Legislator Case Law & Legislation
I C 155/20 AI generated

I C 155/20 · Sąd powszechny

Case Number I C 155/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Powód (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwem wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 01.11.2019 r. wniósł o zasądzenie od pozwanej B. P. (1) kwoty 8 304, 53 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty od kwot 7 646,17 zł , 49,32 zł i 609,04 zł. Wniósł także o zasądzenie od pozwanej zwrotu kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Powód wskazał, iż dochodzone pozwem roszczenie wynika z umowy pożyczki zawartej przez pozwaną w dniu 08.03.2019 r. z wierzycielem pierwotnym na kwotę kapitału 6 000 zł na okres 30 dni.

Legislator headnote

AI generated

art. 320 k.p.c, art. 720 k.c; I C 155/20 · Sąd powszechny: Pozwana nie potwierdziła podstaw wskazanego zobowiązania oraz wysokości kwoty dochodzonej pozwem. Podniosła też zarzut przedawnienia dochodzonego pozwem roszczenia. W razie uznania powództwa wniosła o rozłożenia zasądzonego roszczenia na raty w oparciu o przepis art. 320 k.p.c. Na rozprawie w dniu 26.08.2020 r. pozwana potwierdziła, iż zawarła umowę pożyczki wskazaną w pozwie , nie kwestionowała dochodzonego pozwem roszczenia, wyraziła chęć jego spłaty, wniosła o rozłożenia na raty z uwagi na swoją trudną sytuację materialną .

Keywords

AI generated
disputed claim standing against building permit pledge shortfall certificate capacity to pursue debt enforcement instalment payment agreement action for payment

Cited Legislation

AI generated
art. 320 k.p.c
W razie uznania powództwa wniosła o rozłożenia zasądzonego roszczenia na raty w oparciu o przepis art. 320 k.p.c.
art. 720 k.c
AI generated
I C 706/24
Pozwem wniesionym w dniu 11 października 2024 roku powód Kancelaria (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.
I C 57/24
Sygn. akt: I C 57/24 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2024 roku Sąd Rejonowy w Jędrzejowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Katarzyna Wysoczyńska Protokolant: --------------------------------------------- po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2024 r. w Jędrzejowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa P. (...) z siedzibą we W. przeciwko T. J. o zapłatę I. oddala powództwo II. zasądza od strony powodowej P. (...) z siedzibą we W. na rzecz pozwanej T. J. kwotę 917 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem kosztów procesu Sygn. akt I C 57/24 UZASADNIENIE WYROKU z dnia 8 maja 2024 roku W dniu 24 stycznia 2024 roku do tut. Sądu wpłynął pozew P. (...) w W. przeciwko T. J. o zapłatę kwoty 2597,52 zł z umownymi odsetkami w wysokości 2 – krotności odsetek ustawowych za opóźnienie i zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu swego żądania strona powodowa wskazała, że zobowiązane pozwanej wynika z umowy pożyczki jaką zawarła z (...) Sp. z o.o. w dniu 8 października 20219 roku. Strona powodowa wskazała nadto, że wierzytelność wynikającą ze wskazanej umowy pożyczki nabyła w drodze przelewu wierzytelności, a następnie zawarła z pozwaną ugodę, w ramach której pozwana uznała swe zadłużenie do kwoty 4519,43 zł, a następnie dokonała jego częściowej spłaty w kwocie 1950 zł. Roszczenie strony powodowej było przedmiotem uprzedniego postępowania przed Sądem Rejonowym w Lublinie sygn. akt Nc – e (...), który nakazem zapłaty 5 października 203 roku uwzględnił powództwo, a następnie postanowieniem z dnia 8 listopada 2023 roku umorzył postepowanie w związku ze sprzeciwem pozwanej (k. 27 - 41). W odpowiedzi na pozew z dnia 13 marca 2024 roku pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu, podnosząc brak udowodnienia roszenia co do wysokości i zasadny, przedwczesność i brak wymagalności roszczenia, brak legitymacji czynnej strony powodowej i stosowania w umowie klauzul niedozwolonych (k. 47 – 49). Sąd ustalił co następuje: W dniu 8 października 2019 roku pozwana i (...) Sp. z o.o. zawarli umowę pożyczki, ustalając, że kwota pożyczki wyniesie 4300 zł, odsetki 35,30 zł, prowizja 824,70 zł a całkowita kwota do spłaty 5160 zł. Pozwanej wypłacono kwotę 4300 zł. W dniu 7 września 2021 roku strona powodowa i (...) Sp. z o.o. zawarli umowę przelewu wierzytelności na podstawie, której strona powodowa nabyła wierzytelność przeciwko pozwanej z umowy pożyczki z dnia 8 października 2019 roku nr (...). W dniu 20 grudnia 2021 roku pozwana i strona powodowa zawarły ugodę, w ramach której pozwana przyznała, że posiada zadłużenie w kwocie 4819,43 zł wynikające z umowy pożyczki jaką zawarła z (...) Sp. z o.o. z dnia 8 października 2019 roku nr (...). Strony nadto ustaliły, że kwota zadłużenia zostanie spłacona przez pozwaną na rzecz strony powodowej w 32 ratach do dnia 5 czerwca 2024 roku. Nadto w umowie wskazano, że w przypadku zadłużenia w płatnościach stanowiących równowartość dwóch rat ugody, strona powodowa będzie mogła wypowiedzieć ugodę w formie pisemnej z 7 dniowym terminem wypowiedzenia, przesłanym listem na adres pozwanej. W dniu 9 marca 2022 roku strony zawarły aneks do ugody z dnia 20 grudnia 2021 roku, którym ustalono nowy harmonogram spłat ustalając, że ostatnia rata zostanie spłacona do dnia 2 września 2024 roku . Dowód: ugoda (k. 7), aneks (k. 8), umowa przelewu z załącznikami (k. 10 – 16), umowa pożyczki (k. 17 – 20), potwierdzenia wypłaty (k. 21 – 22). Sąd zważył co następuje: W ocenie Sądu powództwo nie jest zasadne. W ocenie Sądu niesłuszny był zarzut pozwanej o braku legitymacji czynnej strony powodowej Zgodnie z art. 509 §1 kc wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na rzecz osoby trzeciej, chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albowiem właściwości zobowiązania. Na podstawie wskazanego przepisu przelew wierzytelności jest umową, na podstawie której dotychczasowy wierzyciel przenosi wierzytelność ze swojego majątku do majątku osoby trzeciej, a przedmiotem przelewu jest wierzytelność istniejąca, którą cedent może swobodnie rozporządzać i która jest w dostateczny sposób oznaczona (zindywidualizowana). W tym zakresie konieczne jest wyraźne określenie stosunku zobowiązaniowego, którego elementem jest zbywana wierzytelność. Wymaga się zatem oznaczenia stron tego stosunku zobowiązaniowego oraz przedmiotu świadczenia (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 15 października 2015 roku sygn. akt I ACa 492/15 LEX nr 184218; wyrok SN z dnia 11 maja 1999 r. III CKN 423/98 Biuletyn Sądu Najwyższego 2000/1 str. 1). W ocenie Sądu strona powodowa przedkładając umowę przelewu wierzytelności z dnia 7 września 2021 roku wraz z załącznikiem wykazała, że wstąpiła w prawa wierzyciela z umowy pożyczki z dnia 8 października 2019 roku zawartej pomiędzy pozwaną i (...) Sp. z o.o. Nadto strona podwodowa przedkładając umowę pożyczki z dnia 8 października 2019 roku wraz z ugodą z dnia 20 grudnia 2021 roku i aneksem do niej wykazała co do zasady istnienie samej wierzytelności przeciwko T. J.. Dodać należy, że pozwana podpisując ugodę z dnia 20 grudnia 2021 roku uznała swe zobowiązanie wobec strony powodowej do zapłaty kwoty 4819,43 zł. W ocenie Sądu słuszny był natomiast argument strony pozwanej o braku wymagalności roszczenia oraz braku udowodnienia jego wysokości. Zgodnie z § 4 ugody z dnia 20 grudnia 2021 roku strona powodowa miała prawo do wypowiedzenia ugody w przypadku opóźnienia w płatności przez pozwaną zobowiązania w wysokości dwóch pełnych rat, przy czym wypowiedzenie miało być dokonane na piśmie i przesłane listem do pozwanej z rygorem wypowiedzenia w terminie 7 dni. W ocenie Sądu strona powodowa nie udowodniła, że pozwana posiadała opóźnienie w płatności w wysokości co najmniej dwóch rat określoną ugodą, albowiem nie dołączono żądanego dokumentu z rozliczenia wpłat dokonanych przez pozwaną, a w szczególności historii rachunku bankowego do spłat wskazanego w ugodzie. Tym samym strona powodowa nie wykazała, że zaistniała w ogóle podstawa do wypowiedzenia ugody z dnia 20 grudnia 2021 roku z aneksem w postaci opóźnienia w spłatach stanowiących równowartość dwóch rat. Nadto strona powodowa nie złożyła żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że ugoda została wypowiedziana zgodnie z § 4 ugody. Dowodem takim nie mogła być zdaniem Sądu kserokopia pisma k. 9 albowiem w piśmie tym brak jest daty w jakiej zostało ono sporządzone i brak jest dowodu przesłania go od pozwanej lisem w taki sposób, aby mogła się z nim zapoznać. Co prawda strona powodowa złożyła kopię książki nadawczej k. 78 – 79 z dnia 7 sierpnia 2023 roku i dowód śledzenia przesyłki k. 80, ale nie można ich powiązać ze wskazanym pismem, tym bardziej, że oprócz tego pisma, do pozwanej miały być wysłane jeszcze pismo z k. 25, które też nie zawiera daty. Nadto strona powodowa nie dołączyła dokumentu upoważnienia dla osoby, która podpisała pismo o wypowiedzeniu ugody, zatem brak było podstaw do przyjęcia, że wypowiedzenie to zostało dokonane przez uprawnioną w imieniu strony powodowej osobę. Dodać należy nadto, że w stanowisku strony powodowej istnieje rozbieżność co do wysokości spłat pozwanej, albowiem z treści pozwu wynikało, że pozwana spłaciła na rzecz strony powodowej kwotę 1950 zł, zaś z pisma z dnia 2 kwietnia 2024 roku (k. 56 - 66), że spłaciła na rzecz strony powodowej kwotę 2400 zł (a dodatkowo na rzecz pierwotnego wierzyciela kwotę 1150 zł). Tym samym brak było wiarygodnego dowodu, z którego wynikałaby wysokość zobowiązania pozwanej, co do należności głównej oraz skapitalizowanych odsetek (brak wyliczenia tej kwoty). Z uwagi na podniesione wyżej argumenty przemawiające za niezasadnością żądania Sąd uznał za zbyteczne czynienie rozważań w zakresie abuzywności postanowień umowy pożyczki i ugody zawartej między stronami. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w pkt I wyroku. W pkt II orzeczono na podstawie art. 98 §1, 1 1 kpc i art. 108 kpc. Pozwana wygrała w 100 % , a zatem należy się jej zwrot poniesionych kosztów procesu w kwocie 917 zł, na którą złożyły się: - kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa - kwota 900 zł tytułem wynagrodzenia fachowego pełnomocnika ustalona na podstawie § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
XIV C 1192/20
Powód (...) S.A. w B. domagał się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanej M. K. kwoty 17.807,26 zł z odsetkami umownymi równymi dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 7 sierpnia 2019 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztami zastępstwa procesowego.
I C 394/20
UZASADNIENIE Strona powodowa (...) Sp.z o.o.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 155/20 upr

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 sierpnia 2020r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Kłek Protokolant: st. sekr. sądowy Beata Bukiejko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2020 r. w K. sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. przeciwko B. P. (1) o zapłatę I. zasądza od pozwanej B. P. (1) na rzecz powoda (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 8 304,53 zł (osiem tysięcy trzysta cztery złote i pięćdziesiąt trzy grosze) wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie za okres od dnia 01.11.2019 r. do dnia 27.08.2020 r. w kwocie 860,30 zł (osiemset sześćdziesiąt złotych i trzydzieści groszy), przy czym zasądzone świadczenie rozkłada na 18 (osiemnaście) rat w ten sposób, że : - pierwsza rata w kwocie 494,83 zł (czterysta dziewięćdziesiąt cztery złote i osiemdziesiąt trzy grosze) płatna do 15.09.2020 r., - pozostałe raty w kwocie po 510 zł (pięćset dziesięć złotych), płatne do 15-tego dnia każdego następnego miesiąca z zastrzeżeniem, iż w przypadku uchybienia spłaty którejkolwiek z rat cała pozostała należność do zapłaty staje się natychmiast wymagalna;

II. zasądza od pozwanej B. P. (1) na rzecz powoda (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 1 921 zł (jeden tysiąc dziewięćset dwadzieścia jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, III. zasądza od pozwanej B. P. (1) na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kętrzynie kwotę 396 zł (trzysta dziewięćdziesiąt sześć złotych) tytułem nieuiszczonej opłaty od pozwu

UZASADNIENIE

Powód (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwem wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 01.11.2019 r. wniósł o zasądzenie od pozwanej B. P. (1) kwoty 8 304, 53 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty od kwot 7 646,17 zł , 49,32 zł i 609,04 zł. Wniósł także o zasądzenie od pozwanej zwrotu kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Powód wskazał, iż dochodzone pozwem roszczenie wynika z umowy pożyczki zawartej przez pozwaną w dniu 08.03.2019 r. z wierzycielem pierwotnym na kwotę kapitału 6 000 zł na okres 30 dni.

Pozwana nie wywiązała się ze spłaty należności wynikającej ze wskazanej umowy. Wynikająca stąd wierzytelność względem pozwanej była przedmiotem cesji pomiędzy wierzycielem pierwotnym (...) Sp. z o.o. a D. W. OU, który następnie przeniósł związane z nią uprawnienia na powoda. Na dochodzoną pozwem kwotę składają się : 7 646,17 zł jako suma wypłaconego kapitału pożyczki 6000 zł oraz prowizji pomniejszona o wpłaty strony pozwanej wynikająca z umowy nr (...) zawartej w dniu 08.03.2019 r., 49,32 zł jako niespłacone odsetki kapitałowe liczone według stawki odsetek ustawowych od kwoty kapitału pożyczki w okresie trwania umowy, 609,04 zł jako skapitalizowane od sumy kapitału i prowizji pożyczki , od dnia wymagalności do dnia poprzedzającego wniesienie powództwa według stawki maksymalnych odsetek za opóźnienie odsetki umowne za opóźnienie .

Nakazem zapłaty w elektronicznym postepowaniu upominawczym z dnia 03.12.2019 r. w sprawie VI Nc-e (...) Sąd uwzględnił powództwo nakazując pozwanej zapłatę na rzecz powoda dochodzonych pozwem kwot. Pozwana B. P. (1) wniosła sprzeciw od powyższego nakazu zaskarżając go w całości. Wniosła o oddalenia powództwa w całości i zasądzenie kosztów postepowania według norm przepisanych. Podniosła zarzuty braku udowodnienia podstawy istnienia i wysokości roszczenia dochodzonego pozwem, braku legitymacji czynnej powoda, braku wskazania w pozwie sposobu wyliczenia wysokości należności głównej, braku wskazania w pozwie i udowodnienia istnienia podstawy do wypowiedzenia umowy, braku wskazania w pozwie i udowodnienia istnienia podstawy wymagalności dochodzonego roszczenia, braku skutecznego doręczenia pozwanemu wezwania do zapłaty, ewentualnie braku skutecznego doręczenia pozwanemu oświadczenia o wypowiedzeniu umowy a tym samym wymagalności roszczenia w całości, braku dokonania pełnego rozliczenia zadłużenia wskazującego na kwotę dochodzonej należności.

Pozwana nie potwierdziła podstaw wskazanego zobowiązania oraz wysokości kwoty dochodzonej pozwem. Podniosła też zarzut przedawnienia dochodzonego pozwem roszczenia. W razie uznania powództwa wniosła o rozłożenia zasądzonego roszczenia na raty w oparciu o przepis art. 320 k.p.c. Na rozprawie w dniu 26.08.2020 r. pozwana potwierdziła, iż zawarła umowę pożyczki wskazaną w pozwie , nie kwestionowała dochodzonego pozwem roszczenia, wyraziła chęć jego spłaty, wniosła o rozłożenia na raty z uwagi na swoją trudną sytuację materialną .

Sąd ustalił co następuje : W dniu 08.03.2019 r. pozwana B. P. (2) zawarła z wierzycielem pierwotnym (...) Sp. z o.o. umowę pożyczki nr (...) na kwotę 6 000 zł na okres 30 dni. Zgodnie z umową pozwana zobowiązana była do zwrotu kwoty pożyczki wraz z prowizją w kwocie 1647 zł oraz odsetkami kapitałowymi w kwocie 49,32 zł. Pozwana nie wywiązała się ze spłaty zobowiązania (bezsporne). Na podstawie umowy cesji wierzytelności z dnia 1 sierpnia 2019 r. wierzytelność wobec pozwanej wynikająca z umowy pożyczki nr (...) z dnia 08.03.2019 r. została przeniesiona przez wierzyciela pierwotnego (...) Sp. z o.o. na rzecz D.

W. OU z siedzibą w T.. ( dowód : umowa cesji wierzytelności k. 35-37 z załącznikiem , potwierdzenie transakcji kredytowego instrumentu pochodnego wraz z załącznikiem k. 39-43). Na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 10 października 2019 r. wierzytelność wobec pozwanej wynikająca z umowy pożyczki nr (...) z dnia 08.03.2019 r. została przeniesiona przez D. W. OU z siedzibą w T. na rzecz powoda E. Sp z o.o. z siedzibą w W.. ( dowód : umowa sprzedaży wierzytelności wraz z załącznikiem k. 22-26, 34, zawiadomienie o przelewie wierzytelności).

Wysokość zaległości pozwanej wobec powoda z tytułu z umowy pożyczki nr (...) z dnia 08.03.2019 r. wynosi 8 304,53 zł, na co składają się kwota 7 646,17 zł jako suma wypłaconego kapitału pożyczki 6000 zł oraz prowizji pomniejszona o wpłaty strony pozwanej wynikająca z umowy nr (...) zawartej w dniu 08.03.2019 r., kwota 49,32 zł jako niespłacone odsetki kapitałowe liczone według stawki odsetek ustawowych od kwoty kapitału pożyczki w okresie trwania umowy, kwota 609,04 zł jako skapitalizowane od sumy kapitału i prowizji pożyczki , od dnia wymagalności do dnia poprzedzającego wniesienie powództwa według stawki maksymalnych odsetek za opóźnienie odsetki umowne za opóźnienie (bezsporne).

Sąd zważył co następuje :

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie dowodów przedłożonych przez powoda , w tym szczególności umowy cesji wierzytelności, zawiadomienia o przelewie wierzytelności albowiem ich prawdziwość nie była ostatecznie kwestionowana przez pozwaną , nie budzi też wątpliwości Sądu. Fakt zawarcia przez pozwaną umowy pożyczki nr (...) z dnia 08.03.2019 r. z wierzycielem pierwotnym oraz wysokość wynikających stad należności Sąd ustalił w oparciu o twierdzenia pozwu przyznane przez pozwaną.

Pozwana na rozprawie potwierdziła fakt zawarcia pożyczki wskazanej w pozwie oraz wysokość wynikających stąd należności , nie kwestionując dochodzonego pozwem roszczenia. Wskazać należy , iż zgodnie z treścią art. 229 kpc nie wymagają dowodu fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości. W ocenie Sądu przyznanie w/w faktów przez pozwaną nie budzi wątpliwości , a istnienie wierzytelności pozwanej względem powoda i jej wysokość dodatkowo potwierdzają umowy cesji wierzytelności wraz z załącznikami, w których wskazano wysokość zadłużenia pozwanej i jego składowe, jak też zawiadomienie o przelewie wierzytelności.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż powód udowodnił, iż przysługuje mu dochodzone pozwem roszczenie, a pozwana zobowiązana jest do zwrotu wskazanych w pozwie kwot wynikających z zawartej przez nią umowy pożyczki. Pożyczka jest umową, na podstawie której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego przedmiot pożyczki (w szczególności określoną ilość pieniędzy), a biorący zobowiązuje się zwrócić przedmiot pożyczki w pieniądzach o tej samej wielkości lub w rzeczach tego samego gatunku i takiej samej jakości (art. 720 k.c.).

Sąd uznając żądanie pozwu za uzasadnione uwzględnił jednocześnie wniosek pozwanej o rozłożenia na raty zasądzonego świadczenia. Zgodnie z treścią art. 320 kpc w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Przyjmuje się, że okoliczności, które uzasadniają wyjątkowość danej sytuacji mogą wynikać z szeroko rozumianego stanu majątkowego i rodzinnego pozwanego, kiedy natychmiastowe wykonanie wyroku byłoby rażąco sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Dotyczy to w szczególności sytuacji , jeżeli ze względu na stan majątkowy, zdrowotny, rodzinny i in. niezwłoczne spełnienie świadczenia lub jednorazowe spełnienie zasądzonego świadczenia przez pozwanego byłoby niemożliwe, bardzo utrudnione lub narażałoby pozwanego albo jego bliskich na niepowetowaną szkodę.

Stosując przepis art. 320 kpc, sąd powinien rozważyć wszystkie okoliczności danej sprawy, zarówno dotyczące pozwanego, jak i powoda. W niniejszej sprawie pozwana wnosząc o rozłożenie na raty wskazała na swoją trudną sytuację majątkową. Pozwana wraz z mężem ma na utrzymaniu dwoje dzieci w wieku 11 i 6 lat. Pozwana obecnie pracuje, zarabia 2 5000 zł miesięcznie , mąż pozwanej prowadzi zakład mechaniczny osiągając dochód około 1500 zł- 2000 zł miesięcznie. Pozwana wraz z rodziną zamieszkuje u rodziców, nie posiada własnego mieszkania, samochodu , ani oszczędności.

Koszt utrzymania rodziny pozwanej wynosi około 1000 - 1500 zł miesięcznie , wydatki związane z zamieszkiwaniem wynoszą około 300 zł miesięcznie. Sytuacja majątkowa i rodzinna pozwanej uzasadnia rozłożenia zasądzonego na rzecz powoda świadczenia na raty w wysokości około 500 zł miesięcznie , zaś uzyskiwane przez nią dochody umożliwiają spłatę rat w tak określonej wysokości, co czyni rozłożenie na raty zasądzonego świadczenia celowym i rokującym zaspokojenie roszczenie powoda w rozsądnym terminie. W konsekwencji Sąd uwzględniając powództwo rozłożył zasądzone od pozwanej na rzecz powoda świadczenie na raty jak w punkcie I wyroku.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98§1 i 3 kpc, uznając , iż pozwana jako strona przegrywająca jest zobowiązana zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty procesu w kwocie 1921 zł, na które składa się opłata od pozwu w wysokości 104 zł , koszty zastępstwa procesowego w kwocie 1800 zł ustalone zgodnie z treścią §2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Jednocześnie Sąd stosownie do treści art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych obciążył pozwaną obowiązkiem zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kwoty 396 zł tytułem nieuiszczonej przez powoda części opłaty.