II K 234/19 · Sąd powszechny

O.i P. J.zostali oskarżeni o to, że w okresie od 26 maja 2011 r. do dnia 8 czerwca 2011 r. w Areszcie Śledczym w B., w celi numer (...) wspólnie i w porozumieniu znęcali się fizycznie i psychicznie nad pozbawionym wolności M. I.w ten sposób, że bili za niewykonywanie poleceń, w tym uderzali go pięściami pod żebra i kopali, ćwicząc zadawali uderzenia i zakładali dźwignie na kończyny, wyzywali słowami obraźliwymi, w nocy budzili oblewając wodą oraz wkładali między palce stóp palące się papiery robiąc tzw. rowerek oraz zabierali żywność i ubrania, tj. o czyn z art. 247 § 1 k.k.

w dniu 30.01.2019 r. w N. przy ul. (...) w budynku Sądu Rejonowego obok sali nr (...) około godz. 08.20/09.20 znieważył T. R. (1) w ten sposób, że wykonał w jego kierunku gest tzw. (...), to jest pokazanie środkowego palca na zasadzie art. 414 § 1 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 1 kpk – uniewinnia T. S. od zarzutu z art. 216 § 1 kk;

Sygnatura akt II K 754/20 PR 1 Ds 995.20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2021 roku Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący - Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk Protokolant – Ewelina Pasławska Prokurator ------ po rozpoznaniu na rozprawie 1 grudnia 2020 roku oraz 9 marca 2021 roku sprawy karnej 1. D. N. (1) ( (...)) s. J. i D. z domu W. ur. (...) w S. 2. P. G. (1) (G.) s. K. i K. z domu K. ur. (...) w B. 3. M. Ł. (Ł.) s. A. i D. z domu P. ur. (...) w Ż. 4. B. K. (1) (K.) s. Z. i E. z domu W. ur. (...) w Ł. 5. N. D. (1)(D.) s. A. i E. z domu D. ur. (...) w B. oskarżonych o to, że: w dniu 26 maja 2017r, w (...) Ośrodku (...) w N. woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu poprzez zadawanie uderzeń rękami i kopanie po całym ciele , brali udział w pobiciu N. G. (1) który doznał obrażeń ciała lekkiego stopnia w postaci stłuczenia z otarciami naskórka grzbietu nosa, przedniej ściany klatki piersiowej, okolicy łopatki lewej ,oraz ramienia prawego narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia bądź ciężkiego uszczerbku na zdrowiu tj. o przestępstwo z art. l58 § l k.k. 1. uznaje oskarżonych D. N. (1), P. G. (1), M. Ł., B. K. (1) i N. D. (1) za winnych popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku z tą zmianą, iż przyjmuje, że swoim zachowaniem narazili oni pokrzywdzonego na nastąpienie skutku z art. 157 § 1 k.k., to jest występku z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to na art. 158 § 1 k.k. przy zast. art. 37a k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza każdemu z nich karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie, 2. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądza z budżetu Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. opłatę w wysokości 710 (siedmiuset dziesięciu) złotych i 37 groszy, w tym podatek VAT, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pokrzywdzonemu D. N. (1), 3. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądza z budżetu Skarbu Państwa na rzecz adw. S. C. opłatę w wysokości 619 (sześciuset dziewiętnastu) złotych i 92 groszy, w tym podatek VAT, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu P. G. (1), 4. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia os oskarżonych D. N. (1), P. G. (1), M. Ł., B. K. (1) i N. D. (1) w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 16 czerwca 2021r. Sygn. akt VII Ka 377/21: I. Zaskarżony wyrok wobec oskarżonych D. N. (1) i P. G. (1) utrzymuje w mocy. II. Przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. z Kancelarii Adwokackiej w G. kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego D. N. (1) w postępowaniu odwoławczym. III. Przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. S. C. z Kancelarii Adwokackiej w N. kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego P. G. (1) w postępowaniu odwoławczym, IV. Zwalnia oskarżonych D. N. (1) i P. G. (1) od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa i odstępuje od wymierzenia im opłat za II instancję . Sąd Rejonowy w Nysie stwierdza, że Na oryginale właściwe podpisy orzeczenie niniejsze uprawomocniło się Z upoważnienia Kierownika S.. co do P. G. (1) protokolant sądowy O. W. dnia 16/06/2021 i jest wykonalne. N., dnia 14/12/2022 Sędzia Sądu Rejonowego M. U. Sąd Rejonowy w Nysie stwierdza, że Na oryginale właściwe podpisy orzeczenie niniejsze uprawomocniło się Z upoważnienia Kierownika S.. co do D. S. sądowy dnia 16/06/2021 i jest wykonalne. Ewelina Pasławska N., dnia 07/07/2021 Sędzia Sądu Rejonowego M. U. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 754/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. 2. D. N. (1) P. G. (1) czyn opisany w części wstępnej wyroku, z tą zmianą, że narażono pokrzywdzonego na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. W dniu 26 maja 2017 r. pokrzywdzony N. G. (1) został umieszczony w (...) Ośrodku (...) w N.. 2. Po godz. 15.30 pokrzywdzony wszedł do pokoju nr (...), dokąd został zawołany przez N. D. (1). 3. W pokoju przebywało już trzech oskarżonych, w tym N. D., a po chwili weszło kolejnych dwóch. 4. N. D. domagał się od pokrzywdzonego wydania rzeczy, a gdy ten odmówił uderzył go pięścią w okolice żeber i brzucha. Doszło między nimi do szarpaniny. Wtedy doskoczyli do pokrzywdzonego pozostali oskarżeni i zaczęli go kopać po różnych częściach ciała. Pokrzywdzony upadł i leżąc osłaniał głowę rękoma. 5. Po chwili, gdy oskarżeni przestali kopać pokrzywdzonego wyszedł on z pokoju, a widząc to do pokoju weszła A. Z. (1), która zastała tam wszystkich oskarżonych. 6. W wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia z otarciami naskórka grzbietu nosa, przedniej ściany klatki piersiowej, okolicy łopatki lewej oraz ramienia prawego. zeznania pokrzywdzonego zeznania A. Z. zeznania L. K. wyjaśnienia B. K. opinia biegłego 537v 475 475 474v 18 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. 2. D. N. (1) P. G. (1) czyn opisany w części wstępnej wyroku, z tą zmianą, że narażono pokrzywdzonego na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 7. Oskarżeni nie byli w pokoju podczas pobicia oskarżonego i nie uczestniczyli w nim. wyjaśnienia oskarżonych D. N., P. G. M. Ł., N. D. 474v 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 - 6 zeznania pokrzywdzonego zeznania A. Z. zeznania L. K. wyjaśnienia B. K. opinia biegłego - zeznania wskazanych świadków były spójne i logiczne, korespondowały ze sobą, przede wszystkim zarówno z relacji pokrzywdzonego, jak i A. Z. wynikało, że w pokoju przebywało 5 oskarżonych, których świadek wskazała z imienia i nazwiska, jak również, że na łóżku znajdował się zerwany z szyi pokrzywdzonego łańcuszek, - bezpośredni kontakt z A. Z. na rozprawie nie dawał żadnych podstaw do kwestionowania szczerości jej zeznań, - relację świadków potwierdził pośrednio B. K., - treść wskazanej opinii nie była kwestionowana przez strony, a jej prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości, 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 7 wyjaśnienia oskarżonych D. N. P. G. M. Ł. N. D. - bezpośredni kontakt z oskarżonym N. D. na rozprawie, w szczególności sposób relacjonowania tego gdzie przebywał i co miał robić w chwili pobicia, wskazywał, że mówił on nieprawdę, - wyjaśnienia wskazanych oskarżonych sprzeczne były z konsekwentnymi zeznaniami świadków, których relacje z przyczyn wskazanych we wcześniejszych rozważaniach uznano za wiarygodne, przede wszystkim pokrzywdzony przesłuchiwany niejako „na gorąco” po zdarzeniu wskazywał na obecność w pokoju pięciu osób, a ich liczbę i tożsamość potwierdziła A. Z., co przeczyło twierdzeniom P. G. i N. D., co do ich nieobecności na miejscu zdarzenia, - na użycie przemocy wobec pokrzywdzonego wskazywało również to, że na łóżku znajdował się zerwany z jego szyi łańcuszek, - pośrednio wyjaśnieniom oskarżonych przeczyło również stanowisko B. K., pozostałe dowody z dokumentów nie miały znaczenia dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 1 D. N. (1) P. G. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Podstawa prawna skazania niezgodna z zarzutem wynikała z tego, że w związku z wejściem w życie z dniem 24 czerwca 2020 r. nowelizacji Kodeksu karnego, zastosowano ustawę karną materialną w brzmieniu obowiązującym do 23 czerwca 2020 r., gdyż w ocenie sądu porównanie z przepisami obowiązującymi obecnie w zakresie kompleksowej oceny wszystkich prawnokarnych instytucji obu tych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do sprawców wskazywało in concreto, że była ona dla nich względniejsza. Czyn zabroniony z art. 158 § 1 k.k. popełnia ten, kto bierze udział w pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub w art. 157 § 1 k.k. Dla zaistnienia pobicia niezbędna jest czynna napaść, co najmniej dwóch osób na inną osobę lub osoby. Do przyjęcia udziału pobiciu nie jest konieczne, aby konkretna osoba zadała innej osobie cios w postaci uderzenia, kopnięcia itp., wystarczy świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi lub grupie ludzi. Na podstawie art. 37a k.k. jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę albo karę ograniczenia wolności. Sąd ustalił, że oskarżeni D. N. i P. G. wraz z trzem pozostałymi, 26 maja 2017 r. w N., działając wspólnie i w porozumieniu poprzez zadawanie uderzeń rękami i kopanie po całym ciele wzięli udział w pobiciu N. G., czym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku z art. 157 § 1 k.k., a tym samym każdy z nich swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 158 § 1 k.k. Wina oskarżonych nie budziła wątpliwości, gdyż nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność sprawców. ☐ 3.2. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.3. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.4. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. N. (1) P. G. (1) 1 1 - za popełnione przestępstwo sąd na podstawie art. 158 § 1 k.k. przy zast. art. 37a k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył każdemu z oskarżonych karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, - zgodnie z dyrektywą z art. 54 § 1 k.k. sąd kierował się przede wszystkim tym by wymierzając karę oskarżonym, którzy są młodocianymi, wychować ich, - wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekraczała stopnia winy, który był wysoki, gdyż oskarżeni zdecydowali się na zachowanie niezgodne z prawem, chociaż pomimo swojego młodego wieku mieli inną możliwość, gdyż bezprawność czynu była rozpoznawalna i mogli działać zgodnie z normą prawną, - stopień społecznej szkodliwości czynu był wysoki, gdyż oskarżeni działali z zamiarem bezpośrednim, z błahego powodu, godząc w zdrowie pokrzywdzonego, - okolicznością łagodzącą było to, że oskarżeni byli sprawcami młodocianymi, - kara w takim wymiarze spełni przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do każdego z oskarżonych, gdyż będzie efektywnie wykonywana, jak również w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, które otrzyma czytelny sygnał, że zamach na cudze zdrowie nie będzie akceptowany i spotyka się z należytą reakcją. 4. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2,3 - na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądzono z budżetu Skarbu Państwa na rzecz obrońców z urzędu opłaty z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym, 4 - na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolniono oskarżonych w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych 5. 1Podpis

Sygn. akt II K 471/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 kwietnia 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- ----------- w obecności oskarżycielki prywatnej A. S. po rozpoznaniu w dniach: 09.10.2023 r., 07.02.2024 r., 03.04.2024 r. sprawy D. L. z d. K. ur. (...) w G. córki J. i H. z domu S. oskarżonej o to, że: W dniu 30 listopada 2022 r. w S. przy wejściu do budynku oznaczonego nr (...) znieważyła A. S. słowami uznanymi powszechnie za obelżywe tj. o czyn z art. 216§1 kk 1. Oskarżoną D. L. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawie art. 216§1 kk w zw. z art. 33§1 i 3 kk skazuje ją na karę grzywny w wysokości 40 ( czterdzieści) stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna grzywny równa jest kwocie 20 (dwadzieścia) złotych. 2. Na podstawie art. 46§2 kk orzeka od oskarżonej na rzecz pokrzywdzonej A. S. nawiązkę w wysokości 300 (trzysta) złotych. 3. Zasądza od oskarżonej na rzecz oskarżycielki prywatnej A. S. kwotę 3360 (trzy tysiące trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru oraz kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu uiszczonej przez oskarżycielkę prywatną zryczałtowanej równowartości wydatków w sprawie. 4. Zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 80 (osiemdziesiąt) złotych tytułem opłat oraz kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zryczałtowanej równowartości wydatków w sprawie. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 471/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. D. L. I. W dniu 30 listopada 2022 r. w S. przy wejściu do budynku oznaczonego nr (...) znieważyła A. S. słowami uznanymi powszechnie za obelżywe tj. czyn z art. 216§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. W dniu 30 listopada 2022 r. w S. przy wejściu do budynku oznaczonego nr (...) znieważyła A. S. słowami uznanymi powszechnie za obelżywe. - częściowo wyjaśnienia oskarżonej - zeznania A. S. - zeznania B. M. - zeznania P. Ś. - zeznania M. K. - zeznania P. S. - zeznania M. M. k. 59v, 61v, 62v k. 60-60v k. 61-61v k. 61v k. 62-62v k. 62v-63 k. 60v-61, 79-79v 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ----------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ---------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1 - częściowo wyjaśnienia oskarżonej - zeznania A. S., zeznania B. M., zeznania P. Ś., zeznania M. K., zeznania P. S. - zeznania M. M. - potwierdziła okoliczności niesporne- istniejący od dłuższego czasu konflikt z sąsiadami - rodzicami pokrzywdzonej, a zwłaszcza z jej ojcem, przy czym sprawa ta trafiła do Sądu i ojciec pokrzywdzonej skazany został za przestępstwo popełnione na szkodę D. L., jak również potwierdziła konflikt z samą oskarżycielką prywatną - potwierdziła, że w dniu zdarzenia pokrzywdzona ją mijała, jak również to, że mąż pokrzywdzonej żądał od oskarżonej przeprosin za to, że wyzwała pokrzywdzoną - potwierdziła, że na miejsce została wezwana przez P. S. policja, ktorą pokrzywdzona i jej mąż poinformowali, iż oskarżona wyzwała pokrzywdzoną - powyższe okoliczności korespondują z zeznanaimi świadków i w tym zakresie nie ma powodow, by podważąć wyjaśnienia oskarżonej - realcja zadana przez świadków, a z której jednoznacznie wynika, że oskarżona znieważyła w dniu zdarzenia A. S. słowami uznanymi powszechnie za obelżywe- tworzą jasny, logiczny i spójny obraz sytaucji - znamienne jest to, iż relacja ta koresponduje z częściowymi wyjaśnieniami oskarżonej, pomimo tego, iż oskarżona nie przyznała się do winy - na ocenę zeznań świadków należy spojrzeć także poprzez pryzmat istniejącego konfliktu, w tym pomiędzy oskarżoną i pokrzywdzoną, a który niejako wpisuje się w logiczny ciąg zdarzeń, w tym wskazywany przez samą oskarżoną, która "pominęła" w swoich wyjaśnieniach niekorzystne dla siebie fakty - istniejący między stronami konflikt w dniu zdarzenia przybrał formę znieważenia pokrzywdzonej przez oskarżoną, na co zareagowal jej mąż, żądając od oskarżonej przeprosin żony, zważywszy, że oskarżona tego nie uczyniła, została wezwana policja, którą poinofmorwano o przedmiotowym zachowaniu oskarżonej - logiczny ciąg zdarzeń - zaznaczyć należy, iż początkowo konflitk pomiędzy oskarżoną a rodzicami pokrzywdzonej oraz oskarżoną a pokrzywdzoną ograniczał się do informowania policji o poszczególnych zdarzeniach, przy czym to oskarżona, jako pierwsza zdecydowała się złożyć prywtany akt oskarżenia przeciwko ojcu pokrzywdzonej- sprawa zakończyła się skazaniem mężczyzny. Przeniesienie de facto przez oskarżoną sprawy konfliktu do sądu niejako "zmusiło" pokrzywdzoną do tego, że także szukała ochrony prawnej w sądzie, a co wynika z zeznań A. S. - dostarczone przez pokrzywdzoną nagranie, jakie zostało odtworzone podczas rozprawy, choć nie jest nagraniem sytuacji z dnia zdarzenia, to jednak wskazuje, iż oskarżona potrafi agresywanie zareagować w sytuacji konfliktowej, używajac przy tym wulgaryzmów, co dodatkowo potwierdza prawidłwość oceny zeznań świadków -oceniając zeznania powyższych świadków Sąd uznał je za przekonywujące i w konsekwencji dał im wiarę, zeznania zostały złożone w szczery i nietendencyjny sposób, Sąd uznał je za prawdziwe i obiektywne, a fakt, że różnią się między sobą w drobnych, nieistotnych szczegółach może świadczyć jedynie o tym, że nie uzgadniali oni ze sobą jak mają zeznawać przed Sądem - potwierdziła fakt,iż na miescu zdarzenia, jako powód interwencji wskazano to, że oskarżona wyzwala pokrzywdzoną, - powyższe potwierdza wersję wypadków nakreśloną przez świadków oraz konsekwencję w ich relacji - funkcjonariusz policji- niezwiązana z żadną ze stron- nie miała powodów, by zeznawać na temat okoluczności, które w rzeczywostości nie miały miejsca 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I.1 - częściowo wyjaśnienia oskarżonej - zeznania W. G., zeznania W. Z. - nagranie - w części, w jakiej nie przyznaje się do winy, nie zasługują na wiarę, stanowią jedynie przyjętą linię obrony, mającą na celu uniknięcie odpowiedzialnosci karnej - znamienne jest to, iż wyjaśnienia oskarżonej co do przebiegu wypadków zbieżne są z zeznaniami świadków oskarżenia, a jedynie odmienne co do tego, że oskarżona znieważyła pokrzywdzoną - gdyby przyjąć taką wersję wypadków, nielogicznym byłoby, dlaczego zaraz po tym, jak pokrzywdzona minęła się z oskarżoną, mąż A. S. miałby żądać od oskarżonej przeprosin żony, a kiedy ta odmówiła- wezwał policję, której podał z jakich powodów potrzebował interwencji, a co potwierdziała też sama oskarżona - odtworzone na rozprawie nagranie jednoznacznie potwierdza, że oskarżona w konfliktowych sytaucjach reaguje agresją i używa wulgaryzmów, i chociaż ten dowód nie przesądza o winie oskarżonej, to także rzuca dodatkowe światło na jej zachowanie - przedmiotowe zdarzenie wpisało się w niewątpliwy konflikt istniejący między oskarżoną a pokrzywdzoną, stąd opisane przez świadków zachowanie oskarżonej pozostaje niejako w logicznym ciągu zdarzeń - niewiele wniosły do przedmiotowej sprawy - świadkowie potwierdzili okoliczności niesporne- istniejący konflikt - nie dotyczyło przedmiotowego zdarzenia, a jedynie rzucało dodatkowe światło na ocenę wyjaśnień oskarżonej 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. D. L. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżona znieważyła A. S. słowami uznanymi powszechnie za obelżywe - art. 216§1 kk. Zniewaga to ubliżenie komuś słowem lub czynem, ciężka obraza. Najczęściej zewnętrzną jej postacią są słowa (epitet). To, czy dane słowo, gest bądź zachowanie uznane zostanie za zniewagę, zależy od reguł obyczajowych występujących w danej społeczności (środowisku). W przedmiotowym zachowaniu chodzi o uwłaczające godności człowieka zachowanie polegające na obrażeniu kogoś, ubliżeniu komuś. Dla oceny zachowania sprawcy konieczne jest zastosowanie kryteriów obiektywnych uwzględniających przyjęte normy obyczajowe. Znieważające jest zatem zachowanie powszechnie uznane w społeczeństwie za obraźliwe. Dla ustalenia, czy określone zachowanie sprawcy ma charakter znieważający, decydujące znaczenie mają kryteria obiektywne. W tym zakresie należy brać pod uwagę przede wszystkim generalnie akceptowane normy obyczajowe. Istotą znieważenia jest okazanie pogardy, która głębiej wyraża ujemny stosunek do wartości, jaką reprezentuje sobą człowiek, niż lekceważenie. Bez wątpienia przyjąć należy, że słowa skierowane przez oskarżoną wobec pokrzywdzonej na pewno miały charakter znieważający. Były to słowa mające ubliżyć jej, wyrazić pogardę wobec niej. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem -------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej --------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania ------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania --------------------- 3.4. Umorzenie postępowania ------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ----------------- 3.5. Uniewinnienie ----------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ----------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. L. 1. 2. I - oskarżona swoim zachowaniem dała dowód na to, iż jest osobą agresywną, skłonną do przemocy słownej, - wyjątkowo nikczemnie odniosła się do pokrzywdzonej, mimo że ta nie dała jej żadnego powodu do tego, by oskarżona w najmniejszym stopniu mogła zareagować jakąkolwiek agresją - nie zważała, że świadkami jej zachowania są dzieci pokrzywdzonej - zachowanie nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie - orzekając grzywnę w powyższej wysokości Sąd, uwzględniając odpowiednio stopień społecznej szkodliwości czynu, winy sprawcy oraz sytuację majątkową i osobistą oskarżonej, jak również – jako okoliczność łagodzącą- jej dotychczasową niekaralność- uznał, iż wymierzenie kary najłagodniejszego rodzaju, bo za taką ustawodawca przyjął grzywnę, będzie adekwatne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej - orzekając nawiązkę Sąd uwzględnił niewątpliwy dyskomfort psychiczny, jakiego doznała pokrzywdzona na skutek przestępczego działania oskarżonej 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności --------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ---------------------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 3. 4. Rozstrzygnięto na zasadzie art. 628 pkt. 1 kpk. Rozstrzygnięto na zasadzie art. 628 pkt. 2 kpk. 8. PODPIS

w nocy z 28/29.12.2005 r. w P. w mieszkanku przy ul. (...), używając przemocy poprzez przytrzymywanie za ręce doprowadzili małoletnią S. P. do obcowania płciowego, tj. czyn z art. 197 § 1 k.k.; nadto A. P. oskarżono o to, że w dniu 29.12.2005 r. w P. w mieszkaniu przy ul. (...) pozbawił wolności małoletnią S. P., zamykając ją w swoim mieszkaniu, tj. czyn z art. 189 § 1 k.k.