Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 976/19 AI generated

IV Ka 976/19 · Sąd powszechny

Case Number IV Ka 976/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. z dnia 10 października 2019 r. w sprawie II K 479 / 19 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2.

Legislator headnote

AI generated

art. 438 pkt 1 k.p.k, art. 438 pkt 2 k.p.k, art. 438 pkt 3 k.p.k, art. 438 pkt 4 k.p.k, art. 439 k.p.k, art. 437 § 2 k.p.k; IV Ka 976/19 · Sąd powszechny: Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.

Keywords

AI generated
doubt as to unlawful nature driving without authorization illegal overtaking manoeuvre traffic violation excessive speeding time of offence

Cited Legislation

AI generated
art. 438 pkt 1 k.p.k
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.
art. 438 pkt 2 k.p.k
438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.
art. 438 pkt 3 k.p.k
– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k.
art. 438 pkt 4 k.p.k
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.
art. 439 k.p.k
– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k.
art. 437 § 2 k.p.k
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k.
art. 454 § 1 k.p.k
AI generated
VI Ka 116/20
Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 116/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
VI Ka 220/23
Sygn. akt VI Ka 220/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lipca 2023 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Agnieszka Telega przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze del do Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Marcina Piekarskiego po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2023 r., 28 czerwca 2023r., 14 lipca 2023r. sprawy D. S. ur. (...) w Z. s. W., J. z domu P. oskarżonego z art. 178b kk i art. 244 kk i in. z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 19 stycznia 2023 r. sygn. akt II K 57/22 zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego D. S. w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. P. kwotę 1176 złotych w tym podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym; stwierdza, że koszty sądowe w sprawie ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 220/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 19 stycznia 2023 r. sygn. akt II K 57/22 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. D. S. Kto był właścicielem samochodu A. (...) nr rej. (...) który uczestniczył w zdarzeniu z dnia 29 października 2021 r. objętym zarzutem aktu oskarżenia. Pismo Starostwa Powiatowego w Z. z dnia 31.05.2023 r. k. 160 2. D. S. Wątpliwości co do kierowania wyżej wymienionym samochodem A. (...) przez oskarżonego D. S. w trakcie zdarzenia objętego zarzutem aktu oskarżenia. Uzupełniające zeznania świadka P. D.. k. 170 - 171 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ---------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.Pismo Starostwa Powiatowego w Z. z dnia 31.05.2023 r. 2. Uzupełniające zeznania świadka P. D.. Dowody wiarygodne. Brak podstaw do kwestionowania wiarygodności pisma urzędowego Starostwa Powiatowego w Z. i uzupełniających zeznań świadka, który w znacznej części zasłaniał się jednak niepamięcią. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1.obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia tj. art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. poprzez oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na tej części materiału dowodowego która zawiera tezy oskarżenia bez wszechstronnego rozważenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy a nadto dowolną ocenę dowodów skutkującą wydaniem wyroku skazującego a w szczególności poprzez: a. uznanie za wiarygodne zeznań f-szy policji M. Ś. oraz P. D. w sytuacji w której świadkowie nie dostarczyli w sprawie żadnych dowodów rzeczowych na potwierdzenie swoich tez tj. nagrań z wideorejestratora w pojeździe oraz nagrań z monitoringu stacji paliw tłumacząc iż nie widzieli wówczas potrzeby zabezpieczenia nagrania mimo iż ich zeznania są jedynymi dowodami przemawiającymi na niekorzyść oskarżonego, wynikają nadto z wykonywanej przez nich wówczas funkcji; b. nieprawidłową ocenę dowodu z zeznań Ł. Z. który jako naoczny świadek jasno wskazał moment w którym f. policji po raz pierwszy tego dnia spotkali oskarżonego, który poruszał się pieszo, zaś został on oceniony w inny