II AKz 10/18 · Sąd powszechny

Poznań, dnia 17 stycznia 2018 r. POSTANOWIENIE Sąd Apelacyjny w Poznaniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Mariusz Tomaszewski Protokolant: sekr.sąd. Joanna Walkowiak przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań Grunwald del. do Prokuratury Okręgowej Karoliny Mat - Madajczak po rozpoznaniu w sprawie F. K. zażalenia obrońcy ściganego na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28.12.2017 r. o sygnaturze III Kop 275/17, w przedmiocie przekazania na podstawie (...) do R. i przedłużenia czasu trwania tymczasowego aresztowania. na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Okręgowego w P. z dnia (...). sygn.akt III Kop 275/17 przekazano obywatela polskiego F. K. s. J. i M. do R. na mocy europejskiego nakazu aresztowania wydanego w dniu (...). przez Prokuraturę I. z zastrzeżeniem, że w przypadku orzeczenia wobec ściganego kary pozbawienia wolności musi nastąpić powtórne przekazanie jeśli ścigany wyrazi na to zgodę. Jednocześnie przedłużono wobec ściganego areszt tymczasowy o 23 dni, tj. do dnia (...). godz. 11:50. Zażalenie na to postanowienie złożyła obrońca ściganego, która I. Zaskarżyła postanowienie Sądu Okręgowego w P. III Wydział Karny wydane w sprawie o sygn. akt III Kop 275/17 w całości na korzyść F. K., II. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:

1) Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mogący mieć istotny wpływ na treść wydanego postanowienia poprzez przyjęcie przez sąd, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające przekazanie obywatela polskiego F. K. z T. na mocy europejskiego nakazu aresztowania, w sytuacji gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego w sprawie powinna prowadzić do odmiennych wniosków, tym bardziej że w sprawie brak dowodów potwierdzających winę F. K. a samo wydanie (...) i na jego podstawie przekazanie, oparte zostało na niezweryfikowanej dostatecznie przez sąd i instancji informacji dotyczącej, że przeciwko F. K. toczy się postępowanie przygotowawcze co do 2 czynów, do których popełnienia ten kategorycznie się nie przyznaje i brak w sprawie dowodów potwierdzających jego sprawstwo.

2) Obrazę art. 607p § 1 pkt 5 k.p.k. w szczególności poprzez:

a) przyjęcie, iż wykonanie Europejskiego Nakazu Aresztowania nie naruszy wolności i praw ściganego jako człowieka i obywatela;

b) wyrażenie zgody na przekazanie pomimo, że F. K. od początku postępowania karnego prowadzonego w R. miał stałe miejsce zamieszkacie na terenie R., którego nie zmienił, które podał niemieckim organom ścigania w czasie gdy byt przesłuchiwany w omawianej sprawie, a nadto nigdy wcześniej nie byt poszukiwany przez organy niemieckie, a także nigdy nie utrudniał toku postępowania, ani też nie uchylał się od odpowiedzialności, nadto uprzednio w innej sprawie został skazany i brał czynny udział w sprawie i nie uchylał się od odpowiedzialności, nadto nie został on powiadomiony o miejscu i czasie jakichkolwiek czynności z jego udziałem, co by uzasadniało przyjęcie że utrudnia on postępowanie przygotowawcze;

c) z materiału sprawy nie wynika, że dotychczasowa nieobecność F. K. stanowiła brak możliwości prowadzenia postępowania, a ponadto fakt, że organy niemieckie ścigania nie podjęły wystarczające kroki aby prawidłowo zawiadomić F. K. o czynnościach w postępowaniu przygotowawczym w których jego udział jest wskazany d) organy niemieckie w swych pismach skierowanych do Sądu I instancji jednoznacznie nie wykazały, co przemawia za tym aby wobec F. K. stosować (...) oraz co uzasadnia jego zatrzymanie jakie konkretne dowody, co jest sprzeczne z prawami podejrzanego w procesie karnym i stanowi bezpodstawne pozbawienia człowieka wolności bez dania mu możliwości złożenia wyjaśnień i przedstawienia swych argumentów, a także bez brania pod uwagę, iż nie zachodzi obawa ucieczki, czy ukrycia się, przesądzając z góry o jego przyszłej odpowiedzialności — a tym samym narusza prawa człowieka i obywatela.

3. Obrazę przepisów postępowania karnego, która miała istotny wpływ na treść postępowania, a w szczególności art. 607k § 1 oraz § 3a kpk przez wydanie orzeczenia mimo braku precyzyjnego ustalenia przez Sąd I instancji jaka jest rzeczywista podstawa wydania (...).

4. Zaskarżonemu w całości postanowieniu zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść zapadłego postanowienia polegający na przyjęciu przez sąd, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające zastosowanie w stosunku do F. K. środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, w sytuacji gdy prawidłowa ocena stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie winna prowadzić do odmiennych wniosków tzn. do ustalenia, iż w niniejszej sprawie nie występują przesłanki, które potwierdziłyby konieczność stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, tym bardziej, że nie dał on jakichkolwiek podstaw aby postępowania w sprawie utrudniał, złożył już w sprawie wyjaśnienia, nadto nie przedstawiono dowodów potwierdzających popełnienie przestępstwa przez F. K., nadto drugi z podejrzanych (...) przebywa na wolności, co oddala obawę bezprawnego wpływu na tok postępowania. III. Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o:

1) Zmianę zaskarżonego orzeczenia w pkt. 1 części dyspozytywnej i wydanie orzeczenia o odmowie przekazania poszukiwanego F. K. stronie niemieckiej.

2) Zmianę zaskarżonego orzeczenia w pkt 2 i uchylenie tymczasowego aresztowania lub zmianę tego postanowienia i zastosowanie w miejsce tymczasowego aresztowania dozoru policji, ewentualnie 3) Uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne, a Sąd I instancji w sposób prawidłowy dokonał oceny okoliczności sprawy. Prokuratura w I. w dniu(...). w sprawie 27 Js (...) wydała europejski nakaz aresztowania w celu przeprowadzenia postępowania karnego wobec ściganego F.

K.. Ścigany jest podejrzany o to, że jest członkiem większej grupy składającej się z co najmniej trzech osób pochodzącej z okolic M. w Polsce, która wyspecjalizowały się w ciągłych włamaniach do pomieszczeń magazynowych sklepów i zarzucono dokonanie dwóch czynów w dniach pomiędzy (...). oraz w dniu (...)., tj. przestępstwa ciężkiego przypadku kradzieży w grupie przestępczej stypizowanych w § 244a ustęp 1 i § 25 ust. 2 niemieckiego kodeksu karnego. Dopuszczalność weryfikacji europejskiego nakazu aresztowania wydanego przez uprawniony organ państwa niemieckiego możliwe jest jedynie w ramach art. 607p i 607r kpk a słusznie Sąd I instancji wskazał, że żadna z okoliczności wskazane w tych przepisach nie zaistniała co skutkuje uznaniem, że europejski nakaz aresztowania spełnia wszystkie wymogi wskazane w art. 8 Decyzji Ramowej.

Zarzuty zawarte w zażaleniu, a dotyczące oceny materiału dowodowego, prawidłowości zawiadomienia podejrzanego należy przedkładać przed niemieckimi organami ścigania. Zgodnie z art. 607k § 3 kpk łączny okres stosowania aresztu tymczasowego wobec podejrzanego może wynosić 100 dni w celu przekazania osoby ściganej a Sąd Rejonowy w I.w dniu (...). sygn.akt 7 Gs 1816/17 wydał wobec podejrzanego F. K. postanowienie o zastosowaniu aresztu tymczasowego. Mając na uwadze powyższe należało utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. M.

T. (...) Pouczenie Postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu.