II K 13/20 · Sąd powszechny

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt V K 105/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) H. K. (1) Czyn opisany w pkt. 1 wyroku . Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. P. M. i R. K. byli wspólnikami spółki cywilnej pod nazwą (...) .. B., R. K. s.c. z siedzibą w B. przy ul. (...) , którą założyli w dniu 11 maja 2015 r.. Spółka ta prowadziła działalność mi.in. w zakresie sprzedaży sprzętu medycznego. W imieniu R. K. na podstawie udzielonego pełnomocnictwa sprawami spółki zajmował się jej mąż – oskarżony H. K. (1) . We wrześniu 2015 r. oskarżony H. K. (1) po uzgodnieniach poczynionych z R. K. i P. M. podjął decyzje o wzięciu w leasing przez (...) P. M., J. (...) s.c. samochodu marki Ł. (...) , z którego oskarżony miał wyłącznie korzystać . P. M. wyraził zgodę na wzięcie w leasing przez spółkę tego samochodu i uczestniczył wraz z oskarżonym H. K. (1) w jego wyborze . 2. W dniu 30 listopada 2015 r. oskarżony H. K. (1) wraz z żoną R. K. oraz z P. M. przyjechał do G. , woj. (...) do siedziby oddziału (...) S.A. w celu zawarcia przez (...) P. M., (...). K. s.c. umowy leasingu samochodu marki Ł. (...). Osobą która z w imieniu (...) S.A. miała podpisać przedmiotową umowę leasingu i związane z nią dokumenty była E. G. ( obecnie E. X. ) . W trakcie podpisywania tych dokumentów oskarżony H. K. (1) , wykorzystując fakt iż E. G. chwilowo opuściła pomieszczenie w którym były podpisywane dokumenty związane z leasingiem , podrobił w celu użycia za autentyczne dokumenty w postaci : umowy sprzedaży samochodu – (...), wniosku o finasowanie w (...) S.A., formularza osobistego , umowy leasingu operacyjnego nr (...) , dokumentu uprawiającego do otrzymania sumy pieniędzy w postaci weksla in blanco , deklaracji wekslowej , załącznika do wniosku do (...) S.A. o przyznanie leasingu : oświadczenia o beneficjencie osobistym , zgłoszenia do ubezpieczenia w (...) S.A. , nakreślając na nich podpisy P. M. . Ponadto oskarżony H. K. (1) podpisał się również na wekslu in blanco i deklaracji wekslowej swoim imieniem i nazwiskiem jako poręczyciel. Takie zachowanie oskarżonego H. K. (1) związane było z faktem iż tego dnia P. M. z powodów problemów zdrowotnych nie był w stanie podpisać tych dokumentów, o czym jednak nie został poinformowana przed zawarciem tej umowy leasingu E. G. . Oskarżony H. K. (1) podrobił podpis P. M. na w/w dokumentach ponieważ chciał jak najszybciej mieć możliwość korzystania z tego samochodu . Następnie oskarżony H. K. (1) puścił podrobiony w wyżej opisany sposób weksel in blanco w obieg poprzez wręczenie go przedstawicielowi (...) S.A. – E. G., jako autentyczny dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniędzy. 3. Po zawarciu tej umowy leasingu oskarżony H. K. (1) regularne spłacał raty leasingowe za przedmiotowy samochód Ł. (...). W dniu 27 kwietnia 2017 roku R. K. wobec konfliktu z P. M. związanego ze sposobem prowadzenia spółki i wzajemnych rozliczeń finansowych wypowiedziała umowę spółki cywilnej ze skutkiem natychmiastowym. Z zawiadomienia R. K. zostało również wszczęte postępowanie karne wobec P. M. , gdzie został on oskarżony o popełnienie czynu z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym Warszawa – Praga w Warszawie V Wydział Karny sygn. akt V K 216/17 . Po rozwiązaniu tej umowy spółki cywilnej (...) S.A. ( następcą prawny (...) S.A. ) nie wyraził zgody na przeniesienie umowy leasingu tego samochodu na (...) Sp. z o.o. założonej przez oskarżonego H. K. (1) i w dniu 06 lipca 2017 r. wypowiedziało umowę leasingu operacyjnego (...) . Wobec rozwiązania tej umowy leasingu oskarżony H. K. (1) zwrócił leasingodawcy samochód marki Ł. (...). Pismem z dnia 13 października 2017 r. (...) S.A. wobec wypowiedzenia tej umowy leasingu wezwało P. M. i R. K. – wspólników (...) P. M., R. K. s.c. oraz oskarżonego H. K. (1) jako poręczyciela wekslowego o zapłatę solidarnie kwoty 28 588,05 zł do dnia 07 listopada 2017 r. . Następnie wobec nie zapłacenia w terminie w/w kwoty (...) S.A. skierował do Sądu Rejonowego dla Warszawy - Woli w Warszawie pozew o zapłatę w/w kwoty wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 08 listopada 2017 r. . W dniu 14 marca 2022 r. oskarżony H. K. (1) przelał na wskazane przez powoda (...) S.A. konto kwotę 28588,05 zł tytułem zapłaty należności głównej i kwotę 10937,74 zł tytułem odsetek i kosztów procesu . Tym samym oskarżony H. K. (1) nie osiągnął jakkolwiek korzyści majątkowych. wyjaśnienia oskarżonego H. K. (1) ( k. 168-169, k. 371-372 , k. 528-530 ) , zeznania świadka R. K. ( k. 48- 49 , k. 531 ), częściowo zeznania świadka P. M. ( k. 2, k. 242 , k. 252 , k. 549 – 550 ) oraz dokumenty w postaci : zamówienie ( k. 202 ) , faktura VAT ( k. 207 ), kopia umowy spółki cywilnej ( k. 398-399 ) ; wyjaśnienia oskarżonego H. K. (1) ( k. 168-169, k. 371-372 , k. 528-530 ) , zeznania świadków R. K. ( k. 48- 49 , k. 531 ), N. B. ( k. 257 , k. 531- 532 ) , E. X. ( k. 360-361 , k. 532-533 ) , częściowo zeznania świadka P. M. ( k. 2, k. 242 , k. 252 , k. 549 – 550 ) oraz dokumenty w postaci : zamówienie ( k. 202 ) , faktura VAT ( k. 207 ), dokumenty związane z zawarciem umowy leasingu ( k. 205-213, k. 287, k. 300 ), weksel ( k. 6, k. 84 – oryginał weksla – przechowywany w sejfie ), opinii biegłego z zakresu klasycznych badań dokumentów W. B. ( k. 335-359 ), opinii Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Stołecznej Policji ( k. 89-109 ) ; wyjaśnienia oskarżonego H. K. (1) ( k. 168-169, k. 371-372 , k. 528-530 ) , zeznania świadka R. K. ( k. 48- 49 , k. 531 ), częściowo zeznania świadka P. M. ( k. 2, k. 242 , k. 252 , k. 549 – 550 ) oraz dokumenty w postaci : oświadczenie o wypowiedzeniu umowy leasingu ( k. 203 ) , wypowiedzenie umowy spółki cywilnej ( k. 400 ) , potwierdzenie spłaty rat leasingowych ( k. 554- 556) , pismo (...) S.A. ( k. 18 ) , pozew ( k. 7-8 ) , nakaz zapłaty ( k. 5 ) , kserokopia dokumentów ze sprawy V K 216/17 ( k. 434-457 ) , potwierdzenie spłaty zobowiązania ( k. 390-391 ) ; 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) H. K. (1) Czyn opisany w pkt. 1 wyroku . Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. Fakt iż oskarżony H. K. (1) popełnił zarzucany mu czyn z art. 286 § 1 k.k.. 2. Fakt iż świadek P. M. w dniu 30 listopada 2015 r. nie był obecny w G. , woj. (...) w oddziale (...) S.A. podczas podpisywania dokumentów związanych z zawarciem umowy leasingu operacyjnego nr (...). Brak dowodów potwierdzającego ten fakt . częściowo zeznania świadka P. M. 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1, 2, 3 wyjaśnienia oskarżonego H. K. (1) , zeznania świadków: R. K., N. B., E. X., N. X. częściowo zeznania świadka P. M. oraz dokumenty wskazane przy faktach 1,2,3 w pkt. 1.1. Wyjaśnienia oskarżonego H. K. (1) ( k. 168-169, k. 371-372 , k. 528-530 ) są jasne , dokładne , spójne , logiczne i korespondujące z zebranym w sprawie materiałem dowodowym dotyczącym faktów które zostały uznane przez Sąd za udowodnione . Z wyjaśnień oskarżonego H. K. (1) wynika jak wyglądała działalność (...) P. M., (...). (...) s.c. i co było powodem konfliktu z P. M. i w konsekwencji wypowiedzenia przez jego żonę R. K. umowy tej spółki . Z dalszych wyjaśnień oskarżonego H. K. (1) wynika dlaczego postanowił wsiąść na (...) P. M., (...). (...) s.c. w leasing samochodu marki Ł. (...) , z którego miał wyłącznie korzystać i jak wyglądało podpisanie umowy leasingu w oddziale (...) S.A. . Oskarżony opisał w jakich okolicznościach i dlaczego podrobił na umowie leasingu i związanych z nią dokumentach w tym na wekslu in blanco podpis P. M. , który był obecny przy podpisaniu tych dokumentów . Z dalszych wyjaśnień oskarżonego wynika iż nie działał w zamiarze wprowadzenia w błąd i oszukania (...) S.A. , gdyż jako poręczyciel wekslowy był zobowiązany do spłaty zobowiązań wynikających z tej umowy i że te zobowiązania w całości spłacił . Wyjaśnienia oskarżonego korespondują dokumentami wskazanymi przy faktach 1 ,2, 3 z pkt. 1.1. . zwłaszcza z zeznaniami świadków R. K. ( k. 48-49 , k. 531 ), E. X. ( k. 360-361 , k. 532-533 ) i P. M. ( k. 2, k. 242 , k. 252 , k. 549 – 550 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Należy wskazać iż z wyjaśnień oskarżonego H. K. (1) wynika wprost iż popełnił on czyn z art. 310 § 1 k.k. w zb. z art. 310 § 2 k.k. w zw. z art. 310 § 3 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. opisany w pkt. 1 wyroku . Sąd dał wiarę zeznaniom świadków R. K. ( k. 48-49 , k. 531 ), N. B. ( k. 257 , k. 531-532 ) , E. X. ( k. 360-361 , k. 532-533 ) , N. X. ( k. 145 , k. 281-282 , k. 548-549 ) . W tym zakresie zeznania te są jasne , dokładne , spójne , logiczne i korespondujące z zebranym w sprawie materiałem dowodowym dotyczącym faktów które zostały uznane przez Sąd za udowodnione. Z zeznań świadka R. K. -żony oskarżonego wynika iż udzieliła ona pełnomocnictwa swojemu mężowi H. K. (1) i to on zajmował się faktycznie zarzadzaniem (...) P. M., (...). K. s.c. . Z zeznań świadka R. K. wynika ponadto iż P. M. był obecny podczas podpisywania umowy leasingu i dokumentów z nią zawiązanych . Ona po podpisaniu tych dokumentów jako pierwsza udała się do samochodu , gdzie czekał jej córka i nie ma wiedzy co do dalszego przebiegu tego zdarzenia . Z zeznań świadka N. B. wynika iż nie ma ona wiedzy na temat zawarcia przedmiotowej umowy leasingu . Świadek ten opisał ponadto jak wygląda procedura podpisywania umowy leasingu której zabezpieczeniem jest weksel . Z zeznań świadka E. X. wynika iż nie pamięta okoliczności zawarcia umowy leasingu między (...) S.A. a (...) P. M., J. K. s.c.. Świadek ten w swoich zeznaniach opisał jednak jak w 2015 r. wyglądała procedura zawierania umów leasingu przez (...) S.A. , wskazując iż zawsze prosiła o okazanie dowodów osobistych przez osoby podpisujące dokumenty związane z umową leasingu oraz poręczyciela wekslowego . Natomiast z zeznań świadka N. X. wynika iż nie pamięta on okoliczności ani miejsca zawarcia przedmiotowej umowy leasingu . Jeżeli chodzi o zeznania świadka P. M. ( k. 2, k. 242 , k. 252 , k. 549 – 550 ) to zasługują one na wiarę poza fragmentem z którego wynika iż nie był on obecny podczas podpisania przedmiotowej umowy leasingu oraz dokumentów z nią zawiązanych oraz że o tym iż doszło do podrobienia jego podpisu na tych dokumentach w tym wekslu in blanco dowiedział się dopiero po otrzymaniu nakazu zapłaty w sprawie I (...) . Na wiarę zasługują zeznania tego świadka w których opisał jak wyglądała jego współpraca w ramach (...) P. M., R. K. s.c. z H. K. (1) i R. K. oraz co spowodował zakończenie działalności tej spółki . Na wiarę zasługuje również ta część zeznania świadka P. M. w której przyznał iż wiedział o planach wzięcia w leasing przez spółkę samochodu marki Ł. (...) , z którego miał korzystać oskarżony H. K. (2) i wyraził na to zgodę , jednak nie podpisał dokumentów związanych z tym leasingiem. W tym zakresie zeznania świadka P. M. są jasne , dokładne , spójne , logiczne i korespondujące z zebranym w sprawie materiałem dowodowym dotyczącym faktów które zostały uznane przez Sąd za udowodnione. Sąd dał pełną wiarę opinii biegłego z zakresu klasycznych badań dokumentów W. B. ( k. 335-359 ) jako jasnej logicznej i fachowej . Biegły w sposób logiczny w oparciu o całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyciągnął prawidłowe wnioski które zostały zawarte w opinii pisemnej . Z opinii tej wynika wprost iż podpis (...) na dokumentach w postaci : umowy sprzedaży samochodu – (...), wniosku o finasowanie w (...) S.A., formularza osobistego , umowy leasingu operacyjnego nr (...) , dokumentu uprawiającego do otrzymania sumy pieniędzy w postaci weksla in blanco , deklaracji wekslowej , załącznika do wniosku do (...) S.A. o przyznanie leasingu : oświadczenia o beneficjencie osobistym , zgłoszenia do ubezpieczenia w (...) S.A. nie zostały nakreślone przez P. M. ,został natomiast nakreślone przez oskarżonego H. K. (1) . Sąd dał pełną wiarę jako jasnej logicznej i fachowej opinii Laboratorium (...) Komendy Stołecznej Policji z dnia 02.08 2019 r. ( k. 89-109 ). Z opinii tej wynika iż podpis w obrębie weksla (...) nie został nakreślony przez P. M. i R. K. , został najprawdopodobniej nakreślony przez H. K. (1) . Autentyczność i wiarygodność tych dokumentów nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 2 z pkt. 1.2. częściowo zeznania świadka P. M. R. chodzi o zeznania świadka P. M. ( k. 2, k. 242 , k. 252 , k. 549 – 550 ) to nie zasługują one na wiarę w części w której wskazał on iż nie był on obecny podczas podpisania przedmiotowej umowy leasingu oraz dokumentów z nią zawiązanych , oraz że o tym iż doszło do podrobienia jego podpisu na tych dokumentach w tym wekslu in blanco dowiedział się dopiero po otrzymaniu nakazu zapłaty w sprawie I Nc (...). W tym zakresie zeznania świadka P. M. są nie niejasne , nielogiczne , wewnętrznie sprzeczne i nakierowane obciążenie oskarżonego H. K. (1) z którym pozostaje w konflikcie na tle finansowym związanym z rozliczeniem działalności (...) P. M., J. (...) s.c. , w związku z czym toczyło się przeciwko świadkowi postępowanie karne o czyn z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. ( k. 434-457 ). Na wstępie należy wskazać iż z zeznań świadka E. X. ( k. 360-361 , k. 532-533 ) wynika kategorycznie jak w 2015 r. wyglądała procedura zawierania umów leasingu przez (...) S.A. . Świadek ten wskazał iż zawsze prosiła o okazanie dowodów osobistych przez osoby podpisujące dokumenty związane z umowa leasingu oraz poręczyciela wekslowego. Fakt ten podważa prawdziwość zeznań P. M. w których stwierdził iż nie był on obecny podczas podpisania przedmiotowej umowy leasingu . Należy stwierdzić iż procedura weryfikacji przez pracownika firmy leasingowej tożsamości stron zawierającej umowę leasingu , jak podpisujących związane z nią dokumenty zwłaszcza weksle in blanco oraz deklaracje wekslowa jest procedura standardową i bez jej przeprowadzenia do podpisania przedmiotowej umowy leasingu operacyjnego by nie doszło . Ponadto świadek P. M. w swoich zeznaniach przyznał iż nigdy nie zgubił swojego dowodu osobistego i nigdy nie przekazywał go oskarżonemu H. K. (1) , czy też R. K. . Świadek P. M. wobec faktu iż w momencie złożenia przez niego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa w niniejszej sprawie toczyło się wobec niego postępowanie karne w sprawie V K 216/17 , gdzie był oskarżony o czyn z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. dotyczący przywłaszczenia środków pieniężnych z konta (...) P. M., (...) (...) s.c., działał z zamiarem dodatkowego obciążenia oskarżonego H. K. (1) , wskazując nieprawdziwe okoliczności w jakich ten podrobił jego podpis na przedmiotowych dokumentach . Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość zeznań świadka P. M. w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem ----- ----- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ------ 3.2. ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem H. K. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodnie z treścią art. 310 § 1 k.k. kto podrabia albo przerabia polski albo obcy pieniądz, polski albo obcy znak pieniężny, który został ustalony jako prawny środek płatniczy, jednak nie został jeszcze wprowadzony do obiegu, inny środek płatniczy albo dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej albo zawierający obowiązek wypłaty kapitału, odsetek, udziału w zyskach albo stwierdzenie uczestnictwa w spółce lub z pieniędzy, innego środka płatniczego albo z takiego dokumentu usuwa oznakę umorzenia, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 5 albo karze 25 lat pozbawienia wolności. Z przepisu art. 310 § 2 k.k. wynika , iż kto pieniądz, inny środek płatniczy lub znak pieniężny albo dokument określone w § 1 puszcza w obieg albo go w takim celu przyjmuje, przechowuje, przewozi, przenosi, przesyła albo pomaga do jego zbycia lub ukrycia , podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Natomiast zgodnie z treścią art. 310 § 3 k.k. w wypadku mniejszej wagi sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. Przedmiotem czynności wykonawczych stypizowanych w komentowanym przepisie przestępstw są: polski albo obcy pieniądz, inny środek płatniczy, polski albo obcy znak pieniężny, który został ustalony jako prawny środek płatniczy, jednak nie został jeszcze wprowadzony do obiegu, albo dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej albo zawierający obowiązek wypłaty kapitału, odsetek, udziału w zyskach albo stwierdzenie uczestnictwa w spółce. Dokumentami uprawniającymi do podjęcia sumy pieniężnej są takie, z których posiadaniem wiąże się prawo do otrzymania określonej sumy. Do tej kategorii należą także wszystkie rodzaje weksli w rozumieniu ustawy z 28.04.1936 r. – Prawo wekslowe (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 160; zob. postanowienie SN z 5.04.2017 r., III KK 121/17, LEX nr 2298276). Konieczne jest jednak, aby dokument spełniał warunki określone dla weksla w przepisach prawa wekslowego (wyrok SA w Warszawie z 7.10.1998 r., II AKa 302/98, Prok. i Pr.-wkł. 1998/11–12, poz. 21). Czynność wykonawcza polega na podrabianiu lub przerabianiu wskazanych przedmiotów bądź na usuwaniu z nich oznaki umorzenia. Podrabianie polega na wytworzeniu przedmiotu przypominającego pieniądz bądź inny wskazany przedmiot. Przerabianie polega na dokonaniu zmian w autentycznym pieniądzu lub dokumencie. W zasadzie nie ma znaczenia, czy czynność ta doprowadziła do nadania falsyfikatowi wiarygodnych pozorów autentyczności. Nawet prymitywnie wykonany, może bowiem w pewnych warunkach zostać przyjęty jako autentyczny. Puszczenie w obieg polega na przekazaniu innemu podmiotowi czy to przez dokonanie zapłaty, czy przez podarowanie. Nie ma znaczenia, czy osoba puszczająca w obieg otrzymała jakikolwiek ekwiwalent (wyrok SA w Katowicach z 27.04.1995 r., II AKr 101/95, OSA 1997/3, poz. 10; Marek, Komentarz, s. 663). Czyn zabroniony przez art. 310 § 1 k.k. można popełnić umyślnie, w zamiarze bezpośrednim (E., Komentarz, s. 664). Natomiast strona podmiotowa czynu zabronionego przez 310 § 2 k.k. polega na umyślności, przy czym w wypadku puszczenia w obieg dopuszczalny jest zarówno zamiar bezpośredni, jak i ewentualny, zaś w wypadku pozostałych odmian – tylko zamiar bezpośredni. ( za (...) E. (red.), Kodeks karny. Komentarz aktualizowany ) . Podstawę do nadzwyczajnego złagodzenia kary (art. 310 § 3 k.k. ) stanowi uznanie przestępstwa za „wypadek mniejszej wagi”. Podstawa ta odnosi się zarówno do przestępstwa z art. 310 § 1 k.k. , jak i z art. 310 § 2 k.k.. O „mniejszej wadze przestępstwa” decydują elementy przedmiotowe i podmiotowe występujące w chwili czynu. Od strony przedmiotowej do tych elementów należy: rodzaj dobra prawnego, stopień zagrożenia dobra lub wielkość wyrządzonej szkody, możliwość restytucji dobra prawnego, a także rodzaj i istotność naruszonej reguły postępowania. Od strony podmiotowej wskazać należy na stosunek psychiczny sprawcy do realizowanego czynu oraz motywy i pobudki zachowania się sprawcy (zob. K. Buchała, A. Zoll, Polskie prawo karne..., s. 226). ( za B. B. (red.), K. I. (red.), Kodeks karny. Część szczególna. Tom III. Komentarz do art. 278-363 k.k., wyd. V ) . Natomiast zgodnie z art. 270 § 1 k.k. karze podlega , kto, w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentycznego używa. Występek ten ma charakter umyślny. Przedmiotem ochrony jest publiczne zaufanie do dokumentów, a ściślej mówiąc do ich autentyczności i rzetelności, co stanowi podstawowy warunek pewności obrotu prawnego (tak wyrok Sądu Najwyższego z 3 VI 1996 r., II KKN 24/96, Orz. Prok. i Pr. 1997, nr 2, poz. 5). Przestępstwo określone w art. 270 § 1 k.k., zwane fałszerstwem materialnym dokumentu, może polegać na jego podrobieniu, przerobieniu albo na używaniu jako autentyczny dokumentu podrobionego lub przerobionego. Dla bytu przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. zupełnie obojętne jest to, czy osoba, której podpis podrobiono na dokumencie, wiedziała o tym lub wyraziła na to zgodę, czy też nie. Dokument jest bowiem podrobiony wówczas, gdy nie pochodzi od osoby, w której imieniu został sporządzony ( tak I. E. Komentarz do art. 270 Kodeksu Karnego ). W powyższej sprawie oskarżony H. K. (1) wypełnił znamiona czynu art. 310 § 1 k.k. w zb. z art. 310 § 2 k.k. w zw. z art. 310 § 3 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.. opisanego w pkt. 1 wyroku. Oskarżony w dniu 30 listopada 2015 roku w G. , woj. (...) podrobił w celu użycia za autentyczne dokumenty w postaci : umowy sprzedaży samochodu – (...), wniosku o finasowanie w (...) S.A., formularza osobistego , umowy leasingu operacyjnego nr (...) , dokumentu uprawiającego do otrzymania sumy pieniędzy w postaci weksla in blanco , deklaracji wekslowej , załącznika do wniosku do (...) S.A. o przyznanie leasingu : oświadczenia o beneficjencie osobistym , zgłoszenia do ubezpieczenia w (...) S.A. , nakreślając na nich podpisy P. M. . Następnie oskarżony puścił podrobiony w opisany wyżej sposób weksel in blanco w obieg poprzez wręczenie go przedstawicielowi (...) S.A., jako autentyczny dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniędzy przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi . Oskarżony H. K. (1) działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim w celu podrobienia na wyżej wskazanych dokumentach , w tym weksla in blanco , podpisu P. M. ,w celu ich użycia jako autentyczne , a następnie puścił w obieg tak podrobiony dokument potwierdzający istnienie prawa majątkowego w postaci weksla in blanco poprzez wręczenie go przedstawicielowi (...) S.A.. Należy zauważyć iż weksel in blanco jako dokument potwierdzający istnienie prawa majątkowego jest papierem wartościowym dającym podstawę do otrzymania sumy pieniężnej i tym samym jest dokumentem uprawniającym do otrzymania sumy pieniężnej, o którym mowa w art. 310 § 1 k.k. Nie ma żadnego znaczenia, że sfałszowany podpis wystawcy weksla ze swojej istoty nikogo wekslowo nie zobowiązuje. ( tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 5 kwietnia 2019 r. II AKa 110/18 ) . W powyższej sprawie mając na uwadze elementy podmiotowe i przedmiotowe występujące w chwili popełnienia przez oskarżonego H. K. (1) tego czynu wskazane w wyjaśnieniach oskarżonego oraz fakt iż oskarżony spłacił wszelkie zobowiązania finansowe związane z przedmiotową umowa leasingu operacyjnego Sąd uznał iż zachodzi w niniejszej sprawie wypadek mniejszej wagi . Natomiast przepis art. 286 § 1 k.k. stanowi , że karze podlega kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Przedmiotem ochrony są wskazanym w tym przepisie są prawa majątkowe. Treść art. 286 § 1 k.k. określa odpowiedzialność za oszustwo, którym według tego przepisu jest motywowane celem korzyści majątkowej doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wprowadzenie jej w błąd albo wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranej czynności. Istota tego przestępstwa polega więc na posłużeniu się fałszem jako czynnikiem sprawczym, który ma doprowadzić pokrzywdzonego do podjęcia niekorzystnej decyzji majątkowej. ( tak I. E. Komentarz do art. 286 Kodeksu Karnego ). W powyższej sprawie na podstawie zabranego materiału dowodowego nie można stwierdzić iż oskarżony H. K. (1) popełnił zarzucany mu czyn z art. 286 § 1 k.k. opisany w zarzucie aktu oskarżenia . Należy wskazać iż zebranego materiału dowodowego nie wynika by oskarżony H. K. (1) osiągnął jakąkolwiek korzyść majątkową z wprowadzenia w błąd (...) S.A. co do tożsamości osoby zawierającej umowę leasingu operacyjnego nr (...) , a także istnienia zabezpieczenia jej wykonania przez P. M. w postaci weksla in blanco . Na wstępie należy wskazać iż oskarżony H. K. (1) jako poręczyciel wekslowy odpowiadał solidarnie razem z R. K. i P. M. za zobowiązania zabezpieczone wekslem in blanco wynikające z tej umowy leasingu operacyjnego . Należy wskazać iż po zawarciu tej umowy leasingu oskarżony H. K. (1) regularnie spłacał raty leasingowe ( k. 554-556 ) . Po wypowiedzeniu tej umowy leasingu przez (...) S.A. ( następcą prawny (...) S.A. ) w dniu 06 lipca 2017 r. oskarżony H. K. (1) zwrócił leasingodawcy samochód marki Ł. (...). Ponadto w dniu 14 marca 2022 r. oskarżony H. K. (1) jako dłużnik solidarny przelał na wskazane przez powoda (...) S.A. konto kwotę (...),05 zł tytułem zapłaty należności głównej wynikającej z należności związanych z wypowiedzeniem w/w umowy leasingu i kwotę 10937,74 zł tytułem odsetek i kosztów procesu (k. 390-391 ) . Tym samym oskarżony H. K. (1) nie osiągnął jakkolwiek korzyści majątkowych i nie można stwierdzić by doprowadził (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 138.699,19 zł . Dlatego Sąd rozstrzygnął wszelkie niedające się usunąć wątpliwości na podstawie art. 5 § 2 k.p.k. na korzyść oskarżonego H. K. (1) i wyeliminował z opisu czynu zarzucanego oskarżonemu zarzut dotyczący popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. . 3.3. ☐Warunkowe umorzenie postępowania ----- ----- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ------ 3.4. ☐Umorzenie postępowania ----- ----- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ------ 3.5. ☐Uniewinnienie ----- ----- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ------- 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności H. K. (1) Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego H. K. (1) czynu opisanego w pkt. 1 wyroku , przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżonego dobra oraz okoliczności działania oskarżonego . Oskarżony naruszył bowiem dobro chronione prawem jakim jest autentyczność dokumentów , pieniędzy i innych środków płatniczych. Jako okoliczność łagodzącą Sąd przyjął fakt iż oskarżony przyznał się do popełnieni czynu z art. 310 § 1 k.k. w zb. z art. 310 § 2 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., wyjaśniła wszystkie okoliczności popełnionego przez niego tego przestępstwa . Sąd ponadto za okoliczność łagodząca przyjął obecną sytuacje rodzinną i zawodową oskarżonego H. K. (1) oraz fakt iż nie był on dotychczas karany ( k. 378 ) . W niniejszej sprawie biorą pod uwagę wyżej wskazane okoliczności łagodzące, fakt iż czyn zarzucany oskarżonemu został uznany za wypadek mniejszej wagi , Sąd uznał iż zachodzą przesłanki do nadzwyczajnego złagodzenia kary , gdyż nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo zarzucane oskarżanemu byłaby niewspółmiernie surowa . Należy wskazać iż szczególnie uzasadniony wypadek zachodzi wtedy, gdy istnieją liczne okoliczności łagodzące w samym czynie, właściwości zaś i warunki osobiste sprawcy, jego sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po jego popełnieniu zasługują na szczególnie pozytywną ocenę (wyrok SN z 12.05.1978 r., V KR 72/78, OSNPG 1979/2, poz. 19) ( za Mozgawa Marek (red.), Kodeks karny. Komentarz aktualizowany ). W niniejszej sprawie taka przesłanka niewątpliwie została spełniona ze względu na wskazane wyżej okoliczności łagodzące jak i okoliczności popełnienia tego czynu przez oskarżonego . Ponadto należy zauważyć iż przy ocenie, czy zachodzi „szczególnie uzasadniony wypadek”, należy zatem brać pod uwagę dyrektywy wymiaru kary określone w przepisie art. 53 k.k. (A., Nadzwyczajne, s. 16; A. [w:] B., K. I/2, s. 136 i n.). O tym, czy najniższa przewidziana kara jest niewspółmiernie surowa, decyduje nadto jej kumulacja z innymi karami i środkami (N., Nadzwyczajne, s. 84) ( za Mozgawa Marek (red.), Kodeks karny. Komentarz aktualizowany ). Wskazać należy iż czyn za art. 310 § 1 k.k. zarzucany oskarżonemu zagrożony jest karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od 5 lat albo karą 25 lat pozbawienia wolności . Wobec powyższego Sąd wymierzył oskarżonemu H. K. (1) na podstawie art. 310 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 60 § 6 pkt. 2 k.k. zw. z art. 11 § 3 k.k. karę 2 lat pozbawienia wolności , która spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiadają stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winna spełnić wobec oskarżonego funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Należy zauważyć iż tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności może skłonić oskarżonego do refleksji nad swoim zachowaniem i powstrzymać go od popełnienia w przyszłości podobnych przestępstw. Kara ta winna spełnić wobec oskarżonego funkcję represyjną . Na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych Nr Dz. od 443/22 do 452/22. Wyżej wskazane przedmioty stanowiące dowody rzeczowe w niniejszej sprawie służyły do popełnienia przedmiotowego przestępstwa . 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ----- ----- ----- ----- 7.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ------ 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3. Na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm. ) Sąd zasądził od oskarżonego H. K. (1) na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 2390,76 zł ( dwa tysiące trzysta dziewięćdziesiąt złotych siedemdziesiąt sześć groszy ) w tym opłatę w kwocie 300 zł ( trzysta złotych ) . 6. 1Podpis

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

C. i U. M. (1) znały się. U. M. (1) potrzebowała pieniędzy na uregulowanie zaległości w opłatach za mieszkanie, zaś nie miała zdolności kredytowej. Poprosiła A. C. o pomoc we wzięciu pożyczki na nazwisko i dokumenty jej matki, to jest W. C., która otrzymywała emeryturę. A. C. miała zapytać swoją matkę, czy zgodzi się na takie rozwiązanie, to jest na to, by wzięła na siebie pożyczkę dla U. M. (1), która zobowiązuje się, że będzie ją spłacać. Ostatecznie takie rozwiązanie problemów U. M. (1) nie doszło do skutku. A. C. i U. M. (1) wymyśliły inne rozwiązanie. W dniu 02.03.2013 r. U. M. (1) wypełniła dokumenty, w szczególności umowę pożyczkową z firmą (...) (przedstawicielem tej firmy pożyczkowej była córka U. M. (1)– S. M.) na nazwisko W. C. oraz na podstawie dokumentów W. C. (odcinak emerytury, decyzji emerytalnej, dowodu osobistego). Następnie A. C. podpisała tę umowę fałszując na niej podpis swej matki W. C.. Umowa opiewała na kwotę pożyczki 800 zł od firmy (...) na rzecz W. C.. Następnie U. M. (1) przekazała tak wypełnioną umowę swoje córce S. M. (nic jej nie mówiąc o szczegółach). S. M. podpisała się pod umową jako przedstawiciel firmy (...). Skutkiem powyższego U. M. (1) otrzymała z firmy (...) kwotę 800 zł, w zamian za pomoc przekazała A. C. 20 zł. U. M. (1) zapewniało A. C., że będzie regularnie spłacać pożyczkę i tak było początkowo, z czasem jednak zaprzestała z uwagi na trudności finansowe.

Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W styczniu 2012 r.

po rozpoznaniu w dniach 03 listopada 2015 roku, 08 grudnia 2015 roku, 02 lutego 2016 roku, 02 marca 2016 roku na rozprawie sprawy: W dniu 29 lipca 2014 r.