I C 269/20 · Sąd powszechny

Sygn. akt I C 269/20 upr

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 września 2020 r. Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: sędzia Magdalena Łukaszewicz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Topa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2020 r. w P. sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przeciwko E. M. (1) o zapłatę o r z e k a : I. Oddala powództwo. II. Zasądza od powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na rzecz pozwanego E. M. (1) kwotę 917 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE

(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wytoczyła powództwo przeciwko E. M. (1) o zapłatę kwoty 3 793,79 złotych wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonymi od kwoty 3 777,35 zł od dnia 30.07.2019r. do dnia zapłaty i odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 16,44 zł od dnia 30.07.2019r. do dnia zapłaty. Nadto, powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia między stronami w dniu 25.09.2017r., w formie elektronicznej, umowy pożyczki refinansującej o numerze (...), z której warunków pozwany się nie wywiązał. Powódka wskazała, iż pozwanym jest E. M. (1) zamieszkały w T. przy ul. (...), posiadający numer PESEL (...), posługujący się przy zawieraniu przedmiotowej umowy pożyczki dowodem osobistym o serii i numerze (...) oraz numerem (...). Wydanym w niniejszej sprawie w dniu 30 października 2019 roku nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym, Sąd Rejonowy w Toruniu nakazał pozwanemu zapłacić na rzecz powódki całość dochodzonego roszczenia wraz z kosztami postępowania. (k.

34) Korespondencja wysłana do pozwanego na adres wskazany w pozwie wróciła z placówki pocztowej po dwukrotnym awizowaniu. Przewodniczący zarządził doręczenie korespondencji na adres widniejący w bazie PESEL2-SAD, tj. ul. (...) w B.. E. M. (2), posiadający numer PESEL (...), zamieszkały w B. przy ul. (...), w przepisanym terminie wniósł sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty zaskarżając go w całości, wnosząc o przekazanie sprawy według właściwości ogólnej Sądowi Rejonowemu w Piszu i o zasądzenie na jego rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu zaprzeczył, że zawarł z powódką przedmiotową umowę pożyczki i otrzymał z tego tytułu jakąkolwiek kwotę pieniężną, że kiedykolwiek mieszkał pod adresem ul. (...)w T. oraz że nigdy nie posługiwał się dowodem osobistym o serii i numerze (...) ani numerem telefonu + (...). Podkreślił, że posiada dwa imiona „E. (...)”, a nie jedno „E.” jak wskazano w pozwie i przedmiotowej umowie pożyczki, że od 28.10.1988r. mieszka w B. przy ulicy (...) oraz, że do dnia 01.08.2016r. posługiwał się dowodem osobistym o serii i numerze (...), zaś od dnia 02.08.2016r. posługuje się dowodem osobistym o serii i numerze (...).

Z uwagi na powyższe, w ocenie wnoszącego sprzeciw, osoba „E. M. (1)” która zawarła przedmiotową umowę pożyczki i osoba „E. M. (2)” której doręczono odpis nakazu zapłaty w niniejszej sprawie, to dwie różne osoby, a „E. M. (1)” zamieszkały w T. bezprawnie posługuje się numerem PESEL „E. M. (2)” zamieszkałego w B., o który to czyn toczy się przeciwko „E. M. (1)” postępowanie karne pod sygn. akt II K 423/19 przed Sądem Rejonowym w Piszu. Postanowieniem z 11 marca 2020 roku Sąd Rejonowy w Toruniu stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piszu.

Sąd ustalił, co następuje: W dniu 24 września 2017 roku pomiędzy (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., a E. M. (1) zamieszkałym w T. przy ulicy (...), posługującym się numerem ewidencyjnym PESEL (...), dowodem osobistym serii i numerze (...) oraz numerem (...), zawarta została za pomocą środków porozumiewania się na odległość umowa pożyczki refinansującej o numerze (...), w ramach której pożyczkobiorcy przyznana została kwota 2 764,18 złotych, której spłata miała nastąpić do dnia 19 listopada 2017 roku.

Pożyczka powyższa nie została spłacona. (dowód: umowa pożyczki refinansującej k. 17-17v; ramowa umowa pożyczki wraz z załącznikami k. 18-26) Z informacji widniejących w bazie PESEL2-SAD wynika, iż E. M. (1) zamieszkały w T. przy ulicy (...), posiada numer ewidencyjny PESEL (...). Numer ewidencyjny PESEL (...) należy do E. M. (2)s. S. i C., zamieszkałego w B. przy ulicy (...), który do dnia 01.08.2016r. posługiwał się dowodem osobistym o serii i numerze (...), zaś od dnia 02.08.2016r. posługuje się dowodem osobistym o serii i numerze (...).

E. M. (2)nigdy nie zamieszkiwał w T. przy ulicy (...) i nigdy nie posługiwał się dowodem osobistym o serii i numerze (...), zaś po powzięciu informacji, iż nieznany sprawca posługując się jego numerem PESEL zaciąga zobowiązania finansowe, których następnie nie reguluje, o popełnionych na jego szkodę przestępstwach oszustwa zawiadomił organy ścigania. Przed Sądem Rejonowym w Piszu toczy się pod sygn. akt II K 423/19 postępowanie przeciwko E. M. (1) o popełnienie czynów z art. 286 § 1 k.k. na szkodę E. M. (2). (dowód: wydruk z bazy PESEL2-SAD dot.

E. M. (1) k. 82; wydruk z bazy PESEL2-SAD dot. E. M. (2) k. 7-8; kserokopia dowodu osobistego E. M. (2)k. 50-50v; zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały E. M. (2) k. 51; odpis zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa k. 52; pismo z 08.05.2019r. k. 53; informacja z Prokuratury Rejonowej w Piszu k.

64)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jest niezasadne i jako takie podlegało oddaleniu. W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Mając powyższe na uwadze, w przedmiotowej sprawie to na powódce spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jej roszczenie, a ponadto w myśl art. 232 k.p.c. ciążył na niej obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodziła skutki prawne, a zatem dowodów zawarcia przedmiotowej umowy przez strony niniejszego procesu, wykonania umowy przez powódkę, tj. przeniesienia na własność pozwanego środków finansowych będących przedmiotem zawartej umowy, oraz nieuregulowania zadłużenia przez pozwanego.

Z kolei na pozwanym, który zaprzeczył zawarciu przedmiotowej umowy, spoczywał ciężar udowodnienia tego faktu. W ramach niniejszego postępowania, na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił, że przy zawieraniu przedmiotowej umowy, w sposób nieuprawniony posłużono się numerem PESEL E. M. (2)s. S. i C. zamieszkałego w B. i wpisano je, jako dane pożyczkobiorcy, przy czym to nie E. M. (2)był stroną umowy. Osoba, która zawarła z powódką przedmiotową umowę posługiwała się przy zawieraniu tej umowy dowodem osobistym o serii i numerze (...) oraz numerem (...).

Tymczasem, jak wynika z załączonej do akt sprawy kserokopii dowodów osobistych i zaświadczenia o zameldowaniu (k. 50-51), pozwany E. M. (2)nigdy nie zamieszkiwał w T. przy ulicy (...)i nigdy nie posługiwał się dowodem osobistym o serii i numerze (...). Stanowisko pozwanego znajduje potwierdzenie także w zgłoszonym przez niego zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa oszustwa na jego szkodę, jak również w fakcie, iż w sprawie tej toczy się przed Sądem Rejonowym w Piszu postępowanie karne przeciwko wskazanej przez pozwanego osobie o popełnienie czynów z art. 286 § 1 k.k. Na marginesie należy zauważyć, że także w ramach toczących się przed tutejszym sądem postępowań o zapłatę zarejestrowanych pod sygn. akt I C 1/19, I C 482/19 i I C 260/20, gdzie E. M. (2)także występował w charakterze pozwanego, i gdzie doszło do zaciągnięcia na jego imię, nazwisko i numer PESEL zobowiązań finansowych w takich samych okolicznościach, co w ramach niniejszego postępowania, zapadły prawomocne wyroki oddalające powództwo.

W ocenie sądu okoliczności zawarcia z powódką przedmiotowej umowy, gdzie z danymi strony pozwanej tożsame jest pierwsze imię i nazwisko pożyczkobiorcy oraz numer PESEL, zaś istnieje rozbieżność co do pozostałych danych wynikających z treści dowodu osobistego pozwanego tj. serii i numeru tego dokumentu, oraz z treści zaświadczenia o zameldowaniu, przy uwzględnieniu faktu prowadzenia postępowania karnego w stosunku do osoby, która miała posłużyć się numerem PESEL pozwanego, celem zawierania na odległość umów i zaciągania zobowiązań finansowych w różnych instytucjach, wskazują jednoznacznie, iż to nie pozwany zawarł z powódką w dniu 25.09.2017r. umowę pożyczki o numerze (...).

Nieistotnym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy był wynik postępowania karnego toczącego się przed Sądem Rejonowym w Piszu pod sygn. akt II K 423/19, czym powódka uzasadniała wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie. Bez znaczenia jest tu bowiem odpowiedzialność osoby trzeciej za przestępstwo oszustwa na szkodę pozwanego. Istotnym było, a co nie wymaga zakończenia postępowania karnego, czy pozwany zaciągnął zobowiązanie z tytułu przedmiotowej umowy pożyczki, tj. czy powódka przeniosła na własność pozwanego środki finansowe będące przedmiotem umowy pożyczki o numerze (...), co rodziłoby obowiązek ich zwrotu, a ten fakt nie został przez powódkę udowodniony.

Z powyższych względów Sąd powództwo oddalił, zaś o kosztach procesu rozstrzygnął w oparciu o przepisy § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) oraz art. 98 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W tym przypadku jest to kwota 900 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwota 17 złotych tytułem zwrotu opłaty od udzielonego pełnomocnictwa.