Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II K 443/19 AI generated

II K 443/19 · Sąd powszechny

Case Number II K 443/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Oskarżony A. D. jest ojcem M. L. (1), urodzonej dnia (...). Wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 6 marca 2009 roku, w sprawie III RC 56/08, oskarżony został zobowiązany do płacenia rat alimentacyjnych na rzecz swojej córki M. L. (1) w wysokości 300 zł miesięcznie (odpis wyroku k.20). Następnie wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w C. z dnia 11 kwietnia 2014 roku, w sprawie III RC 93/14, wysokość alimentów na rzecz małoletniej M. L. (1) została podwyższona do kwoty 500 zł miesięcznie (odpis wyroku k.21). W okresie od 09.06.2015 r. do 04.02.2016 r.

Legislator headnote

AI generated

II K 443/19 · Sąd powszechny: D. odbywał karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną wobec niego wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 25.08.2011 r. w sprawie sygn. akt II K 757/11 za popełnienie przestępstwa określonego w art.209§1 kk (odpis wyroku k.36). W okresie od 16 marca 2016 r. do 11 sierpnia 2016 r. oraz w okresie od 31 maja 2017 r. do 20 listopada 2018 r. oskarżony nie interesował się losem swojej córki, nie płacił żadnych rat alimentacyjnych. Egzekucja komornicza okazała się bezskuteczna (odpis zaświadczenia komornika (k.2,25-26,53-54). Oskarżony narażał w ten sposób swoją córkę na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Keywords

