Legislator Case Law & Legislation
II K 75/16 AI generated

II K 75/16 · Sąd powszechny

Case Number II K 75/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Na podstawie art. 423 § 1a k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. Sąd ograniczył zakres uzasadnienia wyroku tylko do części dotyczącej czynu I zarzucanego oskarżonemu S. Ż., bowiem tylko co do tego czynu został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: S. Ż. jako właściciel firmy, był odpowiedzialny jako płatnik za obliczanie, pobieranie z wynagrodzenia i wpłacanie do urzędu skarbowego składek pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń zatrudnionych przez niego pracowników.

Legislator headnote

AI generated

art. 77§ 2 k.k, art. 6 § 2 k.k, art. 57 § 1 k.k, art. 113 § 1 k.k, art. 624 § 1 k.p.k, art. 53 § 14 k.k; II K 75/16 · Sąd powszechny: Najistotniejszymi dokumentami w przedmiotowym przypadku są deklaracje PIT-4R i karty weryfikacji deklaracji rocznej w zakresie zgodności wpłaconych zaliczek miesięcznych, które potwierdzają, iż oskarżony mimo złożenia wymaganych deklaracji nie dokonał wpłat pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń pracowników na rachunek Urzędu Skarbowego w O.. Czyn S. Ż. wypełnił znamiona przestępstwa skarbowego z art. 77 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. Przestępstwo skarbowe z art. 77 § 2 k.k.s. popełnia płatnik lub inkasent, który pobranego podatku małej wartości - nie wpłaca w terminie na rzecz właściwego organu.

Keywords

AI generated
evasion of social security contributions tax evasion proceedings default of taxpayer unpaid salary undeclared income unemployment benefits overpayment

Cited Legislation

AI generated
art. 77§ 2 k.k
o przestępstwo skarbowe z art. 77§ 2 k.k.s.
art. 6 § 2 k.k
Sąd mając na uwadze wysokość orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.
art. 57 § 1 k.k
o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s orzeka 1.
art. 113 § 1 k.k
na podstawie art. 113 § 1 k.k.s.
art. 624 § 1 k.p.k
na podstawie art. 624 § 1 k.p.k.
art. 53 § 14 k.k
Nadmienić należy, iż zgodnie z art. 53 § 14 k.k.s.
art. 23 § 3 k.k
Ustalając wysokość stawki dziennej grzywny na kwotę 100 złotych, Sąd zgodnie z art. 23 § 3 k.k.s.
AI generated
II W 1169/18
Oskarżony W. R. prowadził działalność gospodarczą: (...) (...), której wykonywanie zostało wykreślone z (...) z dniem 4 października 2018 r. W związku z wykonanymi czynnościami gospodarczymi oraz zatrudnianiem pracowników spoczywał na nim obowiązek płatnika podatku dochodowego od osób – pobranego podatku, co określa przepis art. 38 ust. 1 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
II W 1683/22
Oskarżony M. T. ma 39 lat. Oskarżony obecnie nie uzyskuje dochodów. Ma wykształcenie średnie techniczne z zawodu technik elektronik. M. T. jest rozwiedziony i ma na utrzymaniu 2 dzieci w wieku 8 i 12 lat. . Oskarżony nie był wcześniej karany. Dowód : wyjaśnienia oskarżonego k. 14v, dane o karalności k 30, M. T. w okresie od stycznia do lipca 2022 r. prowadził jako osoba fizyczna pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwa (...) M. T. . Oskarżony nie zatrudniał pracowników. W związku z wykonywaniem działalności gospodarczej oskarżony jest objęty obowiązkiem podatkowym z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadach wynikających z ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
II W 721/19
Urząd Skarbowy w P. oskarżył M. K. o to, że w okresie od 20 września 2015 roku do 20 stycznia 2016 roku w P. województwa (...) będąc zobowiązanym do działania w imieniu i na rzecz jako członek jednoosobowego zarządu spółki będącej płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych – (...) sp. z o.o. (NIP: (...), KRS: (...)), działając z wykorzystaniem takiej samej sposobności nie wpłacał w terminie do dnia 20 następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki na rzecz Urzędu Skarbowego w P. podatku pobranego od wynagrodzeń wypłacanych pracownikom za:
II W 621/21
Sygn. akt II W 621/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 października 2021 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Małgorzata Piotrowska Protokolant: sekr. sad. Anna Kulczyk Oskarżyciel: ------------ po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2021 r. sprawy o wykroczenie skarbowe przeciwko S. Y. – synowi J. i A. ur. (...);. w U., nr PESEL: (...) , ostatnio zamieszkały w (...)-(...) G., ul. (...), obecnie nie można ustalić miejsca zamieszkania lub pobytu w kraju oskarżonego o to, że: I/ prowadząc działalność gospodarczą z siedzibą w G. wbrew przepisowi art. 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1509 ze zm.), w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności, tj. w okresie od 20.03.2019 roku do 20.01.2020 roku, nie wpłacał w ustawowych terminach na rachunek Urzędu Skarbowego w G., pobranego podatku dochodowego od wynagrodzeń pracowników za miesiące: 02-12/2019 r. w łącznej kwocie 4.981,00 zł, przy czym kwota uszczuplenia należności podatkowej nie przekracza ustawowego progu, z tym ustaleniem, że do wszczęcia dochodzenia wpłacono 0,00 zł tj. o wykroczenie skarbowe określone w art. 77 § 3 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 6 § 2 Kodeksu karnego skarbowego. II/ prowadząc działalność gospodarczą z siedzibą w G. wbrew przepisowi art. 45 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity - Dz. U. z 2018 roku, poz. 1509 ze zm.), w okresie od 20.02.2019 r. do 31.05.2020 r. w sposób uporczywy nie wpłacał w ustawowych terminach na rachunek Urzędu Skarbowego w G. podatku dochodowego od osób fizycznych wynikającego z zaliczek za miesiące 01,03-08,10-12/2019 roku oraz ze złożonego zeznania podatkowego PIT-36 za 2019 rok, którego termin płatności upłynął w dniu 31.05.2020 roku, w łącznej kwocie 112.832,00 zł, z tym ustaleniem, że na dzień wszczęcia dochodzenia pozostała do wpłaty kwota z PIT-36, tj. 56.416,00zł tj. o wykroczenie skarbowe określone w art. 57 § 1 Kodeksu karnego skarbowego o r z e k a : 1. oskarżonego S. Y. uznaje za winnego czynu zarzuconego mu w punkcie I aktu oskarżenia, tj. wykroczenia skarbowego z art. 77 § 3 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 6 § 2 kks, 2. oskarżonego S. Y. uznaje za winnego czynu zarzuconego mu w punkcie II aktu oskarżenia, z tym ustaleniem iż łączna wysokość zobowiązania podatkowego wynosi 56.416 zł, tj. wykroczenia skarbowego z art. 57 § 1 kks; 3. w myśl art. 50 § 1 kks na podstawie art. 77 § 3 kks za przypisane w punktach I i II wyroku wykroczenia skarbowe wymierza oskarżonemu S. Y. karę 500 (pięćset) złotych grzywny; 4. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. W. kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) plus 23 % VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. 5. zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej oraz wydatków postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II W 621/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. S. Y. prowadząc działalność gospodarczą z siedzibą w G. wbrew przepisowi art. 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1509 ze zm.), w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności, tj. w okresie od 20.03.2019 roku do 20.01.2020 roku, nie wpłacał w ustawowych terminach na rachunek Urzędu Skarbowego w G., pobranego podatku dochodowego od wynagrodzeń pracowników za miesiące: 02-12/2019 r. w łącznej kwocie 4.981,00 zł, przy czym kwota uszczuplenia należności podatkowej nie przekracza ustawowego progu, z tym ustaleniem, że do wszczęcia dochodzenia wpłacono 0,00 zł tj. wykroczenie skarbowe określone w art. 77 § 3 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 6 § 2 Kodeksu karnego skarbowego. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty S. Y. prowadził działalność gospodarczą pod nazwą (...) z siedzibą w G. przy ul. (...). Oskarżony nie wpłacał w terminie ustawowym podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wynagrodzeń pracowników za miesiące 02-12/2019 r. wynikającego ze złożonej przez niego deklaracji PIT-4R za 2019 rok. Łączna kwota zobowiązania podatkowego z tego tytułu wyniosła 4981 zł. zawiadomienia o ujawnieniu czynu zabronionego 2 karta weryfikacji deklaracji PIT-4R 3 deklaracje 10-11v 1.1.2. S. Y. prowadząc działalność gospodarczą z siedzibą w G. wbrew przepisowi art. 45 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity - Dz. U. z 2018 roku, poz. 1509 ze zm.), w okresie od 20.02.2019 r. do 31.05.2020 r. w sposób uporczywy nie wpłacał w ustawowych terminach na rachunek Urzędu Skarbowego w G. podatku dochodowego od osób fizycznych wynikającego z zaliczek za miesiące 01,03-08,10-12/2019 roku oraz ze złożonego zeznania podatkowego PIT-36 za 2019 rok, którego termin płatności upłynął w dniu 31.05.2020 roku, w łącznej kwocie 112.832,00 zł, z tym ustaleniem, że na dzień wszczęcia dochodzenia pozostała do wpłaty kwota z PIT-36, tj. 56.416,00zł tj. wykroczenie skarbowe określone w art. 57 § 1 Kodeksu karnego skarbowego Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony nie przekazywał w ustawowych terminach na rachunek Urzędu Skarbowego podatku dochodowego z tytułu zaliczek za miesiące 1,3-8,10-12/2019 roku oraz wynikającego ze złożonego przez niego zeznania podatkowego PIT-36 za 2019 rok. Łączna kwota zobowiązania podatkowego z tego tytułu wyniosła 56 416 zł zawiadomienie o ujawnieniu czynu zabronionego 4 karta weryfikacji deklaracji (...) 6 lista zaległości 5,9 Oskarżony nie był dotychczas karany sądownie. karta karna 19 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. S. Y. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty nie dotyczy OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 karta weryfikacji deklaracji PIT-4R dokument ten został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała skutecznie ich wiarygodności. Karta zawiera informacje przekazane przez podatnika w ramach złożonej przez niego deklaracji PIT-4R. Sąd nie znalazł podstaw, aby poddawać ją w jakąkolwiek wątpliwość. karta weryfikacji deklaracji (...) dokument ten został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała skutecznie ich wiarygodności. Karta zawiera informacje przekazane przez podatnika w ramach złożonej przez niego deklaracji PIT-4R. Sąd nie znalazł podstaw, aby poddawać ją w jakąkolwiek wątpliwość. deklaracje wiarygodne z tych samych powodów, które zostały wskazane powyżej. karta karna dokument urzędowy, sporządzony przez uprawniony organ, niekwestionowany przez żadną ze stron zawiadomienia o ujawnieniu czynu zabronionego sporządzone przez uprawniony organ tj. Krajową Administrację Skarbową, których wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu zeznania świadka B. J. świadek nie miał żadnej wiedzy dotyczącej popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu, świadek zeznawał jedynie na okoliczności związane z aktualnym miejscem pobytu oskarżonego, co jednak nie miało znaczenia dla merytorycznego rozpoznania niniejszej sprawy. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 S. Y. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W świetle art. 77 § 1 kks płatnik lub inkasent, który pobranego podatku nie wpłaca w terminie na rzecz właściwego organu, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie. Zgodnie z § 3 powyższego przepisu, jeżeli kwota niewpłaconego podatku nie przekracza ustawowego progu, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Art. 6 § 2 kks stanowi z kolei, że dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru lub z wykorzystaniem takiej samej sposobności, uważa się za jeden czyn zabroniony; w zakresie czynów zabronionych polegających na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej za krótki odstęp czasu uważa się okres do 6 miesięcy. Zarzucany oskarżonemu czyn polegający na dwóch lub więcej zachowań podjętych w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem tej samej sposobności nie odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy wbrew obowiązkowi leżącemu po stronie pracodawcy czyli płatnika składek na podstawie art. 