I C 522/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt I C 522/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 28 listopada 2019 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi I Wydział Cywilny w składzie: Przewodnicząca: SSR Hanna Świderska Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Leszczyńska po rozpoznaniu 28 listopada 2019 roku w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa K. S. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę 1) zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powódki K. S. kwotę 9.200 zł (dziewięć tysięcy dwieście złotych) tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 19 lipca 2018 roku do dnia zapłaty, 2) zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powódki K.

S. kwotę 3.277 zł (trzy tysiące dwieście siedemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, 3) oddala powództwo w pozostałym zakresie, 4) ustala, że koszty sądowe poniesione przez Skarb Państwa wynoszą 1.359,25 zł (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt dziewięć złotych i dwadzieścia pięć groszy) i zakresie 1.000 zł (jeden tysiąc złotych) poleca pokryć je z zaliczki uiszczonej przez powódkę, zaksięgowanej pod pozycją 500038133663, a w zakresie 359,25 zł (trzysta pięćdziesiąt dziewięć złotych i dwadzieścia pięć groszy) nakazuje pobrać od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

Sygn. akt I C 522/18

UZASADNIENIE

Pozwem z 28 sierpnia 2018 roku powódka K. S. wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwoty 9.200 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od 11 lipca 2018 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych (pozew – k. 2-6). W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na swoją rzecz od powódki zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych (odpowiedź na pozew – k. 54-58).

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny. 5 października 2017 roku kierujący pojazdem marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu w wyniku czego zderzył się samochodem marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) kierowanym przez K. S. (bezsporne, postanowienie o umorzeniu – k. 10-11). Sprawca wypadku ubezpieczony był w zakresie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym zakładzie ubezpieczeń. (bezsporne, informacja (...) k. 12).

Decyzją z 16 lipca 2018 roku pozwany wypłacił na rzecz powódki 500 zł zadośćuczynienia. Decyzją z 9 sierpnia 2018 roku pozwany przyznał powódce kwotę 300 zł tytułem dalszego zadośćuczynienia (decyzje – k. 42-45). Po zdarzeniu powódka została przewieziona do Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala (...) w Ł. z powodu urazu nadgarstka prawnego i głowy, gdzie unieruchomiono kciuk szyną gipsową (karta informacyjna – k. 25). Ponadto, powódka podjęła leczenie w (...) z rozpoznaniem zaburzenia stresowego pourazowego (historia choroby – k. 26-31).

W wyniku wypadku powódka doznała skręcenia prawego nadgarstka bez następstw. Proces leczenia trwał 14 dni do momentu zdjęcia szyny gipsowej i został zakończony. Cierpienie fizyczne było nieznacznego stopnia i trwało do 14 dni. Z punktu widzenia ortopedycznego wypadek nie spowodował u powódki trwałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu i obecnie nie występują u niej jakiekolwiek ograniczenia w życiu codziennym (opinia biegłego ortopedy – k. 206-208, 228-229). Psychopatologicznym następstwem stresu około- i powypadkowego związanego przyczynowo z wypadkiem z 5 października 2017 roku było wystąpienie u powódki zaburzeń adaptacyjnych, powodujących powstanie długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 3%.

Cierpienia psychiczne powódki miały umiarkowane nasilenie przez 1-2 miesięcy po wypadku, a potem stopniowo ustępowały. Dysfunkcje psychiczne powódki ograniczają jej samodzielność w sytuacjach związanych z prowadzeniem samochodu (opinia biegłego psychiatry – k. 232-234). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie całokształtu materiału dowodowego złożonego do akt sprawy, w szczególności opiniach biegłych. Sąd Rejonowy zważył, co następuje. Niespornym jest, że sprawca szkody w dacie zdarzenia miał zawartą z pozwanym Towarzystwem (...) umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

Po jego stronie w związku ze spowodowaniem wypadku komunikacyjnego 5 października 2017 roku powstała odpowiedzialność za naprawienie powstałej w ten sposób szkody. Stosownie bowiem do brzmienia przepisu art. 436 § 1 k.c. w związku z art. 435 § 1 k.c. samoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody, ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu, wyrządzoną komukolwiek przez ruch takiego środka, chyba, że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności.

Mając zatem na uwadze powyższe oraz treść art. 822 k.c. stanowiącego, że przez umowę odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczony, trzeba przyjąć, że na tle obowiązującego prawa roszczenie powódki co do zasady w stosunku do pozwanej jest uzasadnione. Pozwana nie kwestionowała swojej odpowiedzialności za przedmiotowe zdarzenie. W myśl przepisu art. 445 § 1 k.c. w związku z art. 444 § 1 zd. 1 k.c. w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Ustalając wysokość należnego zadośćuczynienia, w rozpoznawanej sprawie Sąd wziął pod uwagę procent długotrwałego (3%) uszczerbku na zdrowiu powódki oraz nasilenie cierpień fizycznych i psychicznych w pierwszych miesiącach bezpośrednio po wypadku. Powódka przez 14 dni miała unieruchomiony nadgarstek w szynie gipsowej, co bez wątpienia stanowiło uciążliwość w życiu codziennym i wiązało się bólem. Wypadek spowodował też poważne konsekwencje w sferze psychicznej powódki, która nie mogąc poradzić sobie ze stresem pourazowym podjęła leczenie w (...).

Sąd uznał, że kwotą adekwatną do rozmiaru krzywdy, jakiej powódka doznała w związku ze zdarzeniem szkodzącym jest kwota 10.000 zł. W toku postępowania likwidacyjnego strona pozwana wypłaciła powódce z tytułu zadośćuczynienia kwotę 800 zł. Mając powyższe na uwadze, Sąd zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki z tytułu zadośćuczynienia kwotę 9.200 zł, uwzględniając w tym zakresie powództwo w całości. O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 455 k.c. Pozwany pozostawał w opóźnieniu po upływie 30 dni od zgłoszenia szkody, czyli od 19 lipca 2018 r. (szkoda została zgłoszona 16 czerwca 2018 roku).

W pozostałym zakresie roszczenie o odsetki było nieuzasadnione i podlegało oddaleniu. O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 100 zdanie 2 kpc, gdyż powódka uległa jedynie co do kilku dni odsetek, a powództwo o zadośćuczynienie zostało uwzględnione w całości. Powódce zatem należy się całkowity zwrot kosztów procesu, na który złożyły się: 46 zł opłaty od pozwu, 1000 zł zaliczki na wynagrodzenie biegłych, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 1.800 zł ustalone zgodnie z § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z 22 października 2015 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz. 1800) oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W toku procesu Skarb Państwa wydatkował tymczasowo kwotę 1.359,25 zł tytułem kosztów uzyskania dokumentacji medycznej powódki (k. 114, 182) oraz wynagrodzeń biegłych (k. 217, 241 i 245). Koszty te w zakresie 1.000 zł winny zostać pokryte z zaliczki uiszczonej przez powódkę, a w pozostałym zakresie, na podstawie art. 113 ust. 1 uksc, Sąd nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi Widzewa w Łodzi kwotę 359,25 zł zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

Z/ odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanego.