I C 844/19 · Sąd powszechny

Sygn. akt II Ka 442/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 sierpnia 2025r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Półtorak Protokolant: st. sekr. sąd. Paulina Jarczak przy udziale Prokuratora Urszuli Gałązki – Szewczak po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2025 r. sprawy Ł. R. oskarżonego z art.18 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 14 kwietnia 2025 r. sygn. akt II K 172/25 uchyla wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Siedlcach. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 442/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 14 kwietnia 2025 roku, sygn. akt II K 172/25 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- -------------------------- ------------------------------------------------------------------------- ---------------- ---------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ----------- ------------------------- -------------------------------------------------------------------------- ---------------- ---------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu --------------------- -------------------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------ 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------------- -------------------------------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------ . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1) Zarzut obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia: - art. 7 k.p.k. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę wyjaśnień oskarżonego Ł. R. i odebranie im waloru wiarygodności, który konsekwentnie nie przyznawał się do stawianego mu zarzutu i wyjaśnił, że nie dokonał kradzieży wskazanych drzew i nie przebywał przez cały czas na miejscu prowadzonych prac, a jednocześnie z zebranego materiału dowodowego nie wynika w żaden sposób, kto konkretnie dopuścił się kradzieży wymienionych w zarzucie drzew, - art. 7 k.p.k. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zeznań świadka K. Ż., który w swoich zeznaniach potwierdził wyjaśnienia Ł. R. w zakresie zatrudnienia pracowników z Ukrainy, a przede wszystkim jednoznacznie wskazywał, że w ramach prowadzonej wycinki nie dokonano wycięcia grubszych drzew o średnicy 40-60 cm i realizował jedynie wycinkę zgodnie ze zleceniem, i ponadto nie miał w interesie ,,dystansowania się od zarzutu postawionego Ł. R.’’ co winno skutkować odmienną oceną zeznań świadka, - czego konsekwencją było dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie, przyjętych za podstawę wyroku, a wyrażających się wadliwym ustaleniem, że oskarżony Ł. R. dokonał w celu przywłaszczenia 1 sztuki drzewa gatunku kasztanowiec pospolity, 1 sztuki drzewa gatunku sosna oraz 19 sztuk drzewa gatunku klon, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonych w sprawie dowodów powinna prowadzić do uniewinnienia oskarżonego od stawianego mu zarzutu; Z ostrożności procesowej, obrońca zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego Ł. R. kary pozbawienia wolności w wymiarze 5 miesięcy, podczas gdy Sąd Rejonowy w sposób nienależyty ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności łagodzące występujące po stronie oskarżonego w postaci marginalnego udziału w całym zdarzeniu, złożenie obszernych wyjaśnień w sprawie, prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na wycince drzew na podstawie zezwolenia Starosty Powiatowego, ustabilizowana sytuacja życiowa, co doprowadziło do orzeczenia rażąco surowej kary pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty apelacyjne zostały uwzględnione w takim zakresie, w jakim uzasadniały uchylenie wyroku i przekazanie w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Siedlcach. W niniejszej sprawie Sąd I instancji odstąpił od przesłuchania na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2025 roku świadków R. Ż., J. J., A. J., P. K., M. C., K. Ż. i P. R., a więc wszystkich świadków wnioskowanych w akcie oskarżenia i na podstawie art. 392 § 1 k.p.k. odczytał złożone przez nich w postępowaniu przygotowawczym zeznania. Wymienieni świadkowie, bacząc na okoliczności podawane przez oskarżonego kwestionującego treść stawianych mu zarzutów, mogli posiadać kluczową wiedzę w tym zakresie. Zostali oni wskazani w liście osób podlegających wezwaniu na rozprawę w akcie oskarżenia z dnia 27 lutego 2025 roku. Zgodnie z protokołem rozprawy z dnia 14 kwietnia 2025 roku Sąd Rejonowy postanowił na podstawie art. 392 § 1 k.p.k. odczytać zeznania wyżej wymienionych świadków, sporządzone w postępowaniu przygotowawczym, a na podstawie art. 405 § 2 , 3 i 4 k.p.k. uznać za ujawnione bez odczytywania z chwilą zamknięcia przewodu sądowego protokoły i dokumenty podlegające ujawnieniu na rozprawie, które dotychczas nie zostały odczytane. Decyzję tą zakwestionował obrońca oskarżonego, który w punkcie 3 wniosków apelacyjnych wniósł o uchylenie skarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na brak przeprowadzenia postępowania dowodowego przez Sąd Rejonowy i de facto pozbawienie oskarżonego konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności. Sąd Okręgowy, po przeprowadzeniu kontroli instancyjnej skarżonego orzeczenia, podzielił ten pogląd obrońcy oskarżonego, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W tym miejscu zasadne wydaje się przytoczenie dwóch orzeczeń Sądu Najwyższego, w których wypowiedziano się o warunkach jakie muszą zaistnieć aby można było skorzystać z uregulowania zawartego w art. 392 § 2 k.p.k. I tak, w wyroku z dnia 20 września 2023 r. IV KK 12/23 uznano, że skorzystanie z przewidzianej w przepisie art. 392 § 1 k.p.k. możliwości odstąpienia od zachowania obowiązujących w toku postępowania jurysdykcyjnego rygorów wynikających z konieczności przestrzegania zasad bezpośredniości i ustności w zakresie przeprowadzania dowodu z osobowych źródeł dowodowych dopuszczalne jest wyłącznie w szczególnych sytuacjach procesowych, tj. wówczas gdy przeprowadzenie dowodu nie ma istotnego znaczenia dla oceny winy oskarżonego ( LEX nr 3657037). Natomiast w wyroku z 10 września 2020 roku IV KK 340/19 uznano za niedopuszczalne odstępstwo od zasady bezpośredniości w sytuacji, gdy dowód ma istotne znaczenie dla ustalenia winy sprawcy lub dla wymiaru kary, a także gdy występują sprzeczności w depozycjach oskarżonego i świadków, zaś przeprowadzenie tego dowodu nie napotyka na niedające się usunąć przeszkody (LEX 3158422). W realiach niniejszej sprawy dowód z osobowych źródeł osobowych miał istotne znaczenie dla ustalenia winy sprawcy, choćby w postaci zeznań świadka K. Ż., który wskazywał, że w trakcie prac wykonywanych na zlecenie firmy (...) nie dokonywał zrębu drzew, a jedynie zakrzaczeń o średnicy pni do 15 cm. Jak wynika z cytowanego wyżej orzecznictwa, niedopuszczalne jest odstępstwo od zasady bezpośredniości w sytuacji, gdy dowód ma istotne znaczenie dla ustalenia winy sprawcy lub dla wymiaru kary. Sąd I instancji naruszył zatem zasadę bezpośredniości i wydał wyrok skazujący praktycznie bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, mającego w sposób wyczerpujący ujawnić całość okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy, pozwalających ustalić, czy oskarżony jest winny zarzucanego mu czynu. Sąd I instancji ograniczył się zatem jedynie do ujawnienia depozycji złożonych przez świadków na etapie postępowania przygotowawczego, co uniemożliwiło mu bezpośrednią konfrontację z ich zeznaniami na rozprawie, porównanie tych zeznań i wyjaśnienie istniejących w sprawie sprzeczności. Zeznania świadków miały dotyczyć okoliczności pierwszorzędnych, mających związek z ustaleniem winy oskarżonego, a zatem brak przesłuchania świadków w trakcie przewodu sądowego miał zdaniem Sądu Okręgowego negatywny wpływu na prawidłowość ustaleń faktycznych w sprawie. Nie zachodziły ponadto okoliczności, w których przeprowadzenie tego dowodu spotkałoby niedające się usunąć przeszkody. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy po dokonaniu kontroli instancyjnej uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, gdyż zgodnie z art. 437§2 kpk niezbędne jest powtórzenie w całości przewodu sądowego, skoro nie została w nim bezpośrednio wykonana żadna czynność. Wniosek Obrońca oskarżonego wniósł o: 1. zmianę skarżonego wyroku poprzez odmienne orzeczenie co do istoty sprawy i uniewinnienie oskarżonego Ł. R. od stawianego mu aktem oskarżenia zarzutu; 2. ewentualnie o zmianę skarżonego orzeczenia poprzez wydatne złagodzenie orzeczonej wobec Ł. R. kary i przy zastosowaniu art. 37a k.k. wymierzenie oskarżonemu kary grzywny w wymiarze 200 stawek po 25 zł każda. 3. Z daleko posuniętej ostrożności procesowej o uchylenie skarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na brak przeprowadzenia postępowania dowodowego przez Sąd Rejonowy i de facto pozbawienie oskarżonego konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z uwagi na konieczność uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, wnioski 1 i 2 nie podlegały merytorycznej ocenie, a tym samym uwzględnieniu. Na uwzględnienie zasługiwał wniosek 3, o czym szerzej w poprzedniej części uzasadnienia w rubryce 3. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach utrzymania w mocy ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ---------------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Powody uchylenia zaskarżonego wyroku zostały wskazane we wcześniejszej części uzasadnienia w rubryce 3. 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4.1. ---------------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji przeprowadzi pełne postępowanie dowodowe z tym zastrzeżeniem, że gdy uzna to za niezbędne dla odtworzenia rzeczywistego stanu faktycznego, wykaże inicjatywę dowodową, gdyby np. taka potrzeba pojawiła się w związku z nowymi dowodami, jednocześnie mając na względzie argumenty przedstawione w środku odwoławczym obrońcy. Przy wyborze dowodów Sąd musi mieć na względzie przedmiot tego postępowania. O ile oskarżony nie skorzysta z prawa odmowy do składania wyjaśnień, Sąd przesłucha go, a także inne osoby, których zeznania uzna za niezbędne dla ustalenia okoliczności koniecznych do wyjaśnienia przedmiotowej sprawy, w szczególności wnioskowanych w akcie oskarżenia. Po przeprowadzeniu dowodów w sposób bezpośredni Sąd oceni je we wzajemnym powiązaniu, uwzględni wszystkie okoliczności przemawiające zarówno na korzyść oskarżonego, jak i na jego niekorzyść. Konfrontując ze sobą fragmenty poszczególnych dowodów będzie można – w sposób bardziej pełny niż dotychczas – odtworzyć rzeczywisty przebieg wydarzeń i dokonać prawnej oceny okoliczności czynu zarzucanego oskarżonemu. Powinnością Sądu będzie również właściwe uzasadnienie poczynionych przez siebie ustaleń faktycznych, a także przyjętego poglądu prawnego, z poszanowaniem wymogów określonych w art. 424 kpk. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ------------------------- -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Z uwagi na kasatoryjny charakter wydanego wyroku Sąd Okręgowy nie orzekł o kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze. 7. PODPIS

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu. art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 69/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

Sygn. akt II Ka 437/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 sierpnia 2025 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Karol Troć Sędziowie: SO Anita Kowalczyk- Makuła (spr.) SO Dariusz Półtorak Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Defut-Kołodziejak przy udziale prokuratora Urszuli Gałązki-Szewczak po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2025 r. sprawy D. J. o wyrok łączny na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 22 kwietnia 2025 r. sygn. akt II K 1135/24 I. w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy; II. zmienia rozstrzygnięcie z pkt 10 wyroku dotyczące kosztów obrony świadczonej z urzędu przez radcę prawnego P. P. w ten sposób, że podwyższa zasądzoną na jego rzecz kwotę do 354,24 zł (w tym 66,24 zł podatku VAT); III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii r. pr. P. P. kwotę 295,20 zł (w tym 55,20 zł podatku VAT) za obronę z urzędu sprawowaną wobec skazanego D. J. w postępowaniu odwoławczym i 7,80 zł wydatków poniesionych przez obrońcę w tym postępowaniu; IV. zwalnia skazanego od wydatków postępowania odwoławczego, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 437/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 22 kwietnia 2025 r. w sprawie II K 1135/24 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---- --------------- ------------------------------------------------------------------ ------------------------------ -------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------- --------------- ----------------------------------------------------------------- ------------------------------ -------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu -------------------- ---------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ----------------- ---------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. 1. rażąca niewspółmierność wymierzonej wobec D. J. kary łącznej pozbawienia wolności ( art. 438 pkt 4 kpk) polegającą na zastosowaniu zasady asperacji w stopniu zbliżonym do zasady kumulacji , podczas gdy prawidłowa ocena stopnia podobieństwa czynów , jednorodzajowości przestępstw , czasu ich popełnienia oraz postawa skazanego i pozytywne efekty resocjalizacji – uzasadniają wymierzenie istotnie łagodniejszego wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności , z zastosowaniem zasady asperacji w stopniu zbliżonym do zasady absorbcji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny 2.naruszenie § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu , poprzez jego błędne zastosowanie , przejawiające się nie podwyższeniem przewidzianego w § 17 ust 5 wynagrodzenia obrońcy z urzędu o 20 % - mimo że w niniejszej sprawie odbyły się dwie rozprawy , w uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy w Siedlcach prawidłowo powołał się na ww. podstawę prawną , jednakże nie znalazło to przełożenia na wysokość zasądzonych kosztów obrony sprawowanej z urzędu – Sąd zasądził na rzecz obrońcy kwotę 295 zł ( w tym VAT) , podczas gdy prawidłowo obliczona wysokość wynagrodzenia obrońcy z urzędu , w realiach przedmiotowej sprawy , powinna wynosić 354,24 zł ( w tym 66,24 zł podatku VAT). ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Po dokonaniu analizy apelacji obrońcy oraz materiałów postępowania, zarzut z pkt 1 podniesiony przez skarżącego okazał się niezasadny. Treść niniejszego środka odwoławczego dotyczy wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 22 kwietnia 2025 r. w sprawie II K 1135/24 w części dotyczącej kary łącznej pozbawienia wolności wskutek połączenia kar pozbawienia wolności wymierzonych w wyrokach: - Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 7 kwietnia 2021 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt II K 1459/20, którym wymierzono wobec skazanego karę 5 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 244 kk , popełniony w dniu 13 maja 2020r. , - Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 17 lipca 2023 roku, wydanego w sprawie o sygn. akt II K 108/22, którym wymierzono wobec skazanego 2 lata i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz 3 miesiące pozbawienia wolności za czyny z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, popełnione w dniu 29 września 2020r. Na podstawie powyższych wyroków Sąd Rejonowy orzekł karę łączną w wymiarze 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności . Zastosowano więc zasadę asperacji , a zdaniem Sądu Okręgowego, takie rozstrzygnięcie Sądu meriti jest słuszne, a także trafne i właściwie uzasadnione . Na uwadze trzeba mieć fakt, że wyrok łączny jest instytucją mającą racjonalizować wymiar kary, a nie służyć wyłącznie poprawie sytuacji skazanych. Dlatego też stosowanie absorpcji (czy też jak wnioskuje obrońca asperacji w stopniu zbliżonym do absorbcji) przy wymiarze kary łącznej nie może być sprzeczne z zapobiegawczymi i wychowawczymi celami kary i działać demoralizująco na sprawców przestępstw, służąc odbieraniu kary łącznej, jako instytucji będącej swoistym premiowaniem osób popełniających szereg przestępstw. Wymiar kary łącznej ma w swej istocie charakter ocenny i to, że orzeczona kara nie spełnia oczekiwań skazanego, a nawet w odczuciu społecznym może uchodzić za surową, nie oznacza, że można ją skutecznie kwestionować w postępowaniu odwoławczym. Co więcej, sąd odwoławczy nie jest uprawniony do modyfikowania kary, niejako według własnych odczuć, gdyż sądowi pierwszej instancji przyznana jest swoboda jej wymiaru, a ingerencja jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy wymierzona kara cechuje się rażącą niewspółmiernością (Wyrok SA w Białymstoku z 22.10.2019 r., II AKa 182/19, LEX nr 3222191). Natomiast rażąca niewspółmierność zachodzi dopiero wtedy, gdy różnica pomiędzy karą orzeczoną przez sąd I instancji a karą jaką należałoby orzec w następstwie prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary jest istotna, wyraźna oraz gdy Sąd meriti pominie określone okoliczności o charakterze łagodzącym lub też gdy wprawdzie tego rodzaju okoliczności formalnie uwzględni, ale nie nada im właściwego znaczenia. Wbrew temu co twierdzi skarżący, Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy dostrzegł i nadał rangę wszelkim okolicznościom łagodzącym i obciążającym, które mogły mieć znaczenie w przedmiotowej sprawie. Wbrew zarzutom skarżącego nie można mówić o jednorodzajowości popełnionych przestępstw , a nawet podobieństwie czynów w przypadku naruszenia przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 244 kk , które należy do występków przeciwko wymiarowi sprawiedliwości. Czyny z ustawy o przeciwdziałaniu narkomani zostały popełnione tego samego dnia ale występek z art. 244 kk miał miejsce kilka miesięcy wcześniej. Skarżący dużo uwagi skierował na opinię o skazanym, dopatrując się w niej pozytywnego wydźwięku dla skazanego, uzasadniającej wymierzenie mu kary łagodniejszej. Podniósł , że D. J. wykazuje postawę przemawiającą za prognozą pozytywnej resocjalizacji. Skazany uczestniczy bowiem w różnego rodzaju szkoleniach , zdobywa nowe kwalifikacje , które pozwolą mu podjąć zatrudnienie po opuszczeniu jednostki penitencjarnej , bierze udział w szkoleniach i programach resocjalizacyjnych , nie deklaruje przynależności do subkultur więziennych , nie dopuszcza się przewinień dyscyplinarnych . Rozważając wnioski płynące z opinii , trudno zgodzić ze stanowiskiem skarżącego. Ogólna ocena zachowania osadzonego została określona jako poprawna, jego zachowanie jest regulaminowe, nie był karany dyscyplinarnie i trzykrotnie był nagradzany regulaminowo. Do odbycia kary musiał jednak zostać przymusowo doprowadzony przez funkcjonariuszy policji . Nie realizuje zobowiązań nałożonych przez Sąd Rejonowy w Siedlcach w trybie art. 46 § 1 kk i art. 43a § 3 kk. Był karany nie tylko w sprawach IIK 1459/20 i II K 108/22 ale także w wielu , co utrudnia dostrzeżenie pozytywnej prognozy kryminologicznej na którą powołuje się obrońca. W związku z tym co wykazano powyżej wywieść należy, iż sankcja karna zaproponowana przez Sąd Rejonowy jest sprawiedliwa, słuszna, spełnia funkcje prewencji generalnej i indywidualnej, a także nie nosi cech wskazanych w art. 438 pkt 4 k.p.k., toteż nie było podstaw, by podjąć ingerencję w treść zaskarżonego wyroku. Z kolei drugi z zarzutów sformułowany w apelacji obrońcy był zasadny . Obrońca skazanego uczestniczył w rozprawie o wydanie wyroku łącznego w dniach 4.02. 2025 r. i 10.04.2025r. , co winno skutkować przyznaniem mu wynagrodzenia w kwocie 354,24 zł ( w tym 66,24 zł podatku VAT). Dlatego zmieniono rozstrzygnięcie z pkt 10 wyroku dotyczące kosztów obrony świadczonej z urzędu przez radcę prawnego P. P. w ten sposób, że podwyższono zasądzoną na jego rzecz kwotę do 354,24 zł (w tym 66,24 zł podatku VAT). Podstawą tego rozstrzygnięcia są § 17 ust 5 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu . Wniosek 1 Wniosek o zmianę pkt 4 zaskarżonego wyroku , poprzez połączenie kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach II K 1459/20 i II K 108/22 i orzeczenie wobec skazanego kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Wniosek 2 Wniosek o zmianę w pkt 10 wyroku , poprzez podwyższenie zasądzonego na rzecz obrońcy wynagrodzenia z kwoty 295 zł ( w tym 55,20 zł podatku VAT) do kwoty 354,24 zł ( w tym 66,24 zł podatku VAT). ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec niezasadności zarzutów podniesionych przez obrońcę, wniosek apelacyjny z pkt 1 nie zasługiwał na uwzględnienie. Wniosek 2 , dotyczący zmiany rozstrzygnięcia z pkt 10 wyroku w zakresie podwyższenia kosztów obrony z urzędu świadczonej przez radcę prawnego P. P., był zasadny i podlegał uwzględnieniu , choć nie dotyczył meritum . 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok w zaskarżonej części. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wskazano w rubryce 3.1. Jednocześnie, Sąd Okręgowy nie dopatrzył się istnienia uchybień podlegających rozpatrzeniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Zmieniono rozstrzygnięcie z pkt 10 wyroku dotyczące kosztów obrony świadczonej z urzędu przez radcę prawnego P. P. poprzez podwyższenie zasądzonego na rzecz obrońcy wynagrodzenia z kwoty 295 zł ( w tym 55,20 zł podatku VAT) do kwoty 354,24 zł ( w tym 66,24 zł podatku VAT). 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III IV Na podstawie art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k., ze względu na wystąpienie wskazanych przesłanek, Sąd Okręgowy zwolnił skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze stwierdzając, że ponosi je Skarb Państwa. Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii r. pr. P. P. kwotę 295,20 zł (w tym 55,20 zł podatku VAT) za obronę z urzędu sprawowaną wobec skazanego D. J. w postępowaniu odwoławczym i 7,80 zł wydatków poniesionych przez obrońcę w tym postępowaniu. Podstawą rozstrzygnięcia były § 2 pkt 1 i 2 oraz §17 ust 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. 7. PODPISY 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok w części rozstrzygnięcia o karze pozbawienia wolności oraz co do wysokości kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 347/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.