sposób przez Sąd jedynie z uwagi na fakt iż wersja ta nie pokrywa się z tezą oskarżenia a oskarżonego; c. uznanie za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonego którego wersja jest zbieżna z wersją niezależnego, naocznego świadka szczególnie w sytuacji w której w poprzednich sprawach karnych tego samego rodzaju przyznawał się on do winy, zaś w niniejszej sprawie jedynym dowodem przemawiającym na jego niekorzyść są zeznania świadków – f. policji którzy mimo możliwości zabezpieczenia nagrań z kamer z dwóch źródeł nie zrobili tego; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 2.obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia tj. art. 5 § 2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości w niniejszej sprawie, a związanej w szczególności ze sprzeczną wersją zdarzeń f. policji i świadka Ł. Z. oraz brakiem dowodów rzeczowych w postaci nagrań z monitoringu i wideorejestratora na niekorzyść oskarżonego; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny 3.błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku mający wpływ na treść orzeczenia a polegający na przyjęciu przez Sąd I instancji iż oskarżony D. S. prowadził pojazd wbrew zakazowi i nie zatrzymał się do kontroli podczas gdy zebrany materiał dowodowy nie potwierdził jego sprawstwa. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1, 2 i 3 Zarzuty apelacji obrońcy są zasadne. Sąd Okręgowy odmiennie od orzekającego w I instancji Sądu Rejonowego uznał że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy – uzupełniony o dowody przeprowadzone w postępowaniu odwoławczym – nie jest wystarczający do przyjęcia sprawstwa i winy oskarżonego D. S. w niniejszej sprawie. Słusznie skarżący stwierdza, że jedynymi dowodami wskazującymi iż D. S. kierował samochodem A. (...) nr rej. (...) w dniu 29.10.2021 r. w P. koło Z. i nie zatrzymał auta pomimo sygnałów dźwiękowych i świetlnych z radiowozu policyjnego są zeznania świadków – funkcjonariuszy policji P. D. i M. Ś.. Z niejasnych dla Sądu Okręgowego powodów nie zostały zabezpieczone w sprawie potencjalne obiektywne dowody w postaci zapisów z videorejestratora policyjnego znajdującego się w radiowozie i z monitoringu na stacji paliw na której pozostawiony został wyżej wymieniony samochód i w pobliżu której przebywał oskarżony. Będzie jeszcze o tym mowa poniżej. Świadek P. D. zeznawał w sprawie trzykrotnie, w postępowaniu przygotowawczym twierdził że samochodem A. (...) kierował znany mu wcześniej z czynności służbowych D. S., gdy samochód nie zatrzymał się do kontroli wraz z M. Ś. pojechali za nim jednakże stracili auto z pola widzenia po kilkudziesięciu metrach, następnie po „penetracji rejonu” zauważyli to A. stojące na stacji paliw w P., gdzie obejrzeli zapis monitoringu z którego miało wynikać że D. S. podjechał tym pojazdem na stację i oddalił się z niego ( k. 2 odwrót ). W kolejnych przesłuchaniach przed Sądem I instancji i w postępowaniu odwoławczym P. D. w zasadzie jedynie potwierdzał zeznania z postępowania przygotowawczego, zasłaniając się przy tym niepamięcią co do szczegółów zdarzenia ze względu na upływ czasu ( k. 60 odwrót, k. 170 odwrót – 171 odwrót ). Z zeznań P. D. nie wynika zupełnie, z jakiej odległości widział D. S. kierującego A. (...), czy radiowóz policyjny był wtedy w ruchu, czy świadek widział oskarżonego przez tylną czy boczną szybę i przez jaki okres czasu itd. Wątpliwości co do pewności rozpoznania oskarżonego potęgują przyznane przez świadka fakty, iż stracił z pola widzenia samochód po kilkudziesięciu metrach oraz że było to na bardzo krętym odcinku ul. (...) ( k.171 ), a więc kierującego mógł widzieć przez stosunkowo krótki okres czasu. P. D. nie potrafił także opisać okoliczności zatrzymania oskarżonego, nawet wskazać czy miało to miejsce w tym samym dniu ( k. 170 odwrót ), choć z innych dowodów, w tym z wyjaśnień oskarżonego wynika, że był on przy stacji paliw i jeden z policjantów pobiegł za nim ( k. 60 odwrót k. 102 odwrót ). Sąd Okręgowy nie ocenia zeznań P. D. jako celowo nieprawdziwych, nie wyklucza jednak pomyłki w rozpoznaniu oskarżonego. Z kolei świadek M. Ś. z nieznanych Sądowi Okręgowemu powodów nie był przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym ( choć został zawnioskowany do przesłuchania w akcie oskarżenia ), a przed Sądem I instancji jedynie potwierdził okoliczności wynikające z notatki urzędowej sporządzonej przez P. D. dotyczącej przebiegu zdarzenia ( k. 74 odwrót – 75 ). Brak zapisów z przebiegu zdarzenia z videorejestratora w radiowozie wynika nie tylko z zeznań P. D. i M. Ś. ale także z pisma KPP w Z. Wydział (...), przy czym w tym dokumencie nie wskazano przyczyn braku zarejestrowania nagrania ( k. 57 ). W przekonaniu Sądu Okręgowego zeznania P. D. M. Ś. o rozpoznaniu oskarżonego na monitoringu, wysiadającego z samochodu na stacji paliw powinny być zweryfikowane przez Sąd odtworzeniem zabezpieczonego nagrania, co było niemożliwe ze względu na brak tego nagrania z monitoringu. Nie jest przy tym istotne czy zaniedbanie zabezpieczenia nagrania obciąża P. D. i M. Ś. czy policjantów prowadzących postępowanie przygotowawcze, jak to sugerował P. D. w trakcie zeznań na rozprawie odwoławczej ( k. 170 odwrót ). Oskarżony D. S. konsekwentnie w toku postępowania nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu twierdząc że nigdy nie był w posiadaniu samochodu A. (...) i w dniu zdarzenia nie uciekał tym samochodem przed policją ( k. 14 – 16, k. 46 ). Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że był pieszo przypadkowo na stacji paliw w P., kupował tam zapiekankę, w pewnym momencie jeden z policjantów zaczął go gonić na piechotę, co oskarżony kojarzył z niestawianiem się w sądzie na rozprawie w innej sprawie ( k. 60 odwrót ). Jego wyjaśnienia co do zasady znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadka Ł. Z. ( k. 102 odwrót – 103 ). Ł. Z. jest wprawdzie znajomym oskarżonego i do jego zeznań należy podchodzić z ostrożnością, niemniej brak jest innych dowodów przeciwnych, podważających ich wersję. Z uzyskanego w postępowaniu odwoławczym pisma Starostwa Powiatowego w Z. z dnia 31.05.2023 r. wynika, że od 2014 r. do chwili obecnej było kilku właścicieli samochodu A. (...) nr rej. (...), w październiku 2021 r. był nim mieszkaniec Z. J. M. ( k. 160 ). W sprawie nie przedstawiono żadnego dowodu łączącego J. M. czy też jakąkolwiek inną osobę na którą ten samochód był zarejestrowany z oskarżonym D. S.. D. S. nie jest postacią świetlaną na terenie Z. i okolic, był wielokrotnie karany w tym za przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., art. 178b k.k., art. 244 k.k. ( karta karna k. 70 – 72 ). Niemniej w niniejszej sprawie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do jego sprawstwa i winy. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego D. S. od zarzucanego mu czynu. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mając na uwadze całokształt okoliczności przedstawionych powyżej wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego okazał się zasadny. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy ------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego D. S. w ten sposób że uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu. Zwięźle o powodach zmiany Mając na uwadze okoliczności powołane powyżej, zważywszy że zarzuty apelacji obrońcy okazały się zasadne należało zmienić wyrok Sądu I instancji i wydać wyrok uniewinniający w niniejszej sprawie. 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II i III 1.Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o Adwokaturze Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. G. P. kwotę 1.176 zł. w tym podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym ( trzy terminy rozprawy odwoławczej ). 2.Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. Sąd Okręgowy stwierdził że koszty sądowe w sprawie ponosi Skarb Państwa. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie co do całości wyroku 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
II K 359/22
Sygn. akt II K 359/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 marca 2023 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Romanowska w obecności oskarżyciela Prok. Rej. -------------- po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2023 roku sprawy K. J. syna M. i J. z domu W. urodz. (...) w G. (...) oskarżonego o to, że: w dniu 22 października 2022 roku w G. (...) pow.g. (...), woj. (...)- (...) na ul. (...) kierował pojazdem mechanicznym samochodem osobowym marki O. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym wbrew orzeczonemu prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w G. IIK 21/22 z dnia 20 lipca 2022 roku, obejmującym wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 30 lipca 2021 roku w sprawie IIK 121/21 oraz wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 23 listopada 2021 roku w sprawie IIK 246/21 zakazowi prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat od dnia 28.07.2022 roku do dnia 28.07.2026 roku oraz wbrew decyzji Starosty G.