrowia to w szczególności stany chorobowe inne niż określone w art. 156 § 1 k.k., trwające dłużej niż 7 dni (por. R.A. Stefański (red.), Kodeks karny. Komentarz. Wyd. 6, Warszawa 2023). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należało przyznać, że okoliczności popełnienia przestępstwa przez oskarżonego M. C. nie budzą wątpliwości. W świetle poczynionych ustaleń zdaniem sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie przez sąd winy oskarżonego M. C., co także potwierdziło przyznanie się do winy oskarżonego w trakcie postępowania jurysdykcyjnego. Na kanwie zebranego materiału dowodowego należało stwierdzić, że oskarżony działał z zamiarem ewentualnym, bowiem nie miał on na celu spowodowania uszkodzenia ciała pokrzywdzonego, jednakże zadając ciosy godził się na ewentualność takie skutku swojego działania. Zgodnie zaś z opinią biegłego pokrzywdzony doznał urazu, które należy kwalifikować jako naruszenie czynności narządu ciała na czas powyżej siedmiu dni. Sąd dokonał zmiany opisu zarzucanego oskarżonemu czynu, ze względu na fakt, że z materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie nie wynikało w sposób jednoznaczny aby oskarżony kopał pokrzywdzonego, a zgodnie z opinią biegłych obrażenia u pokrzywdzonego mogły powstać na skutek uderzeń pięścią. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. C. I I Sąd uznał oskarżonego M. C. za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu tj. przestępstwa z art. 157 § 1 k.k. i za to po zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. na mocy art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 34 § 1 i § 1a pkt 2 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 roku i 10 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Za czyn objęty aktem oskarżenia, na podstawie wyżej wymienionych przepisów, sąd mógł orzec wobec M. C. karę grzywny, ograniczenia wolności albo karę pozbawienia wolności do lat 5. Na gruncie niniejszej sprawy sąd nie znalazł podstaw do zastosowania kary izolacyjnej, a uznał, że kara ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne będzie wystarczająco dla niego dotkliwa. Wymierzając wobec oskarżonego karę, sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k. Sąd uznał jako okoliczność łagodzącą przyznanie się do winy przez oskarżonego, okazanie przez niego skruchy, a także chęć dobrowolnego poddania się karze, dążenie do pojednania, poprzez mediację. Jako okoliczność obciążającą niewątpliwie należało uznać uprzednią karalność oskarżonego, popełnienie przestępstwa w stanie po spożyciu alkoholu. Sąd uwzględnił także młody wiek oskarżonego, bowiem ma on 26 lat, fakt, że popełnił on czyn zabroniony z zamiarem ewentualnym, bowiem nie miał on na celu spowodowanie średniego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonego. Sąd wziął pod rozwagę także fakt, że oskarżony w trakcie postępowania podjął pracę, którą wykonuje w sposób sumienny. Sąd zważył także, na fakt, że wykonując karę wolnościową oskarżony będzie miał możliwość kontynuowania pracy zarobkowej, a co za tym idzie dokonania zapłaty orzeczonego częściowego zadośćuczynienia oraz kosztów zastępstwa procesowego. W ocenie sądu kara wolnościowo jaką jest kara ograniczenia wolności w wymiarze roku i 10 miesięcy spełni wobec oskarżonego cele zapobiegawcze, a także pozwoli na wypełnienie środka kompensacyjnego. M. C. II I Na podstawie art. 46 § 1 k.k. sąd zobowiązał oskarżonego do częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na rzecz pokrzywdzonego W. D. poprzez zapłatę kwoty 10.000 złotych, zgodnie z wnioskiem pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego złożonego na rozprawie dnia 23 września 2024 roku. Zgodnie bowiem z art. 46 § 1 k.k. w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Zważywszy na fakt, że pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, który jest pokrzywdzonym złożył wniosek o orzeczenie zadośćuczynienia, orzeczenie to było obligatoryjne w niniejszej sprawie. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III O kosztach należnych oskarżycielowi posiłkowemu sąd orzekł na podstawie art. 627 k.p.k. Zgodnie z tym przepisem, od skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa oraz wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego. Wysokość przyznanych wydatków w kwocie 4.521,92 zł jest zgodna z zestawieniem kosztów przedstawionych przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego z dnia 25 listopada 2024 roku oraz w ocenie sądu jest adekwatna do stopnia skomplikowania sprawy oraz poniesionych nakładów pracy i kosztów a także liczby stawiennictw w sądzie, a także mieści się w granicach określonych w § 11 ust. 1 pkt 1 i § 11 ust. 2 pkt 3 i § 17 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.) Zgodnie bowiem z § 11 ust. 7 ww. rozporządzenia, jego przepisy § 11 ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do opłat za czynności w postępowaniu karnym i odpowiednio w postępowaniu w sprawach o wykroczenia pełnomocnika powoda cywilnego, pełnomocnika pokrzywdzonego, pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego lub oskarżyciela prywatnego. IV O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 k.p.k., zobowiązując oskarżonego do zapłaty kwoty 300 złotych tytułem opłaty oraz obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 479,20 złotych. Rozstrzygnięcie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym wina i sprawstwo nie budziły wątpliwości. Brak przy tym podstaw do zwolnienia oskarżonego od kosztów. Zapłata kosztów nie narazi go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. Podpis

Sygn. akt II K 436/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2021 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Tomasz Zieliński Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- po rozpoznaniu w dniu 23.03.2021 r,. 28.05.2021 r., 03.09.2021 r. sprawy M. W. urodz. (...) w G. syna C. i M. zd. P. oskarżonego o to, że: I. W dniu 13 sierpnia 2019 roku na ul. (...) w G. poprzez trzykrotne uderzenie ręką w twarz P. M. spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów oraz złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów, które to spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia inny niż określony w art. 156§1 kk powyżej dni siedmiu tj. o czyn art. 157§1 kk II. W dniu 31 października 2019 roku w G. przy (...) na parkingu dokonał zniszczenia 4 sztuk opon w samochodzie marki F. (...) o nr rej. (...) poprzez ich przecięcie, powodując wartość strat 1000 zł działając tym samym na szkodę R. S. tj. o czyn z art. 288§1 kk 1. Oskarżonego M. W. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia i za to na podstawie art. 157§1 kk skazuje go na karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Na podstawie art. 414§1 kpk w zw. z art. 17§1 pkt 10 kpk w zw. z art. 632 pkt 2 kpk postępowanie karne odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu M. W. w pkt II aktu oskarżenia umarza zaś kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. 3. Na podstawie art. 46§2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego P. M. nawiązkę w kwocie 8.000,00 (osiem tysięcy) złotych. 4. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. I. S. tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu kwotę 588,00 zł powiększoną o kwotę 135,24 zł stanowiącą 23% podatek VAT tj. łącznie 723,24 (siedemset dwadzieścia trzy 24/100) zł. 5. Zwalnia oskarżonego od uiszczenia opłaty i ponoszenia kosztów sądowych w pozostałym zakresie. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 436/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. W. III. W dniu 13 sierpnia 2019 roku na ul. (...) w G. poprzez trzykrotne uderzenie ręką w twarz P. M. spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów oraz złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów, które to spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia inny niż określony w art. 156§1 kk powyżej dni siedmiu tj. występek z art. 157§1 kk IV. W dniu 31 października 2019 roku w G. przy (...) na parkingu dokonał zniszczenia 4 sztuk opon w samochodzie marki F. (...) o nr rej. (...) poprzez ich przecięcie, powodując wartość strat 1000 zł działając tym samym na szkodę R. S. tj. występek z art. 288§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Czyn I 1. Przyjazd pokrzywdzonego P. M. z kolegami K. Z., A. S. (1) i F. Ć. w dniu 9.08.2019 roku do G. w celach wypoczynkowych oraz wynajęcie przez nich mieszkania przy ul. (...) 2. Pobyt P. M. z A. S. (2) w godzinach popołudniowych 12.08.2019 roku na molo , gdzie spacerując i pijąc piwo w różnych lokalach przebywali do godz. ok. 1.00 ,a następnie gdy wracali do wynajętego mieszkania idąc chodnikiem przy ul. (...) i przechodzili obok znajdującej się po drugiej stronie pizzerii zauważyli siedzące przed tym lokalem osoby, zaś wśród nich dziewczynę, którą rozpoznał pokrzywdzony jako pracownicę pizzerni obsługującą go , gdy jadł w niej i w związku z tym powiedział do niej „ dobrej nocy” 3. Reakcja M. W. będącego jedną z osób siedzących przed pizzerią H. na widok przechodzących obok P. M. i A. S. (2), o którego pokrzywdzony oparł się trzymając rękę na jego ramieniu, polegająca na skierowaniu do nich słów „ geje , pedały” , na które zareagował P. M. zatrzymując się, a następnie idąc w kierunku oskarżonego zapytał go o co mu chodzi, zaś ten po przeskoczeniu przez znajdujący się tam płotek podchodząc niespodziewanie zaatakował go uderzając co najmniej 3- krotnie pięścią w twarz, po których upadł on i po chwili odgrażając się, gdy zobaczył A. S. (2) idącego, żeby pomoc pokrzywdzonemu, że załatwi ich obu, słysząc nawoływania osób siedzących przy stoliku oddalił się jednak w ich kierunku. 4. Obrażenia w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów oraz złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów jakich doznał P. M. w wyniku zadanych mu przez M. W. uderzeń naruszające czynności narządów jego ciała i powodujące rozstrój jego zdrowia na okres powyżej 7 dni w rozumieniu art. 157§1 kk, w zw. z którymi po wezwaniu karetki pogotowia przez A. S. (2), gdy wrócili do wynajętego mieszkania, po jej przyjeździe został przewieziony do (...) w G. Czyn II 1. Cofnięcie przez pokrzywdzonego R. S. wniosku o ściganie M. W. oraz wyrażenie na to przez sąd zgody i w konsekwencji umorzenie postępowania na podstawie art. 17§1 pkt 10 kpk odnośnie zarzucanego oskarżonemu czynu z art. 288§1 kk Zeznania świadków : - P. M. - K. Z. - A. S. (2) Zeznania świadków -P. M. - A. S. (2) -A. K. - K. G. - pismo (...) wraz z płytą (...) , protokół odtworzenia płyty CD R , -pismo (...) wraz z płytą (...) -protokół odtworzenia płyty CD R , Zeznania świadków : - P. M. , - A. S. (2) - A. K. - J. G. -M. L. Zeznania świadków : - P. M. , - A. S. (2) - K. Z. Dokumentacja medyczna Opinia biegłego z zakresu medycyny Zeznania R. S. Postanowienie sądu wydane na podstawie art. 12§3 kpk o wyrażaniu zgody na cofniecie przez R. S. wniosku o ściganie 278 -278voraz 2v-3 i 121 w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk k.278v-279 k.9v i 128 w w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk j.w. j.w. k.291 v oraz 20 v -21 w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk k. 291v-292 oraz 25 v w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk k. 54 – 67 k. 69-70 k.82-89 j.w. j.w. j.w. j.w k. 292 v oraz 92 v -93 w części odczytanej w trybie art. 391§1 kpk j.w j.w. j.w k. 4-6,30,74,81 k.78-79 k.292 oraz 302 k.302 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. W. I.W dniu 13 sierpnia 2019 roku na ul. (...) w G. poprzez trzykrotne uderzenie ręką w twarz P. M. spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów oraz złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów, które to spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia inny niż określony w art. 156§1 kk powyżej dni siedmiu tj. występek z art. 157§1 kk II.W dniu 31 października 2019 roku w G. przy (...) na parkingu dokonał zniszczenia 4 sztuk opon w samochodzie marki F. (...) o nr rej. (...) poprzez ich przecięcie, powodując wartość strat 1000 zł działając tym samym na szkodę R. S. tj. występek z art. 288§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Czyn I 1. Nieprzyznanie się oskarżonego M. W. do popełnienia zarzucanych mu czynów , w tym czynu zarzucanego w punkt I aktu oskarżenia Wyjaśnienia oskarżonego M. W. k.277v oraz 202 v w części odczytane w trybie art. 389§1 kpk 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Ad. I pkt 1 Ad.I pkt 2 Ad. I pkt 3 Ad I pkt 4 Ad II pkt. 1 Zeznania świadków : - P. K. Z. - A. S. (2) Zeznania świadków: -P. M. - A. S. (2) -A. K. - K. G. - pismo (...) wraz z płytą (...) , protokół odtworzenia płyty CD R , -pismo (...) wraz z płytą (...) -protokół odtworzenia płyty CD R , zeznania świadków : - P. M. - A. S. (2) - A. K. - J. G. -M. L. Zeznania świadków : - P. M. - A. S. (2) - K. Z. Dokumentacja medyczna Opinia biegłego z zakresu medycyny Zeznania R. S. Bezspornym jest, co wynika z zeznań pokrzywdzonego P. M., jak i świadków K. Z. oraz A. S. (2), że w dniu 9.08.2019 roku przyjechali oni w celach wypoczynkowych do G. i że zamieszkali w wynajętym mieszkaniu przy ul. (...). Z zeznań powyższych świadków wynika nadto, że był z nimi jeszcze jeden kolega F. Ć.. Ich zeznaniom sad dał wiarę gdyż tworzą spójną, wzajemnie uzupełniającą się i logiczną całość. Przyjeżdżając do G. w okresie letnim pokrzywdzony i jego koledzy , jak wynika ze złożonych przez nich zeznań nastawili się na wypoczynek związany z pobytem m.in. na plaży miejskiej oraz spacerami po znajdującym się w jej pobliżu molo. Również 12.08.2019r. P. M. wspólnie z A. S. (2), co wynika z ich zeznań, w godzinach popołudniowych udali się na spacer po molo, podczas którego zatrzymywali się w różnych znajdujących się w pobliżu lokalach i pili alkohol w postaci piwa. Do wynajętego mieszkania będąc już niewątpliwie pod wpływem alkoholu wracali w nocy 13.08.2019r. po godz. 1.00. Idąc ul. (...) przechodzili obok znajdującej się po drugiej stronie pizzerni, na zewnątrz której w tzw. ogródku wystawione były stoliki, przy których siedziało kilka osób. W lokalu tym obaj byli raz na pizzy i wśród siedzących tam 5 osób P. M. rozpoznał dziewczynę, która wówczas ich obsługiwała. Pokrzywdzony skierował do niej słowa „ dobrej nocy” . Także w tej części zeznaniom pokrzywdzonego i A. S. (2) są zgodne i z powodów , o których była mowa wyżej sąd dał im wiarę. Nadmienić należy , że dziewczyną, którą rozpoznał pokrzywdzony była zatrudniona w pizzerni H. A. K. , która nie kwestionowała tego w złożonych zeznaniach twierdząc, ze był wówczas z nią J. G., również pracownik pizzerni i jej siostrzeniec o imieniu L., na stałe zamieszkały w Niemczech. Jej zeznania potwierdził J. G., który dodał nadto, że po północy przechodziło obok nich dwóch młodych mężczyzn trzymających się jak to określił „pod rękę”. To, że po północy zauważyła przechodzących obok chodnikiem dwóch chłopaków znajdujących się pod wpływem alkoholu oraz, że ten mniej pijany podtrzymywał drugiego bardziej pijanego, potwierdziła również A. K.. Pośrednio potwierdzają to również ustalone w wyniku analizy połączeń przychodzących i wychodzących z ich numerów telefonów komórkowych miejsca logowania w nocy z 12/13.08.2019r. W tej części zeznaniom powyższych świadków sąd dał wiarę gdyż w zasadzie są one zgodne z zeznaniami pokrzywdzonego i A. S. (3). Przy jednym ze stolików na zewnątrz pizzerni H. w nocy z 12/13.08.2019r. poza A. K. , jej siostrzeńcem L. i J. G. siedzieli również oskarżony M. W. oraz brat jego partnerki M. L., który przyznał to w złożonych zeznaniach . Z zeznań A. K. i J. G. wynika, że przechodząc ok. północy obok zapytali oni, czy mogą przysiąść się do nich , na co zgodzili się. Mężczyźni ci posiadali ze sobą butelkę wódki, którą pili siedząc przy stoliku. Zarówno A. K., jak i J. G. zwrócili uwagę na ciemną karnację skóry jednego z nich, którą niewątpliwie posiada oskarżony, zaś z zeznań J. G. wynika nadto, że drugi z nich podczas rozmowy mówił, że jest piekarzem i szwagrem tego z ciemną karnacją . W złożonych na etapie postępowania przygotowawczego zeznaniach , które odczytano w trybie art. 391§1 kpk podczas rozprawy, J. L. przyznał, ze w tym czasie pracował w piekarni u K. , co miał potwierdzić , jak wynika z zeznań J. G., oskarżony. Po pewnym czasie, gdy dosiedli się oni obok, o czym była już mowa wyżej przechodziło dwóch kolejnych młodych mężczyzn tj. pokrzywdzony i jego kolega A. S. (2). Zarówno ze złożonych przez nich zeznań , jak i z zeznań A. K. oraz J. G. wynika, że idąc pokrzywdzony opierał się o A. S. (2), na co zareagował oskarżony wykrzykując w ich kierunku słowa „ geje, pedały”. Nadmienić przy tym należy, że A. K. i J. G. wskazali na chłopaka o ciemnej karnacji skóry , który krzyknął te słowa w kierunku idących po drugiej stronie pokrzywdzonego i jego kolegi twierdząc, że wcześniej nie znali go oraz odnieśli wrażenie, iż obaj są turystami. Następnie przeskoczył on płotek i udał się w ich kierunku. Zeznania A. K. i J. G. w tej części są zgodne z zeznaniami P. M. i A. S. (1) , gdyż jak wynika z nich , pokrzywdzony słysząc te słowa zatrzymał się i zaczął iść w stronę osób siedzących przy stoliku kierując do nich pytanie o co im chodzi. To właśnie wówczas M. W. przeskoczył przez płotek i podchodząc do P. M. niespodziewanie zaatakował go uderzając pięściami w twarz co najmniej 3 razy. Z zeznań pokrzywdzonego wynika, że już pierwsze uderzenie zamroczyło go , zaś po kolejnych dwóch upadł na chodnik. Potwierdził to A. S. (2), który co wynika ze złożonych przez niego zeznań ruszył w kierunku kolegi , aby mu pomóc i wówczas oskarżony idąc w jego stronę krzyczał ,że załatwi ich dwóch. Broniąc się A. S. (2) kopnął oskarżonego . W tym czasie dotarły do nich głosy osób, które siedziały z oskarżonym , w tym głos dziewczyny ,żeby uspokoił się on. Dziewczyna tą była niewątpliwie A. K., która wprawdzie nie potwierdziła tego, ze wołała do oskarżonego, jednak przyznała , że gdy zorientowała się , iż chłopak o ciemnej karnacji skóry bije jednego z tych , którzy przed chwilą przechodzili, tego bardziej pijanego, zwróciła się do jego kolegi siedzącego nadal z nimi i do J. G. ,żeby rozdzielili ich. Nie ulega nadto wątpliwości, co wynika z zeznań A. S. (2), ze słysząc nawoływania osób, z którymi siedział przy stoliku, oskarżony odszedł , pozostawiając ich. Pokrzywdzony i A. S. (2) zeznali nadto, że są w stanie rozpoznać napastnika i po okazaniu im już na etapie postępowania przygotowawczego tablic poglądowych z wizerunkami czterech osób, wśród których znajdowało się zdjęcie oskarżonego , rozpoznali go nie mając co do tego żądnych wątpliwości. Również podczas rozprawy pokrzywdzony nie miał żadnych wątpliwości ,że obecny na sali rozpraw oskarżony jest osobą, która zaatakowała go. Zdaniem sądu nie ma żadnych racjonalnych powodów ,żeby zeznaniom P. M. i A. S. (2) , które stanowią spójną , wzajemnie uzupełniającą się i logiczna całość nie dać wiary także w tej części. Sąd nie dał natomiast wiary zeznaniom A. K. i J. G. w części, w której utrzymywali oni, że to nie oskarżony był tym chłopakiem o ciemnej karnacji skóry, który przysiadł się do nich w nocy z 12 na 13 sierpnia 2013 r. i następnie pobił jednego z chłopaków przechodzących obok nich wyzywając ich wcześniej od pedałów i gejów. Jedynym racjonalnym wytłumaczeniem ich postawy jest to, że jak wynika z zeznań J. G. oskarżony przez pewien czas pracował w pizzerni H. i w związku z tym należy zakładać, że kierowali się oni źle pojętą lojalnością wobec jego osoby wynikającą ze znajomości z nim. Gdy, jak wynika z zeznań P. M. podniósł się on, w czym pomógł mu A. S. (2), obaj udali się do wynajętego mieszkania. Drzwi otworzył im K. Z., z zeznań którego wynika, że wrócił wcześniej oraz, że w mieszkaniu był już wówczas ich kolega F. Ć.. K. Z. o pobiciu P. M. dowiedział się z relacji A. S. (2), który w między czasie zadzwonił na pogotowie. Karetką, która przyjechała po jakimś czasie pokrzywdzonego, co wynika ze złożonych przez niego zeznań, przewieziono do (...) w G., gdzie po wykonaniu badania TK stwierdzono złamanie trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia i złamanie gałęzi żuchwy po stronie prawej z przemieszczeniem. W godzinach porannych został on wypisany z (...) w G. otrzymując skierowanie na dalsze leczenie w Oddziale (...) (...). Zeznaniom pokrzywdzonego, A. S. (2) i K. Z., z powodów, które omówiono wyżej sąd dał wiarę. Wątpliwości nie budzi również dokumentacja przedłożona przez pokrzywdzonego w postaci: karty informacyjnej (...) w G., wyniku badań TK, skierowania do szpitala oraz historii choroby z leczenia, któremu został poddany. Za wiarygodną sąd uznał opinię sporządzoną przez powołanego na etapie postępowanie przygotowawczego biegłego z zakresu medycyny specjalistę ortopedii, traumatologii i chirurgii ogólnej dr. n. med. A. S. (4). Na podstawie dostarczonej mu dokumentacji medycznej potwierdził on, iż P. M. doznał obrażeń ciała opisanych w badaniu TK w postaci złamania trzonu żuchwy po stronie lewej bez przemieszczenia odłamów i złamania prawej gałęzi żuchwy z przemieszczeniem odłamów, które należy zaliczyć do powodujących naruszenie czynności narządu ciała powyżej 7 dni wyczerpujących dyspozycję art. 157 §1 kk. Zdaniem biegłego najbardziej prawdopodobnym mechanizmem powstania powyższych obrażeń jest uraz zadany tępokrawędzistym narzędziem, jakim mogła być pięść napastnika. Sąd w pełni podzielił ustalenia opinii oraz jej wnioski, gdyż jest ona jasna, pełna i poparta przekonującą argumentacją wynikającą z wiedzy specjalistycznej, jaka posiada biegły. Składając zeznania w toku rozprawy sądowej pokrzywdzony R. S. cofnął wniosek o ściganie M. W. za popełnione na jego szkodę przestępstwo z art. 288 §1 kk polegające na zniszczeniu 4 opon w samochodzie marki F. (...) o nr. Rej. (...), na co sąd zgodnie z art. 12 §3 kpk wyraził zgodę, a tym samym zaistniała ujemna przesłanka procesowa określona w art. 17 §1 pkt. 10 kpk. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Ad I pkt. 1 Wyjaśnienia oskarżonego M. W. Wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której nie przyznał się do popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. I aktu oskarżenia sąd nie dał wiary, gdyż są one sprzeczne z zeznaniami świadków, w tym pokrzywdzonego powyższym czynem i tym samym gołosłowne, a w związku z tym uznać należy je za przyjętą linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności. Za niemające znaczenia dla ustalenia faktów odnośnie zarzutu stawianego oskarżonemu w pkt. II aktu oskarżenia z art. 288 §1 kk w związku z cofnięciem przez pokrzywdzonego R. S. wniosku o ściganie, na co sąd wyraził zgodę, uznać należy złożone przez niego zeznania oraz zeznania J. G. w części dotyczącej tego czynu, a nadto pozostałe zawnioskowane aktem oskarżenia dowody w postaci protokołów odtworzenia, utrwalonych zapisów z monitoringu. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony x 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 M. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Typ przestępstwa określonego w art. 157§1 kk polega na spowodowaniu średniego uszczerbku na zdrowiu, co oznacza takie naruszenie czynności narządu ciała, lub rozstrój zdrowia, który trwa powyżej 7 dni, ale nie mieści się w kategorii ciężkiego uszczerbku w rozumieniu art. 156 kk. Jest to przestępstwo powszechne, które może zostać popełnione umyślnie w obu postaciach zamiaru. Sprawca musi więc obejmować swoją świadomością przynajmniej możliwość spowodowania skutku określonego jako naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, przy czym przyjmując, że postać tego naruszenia nie musi być skonkretyzowana w jego świadomości, a zatem przybrać może postać tak zwanego zamiaru ogólnego, należałoby oczekiwać, że będzie sobie zdawał sprawę, ze jego zachowanie spowoduje skutek łagodniejszy (krótkotrwały) lub cięższy (trwający dłużej) (patrz m. inn. Kodeks karny, Część szczególna, Komentarz pod red. I.W.Giezek, lex 2014). W świetle omówionego wyżej materiału dowodowego, który sąd obdarzył przymiotem wiarygodności nie ulega wątpliwości, że zachowaniem opisanym w akcie oskarżenia oskarżony M. W. w pełni wyczerpał znamiona występku z art. 157§1 kk w podanym wyżej rozumieniu. Jego wina i okoliczności popełnienia tak przypisanego mu czynu zdaniem sądu nie budzą najmniejszej wątpliwości. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem --------- ---------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ---------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania ---------- ---------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ---------- x 3.4. Umorzenie postępowania Pkt. 2 M. W. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania W związku z cofnięciem przez pokrzywdzonego R. S. wniosku o ściganie, które nastąpiło w terminie przewidzianym w art. 12§3 kpk, to jest do zakończenia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej, na co zgodę wyraził sąd spełnione zostały przesłanki określone w tym przepisie. Skuteczne cofnięcie wniosku o ściganie stanowi ujemną przesłankę procesową określoną w art. 17 §1 pkt. 10 kpk. i w związku z tym na podstawie art. 414 §1kpk postępowanie odnośnie tego czynu umorzono. 3.5. Uniewinnienie ---------- ---------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ---------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. W. 1 3 1 3 Uznając M. W. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia sąd na podstawie art. 157§1 kk skazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzając powyższą karę sąd miał na uwadze jako okoliczności obciążające wysoki stopień zawinienia oskarżonego wynikający z popełnienia zarzucanego mu czynu z winy umyślnej z zamieram bezpośrednim oraz społecznej szkodliwości wyrażającej się w rodzaju i charakterze naruszonego dobra w postaci zdrowia, a nadto w rozmiarze wyrządzonej i grożącej szkody oraz sposobie i okolicznościach popełnienia tego czynu bez żadnego powodu w stanie nietrzeźwości. Sąd miał na uwadze jako okoliczność przemawiającą na niekorzyść oskarżonego również jego dotychczasową wielokrotna karalność (dane o karalności k. 299-300). Mając na uwadze młody wiek oskarżonego świadczy to niewątpliwie o daleko posuniętym procesie jego demoralizacji. Zdaniem sądu tak wymierzona kara jest współmierna do stopnia zawinienia oskarżonego oraz społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, a nadto winna przyczynić się do osiągnięcia celów w zakresie wychowawczego i zapobiegawczego oddziaływania na jego osobę oraz w zakresie szeroko rozumianej prewencji ogólnej. Mając na uwadze wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczający roku, sąd w związku z tym, że w czasie popełnienia zarzucanego czynu oskarżony był karany na karę pozbawienia wolności wyrokiem z dnia 13 października 2017 r. SR w Giżycku w sprawie II K 335/17, a także bezwzględny zakaz wynikający z art. 69§1 kk stosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania tak orzeczonej kary pozbawienia wolności, orzekł powyższą karę jako bezwzględną. Z uwagi na trudności dowodowe dotyczące określenia zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wynikające z biernej postawy pokrzywdzonego, który ograniczył się do wskazania jedynie kwoty 35 tyś zł, sąd na podstawie art. 46 §2 kk orzekł od oskarżonego na rzecz P. M. nawiązkę o wysokości 8 tyś zł, która powinna zrekompensować doznaną przez pokrzywdzonego krzywdę, przynajmniej w minimalnym stopniu. Nadmienić należy, iż orzeczona nawiązka nie zamyka pokrzywdzonemu drogi do dochodzenia niezaspokojonej części roszczenia w drodze postępowania cywilnego. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności ---------- ---------- ---------- ---------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ---------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 2 4 5 W związku z umorzeniem postępowania odnoście czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt. 2 aktu oskarżenia na podstawie art. 632 pkt. 2 kpk kosztami procesu obciążono Skarb Państwa. Na podstawie art. 618§1 pkt 11 kpk w zw. z §4 ust. 1 i 3, §17 ust. 2 pkt 3 i §20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. I. S. tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu kwotę 588,00 zł powiększoną o kwotę 135,24 zł stanowiącą 23% podatek VAT tj. łącznie 723,24 zł. O opłacie i kosztach sądowych w pozostałym zakresie orzeczono na podstawie art. 17 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych i art. 624§1 kpk zwalniając oskarżonego od ich uiszczenia z uwagi na ustalenia, z których wynika, że nie posiada on żadnego majątku a nadto jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym, zaś osiągane przez niego dochody są niewielkie. 8. PODPIS

USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. P. G. (1) z pkt 1 wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Fakt nr 1. Oskarżony P. G. (1) oraz pokrzywdzony J. G. są sąsiadami, którzy już od wielu lat żyją w konflikcie. W dniu 6 lutego 2020 roku około godziny 16.00 w miejscowości P. gm. M. pokrzywdzony J. G. udał się ciągnikiem wraz z Z. P. na pole znajdujące się na terenie P. w celu wykonania prac rolnych.

Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 374/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.