Legislator Case Law & Legislation
I C 248/20 AI generated

Court orders eviction of tenants with high debt and no social housing rights from cooperative housing.

Case Number I C 248/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ordered the defendants to vacate their cooperative apartment and pay process costs. The tenants had a long-term lease terminated due to over 30,000 zł in unpaid rent and other debts. Although the family had a combined income of 5,300 zł, the court ruled they did not qualify for social housing assistance under the relevant housing law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 14 ust. 1-7 ustawy o zasobach mieszkaniowych; The court must determine social housing eligibility when ordering eviction, but the statutory exclusion applies to those who lost their title to a non-public housing stock, meaning current debtors without public housing rights cannot claim new social housing.

Keywords

AI generated
eviction order social housing rights cooperative housing unpaid rent process costs housing law public housing stock

Cited Legislation

AI generated
Art. 14 ust. 1-7 ustawy o zasobach mieszkaniowych
Sąd ustalił ponadto w pkt II wyroku, że żadnemu z pozwanych nie przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego stosownie do art. 14 cyt.
Art. 98 kpc
O zwrocie kosztów procesu, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego, Sąd orzekł w pkt III wyroku stosownie do art. 98 kpc.
§ 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 248/20

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 października 2020 r. Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Lidia Grzelak Protokolant sądowy Olga Witkowska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2020 r. w Ciechanowie sprawy z powództwa (...) Państwowych S.A. w W. przeciwko S. P., T. P. (1), D. P. i T. P. (2) o eksmisję I nakazuje pozwanym S. P., T. P. (1), D. P. i T. P. (2) opróżnienie i opuszczenie lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w C. przy ul. (...) wraz z osobami i rzeczami prawa ich reprezentującymi; II ustala, że pozwanym S. P., T. P. (1), D. P. i T. P. (2) nie przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego; III zasądza od pozwanych S. P., T. P. (1), D. P. i T. P. (2) solidarnie na rzecz powoda (...) Państwowych S.A. w W. kwotę 440,00 zł ( czterysta czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 240,00 zł ( dwieście czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Lidia Grzelak Sygn. akt I C 248/20

UZASADNIENIE

Powód (...) Państwowe S.A. w W. wnosił o nakazanie pozwanym S. P., T. P. (1), D. P. i T. P. (2) opuszczenie i opróżnienie lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku mieszkalnym nr (...) w C. przy ul. (...), wraz z osobami i rzeczami prawa ich reprezentującymi oraz zasądzenie solidarnie od pozwanych zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pozwani S. P., T. P. (1), D. P. i T. P. (2) wnosili o oddalenie powództwa; na wypadek orzeczenia eksmisji wnosili o przyznanie uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Lokal mieszkalny nr (...) położony w budynku mieszkalnym nr (...) w C. przy ul. (...) wchodzi w skład zasobów mieszkaniowych (...) Państwowych S.A. w W. ( bezsporne ). W lokalu tym na podstawie umowy najmu z 12 lipca 2005 r. zamieszkuje S. P. wraz z żoną T. P. (1) oraz synami D. P. i T. P. (2). Umowa najmu uległa rozwiązaniu z dniem 31 marca 2010 r. wobec jej wypowiedzenia przez (...) Państwowe S.A. w W. z uwagi na zaległości z tytułu czynszu powyżej trzech miesięcy ( umowa najmu k. 7 - 9, wypowiedzenie umowy wraz z zpo k. 10 - 11 ).

Obecne zadłużenie małż. P. w związku z opłatami za użytkowanie zajmowanego lokalu wynosi ponad trzydzieści tysięcy złotych, w tym 3037,77 zł z tytułu odszkodowań nie objętych dotychczas orzeczeniami oraz 28268,60 zł z tytułu należności wynikających z orzeczeń ( informacja k. 64 – 70 ). S. i T. małż. P. prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z synami. S. P. ma 60 lat. Jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. T. P. (1) otrzymuje emeryturę w wysokości około 1400 złotych netto. Ich synowie D. P. i T. P. (2) pracują w W.; dojeżdżają do pracy.

Obaj zarabiają po około 1900 złotych netto. Łączny dochód rodziny wynosi około 5300 złotych. Koszty miesięczne utrzymania lokalu mieszkalnego wynoszą: czynsz 640,00 zł, gaz ziemny 60,00 zł, energia elektryczna 200,00 zł. D. P. i T. P. (2) ponoszą koszty dojazdu do pracy w łącznej wysokości 740,00 zł miesięcznie. D. P. ma na utrzymaniu córkę M., na którą płaci alimenty w wysokości 400,00 zł miesięcznie. Rodzina, oprócz zaległości w czynszu, ma zadłużenia z innych tytułów ( pożyczki ) w wysokości około 30000 złotych ( zeznania pozwanych S. P. k. 59 – 60, T.

P. (1) k. 60, D. P. k. 60, T. P. (2) k. 60, wywiad MOPS C. k. 58 ). Zarówno S. i T. małż. P., jak i ich synom, nie przysługuje tytuł prawny do innego lokalu mieszkalnego ( bezsporne ). Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie dokumentów zgromadzonych w sprawie, których wiarygodność nie była kwestionowana przez strony procesu, jak również zeznań pozwanych. Sąd miał na uwadze, że co do zasady okoliczności sprawy są bezsporne pomiędzy stronami. Okoliczność, że pozwani – jak twierdzą – na własny koszty zaadaptowali część innego lokalu na pomieszczenie mieszkalne, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Nie ma również znaczenia kwestia obciążenia pozwanych opłatą związaną z podłączeniem lokalu do miejskiej sieci gazowniczej. Pozwani nie kwestionowali również wysokości wskazanego przez powoda ich aktualnego zadłużenia z tytułu opłat związanych z korzystaniem z lokalu mieszkalnego.

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu, powództwo (...) Państwowych S.A. w W. o nakazanie S. P., T. P. (1), D. P. i T. P. (2) opuszczenie i opróżnienie lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku mieszkalnym nr (...) w C. przy ul. (...), wraz z osobami i rzeczami prawa ich reprezentującymi, zasługuje na uwzględnienie. Ustalony w sprawie stan faktyczny podlega ocenie prawnej na podstawie regulacji zawartej w ustawie z dnia z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy pozwani są lokatorami w rozumieniu tejże ustawy, ponieważ ilekroć w ustawie jest mowa o lokatorze - należy przez to rozumieć najemcę lokalu lub osobę używającą lokal na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności.

Podstawowym obowiązkiem najemcy jest regularne i terminowe płacenie należnego czynszu. Zaleganie z opłatami czynszowymi uprawnia wynajmującego, a zatem w niniejszej sprawie powoda (...) Państwowe S.A. w W., do zakończenia łączącego strony stosunku prawnego poprzez wypowiedzenie umowy. Skuteczne wypowiedzenie umowy najmu nastąpiło w stosunku do pozwanych S. i T. małż. P. w 2010 r. Obecnie zatem pozwani małż. P. i ich synowie, zajmują lokal mieszkalny, stanowiący przedmiot postępowania, bez tytułu prawnego. Zasadnym zatem jest nakazanie pozwanym opróżnienie i opuszczenie lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku mieszkalnym nr (...) w C. przy ul. (...) wraz z osobami i rzeczami prawa ich reprezentującymi, o czym orzeczono w pkt I wyroku.

Niewątpliwie, zadłużenie pozwanych małż. P. z tytułu czynszu w dacie wypowiedzenia umowy najmu nie było wysokie, wynosiło bowiem około 4500 złotych ( k. 64 ), jednakże znacząco wzrosło w okresie do wytoczenia powództwa i obecnie przekracza kwotę trzydziestu tysięcy złotych. Okoliczności podnoszone przez pozwanych a dotyczące poniesienia przez nich kosztów adaptacji sąsiedniego pomieszczenia celem powiększenia zajmowanego lokalu czy też koszty związane z dokonaniem przyłączenia do sieci miejskiej gazowej nie mają, zdaniem Sądu, wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

Sąd ustalił ponadto w pkt II wyroku, że żadnemu z pozwanych nie przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego stosownie do art. 14 cyt. ustawy. Wskazać należy, że – co do zasady – zgodnie z art. 14 cyt. ustawy, w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu. Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną.

Stosownie jednak do art. 14 ust. 7 cyt. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2005 r., przepisu ust. 4 artykułu 14 nie stosuje się do osób, które utraciły tytuł prawny do lokalu niewchodzącego w skład publicznego zasobu mieszkaniowego, z wyjątkiem osób które były uprawnione do używania lokalu na podstawie stosunku prawnego nawiązanego ze spółdzielnią mieszkaniową albo z towarzystwem budownictwa społecznego. Uznać zatem należy, że pozwanym S. i T. małż. P. oraz ich synom T. P. (2) i D. P. nie przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego.

Jednocześnie Sąd rozważył przyznanie tego uprawnienia pozwanym w trybie art. 5 kc z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego, mając nadto na uwadze, że pozwany S. P. spełnia ustawowe kryteria przyznania tego uprawienia w rozumieniu art. 14 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy jako osoba posiadająca status bezrobotnego, zaś pozwana T. P. (1) z art. 14 ust.1 pkt 4 cyt. ustawy jako emeryt. Okoliczności te, nie mogą jednak uzasadniać przyznania tym pozwanym uprawienia do otrzymania lokalu socjalnego. Wskazać należy, że – jak wynika z informacji MOPS w C. ( k. 58 ), rodzina nie spełnia kryteriów do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej.

Pozwany S. P. do końca 2018 r. pracował zawodowo, a zatem w tym okresie wszyscy członkowie rodziny uzyskiwali dochody. Obecnie dochód ten łącznie wynosi miesięcznie około 5400 złotych. Pomimo tego członkowie rodziny P. nie podjęli żadnych działań zmierzających do obniżenia swojego zadłużenia w stosunku do powoda (...) S.A. w W.. Nie podjęli żadnych działań zmierzających do wyjaśnienia sytuacji związanej z poniesieniem kosztów adaptacji innego pomieszczenia. Co więcej, z ich zeznań wynika, że posiadają inne zadłużenia z tytułu pożyczek, które oceniają na około 30000 złotych.

Nie wyjaśnili jednak na jaki cel brali pożyczki, których też nie spłacali. O zwrocie kosztów procesu, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego, Sąd orzekł w pkt III wyroku stosownie do art. 98 kpc. Sąd zasądził zatem od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 440,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 200,00 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu oraz 240,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wysokość kosztów zastępstwa procesowego Sąd ustalił stosownie do § 7 pkt 1 ) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.