Legislator Case Law & Legislation
I C 111/19 AI generated

I C 111/19 · Sąd powszechny

Case Number I C 111/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

W dniu 29 stycznia 2019 roku D. Ł. reprezentowany przez adwokata wniósł o zasądzenie od (...) SA w W. kwoty 9000 zł zadośćuczynienia i 207,19 zł odszkodowania z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 sierpnia 2018 roku do dnia zapłaty oraz kosztami procesu wg norm przepisanych. (pozew k. 2- 5, pełnomocnictwo k.

Legislator headnote

AI generated

I C 111/19 · Sąd powszechny: Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowi art. 822, 361 kc i 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych (...), a w zakresie zadośćuczynienia i odszkodowania dodatkowo odpowiednio art. 445 i 444 kc oraz co do odsetek art. 481§1 i 817 kc. Mając na uwadze charakter i rodzaj doznanych obrażeń, stwierdzony przez psychiatrę długotrwały uszczerbek na zdrowiu, okres konieczności korzystania przez powoda z kołnierza oraz czas dolegliwości bólowych i stopnia ich nasilenia, możliwość pojawienia się wcześniej choroby zwyrodnieniowej samoistnej uzasadniona jest dalsza kwota zadośćuczynienia, tj. 9000 zł obok już wypłaconej kwoty 1000 zł.

Keywords

AI generated
damages from traffic accident accident insurance benefits accident consequences insurance compensation compensation of crime victims motor vehicle liability insurance
AI generated
I C 1053/13
Powódka M. Ł. wystąpiła z powództwem przeciwko (...) S.A. w W. domagając się zapłaty kwoty 30.000, zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami od 20 maja 2011 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według załączonego spisu kosztów. W uzasadnieniu swojego żądania oświadczyła, że 03 listopada 2010 roku w P. doszło do kolizji drogowej, której sprawcą był kierujący pojazdem ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u strony pozwanej. Powódka oświadczyła również, że strona pozwana została zawiadomiona o zaistniałym zdarzeniu pismem z 11 kwietnia 2011 roku, a pismem z 22 kwietnia 2011 roku strona pozwana wezwała powódkę do przedłożenia dodatkowej dokumentacji dotyczącej skutków zdarzenia, natomiast w kolejnym piśmie zawiadomiła ją o terminie badania przez lekarza orzecznika strony pozwanej. Wraz z pismami z 23 maja 2011 roku oraz 17 czerwca 2011 roku powódka dostarczyła stronie pozwanej dodatkową dokumentację i wezwała ją do wypłaty należnych świadczeń. Strona pozwana uznała co do zasady swoją odpowiedzialność i przyznała powódce kwotę 35.000, zł z czego 30.000, zł tytułem zadośćuczynienia, 1.200, zł tytułem kosztów opieki, 800, zł tytułem kosztów zniszczonych wskutek wypadku rzeczy oraz 1.500, zł tytułem kosztów leczenia i kosztów przejazdów. Powódka uznała, że wysokość wypłaconego zadośćuczynienia nie rekompensuje doznanej krzywdy i wezwała stronę pozwaną do wypłaty kolejnych kwot świadczeń, jednak wezwania pozostały bezskuteczne. Ponadto powódka opisała przebieg leczenia na Oddziale (...) Urazowo-Ortopedycznej oraz w (...), co wskazuje jej zdaniem na bolesne i długotrwałe cierpienia psychiczne i fizyczne. Podkreśliła, że przed wypadkiem była zdrową i aktywną osobą, a wolny czas spędzała w czynny sposób, co po wypadku zostało znacznie ograniczone, ponadto nie jest w stanie prowadzić samochodu, co z kolei znacznie komplikuje życie jej i rodziny. To wszystko zdaniem powódki uzasadnia przyjęcie, że odpowiednim zadośćuczynieniem za doznaną krzywdę będzie kwota 60.000, zł co po uwzględnieniu wypłaconych dotychczas 30.000, zł sprawia, że domaganie się zapłaty dalszych 30.000, zł jest w pełni uzasadnione.
I C 221/21
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 listopada 2024 r.
I C 1247/13
Powód B. S. wniósł o zasądzenie od strony pozwanej U. S.A. z siedzibą w W. kwoty 6 700 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 marca 2013 roku do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, a nadto ustalenie odpowiedzialności strony pozwanej na przyszłość za skutki wypadku z dnia 18 listopada 2012 roku oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podał, że w dniu 18 listopada 2012 roku w N. doszło do kolizji drogowej, wskutek której został poszkodowany oraz, że sprawca zdarzenia w dacie szkody nie posiadał obowiązkowego ubezpieczenia oc. Powód wskazał także, iż w wyniku powyższego zdarzenia doznał urazu głowy, skręcenia i naderwania odcinka szyjnego kręgosłupa, urazu kolana prawego, stłuczenia klatki piersiowej oraz ostrej reakcji na stres. Wobec powyższego zmuszony był do noszenia kołnierza ortopedycznego oraz podjęcia leczenia. Powód podał, że zgłosił roszczenie stronie pozwanej, która decyzją z dnia 1 marca 2013 r. wypłaciła mu kwotę 1300 zł tytułem zadośćuczynienia oraz zwróciła mu koszty leczenia. Podniósł również, iż w dniu 30 marca 2012 roku złożył odwołanie od ww. decyzji z wnioskiem o wypłatę dalszej kwoty tytułem zadośćuczynienia, jednakże pismem z dnia 6 maja 2013 roku strona pozwana odmówiła wypłaty dalszego odszkodowania.
I C 215/20
Pozwem z dnia 30 października 2018 r.
I C 547/14
Powódka A. L. pozwem z dnia 25.04.2014 r. domagała się zasądzenia od pozwanego (...) S.A. w W., tytułem zadośćuczynienia kwoty 14.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 26.05.2012 r. do dnia zapłaty, kosztów postępowania oraz dopuszczenia zawnioskowanych dowodów. Na uzasadnienie powyższego żądania podała, że w dniu 21.11.2011 r. doszło do kolizji drogowej, spowodowanej przez osobę posiadającą u pozwanego ubezpieczenie OC. W wyniku tej kolizji powódka doznała uszkodzenia ciała oraz rozstroju zdrowia, co zostało zgłoszone ubezpieczycielowi.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt I C 111/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 października 2020 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi- Widzewa w Łodzi I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący sędzia Krzysztof Turbiński Protokolant stażysta Karina Krolak po rozpoznaniu w dniu 5 października 2020 roku w Łodzi sprawy w powództwa D. Ł. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 9083,17 (dziewięć tysięcy osiemdziesiąt trzy 17/100) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 sierpnia 2018 roku do dnia zapłaty;

2. oddala powództwo w pozostałej części;

3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2117 (dwa tysiące sto siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;

4. obciąża pozwanego na rzecz Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego dla Łodzi- Widzewa w Łodzi kwotą 2063,13 (dwa tysiące sześćdziesiąt trzy 13/100) złotych tytułem tymczasowo wyłożonych wydatków. Sygnatura akt I C 111/19

UZASADNIENIE

W dniu 29 stycznia 2019 roku D. Ł. reprezentowany przez adwokata wniósł o zasądzenie od (...) SA w W. kwoty 9000 zł zadośćuczynienia i 207,19 zł odszkodowania z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 sierpnia 2018 roku do dnia zapłaty oraz kosztami procesu wg norm przepisanych. (pozew k. 2- 5, pełnomocnictwo k.

6) W odpowiedzi na pozew pozwany reprezentowany przez radcę prawnego wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu wg norm przepisanych. (odpowiedź na pozew k. 51- 55, pełnomocnictwo k.

57) Sąd Rejonowy ustalił stan faktyczny: W dniu 14 lutego 2016 roku powód uczestniczył w zdarzeniu drogowym, do którego doszło w Ł. przy ul. (...). Na skrzyżowaniu z ul. (...) powód zatrzymał się pojazdem f. (...) na czerwonym świetle. Jadący za nim pojazd m. nie zatrzymał się i uderzył w tył pojazdu powoda. Na skutek uderzenia pojazd powoda potoczył się do przodu, a powód poczuł silny ból w okolicach kręgosłupa. M. był ubezpieczony w zakresie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. (niesporne) Z punktu widzenia psychiatry powód doznał długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 5%.

Rokowania co do stanu zdrowia psychicznego powoda są dobre. Z procesem leczenia wiążą się leki sertagen (54,84 zł) i hydroxyzyna (10,50 zł). Neurolog stwierdził uraz odcinka szyjnego kręgosłupa z mechanizmem biczowym. Brak odchyleń od stanu prawidłowego wobec czego nie było podstaw do stwierdzenia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Z punktu widzenia neurologicznego nie stwierdzono konieczności przyjmowania leków. Z punktu widzenia biegłego z zakresu rehabilitacji medycznej powód doznał urazu zgięciowo- wyprostnego kręgosłupa szyjnego w mechanizmie „smagnięcia biczem”.

Cierpienia związane z koniecznością noszenia kołnierza i bólem pourazowym były mierne, następnie niewielkie aż do ustąpienia. Brak stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Nie jest wykluczone wcześniejsze wystąpienie samoistnej choroby zwyrodnieniowej. Związek z leczeniem miał lek N. (17,83 zł). Brak związku urazu doznanego przez powoda w zdarzeniu z 6 lutego 2016 roku ze zdarzeniem przedmiotowym. Z punktu widzenia ortopedy powód doznał urazu zgięciowo- wyprostnego kręgosłupa szyjnego w mechanizmie „smagnięcia biczem”.

Nie doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Brak związku między lekami, za które rachunki powód załączył do pozwu i za które dochodzi odszkodowania w tej sprawie z leczeniem ortopedycznym. Cierpienia były średnie przez pierwsze 2 tygodnie, następnie mierne aż ustąpiły. (opinia biegłych: psychiatry k. 214- 219, neurologa k. 231- 234, z zakresu rehabilitacji medycznej k. 256- 261, ortopedy k. 298- 301, przesłuchanie powoda k. 203- 204, dokumentacja medyczna k. 10- 29, 87- 117, 120- 122, 125, 127- 167, 182- 201, rachunki za leki k. 30 i odw., formularz badania powoda przez pozwanego k. 62, 63 W związku ze zdarzeniem pozwany wypłacił powodowi kwotę 1000 zł zadośćuczynienia i odszkodowanie: 48,06 zł za dojazdy i 27,47 zł za koszty leczenia (kwota ta nie obejmowała składników dochodzonych pozwem) (niesporne)

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowi art. 822, 361 kc i 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych (...), a w zakresie zadośćuczynienia i odszkodowania dodatkowo odpowiednio art. 445 i 444 kc oraz co do odsetek art. 481§1 i 817 kc. Mając na uwadze charakter i rodzaj doznanych obrażeń, stwierdzony przez psychiatrę długotrwały uszczerbek na zdrowiu, okres konieczności korzystania przez powoda z kołnierza oraz czas dolegliwości bólowych i stopnia ich nasilenia, możliwość pojawienia się wcześniej choroby zwyrodnieniowej samoistnej uzasadniona jest dalsza kwota zadośćuczynienia, tj. 9000 zł obok już wypłaconej kwoty 1000 zł.

Co do odszkodowania, z opinii biegłych wynika, że uzasadniony był łączny koszt leków 83,17 zł. Pozwany został wezwany do zapłaty odszkodowania objętego pozwem oraz zadośćuczynienia (w wysokości przekraczającej nawet żądanie pozwu) pismem z 3 lipca 2018 roku (k. 39- 42). Jakkolwiek nie załączono do akt dowodu doręczenia odpisu tego pisma pozwanemu, to w dniu 23 lipca 2018 roku pozwany wydał decyzję odmawiającą wypłaty (k. 43), wobec tego od tego momentu był w opóźnieniu. Powód domaga się odsetek od daty późniejszej, niż chwila popadnięcia pozwanego w opóźnienie, wobec czego należały się odsetki jak w pozwie.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 100§1 zd. 2 kpc, obciążając pozwanego w całości kosztami wyłożonymi przez powoda, gdyż powód uległ w nieznacznej części. Na koszty powoda złożyły się: wynagrodzenie 1800 zł, opłata od pozwu (częściowa) 300 zł, opłata od pełnomocnictwa. Na koszty sądowe złożyły się: opłata od pozwu, od której powód był zwolniony 161 zł, wynagrodzenie biegłych (powód był zwolniony od zaliczek): psychiatry 620,46 zł (k. 224), neurologa 469,74 zł (k. 268), z zakresu rehabilitacji medycznej 210,69 zł (k. 284), ortopedy 582 (k. 308), koszty dokumentacji medycznej: 16,88 zł (k. 269) i 2,36 zł (k. 270), tj.

łącznie 2063,13 zł. Podstawę obciążenia kosztami powoda stanowił art. 100§1 zd. 2 w zw. z art. 113 ust 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.