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, od wynagrodzeń wypłaconych pracownikom za poszczególne miesiące w ustawowym terminie, przy uszczupleniu podatku dochodowego od osób fizycznych nie przekraczającym zgodnie z art. 53 § 3 k.k.s. pięciokrotności minimalnego wynagrodzenia stanowi wykroczenie skarbowe z art. 77 § 3 k.k.s. w zw. z art. 77 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. W przypadku gdy pobór przez płatnika zaliczek na podatek dochodowy następuje ze środków własnych płatnika (np. przy wynagrodzeniach pracowniczych), przez pobranie podatku należy rozumieć wypłacenie pracownikowi wynagrodzenia po odliczeniu uprzednio obliczonej zaliczki na podatek dochodowy od wynagrodzenia tego pracownika. Dla wyczerpania znamion tego czynu nie ma przy tym znaczenia, czy środki pieniężne odpowiadające wartości zaliczek na podatek dochodowy były w posiadaniu płatnika czy nie. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w punkcie 1 wyroku. ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 2 S. Y. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodnie z art. 57 § 1 kks odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe podlega podatnik, który uporczywie nie wpłaca w terminie podatku. Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, albowiem wbrew przepisowi art. 45 ust 4 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie od 20.02.2019 r. do 31.05.2020 r. w sposób uporczywy nie wpłacał w ustawowych terminach na rachunek US w G. podatku dochodowego od osób fizycznych wynikającego z zaliczek za miesiące 01,03-08,10-12 w roku 2019, którego termin upłynął w dniu 31 maja 2020 r. w łącznej kwocie 56 416 zł. Na zaistnienie znamienia uporczywego niewpłacania podatku w terminie, będącego warunkiem odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s., może wskazywać zarówno cykliczność zachowań podatnika, polegająca na umyślnym niestosowaniu się do wymogu terminowego płacenia podatku, jak i jednorazowe, ale długotrwałe zaniechanie przez niego uregulowania podatku płaconego jednorazowo, mające miejsce już po terminie płatności tego podatku, a więc gdy ma on uregulować go już jako zaległość podatkową, jeżeli zachowanie to wskazuje, że zamiarem podatnika w momencie upływu terminu płatności podatku było uporczywe jego niewpłacanie, a więc odsunięcie uregulowania tego podatku na dłuższy okres. W niniejszej sprawie należało zatem uznać, że oskarżony S. Y. ood chwili powstania zobowiązania podatkowego miał świadomość tego obowiązku i począwszy od pierwszego dnia po upływie płatności do chwili wyrokowania, nie dokonał płatności należnego podatku w żadnej części. Brak też informacji, aby próbował w jakiś sposób uzyskać od organów skarbowych odroczenie płatności czy też rozłożenie jej na raty. Sąd uznał, że tak długi okres braku wpłacania podatku, należy rozpatrywać właśnie w kategorii uporczywości, o której mowa w art. 57 § 1 kks. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w punkcie 2 wyroku. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności S. Y. 3 1 i 2 Zgodnie z art. 50 § 1 kks , jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa albo więcej wykroczeń skarbowych, sąd wymierza łącznie karę grzywny w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu także innych środków za pozostające w zbiegu wykroczenia. Wykroczenie skarbowe zagrożone jest karą grzywny od 1/10 do 20-krotności minimalnego wynagrodzenia. Rozważając wymiar kary Sąd miał na względzie wartość należności publicznoprawnej narażonej na uszczuplenie. Z punktu widzenia prewencji indywidualnej na korzyść oskarżonego bez wątpienia przemawiała jego uprzednia niekaralność. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wymierzona oskarżonemu kara 500 zł grzywny a zatem nieznacznie przekraczająca dolny próg zagrożenia, będzie adekwatną karą, czyniącą również zadość dyrektywom przewidzianym w art. 13 § 1 kks. W ocenie Sądu jest ona adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu zabronionego a także nie przekracza ona stopnia winy oskarżonego. Wprawdzie w przedmiotowej sprawie, z uwagi na prowadzenie sprawy według przepisów regulujących postępowanie w stosunku do nieobecnych, nie zdołano ustalić aktualnej sytuacji zarobkowej, majątkowej i osobistej oskarżonego, to jednak w ocenie Sądu niezależnie od powyższych okoliczności, kara ta nie może jawić się jako rażąco surowa. Wszak oskarżony jak wynikało z zeznań świadka, wyjechał za granicę w celach zarobkowych, należy zatem żywić przekonanie, że będzie on w stanie wymierzoną mu karę grzywny uiścić. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4 Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. W. kwotę 360 zł plus podatek VAT w oparciu o przepisy §17 ust. 2 pkt 1 oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tj. Dz.U.2019 poz. 68) 5 O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tj. z 1983 r., Dz.U. Nr 49, poz. 223 ze zm.). Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej oraz kosztów postępowania, którymi obciążył Skarb Państwa, mając na uwadze fakt, że brak jest dowodów świadczących o tym, że oskarżony jest w stanie uiścić te należności. Podpis

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt (...)

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Otwocku Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Kamila Różańska Protokolant: Jolanta Olszewska przy udziale oskarżyciela publicznego US w O. reprezentowanego przez M. J. po rozpoznaniu dnia 29 listopada 2018 r. na rozprawie sprawy S. Ż. , s. J. i D., ur. (...) w O., oskarżonego o to, że: I. jako właściciel firmy jest odpowiedzialny jako płatnik za niewpłacanie w okresie od 21.02.2012r do 20.01.2015 r. w O., woj. (...) w terminie na rachunek Urzędu Skarbowego w O. pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń pracowników za miesiące: styczeń – grudzień 2012 r., styczeń – grudzień 2013 r.; styczeń – grudzień 2014 r. kwotę (...) zł tj. o przestępstwo skarbowe z art. 77§ 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. II. za uporczywe niewpłacanie w okresie 26.12.2013 r. do 24.04.2014r w O., woj. (...) w terminie podatku od towarów i usług za miesiące: listopad i grudzień 2013r., styczeń, luty, marzec 2014 r., w kwocie (...) zł tj. o wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 k.k.s orzeka 1. oskarżonego S. Ż. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.

I a/o i za to na podstawie art. 77 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. skazuje go, a na podstawie art. 77 § 2 k.k.s. wymierza mu karę grzywny w wymiarze 130 (stu trzydziestu) stawek dziennych w wysokości po 100 (sto) złotych każda stawka, 2. na podstawie art. 113 § 1 k.k.s. w zw. z art. 17 § 1 pkt. 6 kpk umarza postępowanie karne w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt. II a/o, 3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. W. kwotę (...) złotych tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu plus podatek VAT w wysokości 23 %, 4. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. zwalnia oskarżonego w całości od kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

Sygn. akt (...)

UZASADNIENIE

Na podstawie art. 423 § 1a k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. Sąd ograniczył zakres uzasadnienia wyroku tylko do części dotyczącej czynu I zarzucanego oskarżonemu S. Ż., bowiem tylko co do tego czynu został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: S. Ż. jako właściciel firmy, był odpowiedzialny jako płatnik za obliczanie, pobieranie z wynagrodzenia i wpłacanie do urzędu skarbowego składek pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń zatrudnionych przez niego pracowników.

