Legislator Case Law & Legislation
IV P 64/19 AI generated

IV P 64/19 · Sąd powszechny

Case Number IV P 64/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Powód A. K. wniósł przeciwko pozwanemu J. M. o zapłatę wynagrodzenia za pracę w wysokości 1176,40 zł za październik i listopad 2018 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że był zatrudniony u pozwanego w oparciu o umowę o pracę a prośby o wypłatę są bezskuteczne. Pozwany J. M. sprzeciwie od nakazu zapłaty wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew wskazał, że pozwany według swojej wiedzy nie zalega wobec powoda z płatnością należnego pracownikowi wynagrodzenia za pracę.

Legislator headnote

AI generated

art. 80 k.p, art. 6 k.c, art. 229 § 2 k.p, art. 81 k.p; IV P 64/19 · Sąd powszechny: Samo pozostawanie w stosunku pracy nie jest podstawą do uzyskiwania wynagrodzenia, jeżeli pracownik nie wykonuje pracy (art. 80 k.p.). Nabycie przez pracownika prawa do wynagrodzenia za okres, w którym nie wykonywał on pracy, jest wyjątkiem od zasady. W przypadku niezdolności do pracy z powodu choroby pracownikowi, który nie skończył 50 lat, przysługuje wynagrodzenia za czas choroby do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego a za dłuższy okres niezdolności do pracy zasiłek chorobowy na zasadach określonych w przepisach odrębnych (art. 92 § 1 i 4 k.p.).

Keywords

AI generated
unpaid remuneration unemployment benefits of directors unpaid work suspension of benefits deferred daily allowance suspension of payments

Cited Legislation

AI generated
art. 80 k.p
Samo pozostawanie w stosunku pracy nie jest podstawą do uzyskiwania wynagrodzenia, jeżeli pracownik nie wykonuje pracy (art. 80 k.p.).
art. 6 k.c
Zdaniem sądu powód nie wykazał (art. 6 k.c.), iż wykonywał pracę w spornym okresie i w jakim wymiarze.
art. 229 § 2 k.p
Powód też nie wykazał, iż był zdolny do pracy i miał aktualne badanie lekarza medycyny pracy o braku przeciwskazań do pracy (art. 229 § 2 k.p.) oraz pozostawał w gotowości do jej podjęcia a w wykonywaniu pracy doznał przeszkód leżących po stronie pracodawcy (art.
art. 81 k.p
229 § 2 k.p.) oraz pozostawał w gotowości do jej podjęcia a w wykonywaniu pracy doznał przeszkód leżących po stronie pracodawcy (art. 81 k.p.).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV P 64/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 czerwca 2020 roku Sąd Rejonowy w Człuchowie IV Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Osowicki Protokolant: sekretarz sądowy Anna Górska po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2020 roku w Człuchowie sprawy z powództwa A. K. przeciwko J. M. o wynagrodzenie oddala powództwo. Sygn. akt IV P 64/19

UZASADNIENIE

Powód A. K. wniósł przeciwko pozwanemu J. M. o zapłatę wynagrodzenia za pracę w wysokości 1176,40 zł za październik i listopad 2018 r. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że był zatrudniony u pozwanego w oparciu o umowę o pracę a prośby o wypłatę są bezskuteczne. Pozwany J. M. sprzeciwie od nakazu zapłaty wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew wskazał, że pozwany według swojej wiedzy nie zalega wobec powoda z płatnością należnego pracownikowi wynagrodzenia za pracę.

Wypłata wynagrodzenia za pracę dokonywana była co najmniej raz w miesiącu, w stałym i ustalonym z góry przez strony terminie. Okoliczność powyższa jest bezsporna i wynika z dokumentów pracowniczych znajdujących się w posiadaniu księgowego. Nie przysługuje zatem wynagrodzenie pracownikowi za czas niewykonywania przez niego pracy, skoro nie był gotów do jej wykonywania i nie doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy. Wynagrodzenie nie przysługuje pracownikowi za czas zawinionego przez niego przestoju. Sąd ustalił co następuje:

Powód A. K. jest zatrudniony u pozwanego J. M. od 1.01.2016 r. na stanowisku kierownika, w pełnym wymiarze czasu pracy. (dowód: umowy o pracę k.4 i 41). Powód w 2016 r. miał wypadek przy pracy i potem miał same zwolnienia lekarskie do grudnia 2018 r. Powód nie wykonywał pracy w październiku i listopadzie 2018 r. i nie stawiał się w zakładzie w P., przebywał w miejscu zamieszkania w G., nie podpisywał list obecności i nie zgłaszał gotowości do podjęcia pracy. Od 5.12.2018 r. powód pracuje w innej firmie. (bezsporne , wyjaśnienia powoda k.54 od 00:01:07 do 00:12:22).

Sąd zważył co następuje:

Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie powód w pozwie zgłosił żądanie o zasądzenie od pozwanego wynagrodzenia za pracę wysokości 1176,40 zł za październik i listopad 2018 r. Jak wynika z samych wyjaśnień powoda od 2016 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim a następnie nie pracował u pozwanego. Co więcej nie stawiał się w zakładzie w P., nie podpisywał list obecności i nie zgłaszał gotowości do podjęcia pracy a od 5.12.2018 r. powód pracuje w innej firmie. Wynagrodzenie za pracę odwzajemnia pracę i jest wobec niej ekwiwalentne, a zatem przysługuje za pracę wykonaną.

Samo pozostawanie w stosunku pracy nie jest podstawą do uzyskiwania wynagrodzenia, jeżeli pracownik nie wykonuje pracy (art. 80 k.p.). Nabycie przez pracownika prawa do wynagrodzenia za okres, w którym nie wykonywał on pracy, jest wyjątkiem od zasady. W przypadku niezdolności do pracy z powodu choroby pracownikowi, który nie skończył 50 lat, przysługuje wynagrodzenia za czas choroby do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego a za dłuższy okres niezdolności do pracy zasiłek chorobowy na zasadach określonych w przepisach odrębnych (art. 92 § 1 i 4 k.p.).

Wypłatę zasiłków chorobowych reguluje ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U.2020.870 t.j. z dnia 2020.05.15). Zdaniem sądu powód nie wykazał (art. 6 k.c.), iż wykonywał pracę w spornym okresie i w jakim wymiarze. Wręcz przeciwnie powód przyznał, że od 2016 r. nie wykonywał pracy na rzecz pozwanego. Powód też nie wykazał, iż był zdolny do pracy i miał aktualne badanie lekarza medycyny pracy o braku przeciwskazań do pracy (art. 229 § 2 k.p.) oraz pozostawał w gotowości do jej podjęcia a w wykonywaniu pracy doznał przeszkód leżących po stronie pracodawcy (art. 81 k.p.).

Zatem nie zasługuje na uwzględnienie roszczenie powoda o wynagrodzenie jako ekwiwalent za wykonana pracę. Mając na uwadze powyższe sąd oddalił powództwo w całości. Z. 1. (...) 2. (...) 3. (...) C., 30 września 2020 r.