II K 375/19 · Sąd powszechny

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK375/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. W. E. w dniu 25 maja 2017 r. w W. fałszywie oskarżył Prokurator Prokuratury Rejonowej (...) M. N. w piśmie skierowanym do Ministra Sprawiedliwości o popełnienie czynu zabronionego, polegającego na przyjęciu korzyści osobistej lub majątkowej w zamian za umorzenie sprawy, Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Skierowanie przez W. E. w dniu 25 maja 2017 r. do Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego wniosku o wszczęcie postępowania karnego i dyscyplinarnego wobec Prokuratora Prokuratury Rejonowej (...) M.

N. częściowo wyjaśnienia W. E. k. 162-165, 469-471 Zeznania M. N. k. 8-9, 166 wniosek o wszczęcie postępowania złożony w Ministerstwie Sprawiedliwości k. 3-6 Zawarcie przez W. E. w treści w/w wniosku twierdzeń o przyjęciu przez prokurator M. N. korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za umorzenie sprawy wniosek o wszczęcie postępowania złożony w Ministerstwie Sprawiedliwości k. 3-6 Zawarcie przez W. E. w treści w/w pisma wniosku o trwałe usunięcie z zawodu prokurator M. N. wniosek o wszczęcie postępowania złożony w Ministerstwie Sprawiedliwości k. 3-6 Popełnienie czynu przez W.

E. w stanie ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do rozpoznania znaczenia tego czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem opinie sądowo-psychiatryczne k. 276-278, 420-422, 450-453 opinia biegłego psychologa k. 302-304 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. W. E. w dniu 25 maja 2017 r. w W. fałszywie oskarżył Prokurator Prokuratury Rejonowej (...) M. N. w piśmie skierowanym do Ministra Sprawiedliwości o popełnienie czynu zabronionego, polegającego na przyjęciu korzyści osobistej lub majątkowej w zamian za umorzenie sprawy Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Twierdzenie oskarżonego o rzekomym sformułowaniu przez niego w treści w/w wniosku zarzutów wobec prokurator M.

N. w sposób hipotetyczny, a nie - kategoryczny wniosek o wszczęcie postępowania złożony w Ministerstwie Sprawiedliwości k. 3-6 Popełnienie przez prokuratora M. N. przestępstwa korupcji - przyjęcia jakiejkolwiek korzyści majątkowej bądź osobistej częściowo wyjaśnienia W. E. k. 162-165, 469-471 zeznania M. N. k. 8-9, 166 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 Zeznania M. N. Zeznania w pełni wiarygodne, logiczne, znajdujące potwierdzenie w zakresie treści zarzutów formułowanych pod jej adresem w treści pisma skierowanego do Ministra Sprawiedliwości z wnioskiem o wszczęcie wobec niej postępowania dyscyplinarnego i karnego 1.1.1 opinie sądowo-psychiatryczne Opinie wyczerpujące, rzeczowe, rzetelne, oparta na osobistych badaniach przeprowadzonych przez biegłych, sporządzone przez osoby posiadające specjalistyczną wiedzę w dziedzinie psychiatrii i psychologii. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 częściowo wyjaśnienia W.

E. Wyjaśnieniom oskarżonego w tej części, w jakiej twierdzi on, że zarzuty formułował w sposób hipotetyczny, a nie stanowczy, przeczy literalne brzmienie pisma skierowanego przez niego do Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego, gdzie nie wskazuje on na podejrzenie popełnienia przestępstwa, lecz wprost pisze o przyjęciu korzyści majątkowej w zamian za umorzenie sprawy, podaje przybliżone wartości korzyści majątkowej, jak też przedmiot tej korzyści, domaga się trwałego usunięcia prokuratora z zawodu, nadto przedstawia siebie jako osobę, która może udowodnić, że osoba objęta jego zawiadomieniem jest zdemoralizowana, i że liczy na to, że Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny skorzysta z narzędzia, jakie oskarżony mu da.

Dla uwiarygodnienia swoich twierdzeń przywołuje też fakt, że sprawcy posiadają już tytuł egzekucyjny, który "uzyskali za łapówkę w Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku". Poza tym "uczula Pana Ministra, że to co robi prokurator z (...) to bardzo groźne przestępstwo". Konsekwencja, z jaką oskarżony formułuje zarzuty, przeczy jego tezie o rzekomym hipotetycznym twierdzeniu o przyjęciu korzyści majątkowej bądź osobistej przez prokuratora. Twierdzenia te są dosadne, częstokroć obraźliwe, oskarżony nie pisze o podejrzeniu popełnieniu przestępstwa, lecz o przestępstwie popełnionym, którym chce zainteresować organy ścigania, aby wszczęły postępowanie karne i dyscyplinarne, które winny zakończyć się usunięciem prokuratora z zawodu, czym sprawiono by osobistą satysfakcję nie tylko oskarżonemu.

Należy również dostrzec, że w przedmiotowym wniosku oskarżony zawarł sformułowania, które miały sprawiać wrażenie jedynie stawianiu hipotezy, jak np. zapis "możliwości mamy kilka", niemniej inne możliwości aniżeli przyjęcie korzyści sam w tym piśmie odrzucił, gdyż "te inne możliwości", które przywołał, były co najmniej "kuriozalne". Kolejne stwierdzenie, że "mogli dużo dać", po którym dopowiada kwoty, nie pozostawia wątpliwości co do tego, że kwota łapówki została przekazana, a jedynie jej wysokość nie jest pewna. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1.

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I W. E. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej art. 234 kk w zw. z art. 31 § 2 kk Odpowiedzialność karną na podstawie art. 234 kk ponosi ten, kto przed organem powołanym do ścigania lub orzekania w sprawach o przestępstwo, w tym i przestępstwo skarbowe, wykroczenie, wykroczenie skarbowe lub przewinienie dyscyplinarne, fałszywie oskarża inną osobę o popełnienie tych czynów zabronionych lub przewinienia dyscyplinarnego. W przedmiotowej sprawie oskarżony pismo zatytułowane "Wniosek o wszczęcie postępowania karnego i dyscyplinarnego" skierował do Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego, a zatem organu powołanego do ścigania w sprawach o przestępstwa i przewinienia dyscyplinarne prokuratorów.

W piśmie tym sformułował kategoryczny zarzut przyjęcia przez prokuratora korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za umorzenie sprawy. Formułując ten zarzut, nie dysponował natomiast żadnymi dowodami, które twierdzenia te by chociaż uprawdopodobniały, natomiast zawarł w treści tego pisma następujące zdanie: " Udowodnię Panu Ministrowi, że osoba będąca podmiotem niniejszego zawiadomienia jest zdemoralizowana i powinna być usunięta z Prokuratury - i liczę, że Pan z tego narzędzia, jakiej dam - skorzysta", które miałoby pozorować, że dowodami w tej sprawie dysponuje.

Przestępstwo fałszywego oskarżenia jest przestępstwem formalnym, bezskutkowym. Dokonanie tego przestępstwa następuje w momencie podniesienia przed organem powołanym do ścigania lub orzekania nieprawdziwego zarzutu, że inna osoba popełniła przestępstwo, wykroczenie lub przewinienie dyscyplinarne. Dla bytu przestępstwa fałszywego oskarżenia określonego w art. 234 k.k. obojętne jest także to, czy przeciwko osobie fałszywie oskarżonej wszczęto postępowanie karne lub dyscyplinarne, względnie, czy została skazana lub ukarana. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2006 r. sygn. akt III KK 61/06) Typ przestępstwa określonego w art. 234 kk nie charakteryzuje się celowym działaniem, ani nawet zamiarem bezpośrednim, a dla jego bytu wystarczające jest godzenie się sprawcy na fałszywe oskarżenie innej osoby o popełnienie przestępstwa. (tak Uchwała SN z dnia 17 maja 2011 r. sygn. akt SNO 6/11) Oskarżony, formułując zarzut przyjęcia korzyści majątkowej bądź osobistej przez prokuratora, nie dysponował żadnymi dowodami, natomiast treść wniosku redagował tak, aby stwarzać pozory, że jest odwrotnie, że tylko od Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego zależy, czy z tych dowodów, które oskarżony mu dostarczy, zostanie zrobiony użytek.

W tym celu też przywołał kwoty korzyści, jakie miały wchodzić w grę, jak też inne dodatkowe benefity (tj. nowy samochód czy wczasy na M.). ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5.

Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności W. E. I I Na podstawie 31 § 2 kk w zw. z art. 60 § 7 kk odstąpiono od wymierzenia kary Oskarżony w czasie popełnienia czynu miał ograniczoną w stopniu znacznym zdolność zrozumienia znaczenia tego czynu i pokierowania swoim postępowaniem.

W takich okolicznościach na podstawie art. 31 § 2 kk możliwe jest zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary, które na podstawie art. 60 § 7 kk w odniesieniu do przestępstw zagrożonych grzywną, ograniczeniem wolności i pozbawieniem wolności polega na odstąpieniu od wymierzenia kary. Zdaniem Sądu, orzeczenie wobec oskarżonego kary przewidzianej za to przestępstwo nie spełniłoby celów, jakim kara ma w myśl art. 53 § 1 i 2 kk służyć, a w szczególności nie realizowałaby celów prewencji indywidualnej. Wymierzenie kary jedynie nasiliłoby zaburzenia myślenia, o których stwierdza się w opinii psychiatrycznej i psychologicznej.

W. E. II I na podstawie art. 60 § 7 kk w zw. z art. 39 pkt 7 kk i art. 43a kk orzeczono wobec oskarżonego W. E. środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 700 zł. Świadczenie takie spełnia też funkcję prewencyjną dla sprawców przestępstw, budując ich świadomość odpowiedzialności za formułowane wypowiedzi, czy to ustne, czy pisemne. Istotne jest uzmysłowienie oskarżonemu, że formułowanie zarzutów wobec innych osób, które nie są poparte żadnymi dowodami, wiązać będzie z jego odpowiedzialnością.

Wysokość zaś orzeczonego świadczenia odpowiada zarówno stopniowi społecznej szkodliwości czynu, jak też uwzględnia sytuację majątkową oskarżonego, uzyskującego regularne dochody. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Wbrew twierdzeniom oskarżonego, treści zawarte w piśmie adresowanym do Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego nie miały charakteru hipotetycznego.

Pismo to, obejmujące cztery strony druku, w odniesieniu do zarzutu przyjęcia korzyści przez prokuratora M. N. jest nie tylko kategoryczne, ale wręcz napastliwe w swej treści. Oprócz popełnienia tego przestępstwa oskarżony przypisuje pokrzywdzonej rażący stosunek do pełnionych obowiązków i przełożonych, lekceważący stosunek do konstytucyjnych organów państwa, godzenie w dobro wymiaru sprawiedliwości, wyznawanie "zgnitej, satanistycznej ideologii". Formułuje też twierdzenie, że jest ona "prokuratorem do skasowania". Usprawiedliwieniem dla takiego pisma i zarzutów nie jest treść postanowień, które na skutek zażalenia oskarżonego zostało uchylone przez Sąd, który w uzasadnieniu wskazał na popełnione błędy.

Temu właśnie służą środki zaskarżenia, w tym także środki nadzwyczajne jak skarga kasacyjna, aby korygować wadliwe decyzje i eliminować je z obrotu prawnego. Tym samym dowody przedstawione przez oskarżonego w postaci kopii orzeczeń, które zapadały w sprawach przez niego inicjowanych, względnie w których występował jako strona (k. 323-419), nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy, albowiem nie łączą się one z zarzutem korupcji, o jakim zawiadamiał w swoim piśmie. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz.

U. z 2015 r. poz. 615, z późn. zm.) oraz § 17 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 18 października 2016 r. poz. 1714) przyznano od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. C. kwotę 420,00 zł powiększoną o należną stawkę podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu IV na podstawie art. 626 § 1 kpk, art. 627 kpk oraz art. 5 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonego W.

E. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 530,00 zł tytułem zwrotu części wydatków poniesionych przez Skarb Państwa oraz kwotę 30,00 zł tytułem opłaty, a w pozostałej części zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych Wydatki, którymi obciążony został oskarżony, obejmowały ryczałt za doręczenia, uzyskania danych z KRK oraz wynagrodzenie obrońcy ustanowionego z urzędu (art. 618 § 1 pkt 1, 10, 11 kpk) Oskarżony jest osobą osiągającą dochody, stąd nie zachodziły żadne okoliczności uzasadniające zwolnienie go w całości od obowiązku uregulowania kosztów sądowych.

Oskarżony został natomiast zwolniony od poniesienia kosztów wydania opinii sądowo-psychiatrycznych i psychologicznej, albowiem wydatki w tym względzie nie były przez niego celowo wywołane, a w konsekwencji względy słuszności nakazywały odstąpienie od obciążania nimi badanego. 1.Podpis sędzia Justyna Koska-Janusz