S. Ż. mimo nałożonego przez przepisy obowiązku, nie wpłacił w okresie od 21.02.2012 roku do 20.01.2015 roku w O., w terminie na rachunek Urzędu Skarbowego w O. pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń pracowników za miesiące: styczeń – grudzień 2012 r., styczeń – grudzień 2013 r., styczeń – grudzień 2014 r. w łącznej kwocie (...) złotych. Płatnik składał deklaracje roczne o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy za każdy w/w rok, z tym, że deklaracja za 2014 rok została złożona elektroniczne.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody z dokumentów: zawiadomienie o naruszeniu przepisów podatkowych (k. 1-4, k. 60-61), pisma z NFZ (k. 36), pisma z ZUS (k. 34), postanowienia o wszczęciu dochodzenia (k. 13), postanowienia o przedstawieniu zarzutów (k. 14), postanowienia o zastosowaniu postępowania w stosunku do nieobecnych (k. 70-71), deklaracji PIT-4R i karty weryfikacji (k. 19-28, k. 66-69), karty karnej oskarżonego (k. 115). Oskarżony S. Ż. nie został przesłuchany w toku postępowania. Mimo podjęcia wszelkich możliwych prób, nie udało się ustalić miejsca zamieszkania oraz miejsca pobytu oskarżonego S. Ż..

W związku z powyższym postanowieniem Urzędu Skarbowego w O. z dnia 26 listopada 2015 roku sygn. akt (...) zastosowano postępowanie w stosunku do nieobecnych. W tym stanie faktycznym

Sąd zważył co następuje:

Wydany przez Sąd wyrok został poprzedzony analizą całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie głównej. Przeprowadzone na rozprawie dowody zostały poddane swobodnej ocenie uwzględniającej zasady logicznego myślenia oraz wskazania doświadczenia życiowego i wiedzy. Sąd uznał za w pełni wiarygodną całą dokumentację zgromadzoną w aktach sprawy. Dokumenty te zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i żadna ze stron nie kwestionowała ich wiarygodności ani autentyczności. Dokumenty te pozwalają na odtworzenie rzeczywistego i pełnego obrazu czynu popełnionego przez oskarżonego.

Najistotniejszymi dokumentami w przedmiotowym przypadku są deklaracje PIT-4R i karty weryfikacji deklaracji rocznej w zakresie zgodności wpłaconych zaliczek miesięcznych, które potwierdzają, iż oskarżony mimo złożenia wymaganych deklaracji nie dokonał wpłat pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń pracowników na rachunek Urzędu Skarbowego w O.. Czyn S. Ż. wypełnił znamiona przestępstwa skarbowego z art. 77 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. Przestępstwo skarbowe z art. 77 § 2 k.k.s. popełnia płatnik lub inkasent, który pobranego podatku małej wartości - nie wpłaca w terminie na rzecz właściwego organu.

Funkcją tego przepisu jest ochrona mienia Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego oraz Unii Europejskiej. Forma ochrony tego przedmiotu polega na zabezpieczeniu przed nieprawidłowościami przy przekazywaniu na rachunki organów pobranych podatków. Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej zobowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do trzech czynności: obliczenia podatku, jego pobrania od podatnika oraz wpłacenia we właściwym terminie organowi podatkowemu ( art. 8 ordynacji podatkowej).

Znamię czasownikowe „nie wpłaca" oznacza zaniechanie uiszczenia organowi podatkowemu pobranego podatku. Jakkolwiek przepis ten wskazuje na zaniechanie wpłaty w terminie, to nawet w braku tego znamienia modalnego należałoby przyjąć, że chodzi o brak uiszczenia pobranego podatku w określonym czasie – przewidzianym przepisami prawa podatkowego. Każde bowiem zaniechanie jest niewykonaniem prawnie nakazanego działania w określonym terminie. Przestępstwo to można popełnić jedynie umyślnie w obu postaciach zamiaru – bezpośrednim i ewentualnym.

Nie jest przy tym konieczna żadna szczególna motywacja sprawcy niewpłacającego pobranego podatku. Nadmienić należy, iż zgodnie z art. 53 § 14 k.k.s. mała wartość jest to wartość, która w czasie popełnienia czynu zabronionego nie przekracza dwustukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia. W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy oceniany w sposób swobodny, a nie dowolny jednoznacznie wskazuje, że oskarżony S. Ż. dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 77 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. W latach 2012-2014 S. Ż. w ramach prowadzonego zakładu pracy zatrudniał pracowników.

Zgodnie z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych , był zobowiązany jako płatnik do obliczania i pobierania w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od jego zakładu pracy przychody ze stosunku pracy, a następnie przekazywać te kwoty w terminie do 20-ego dnia miesiąca następnego, na rachunek Urzędu Skarbowego właściwego według siedziby płatnika. Oskarżony w ustawowym terminie dopełnił obowiązek złożenia deklaracji PIT-4R za lata 2012-2014. Mimo to oskarżony nie wywiązał się w ustawowym terminie z nałożonego na niego jako płatnika obowiązku – odprowadzenia pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń pracowników za miesiące: styczeń – grudzień 2012 r., styczeń – grudzień 2013 r. oraz styczeń – grudzień 2014 r. w łącznej kwocie (...) złotych, co potwierdzają karty weryfikacji deklaracji rocznej w zakresie zgodności wpłaconych zaliczek miesięcznych za w/w okresy z Urzędu Skarbowego w O..

Oskarżony działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał S. Ż. za winnego popełnienia czynu z art. 77 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i na tej podstawie wymierzył mu grzywnę w wymiarze 130 (stu trzydziestu) stawek dziennych w wysokości po 100 (sto) złotych każda stawka. Odnośnie wymiaru kary

Sąd zważył, co następuje:

Wymierzając oskarżonemu karę za przypisany mu czyn, Sąd kierował się zasadami wymiaru kary kształtującymi system sądowego wymiaru kary, a mianowicie zasadą swobodnego uznania sędziowskiego w granicach przewidzianych w ustawie, zasadą winy, zasadą nakazującą uwzględnienie stopnia społecznej szkodliwości czynu, oraz mając na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara winna osiągnąć względem oskarżonego, jak i potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd wziął pod uwagę także wszystkie ujawnione w toku postępowania okoliczności.

Za okoliczność łagodzącą Sąd uznał fakt, iż oskarżony nie był dotychczas karany. Sąd miał także na uwadze, iż kwota łączna niewpłaconego podatku jest stosunkowo niska. Jako okoliczność obciążającą, którą Sąd uwzględnił przy wymiarze oskarżonemu kary wskazać należy fakt, iż oskarżony aż przez 3 lata uchylał się od obowiązku wpłat. Wymierzając oskarżonemu S. Ż. grzywnę w wysokości 130 (stu trzydziestu) stawek dziennych w wysokości po 100 (sto) złotych każda stawka, Sąd uznał, iż taka kara będzie karą sprawiedliwą i wyważoną z punktu widzenia stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia zawinienia oskarżonego.

Ustalając wysokość stawki dziennej grzywny na kwotę 100 złotych, Sąd zgodnie z art. 23 § 3 k.k.s. wziął pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe, ale także że stawka dzienna nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia ani też przekraczać jej czterystukrotności. Sąd co prawda nie miał możliwości ustalenia aktualnego stanu rodzinnego i majątkowego oskarżonego, z uwagi na to, że nie ustalono miejsca jego pobytu w związku z czyn zastosowano postępowanie w stosunku do nieobecnych.

Natomiast jak wynika z informacji Urzędu Skarbowego w roku 2014, czyli w roku objętym zarzutem, oskarżony osiągnął dochód w kwocie (...) złotych. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż oskarżony, który przecież zdawał sobie sprawę z popełniania przestępstwa skarbowego, będzie w stanie uiścić grzywnę, której wysokość stawki dziennej Sąd ustalił kwotę 100 złotych, czyli kwotę w dolnej granicy przewidzianej przez ustawę. W ocenie Sądu tak ukształtowana kara spełni swoje cele i zapobiegnie ponownemu popełnianiu przez oskarżonego przestępstw tego typu.

Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. W. wynagrodzenie w kwocie (...) złotych powiększone o wartość 23 % podatku VAT tytułem nie opłaconej przez oskarżonego pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wartość tej kwoty obliczona została zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r.). Sąd mając na uwadze wysokość orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. zwolnił go w całości od kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa.