I C 802/19 · Sąd powszechny

Sygn. akt I C 802/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2020 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Wioletta Sychniak Protokolant: asystent sędziego Katarzyna Więcław po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2020 roku w Łodzi sprawy z powództwa (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego w G. przeciwko G. G. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 802/19

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 15 kwietnia 2019 roku (data nadania w UP) powód (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w G., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, domagał się zasądzenia od pozwanej G. G. kwoty 1155,34 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwu wskazano, iż źródłem roszczenia Powoda jest umowa pożyczki pieniężnej numer (...) z dnia 20 października 2016 r., zawarta pomiędzy Pozwaną (pożyczkobiorcą) a (...) sp. z o.o. (pożyczkodawcą).

Wierzytelność z tytułu wskazanej umowy pożyczki została przeniesiona w drodze cesji na Powoda w dniu 25 października 2016 r. Na roszczenie dochodzone w niniejszym postępowaniu w kwocie 1155,34 zł składały się: kwota 582,92 zł tytułem niespłaconego kapitału pożyczki, kwota 49,67 zł tytułem odsetek umownych naliczonych od przeterminowanych rat kapitałowych w trakcie obowiązywania umowy pożyczki oraz dalszych odsetek ustawowych za opóźnienie naliczonych od dnia następnego po wypowiedzeniu umowy pożyczki do dnia sporządzenia pozwu oraz kwota 522,75 zł tytułem opłaty przygotowawczej oraz opłaty administracyjnej, naliczonych zgodnie z warunkami umowy.

Do pozwu załączono wydruki wezwań do zapłaty i wypowiedzenia umowy, umowę pożyczki oraz wydruk formularza informacyjnego i harmonogramu spłat. /pozew z załącznikami k. 3-31/ W dniu 10 maja 2019 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Widzewa w Łodzi wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym uwzględnił w całości roszczenie powoda. /nakaz zapłaty k. 33/ W dniu 19 czerwca 2019 r. (data nadania w UP) Pozwana wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym zaskarżyła nakaz zapłaty w całości. Podniosła zarzut braku udowodnienia podstawy istnienia i wysokości roszczenia dochodzonego pozwem, braku legitymacji czynnej powoda do występowania w niniejszej sprawie, braku wykazania w pozwie sposobu wyliczenia wysokości należności głównej, braku wskazania w pozwie i udowodnienia istnienia podstawy do wypowiedzenia umowy, podstawy wymagalności dochodzonego roszczenia, braku skutecznego doręczenia pozwanej wezwania do zapłaty, ewentualnie brak skutecznego doręczenia pozwanej oświadczenia o wypowiedzeniu umowy a tym samym wymagalności roszczenia w całości, braku dokonania pełnego rozliczenia zadłużenia wskazującego na kwotę dochodzonej należności.

Wobec powyższego Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości, ewentualnie, na wypadek uwzględnienia powództwa, wniosła o rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu Pozwana wskazała, że postanowienia umowy pożyczki, stanowiącej źródło roszczenia Powoda, dotyczące wysokości naliczonych przez pożyczkodawcę opłat przygotowawczej i opłaty administracyjnej mają charakter klauzul niedozwolonych oraz wskazała, że spłaciła zobowiązanie wynikające z umowy w kwocie 3140,70 zł.

Podniosła ponadto, że gdyby jakiekolwiek roszczenie wierzyciela istniało to uległo przedawnieniu przed wniesieniem pozwu. /sprzeciw k. 39-43/ W odpowiedzi na sprzeciw Powód wskazał, że podtrzymuje powództwo w całości. Odnosząc się do zarzutów Pozwanej, wskazał, że wpłaty, dokonywane przez Pozwaną, w łącznej wysokości 3140,70 zł zostały uwzględnione przy ustalaniu kwoty dochodzonego roszczenia. Wysokość naliczonych opłat operacyjnych jest zgodna z ustawą o kredycie konsumenckim. W momencie podpisywania umowy Pozwana została należycie poinformowana o kwocie, jaką będzie zobowiązana zwrócić pożyczkobiorcy.

Powód załączył do pisma odpis umowy sekurytyzacji wraz ze zanonimizowanym załącznikiem, kserokopię książki nadawczej i wydruk ze strony internetowej poczty dotyczące oświadczenia o wypowiedzeniu przedmiotowej umowy. /odpowiedź na sprzeciw z załącznikami k. 75-108/ Na rozprawie w dniu 12 lutego 2020 r. Pozwana podtrzymała stanowisko zawarte w sprzeciwie. Wskazała, że w przedstawionym przez stronę powodową załączniku do umowy sekurytyzacji jest inna data zawarcia umowy pożyczki i inny numer umowy pożyczki niż tej, która została załączona do pozwu.

Przyznała, że od (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. kilkakrotnie pożyczała pieniądze. Pozwana podniosła też, że nie zgadza się z naliczeniem opłaty administracyjnej i przygotowawczej i gdyby je odliczyć od całkowitej kwoty do zapłaty wskazanej w umowie, to przy uwzględnieniu dokonanych wpłat, nie jest już zobowiązana wobec pożyczkodawcy. /protokół rozprawy z 12 lutego 2020 r. k. 115-116/ Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 20 października 2016 r. G. G. zawarła z (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., za pośrednictwem pośrednika kredytowego (...) S.A. z siedzibą w L., umowę pożyczki gotówkowej nr (...) .

Zgodnie z umową, całkowita kwota pożyczki wynosiła 2000 zł, natomiast całkowita kwota do zapłaty wynosiła 4267,84 zł i stanowiła sumę kwoty pożyczki oraz prowizji w wysokości 1999,20 zł oraz łącznej kwoty odsetek w wysokości 268,64 zł. Pożyczka miała zostać spłacona w 30 ratach, wysokość jednej raty wynosiła 142,27 zł. Kwoty, zapłacone przez pożyczkobiorcę z tytułu pożyczki ratalnej miały być zaliczone kolejno na poczet odsetek, opłaty administracyjnej, opłaty przygotowawczej i kapitału. Pożyczkodawca mógł wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym w drodze pisemnej lub przez wysłanie wiadomości email na adres elektroniczny pożyczkobiorcy m.in. w przypadku niedotrzymania przez pożyczkobiorcę zobowiązań dotyczących warunków udzielenia pożyczki, w szczególności w przypadku braku spłaty pożyczki w terminie spłaty lub powstania zaległości w spłacie pożyczki w wysokości odpowiadającej dwóm pełnym ratom. /umowa pożyczki k. 21-26/ Na poczet spłaty zaciągnie tej pożyczki Pozwana dokonała wpłat w łącznej kwocie 3140,70 zł. /bezsporne, potwierdzenia przelewu k. 44-65/ W dniu 25 października 2016 r. (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. (Inicjator Sekurytyzacji) zawarł umowę sekurytyzacji z (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w G. (Nabywcą).

W treści umowy Inicjator Sekurytyzacji oświadczył, że na podstawie zawartych przez niego umów pożyczek pieniężnych, przysługują mu względem jego dłużników (pożyczkobiorców) wierzytelności pieniężne, określone w załączonym od umowy zestawieniu wierzytelności. Na podstawie umowy Inicjator Sekurytyzacji przelał na rzecz nabywcy opisane wyżej wierzytelności a Nabywca oświadczył, że przelew tych wierzytelności bezwarunkowo przyjmuje. Umową sekurytyzacji objęta była wierzytelność przysługująca (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. względem G.

G. z tytułu umowy pożyczki nr (...) z dnia 21 października 2016 r. w kwocie 4267,84 zł. /umowa sekurytyzacji k. 83-84, załącznik do umowy k. 85-86/ W dniu 20 grudnia 2018 r. Kancelaria (...) S.A. skierowała do Pozwanej oświadczenie o wypowiedzeniu umowy pożyczki numer (...), zawartej w dniu 20 października 2016 r. W oświadczeniu wskazano, iż brak dokonania spłaty zaległości w ratach pożyczki do dnia 3 stycznia 2019 r. będzie skutkował rozpoczęciem 30-dniowgo okresu wypowiedzenia. Pismo zostało odebrane przez Pozwaną w dniu 8 stycznia 2019 r. /wypowiedzenie umowy k. 14, kserokopia książki nadawczej k. 93-95, wydruk ze strony internetowej poczty k. 98-99/

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powód wskazał w pozwie, że domaga się zasądzenia dochodzonej kwoty z tytułu wierzytelności przysługującej (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wobec G. G., która to wierzytelność została nabyta przez stronę powodową w drodze cesji. Zgodnie z treścią art. 6 k.c. stanowiącego, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne oraz art. 232 k.p.c. w myśl, którego strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne, obowiązkiem strony powodowej - powołującej się na nabycie wierzytelności w stosunku do Pozwanej, dochodzonej w niniejszej sprawie - było wykazanie faktu istnienia dochodzonej pozwem wierzytelności oraz skutecznego jej nabycia, tj.

że wierzytelność przysługiwała pierwotnemu wierzycielowi wobec Pozwanej oraz że była przedmiotem cesji, a tym samym wykazanie legitymacji czynnej. Podkreślić należy, iż legitymacja procesowa to uprawnienie wypływające z prawa materialnego (konkretnego stosunku prawnego) do występowania z konkretnym roszczeniem przeciwko innemu konkretnemu podmiotowi, dlatego też fakty, z których wywodzone jest dochodzone roszczenie (tworzące prawo podmiotowe), powinien co do zasady dowieść powód. Podkreślić należy, że badanie legitymacji procesowej stron procesu, która stanowi przesłankę materialnoprawną jest obowiązkiem Sądu, który do kwestii tej odnosi się przed merytoryczną oceną sprawy.

Istnienie legitymacji procesowej bada zatem z urzędu Sąd orzekając co do istoty sprawy. W realiach rozpoznawanej sprawy Powód nie wykazał, że posiada czynną legitymację procesową w niniejszej sprawie. Z twierdzeń Powoda wynika, że nabył on wierzytelność przysługującą (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wobec Pozwanej z tytułu umowy pożyczki numer (...), zawartej w dniu 20 października 2016 r., mocą umowy sekurytyzacji z dnia 25 października 2016 r. Tymczasem z przedstawionego załącznika do umowy sekurytyzacji wynika, iż cesją objęta była wierzytelność przysługująca (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wobec pozwanej z tytułu umowy pożyczki nr (...) z dnia 21 października 2016 r.

Powód nie wykazał, że nabył od (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. wierzytelność z tytułu umowy pożyczki numer (...) z dnia 20 października 2016 r., na którą się powołuje, nie wykazał zatem istnienia po swojej stronie legitymacji procesowej na gruncie niniejszego postanowienia sądowego (por. wyrok Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2013 r., V CSK 329/12, lex nr 137550). Z uwagi na powyższe, powództwo podlegało oddaleniu w całości.