- (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami prawo jazdy kat (...) nr (...) z dnia 23 września 2021 roku (...).5430.5.92.(1).2021.K.T z dnia 23 lutego 2022 roku (...).5430.5.138.(2).2021.KG z dnia 05 października 2022 roku (...).5430.5.96.(2).2022.KG. tj. o przestępstwo z art. 244 kk i art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk ORZEKA: uznaje oskarżonego K. J. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 244 kk i art. 180a kk w zw. z art. 11 §2 kk i za to w myśl art. 11 § 3 kk na mocy art. 244 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; na mocy art. 42 § 1a pkt 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (stu osiemdziesięciu) złotych tytułem opłaty sądowej oraz obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w wysokości 70 (siedemdziesięciu) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 359/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. J. Art. 244 kk i art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk - kierowanie pojazdem mechanicznym wbrew zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonemu przez sąd oraz wbrew decyzjom właściwego starosty o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Kierowanie przez oskarżonego K. J. pojazdem mechanicznym wbrew orzeczonemu środkowi karnemu w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz wbrew decyzjom starosty o cofnięciu uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych. wyjaśnienia oskarżonego k. 68, k. 50-51v. odpisy wyroków k. 22 k. 23 k. 24 informacja Starosty G.- (...), odpisy decyzji wraz z potwierdzeniami ich odbioru k. 32-33 k. 34-45 2. Uprzednia karalność oskarżonego karta karna k. 55-56 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 wyjaśnienia oskarżonego W trakcie postępowania przed sądem oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. W trakcie dochodzenia również przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. Przyznał w nich, iż kierował pojazdem mechanicznym. Wracał wówczas z C. swoim pojazdem, gdzie był odebrać koleżankę. Poruszając się ulicami (...), był sprawcą kolizji drogowej (k. 50). Sąd uznał złożone wyjaśnienia za wiarygodne. Korelują one z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie. Wynika z nich wprost, iż oskarżony wiedział o orzeczonych wobec niego zakazach prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz decyzjach o cofnięciu uprawnień. Wyraził to jednoznacznie w trakcie składania wyjaśnień (k. 50). Jeśli chodzi zatem o stan faktyczny, nie stanowił on przedmiotu sporu w sprawie. odpisy wyroków Podobnie, strony nie kwestionowały faktu orzeczenia prawomocnymi wyrokami sądu środków karnych w postaci zakazu prowadzenia pojazdów. Oskarżony miał tego świadomość. Sad nie znalazł podstaw, aby wyrokom tym odmówić przymiotu wiarygodności. informacja Starosty G.- (...), odpisy decyzji wraz z potwierdzeniami ich odbioru W szczegółowej informacji przekazanej przez właściwego starostę opisano sekwencję zdarzeń związaną z wydaniem kolejnych decyzji o cofnięciu uprawnień wobec oskarżonego. Z przedłożonej dokumentacji jednoznacznie wynika również, iż wszystkie decyzje zostały oskarżonemu doręczone. Są na to dowody w postaci potwierdzeń odbioru przesyłek. Stan faktyczny sprawy w tym zakresie nie budzi wątpliwości. 2 karta karna Z przedłożonej karty karnej wynika, iż na przestrzeni ostatnich 7 lat oskarżony był ośmiokrotnie karany. Skazania dotyczyły bardzo różnorodnych przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym, przeciwko mieniu oraz wymiarowi sprawiedliwości. Fakt uprzedniej wielokrotnej karalności oskarżonego nie był kwestionowany przez strony. Sąd uznał informację z Krajowego Rejestru Karnego za w pełni wiarygodną. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I K. J. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W przedmiotowej sprawie kwestia kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego nie budziła wątpliwości. Wskazać w tym miejscu trzeba na dwie istotne okoliczności, tj. fakt obowiązywania w dniu zdarzenia zakazu prowadzenia pojazdów orzeczonego prawomocnym wyrokiem sądu oraz fakt uprzedniego wydania decyzji o cofnięciu oskarżonemu uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych. O obu tych okolicznościach oskarżony wiedział. Miał świadomość ciążącego na nim zakazu. Z treścią wydanych decyzji zapoznał się, co potwierdził w trakcie składania wyjaśnień (k. 50). Jego zachowanie w dniu 22 października 2022 roku wyczerpało zatem znamiona występku z art. 244 kk (jazda wbrew zakazowi) oraz art. 180a kk (jazda wbrew decyzji o cofnięciu uprawnień). ☐ Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. J. I I Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd po myśli art. 11 § 3 kk na mocy art. 244 kk orzekł wobec niego karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. W przekonaniu sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Zważyć należy, iż czyn z art. 244 kk zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. W tym kontekście wymiar kary nie razi surowością. Wymierzona kara ma charakter bezwzględny. Zaważył na tym przede wszystkim fakt jego uprzedniej, wielokrotnej karalności. Analiza karty karnej oskarżonego prowadzi do prostego, logicznego wniosku, iż jest on osobą głęboko zdemoralizowaną, ostentacyjnie wręcz łamiąca zasady porządku prawnego. Mimo iż oskarżony jest osobą młodą, ma bogate doświadczenie przestępcze. Z dotychczasowych skazań nie wyciągnął żadnych wniosków. Stosowano wobec niego kary wolnościowe oraz karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby. Nie odniosły one skutku w zakresie resocjalizacji i efektu prewencyjnego. Oskarżony kontynuował bowiem swój przestępczy proceder. Kolejnego przestępstwa dopuścił się z błahego powodu, nie zasługującego na żadne usprawiedliwienie. Jego postawa nie gwarantuje resocjalizacji w warunkach wolnościowych. Sięgnięcie po art. 37a kk i orzeczenie kolejnej kary o charakterze wolnościowym byłoby niczym nieuzasadnioną gratyfikacją. Wobec oskarżonego nie można bowiem postawić obecnie pozytywnej prognozy kryminologicznej. Sąd nie może brać po raz kolejny odpowiedzialności za funkcjonowanie oskarżonego w warunkach wolnościowych. Należy oczekiwać, iż wykonanie wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności wstrząśnie nim i wywoła efekt indywidualnoprewencyjny, odwodząc od dalszego popełniania przestępstw. K. J. II I Na mocy art. 42 § 1a pkt 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Orzeczenie w tym zakresie ma charakter obligatoryjny. Sad nie posiada luzu decyzyjnego pozwalającego na odstąpienie od zastosowania wskazanego środka karnego. Nie ma tez ku temu żadnych powodów. Oskarżony po raz kolejny złamał obowiązujący go zakaz, doprowadzając przy tym do kolizji drogowej. 1 Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę W trakcie rozprawy głównej obrońca oskarżonego wystąpił o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych lekarzy psychiatrów na okoliczność ustalenia stanu zdrowia psychicznego oskarżonego i jego poczytalności tempore criminis. Sąd - po odebraniu dodatkowych wyjaśnień od oskarżonego - nie dostrzegł podstaw do uwzględnienia wniosku. Oskarżony zaczął się leczyć u lekarza psychiatry w 2023 roku, odbył dwie wizyty. Neguje uzależnienia oraz myśli suicydalne. W czasie popełnienia czynu nie leczył się psychiatrycznie. Co istotne, tok wypowiedzi oskarżonego był zborny i logiczny, nie wykazywał żadnych objawów wytwórczych (urojeń, omamów). Oskarżony logicznie przedstawił przebieg zdarzeń, rozumiał treść przedstawionego mu zarzutu. Okoliczności te nie prowadzą do uzasadnionego wniosku na temat wątpliwości co do jego stanu zdrowia psychicznego oraz poczytalności tempore criminis i tempore procedendi. Z tego tez powodu wniosek obrońcy został oddalony (k. 69). Warto podkreślić, iż czyn oskarżonego nie miał charakteru skomplikowanego, którego rozumienie wymagałoby dużego wysiłku intelektualnego. Oskarżony wiedział o obowiązującym go zakazie oraz decyzjach o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Mimo tego, okoliczności te całkowicie, w pełni świadomie zlekceważył. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 70 złotych. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Oskarżony pracuje, osiąga stały dochód. Zapłata kosztów nie narazi go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 1 Podpis
IV Ka 125/13
Prokuratura Rejonowa w Trzebnicy oskarżyła C.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 576 / 19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1.

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Maz. z dnia 10 października 2019 r. w sprawie II K 479 / 19 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2.

Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k.

– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.

D. K. kierowanie samochodem opisanym w akcie oskarżenia przez S. Ś. w czasie bezpośrednio poprzedzającym interwencję podjętą przez funkcjonariuszy policji M. C. oraz B. K., o jakiej mowa w ich zeznaniach oraz notatce urzędowej z k. 1 zeznania S. Ś. k. 151 odwrót – 153, k. 19 odwrót 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu zeznania świadka S. Ś. w zakresie odnoszącym się do opisanego wyżej faktu, który uznano za niewiarygodny Depozycje świadka są sprzeczne z zeznaniami funkcjonariuszy M.

C. oraz B. K.. Wedle ich jednoznacznych relacji osobą, która bezpośrednio po zatrzymaniu pojazdu znajdowała się na fotelu kierowcy, był D. K.. Policjanci swoje przekonanie opierali na spostrzeżeniach naocznych i w warunkach wykluczających możliwość pomyłki. Nie ma podstaw ku temu, by ich nie obdarzyć zaufaniem co do rzetelności i obiektywności w pełnieniu obowiązków służbowych oraz co do późniejszego odtwarzania ich przebiegu. Trudno doszukać się przyczyn, dla których mieliby stawiać oskarżonemu nieprawdziwe i bezpodstawne zarzuty.

Uwypuklić także należy, iż z relacji policjantów wynika, iż w czasie podjętej przez nich interwencji D. K. nie negował kierowania tym pojazdem. Gdy więc w toku kontroli stwierdzili nadto, iż zatrzymany przez nich pojazd nie spełniał warunków dopuszczenia do ruchu, nałożyli dodatkowo na oskarżonego grzywnę w drodze mandatu karnego za „ kierowanie pojazdem niedopuszczonym do ruchu ” ( por. k. 1 odwrót) Oskarżony nie negował, iż z takiego właśnie tytułu mandat karny został wystawiony, a on go rzeczywiście na miejscu przyjął, potwierdza to również informacja o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego ( k. 32 odwrót ).

Tym samym zasadnie można w ślad za zeznaniami wyżej wymienionych funkcjonariuszy przyjąć, iż w toku interwencji policyjnej oskarżony nie kwestionował, iż to właśnie on był kierującym pojazdem. Uznać należy, iż wersję prezentowaną później w toku procesu, wbrew obiektywnej rzeczywistości, oskarżony oraz świadek S. Ś. oraz częściowo M. H. ( która zasłaniała się niepamięcią co do tego, kto kierował samochodem bezpośrednio przed zatrzymaniem pojazdu przez policjantów ) przyjęli wyłącznie na użytek uchronienia D.

K. przed odpowiedzialnością karną. . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. błędnych ustaleń faktycznych co do tego, iż to oskarżony w czasie w czasie bezpośrednio poprzedzającym interwencję podjętą przez funkcjonariuszy policji M. C. oraz B. K. kierował samochodem opisanym w akcie oskarżenia;

2. obrazy prawa materialnego tj. art. 392 § 1 kk; mogący mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku;

3. rażącej surowości wymierzonej kary. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. zarzutów 1 i 2 – nie można skarżącemu odmówić racji, że w odniesieniu do sposobu przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka S. Ś. oraz M. H. z obrazą art. 392 § 1 kpk poprzestano na ujawnieniu zeznań złożonych przez nich w postępowaniu przygotowawczym poprzestając na ich odczytaniu.

Stosownie do treści tego przepisu wolno bowiem odczytywać na rozprawie głównej protokoły przesłuchania świadków, sporządzone w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę, o ile bezpośrednie przeprowadzenie dowodu nie jest niezbędne. Powyższy przepis, przewidujący wyjątek od zasady bezpośredniości, w odniesieniu do zeznań świadków stwarza sądowi możliwość odstąpienia od tej niej, o ile zeznania, które mają zostać odczytane, nie mają doniosłego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albo gdy nie pozostają w wyraźnej sprzeczności z innymi dowodami.

Tym niemniej wynik postępowania odwoławczego pozwala na wniosek, iż uchybienie to nie miało tej rangi, aby mogło wywrzeć wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Przed sądem odwoławczym przesłuchano bowiem S. Ś., który podtrzymał wersję z etapu dochodzenia oraz odebrano uzupełniając wyjaśnienia od oskarżonego. W ich świetle nie sposób podzielić zarzutu skarżącego o błędnych ustaleń faktycznych odnośnie osoby kierującej samochodem w czasie bezpośrednio poprzedzającym zatrzymanie tego pojazdu. Z powodów wyżej opisanych nie deprecjonują bowiem zeznań w/w funkcjonariuszy oraz opartych o nie ustaleń sądu I instancji odnośnie osoby, która w czasie bezpośrednio poprzedzającym zatrzymanie pojazdu nim kierowała.

Ad.

3. Nie jest skutecznym także zarzut obrońcy o rażącej niewspółmierności wymierzonej oskarżonemu kary. Przywoływane w jego apelacji okoliczności związane z jego sytuacją życiową D. K. nie są tej rangi, by doprowadzić do obniżenia rozmiaru kary lub jej zmiany na rodzajowo łagodniejszą i to nawet uwzględniając, że w dacie wyrokowania przez sąd odwoławczy wskutek zatarcia skazań oskarżony odzyskał status osoby niekaranej. Okoliczności związane z popełnieniem przypisanego mu czynu wskazują bowiem na to, że wymierzona kara nie jest rażąco surowa.

Oskarżony ponad dwukrotnie przekroczył próg 0,25 mg / l alkoholu w wydychanym powietrzu, powyżej którego ustawodawca kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości traktuje w kategoriach przestępstwa. W takim stanie przemieszczał się w przez znaczny odcinek po drogach miejskich i to w porze nocnej, kiedy z uwagi na utrudnienia związane z ograniczeniem widoczności wymagają od kierowców szczególnej koncentracji i uwagi. Ponadto na niebezpieczeństwo związane z kierowaniem samochodem pod tak znacznym wpływem alkoholu narażał przewożonego przez siebie pasażera.

Przypisanego czynu dopuścił się przy tym w zamiarze bezpośrednim. Wziąwszy to pod uwagę, wymierzona oskarżonemu kara, nieznacznie tylko przekraczająca dolny próg ustawowego zagrożenia, nie razi surowością. . Wniosek ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, właściwie zakwalifikował przypisany oskarżonemu czyn i wymierzył za niego karę, która nie razi surowością. W tej sytuacji brak było podstaw do uchylenia bądź korekt zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez skarżącego.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. - Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy 0.1w całości Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, właściwie zakwalifikował przypisany oskarżonemu czyn i wymierzył za niego karę, która nie razi surowością. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11. Przedmiot i zakres zmiany 0.0.1- Zwięźle o powodach zmiany - 0.15.3.

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. - ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia - 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia - 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia - 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia - 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania - 0.15.4.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności - 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. wobec nieuwzględnienia apelacji oskarżonego, został on obciążony kosztami sądowymi w całości 7. PODPIS