AI generated
provisional child support duty of support arrears of maintenance payments neglect of maintenance obligations foster care parental alienation syndrome
AI generated
II K 1228/19
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
VII Ka 1245/18
w okresie od czerwca 2017 roku do listopada 2017 roku w W.
III K 258/15
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: K.
II K 211/20
Sygn. akt II K 211/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18/02/2021 r. Sąd Rejonowy w Chełmnie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący - Sędzia Agnieszka Knade - Plaskacz Protokolant - sekr. sądowy K. S. przy udziale Prokuratora - ------- po rozpoznaniu w dniu 17/02/2021 r. sprawy: T. B. (1) (B.) s. K. i E. z domu S. ur. (...) w C. oskarżonego o to, że: W okresie od 1 sierpnia 2019 roku do 23 lutego 2020 roku w C. uchylał się od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego na rzecz córki B. B. (2) w ten sposób, że nie płacił rat alimentacyjnych zasądzonych na podstawie ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w C. z dnia 13 maja 2013 roku sygn. akt III Rc (...), a powstała wskutek tego zaległość stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, tj. o przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. orzeka: I. uznaje oskarżonego T. B. (1) za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w akcie oskarżenia tj. występku z art. 209 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 209 § 1 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, zaś wydatkami postępowania poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 211/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) - T. B. (1) W okresie od 1 sierpnia 2019 roku do 23 lutego 2020 roku w C. uchylał się od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego na rzecz córki B. B. (2) w ten sposób, że nie płacił rat alimentacyjnych zasądzonych na podstawie ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w (...) z dnia 13 maja 2013 roku sygn. akt III Rc(...), a powstała wskutek tego zaległość stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Ugodą zawartą 13 maja 2013 r. przed Sądem Rejonowym w (...) w sprawie III RC(...) przyznane zostały alimenty od T. B. (1) na rzecz małoletniej B. B. (2) w kwocie 400 zł. W okresie od 1 sierpnia 2019 roku do 23 lutego 2020 roku w C. T. B. (1) uchylał się od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego na rzecz córki B. B. (2) w ten sposób, że nie płacił rat alimentacyjnych. T. B. (1) nie interesuje się dzieckiem, nie pomaga matce w wychowaniu córki, nie przekazuje żadnych pieniędzy T. B. (1) był wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa niealimentacji Ugoda Karta rozliczeniowa Zeznania świadka A. P. Wyjaśnienia oskarżonego Karta karna 13 12 20-21 38 54-55 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) - T. B. - pk1 I Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1 zeznania świadka. P. wyjaśnienia oskarżonego dowody z dokumentów - jasne, spójne, pozostają z zgodzie z wyjaśnieniami oskarżonego. - spójne ze zgromadzonym materiałem dowodowym w zakresie w jakim wskazuje, że w okresie objętym zarzutem nie łożył na utrzymanie dziecka. obiektywne i w pełni wiarygodne, wystawione przez uprawnione do tego organy, a zatem nie sposób ich kwestionować. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu - - - 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I T. B. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony w okresie od 1 sierpnia 2019 roku do 23 lutego 2020 roku w C. uchylał się od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego na rzecz córki B. B. (2) w ten sposób, że nie płacił rat alimentacyjnych zasądzonych na podstawie ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w (...) z dnia 13 maja 2013 roku sygn. akt III Rc(...), a powstała wskutek tego zaległość stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych. Swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa określonego w art. 209 § 1 kk 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem - - Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej - 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania - 3.4. Umorzenie postępowania - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania - 3.5. Uniewinnienie - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia - 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności T. B. (1) 1 1 Przepis art. 209 § 1 k.k. przewiduje trzy rodzaje kar: grzywny, ograniczenia wolności oraz pozbawienia wolności w wymiarze do 1 roku. Sąd uznał, że karą adekwatną do wagi popełnionego czynu i wysokiego stopnia jego społecznej szkodliwości będzie kara 3 miesięcy pozbawienia wolności. Wybierając rodzaj orzeczonej kary Sąd miał na uwadze, iż wobec sprawcy przestępstwa niealimentacji zasadniczo należy w pierwszej kolejności rozważyć stosowanie kary wolnościowej, pozwalającej na regulowanie zobowiązań alimentacyjnych. W wypadku oskarżonego nie było celowe orzeczenie kary wolnościowej ze względu na to, że wcześniej orzekane kary nie spełniały swojego zadania. Oskarżony nie tylko nie wykonywał obowiązku nałożonego przez Sąd tj. łożenia na dziecko w okresie odbywania kar ograniczenia wolności w innych sprawach, ale także nie zarejestrował się w Urzędzie Pracy i nie podejmował legalnego zatrudnienia, uniemożliwiając tym samym egzekucję należności. Ponadto twierdził na rozprawie, że przed osadzeniem wykonywał pracę i uzyskiwał wysokie dochody (4.000 zł) a jednak nie łożył na utrzymanie dziecka. Sąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary opisane w art. 3 k.k. i art. 53 § 1 i 2 k.k. Tak ukształtowana kara jest odpowiednia do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwość czynu, jednocześnie nie przekraczając ich ponad miarę. Okoliczności łagodzące: - oskarżony przyznał się do winy, Okoliczności obciążające: - wysoka społeczna szkodliwość czynu, - wielokrotna karalność, pierwszy wyrok zapadł w 2015 roku, pomimo szansy danej przez Sąd oskarżony nie podjął stałej i legalnej pracy zarobkowej. Co więcej kary wolnościowe zamieniano na kary zastępcze. A nadto oskarżony popełnił zarzucany mu czyn po tym jak w sprawie II K(...) został skazany na karę pozbawienia wolności na przestępstwo z art. 209§1a k.k. Istnieje zatem wysokie prawdopodobieństwo, że orzeczenie kary wolnościowej nie spełni swojego celu i nie zmotywuje oskarżonego do podjęcia legalnego zatrudnienia pozwalającego na wywiązywanie się z zobowiązań. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 2 Oskarżony odbywa karę pozbawienia wolności w innej sprawie, ma duże zadłużenie. Mając na względzie priorytetowy charakter ciążącego na nim obowiązku zapłaty zaległych i bieżących świadczeń alimentacyjnych Sąd na podstawie art. art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił go w całości od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. 8. PODPIS (...)/03/2020 r SSR Agnieszka Knade-Plaskacz

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 443/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2019 r. Sąd Rejonowy w Chojnicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Drobińska Protokolant: sekr. sądowy Paulina Feder po rozpoznaniu w dniu 30 września 2019 r. na rozprawie sprawy A. D. (D.) s. A. i M. z domu R. ur. (...) w P. oskarżonego o to, że: w okresie od 16 marca 2016 r. do 11 sierpnia 2016r. oraz w okresie od 31 maja 2017 r. do 20 listopada 2018r. w D. gm. C., przed upływem pięciu lat od odbycia w okresie od 09.06.2015 r. do 04.02.2016r. kary 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w C.z dnia 25.08.2011r. w sprawie sygn. akt II K 757/11 za popełnienie przestępstwa określonego w art. 209 §1 kk, uchylał się od ciążącego na nim na mocy wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 06.03.2009r. sygn. akt III RC 56/08 obowiązku do płacenia świadczeń alimentacyjnych na rzecz córki M.

L. (1) w kwocie 300 zł podwyższonych wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia11.04.2014r. sygn. akt III RC 93/14 do kwoty 500 zł miesięcznie przez co naraził ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości poczynając od 31 maja 2017r. wynosi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych tj. kwoty. 9.135,93 złotych tj. o czyn z art. 209 §1 kk w zw. z art. 209 §1a kk w zw. z art.64 §1 kk orzeka 1. oskarżonego A. D. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia tj. przestępstwa z art. 209§1 kk w zw. z art. 209§1 a kk w zw. z art. 64§1 kk i za to na podstawie art. 209§1 kk w zw. z art. 209§1 a kk w zw. z art. 64§1 kk skazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, 2. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

UZASADNIENIE

Oskarżony A. D. jest ojcem M. L. (1), urodzonej dnia (...). Wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 6 marca 2009 roku, w sprawie III RC 56/08, oskarżony został zobowiązany do płacenia rat alimentacyjnych na rzecz swojej córki M. L. (1) w wysokości 300 zł miesięcznie (odpis wyroku k.20). Następnie wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w C. z dnia 11 kwietnia 2014 roku, w sprawie III RC 93/14, wysokość alimentów na rzecz małoletniej M. L. (1) została podwyższona do kwoty 500 zł miesięcznie (odpis wyroku k.21). W okresie od 09.06.2015 r. do 04.02.2016 r.

A. D. odbywał karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną wobec niego wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 25.08.2011 r. w sprawie sygn. akt II K 757/11 za popełnienie przestępstwa określonego w art.209§1 kk (odpis wyroku k.36). W okresie od 16 marca 2016 r. do 11 sierpnia 2016 r. oraz w okresie od 31 maja 2017 r. do 20 listopada 2018 r. oskarżony nie interesował się losem swojej córki, nie płacił żadnych rat alimentacyjnych. Egzekucja komornicza okazała się bezskuteczna (odpis zaświadczenia komornika (k.2,25-26,53-54). Oskarżony narażał w ten sposób swoją córkę na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości poczynając od 31 maja 2017 r. wyniosła równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych tj. kwoty 9.135,93 zł. M. L. (1) jest dzieckiem upośledzonym w stopniu lekkim. Chodzi na zajęcia rehabilitacyjne z powodu skrzywienia kręgosłupa. Matka małoletniej- M. L. (2) pozostaje w związku konkubenckim i ma na utrzymaniu jeszcze troje młodszych dzieci. Nie pracowała i nadal nie podejmuje pracy z powodu opieki nad dziećmi. W wymienionym okresie otrzymywała świadczenia w formie zasiłku rodzinnego na wszystkie dzieci, w tym na M.

L. (1). Nadto matka małoletniej uzyskiwała zasiłki celowe na zakup żywności, zasiłek okresowy. Córka oskarżonego otrzymywała pomoc w postaci posiłków w szkole (informacja dyrektora (...) w C. (k.72-77). Gdyby matka małoletniej M. L. (1) nie otrzymywała wymienionych świadczeń, nie miałaby możliwości utrzymania córki i zabezpieczenia jej podstawowych potrzeb (zeznania M. L. (2) k.16v-17,126-126v). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wymienione wyżej dowody oraz pozostały materiał zgromadzony w sprawie tj.: odpis zaświadczenia komornika (k.2,25-26,53-54,81-83), odpis decyzji Wójta Gminy C. (k.3-4,6-7,55-59,60-64), zaświadczenie (...) (k.9), zaświadczenie Wójta Gminy C. (k.10,69), zaświadczenie Starosty (...) (k.11,19), zaświadczenie PUP (k.12-13,85-87), odpis wyroku (k.19-20,36-38), zaświadczenie ZUS (k.29,68), karta karna (k.31-33), informacja dyrektora (...) w C. (k.72-77).

Oskarżony A. D. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu w całości (k.104). Sąd Rejonowy dał wiarę stanowisku oskarżonego, ponieważ znajduje ono swoje potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Przede wszystkim wskazać należy, że matka małoletniej- M. L. (2) wskazała, że ojciec dziecka nigdy nie płacił żadnych alimentów (k.16v-17,126-126v). Zeznała też, że utrzymuje się z zasiłków uzyskiwanych na dzieci, a alimenty na rzecz córki otrzymuje z Funduszu Alimentacyjnego. W ocenie Sądu Rejonowego, zeznania świadka zasługują na przymiot wiarygodności.

Są one szczere, konsekwentne i zgodne z dokumentami załączonymi do sprawy. Wobec braku podstaw do kwestionowania Sąd uznał też za wiarygodne pozostałe dowody zgromadzone w sprawie tj.: odpis zaświadczenia komornika (k.2,25-26,53-54,81-83), odpis decyzji Wójta Gminy C. (k.3-4,6-7,55-59,60-64), zaświadczenie (...) (k.9), zaświadczenie Wójta Gminy C. (k.10,69), zaświadczenie Starosty (...) (k.11,19), zaświadczenie PUP (k.12-13,85-87), odpis wyroku (k.19-20,36-38), zaświadczenie ZUS (k.29,68), karta karna (k.31-33), informacja dyrektora (...) w C. (k.72-77).

W tym stanie sprawy wina oskarżonego A. D. nie budziła żadnych wątpliwości i polegała na tym, że w okresie od 16 marca 2016 r. do 11 sierpnia 2016 r. oraz w okresie od 31 maja 2017 r. do 20 listopada 2018 r. w D. gm. C., przed upływem pięciu lat od odbycia w okresie od 09.06.2015 r. do 04.02.2016 r. kary 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 25.08.2011 r. w sprawie sygn. akt II K 757/11 za popełnienie przestępstwa określonego w art.209§1 kk, uchylał się od ciążącego na nim na mocy wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 06.03.2009 r. sygn. akt III RC 56/08 obowiązku płacenia świadczeń alimentacyjnych na rzecz córki M.

L. (1) w kwocie 300 zł podwyższonych wyrokiem Sądu Rejonowego w C. z dnia 11.04.2014 r. sygn. akt III RC 93/14 do kwoty 500 zł miesięcznie przez co naraził ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości poczynając od 31 maja 2017 r. wynosi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych tj. kwoty 9.135,93 zł. Swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art.209§1 kk w zw. z art.209§1a kk w zw. z art.64§1 kk. Należy w tym miejscu wskazać, że dla przyjęcia odpowiedzialności karnej z art.209 kk nie wystarczy ustalenie, że sprawca nie wywiązuje się z nałożonego obowiązku.

Konieczne jest ustalenie, że sprawca uchyla się od tego obowiązku. Przy czym z uchylanie się oznacza negatywny stosunek psychiczny osoby zobowiązanej do świadczenia. Zachowanie sprawcy musi być zatem umyślne i długotrwałe. Jednocześnie też wysokość zaległości w zapłacie świadczeń alimentacyjnych musi wynosić co najmniej wartość 3 świadczeń alimentacyjnych. Surowszej odpowiedzialności z art.209§1a kk odpowiada sprawca, który swoim zachowaniem naraził uprawionego do świadczeń alimentacyjnych na niemożność zaspokojenia swoich podstawowych potrzeb życiowych.

Przy dokonywaniu oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Sąd kierował się tym, że ocena każdego dowodu, również z wyjaśnień oskarżonego, jako pozostawiona sądowi orzekającemu, musi być dokonywana z przekonaniem, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu. Dopiero, kiedy przeprowadzone dowody, ich ocena i wyprowadzone z nich wnioski, obalą owo przekonanie- można ferować wyrok skazujący. Stanowisko takie ma swoje uargumentowanie w treści art.5§1 kpk w związku z art.7 kpk, jako ze przepisy tej ustawy uznają jedynie zasadę swobodnej oceny dowodów, będącej efektem rozważań całokształtu ujawnionych w sprawie okoliczności, przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego oraz nie różnicują dowodów od tego, w jakiej fazie postępowania i od kogo zostały pozyskane ( wyrok S.A. w Lublinie z dnia 29.04.2009 r., II AKa 63/09).

W ocenie Sądu Rejonowego, oskarżony działał z rozmysłem i nie zamierzał wywiązywać się z nałożonego obowiązku alimentacyjnego. Z uzyskanych informacji od komornika sądowego wynika, że oskarżony nie uiścił żadnej z rat, a postępowanie egzekucyjne okazało się bezskuteczne. A. D. nie cierpi na schorzenia, które uniemożliwiałyby mu podejmowanie pracy. W okresie wskazanym w akcie oskarżenia, nie był również zrejestrowany jako osoba bezrobotna. Zatem oskarżony miał obiektywne możliwości podejmowania pracy dla wywiązywania się z choćby najmniejszym stopniu z obowiązku alimentacyjnego.

Tymczasem żadnych starań w tym zakresie nie poczynił. Nie składał również pozwu o ewentualne zmniejszenie wysokości zasądzonych wcześniej alimentów. W okresie od 16 marca 2016 r. do 11 sierpnia 2016 r. oraz w okresie od 31 maja 2017 r. do 20 listopada 2018 r. małoletnia M. L. (1) mieszkała ze swoją matką –M. L. (2) i pozostawała na jej wyłącznym utrzymaniu. Córka oskarżonego jest dzieckiem upośledzonym w stopniu lekkim, korzysta również z rehabilitacji z uwagi na skrzywienie kręgosłupa. W tym czasie jej matka wychowywała i utrzymywała jeszcze troje młodszych dzieci.

Mieszkała z partnerem, który zarabia miesięcznie około 1.600 zł. jedynie wypłaty świadczenia alimentacyjnego z Funduszu Alimentacyjnego pozwalały na zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych M. L. (1). Za popełnienie przestępstwa z art.209§1 kk w zw. z art.209§1a kk w zw. z art.64§1 kk Sąd Rejonowy skazał A. D. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. W przypadku oskarżonego Sąd potraktował jako okoliczność obciążającą jego dotychczasową wielokrotną karalność. A. D. był już wielokrotnie karany sądownie. Przede wszystkim za przestępstwa z art.209 kk.

Oskarżony ma 31 lat. Zna obowiązujące normy społeczne i prawne. Zdaje sobie również sprawę z konsekwencji ich naruszania. Posiada on wykształcenie gimnazjalne. Jest kawalerem. Ma na utrzymaniu małoletnie dzieci. Sąd Rejonowy uznał, że oskarżony nie zasługuje na wymierzenie mu kary o charakterze wolnościowym. A. D. w przeszłości odbywał już karę pozbawienia wolności. Kolejny czyn popełnił w warunkach powrotu do przestępstwa. W ocenie Sądu wymierzona kara wpłynie na oskarżonego wychowawczo i zapobiegnie powrotowi do popełniania przestępstw, zaspokoi również społeczne poczucie sprawiedliwości.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 624§1 kpk. Oskarżony nie posiada żadnego majątku, ani stałego dochodu. Stąd też Sąd doszedł do przekonania, ze uiszczenie kosztów byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe.