Legislator Case Law & Legislation
II K 27/20 AI generated

II K 27/20 · Sąd powszechny

Case Number II K 27/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II. K 27/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k; II K 27/20 · Sąd powszechny: K 27/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Keywords

AI generated
false unsworn testimony criminal defence testimony of victim obligation to testify alibi whiplash injury causality

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
AI generated
II K 451/16
W dniu 31 grudnia 2015 roku J.
VI Ka 1304/17
W wyniku przeprowadzonej kontroli zakwestionowanego rozstrzygnięcia, zarzuty apelacji - podważające trafność ustalenia sprawstwa i winy D.
II K 161/18
Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: D.
II K 99/23
Sygn. akt II K 99/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 września 2023 roku Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokolant: st. sekr. sad. Ewa Romanowska przy udziale Prok. Rej. - -------- po rozpoznaniu dnia 20 czerwca 2023 roku, 27 czerwca 2023 roku, 19 września 2023 roku sprawy S. P. syna S. i E. z domu R. urodz. (...) w C. oskarżonego o to, że: w okresie od bliżej nieustalonego dnia miesiąca stycznia 2018 roku do dnia 03 stycznia 2021 roku w miejscowości F., pow.g. (...), woj. (...)- (...) groził pozbawieniem życia M. K. (1), gdzie groźby te wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę, iż zostaną one spełnione, a ponadto w tym samym miejscu oraz okresie czasu wielokrotnie naruszył nietykalność cielesną wymienionej poprzez popychanie jej, szarpanie, zadawanie uderzeń w różne części ciała. tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 kk w zb. z art. 217 §1 kk w zw. z art. 11 §2 kk ORZEKA: I. uznaje oskarżonego S. P. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu tj. przestępstwa z art. 190 § 1 kk w zb. z art. 217 § 1 kk w zw. z art. 11 §2 kk i za to po myśli art. 11 §3 kk na mocy art. w zw. z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu karę grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 25,00 (dwudziestu pięciu) złotych; II. na mocy art. 41a § 1 i § 4 kk orzeka wobec oskarżonego S. P. środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej M. K. (1) na odległość mniejszą niż 30 (trzydzieści) metrów na okres 3 (trzech) lat; III. na mocy art. 46 § 1 kk zobowiązuje oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonej M. K. (1) kwoty 2.000,00 (dwóch tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 750,00 (siedemset pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70,00 (siedemdziesiąt) złotych. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 99/23 (uprzednio II K 5/22) Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. S. P. Czyn przypisany - art. 190 § 1 kk w zb. z art. 217 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk - w okresie od bliżej nieustalonego dnia miesiąca stycznia 2018 roku do dnia 3 stycznia 2021 roku w miejscowości F., pow. g. (...) groził pozbawieniem życia M. K. (1), gdzie groźby te wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę, iż zostaną one spełnione, ponadto w tym samym miejscu oraz okresie czasu wielokrotnie naruszył nietykalność cielesną wymienionej poprzez popychanie jej, szarpanie, zadawanie uderzeń w różne części ciała. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Stosowanie gróźb i naruszanie nietykalności cielesnej pokrzywdzonej M. K. (1) przez oskarżonego S. P. zeznania pokrzywdzonej M. K. (1) k. 400v.-401v. k. 12 k. 15v.--16 k. 27-27v k. 119v. k. 233v.-234 k. 276-278 k. 291v.-292v. k. 287v. zeznania świadka A. K. k. 65v. k. 282v.-283 zeznania świadka E. K. k. 68v.-69 k. 284v.-285v. zeznania świadka I. Ż. k. 71v.-72 k. 283v.-284 zeznania świadka K. Z. k. 74v.-75 k. 286 zeznania świadka M. K. (2) k. 82v.-83 k. 284-284v. zeznania świadka H. K. k. 86v.-87 k. 283-283v. zeznania świadka K. S. k. 101v.-102 k. 127v. zeznania świadka P. S. (1) k. 290v.-291 k. 105v. 2. Dane osobopoznawcze, uprzednia karalność oskarżonego dane osobopoznawcze k. 107, k. 225-225v. karta karna k. 346-347 3. Wskazania Sądu II instancji w związku z uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania wyrok Sądu II instancji, UZASADNIENIE WYROKU k. 351 k. 355-359 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. S. P. Czyn przypisany - art. 190 § 1 kk w zb. z art. 217 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk - w okresie od bliżej nieustalonego dnia miesiąca stycznia 2018 roku do dnia 3 stycznia 2021 roku w miejscowości F., pow. g. (...) groził pozbawieniem życia M. K. (1), gdzie groźby te wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę, iż zostaną one spełnione, ponadto w tym samym miejscu oraz okresie czasu wielokrotnie naruszył nietykalność cielesną wymienionej poprzez popychanie jej, szarpanie, zadawanie uderzeń w różne części ciała. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. Nieprzyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu wyjaśnienia oskarżonego k. 226-226v. k. 410-411 zeznania świadka M. B. k. 287-287v. zeznania świadka A. M. k. 185v.-186 k. 291-291v. zeznania świadka M. G. k. 194-195 k. 286-286v. 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 zeznania pokrzywdzonej M. K. (1) Analiza zeznań pokrzywdzonej przywodzi do wniosku, iż nie stanowią one pomówienia. Przeciwnie, stanowią wiarygodną relację na temat licznych incydentów, podczas których M. K. (1) była znieważana i obrażana przez oskarżonego. Zdarzeniom tym towarzyszyło częstokroć naruszanie nietykalności cielesnej M. K. (1). Co istotne, obok ogólnych twierdzeń w tym względzie, pokrzywdzona przedstawiła także szczegółową relację na temat poszczególnych zdarzeń, kiedy to miała zostać uderzona. Miało to miejsce między innymi podczas spaceru. Innym tego typu zdarzeniem była scysja, której mimowolnym świadkiem był M. K. (2). Oczywiste są również powody, dla których pokrzywdzona złożyła zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa dopiero w 2021 roku. Podkreślić przy tym trzeba, iż stosowną analizę na ten temat przeprowadził już Sąd II instancji (k. 356-356v.). W tym miejscu należy wobec tego wskazać, iż w istocie z upływem czasu zachowanie oskarżonego względem pokrzywdzonej zaczęło przybierać coraz bardziej patologiczne formy. Eskalacja tych zachowań skłoniła pokrzywdzoną do działania na tym polu. Sąd zważył zarazem, iż zeznania pokrzywdzonej nie są jedyną, izolowaną relacją na temat zachowania oskarżonego. znajduje bowiem potwierdzenie w zeznaniach świadków oskarżenia, którzy bądź byli naocznymi świadkami opisanych zdarzeń, bądź mieli na ich temat wiedzę od pokrzywdzonej. Pokrzywdzona zwierzała się bowiem swoim najbliższym, informując o kłopotach związanych z wizytami S. P.. Nie sposób przyjąć, aby relacje te były wymyślane na bieżąco celem pogrążenia oskarżonego, zwłaszcza że przecież przez długi okres czasu pokrzywdzona nie miała zamiaru zawiadamiać organów ścigania o zachowaniu oskarżonego. Depozycje pokrzywdzonej korelują z zeznaniami świadków oskarżenia. Prawdą jest, iż nie są to w niektórych aspektach relacje całkowicie zbieżne. Takie byłyby, gdyby pokrzywdzona ustaliła wraz ze świadkami jedną wersję wydarzeń. Tymczasem M. K. (1) przedstawiała swoim bliskim liczne relacje na bieżąco. Z całą pewnością poszczególnym świadkom mogły utkwić w pamięci różne wątki jej relacji. Okoliczność ta nie przekreśla ani zeznań pokrzywdzonej, ani zeznań pozostałych świadków oskarżenia. ` zeznania świadka A. K. Zeznania świadka sąd uznał za wiarygodne. Korelują one z obrazem zdarzeń przedstawionym przez pokrzywdzoną. Świadek widziała zasinienia na rękach pokrzywdzonej, dowiedziała się też od pokrzywdzonej, w jaki sposób powstały (k. 65v.). Zeznania świadka dopełniają relację pokrzywdzonej, czyniąc ją wiarygodną. Sąd nie znalazł podstaw, aby depozycje świadka zakwestionować. zeznania świadka E. K. Podobnie ma się rzecz z zeznaniami świadka E. K., matki pokrzywdzonej. Co znamienne, świadek wskazała ponad wszelką wątpliwość, iż oskarżony w jej obecności stosował wobec pokrzywdzonej wyzwiska, szarpał ją i popychał (k. 68v.). Podkreśliła także, iż córka bała się oskarżonego. Próbowała nawet interweniować, zwracając mu uwagę na jego niestosowne zachowanie. Jej zabiegi nie odniosły jednak skutku. Zeznania świadka korelują z relacją pokrzywdzonej. Wskazują na stosunek oskarżonego do byłej partnerki, jego bezwzględność i nienawiść. Świadek podkreśliła zarazem, iż oskarżony w jej ocenie jest osobą nieobliczalną. To koresponduje z narastającym niepokojem po stronie pokrzywdzonej, która po kolejnych wystąpieniach oskarżonego zaczęła się obawiać jego gróźb. zeznania świadka I. Ż. Świadek nie była uczestnikiem zdarzeń opisywanych przez pokrzywdzoną. Zachowanie oskarżonego znała z relacji pokrzywdzonej. Przedstawiła zarazem swoje spostrzeżenia, według których pokrzywdzona mogła obawiać się gróźb oskarżonego. Przedstawiła przy tym własne doświadczenia z kontaktu z oskarżonym. W ocenie świadka, kontakt z nim był bardzo trudny. Podkreśliła, iż groźby wobec pokrzywdzonej oskarżony stosował także w obecności E. K.. Zeznanie to uprawdopodobnia relacje przedstawione przez pokrzywdzoną oraz świadka E. K.. Relacja świadka jest wyważona i obiektywna. I. Ż. nie starała się celowo obciążyć oskarżonego. Przedstawiła jedynie swoje spostrzeżenia oraz informację uzyskane od członków swojej rodziny (matki i siostry). zeznania świadka K. Z. Świadek nie była naocznym świadkiem incydentów z udziałem oskarżonego. O ich przebiegu dowiedziała się od pokrzywdzonej. Przyznała przy tym, iż M. K. (1) była autentycznie zastraszona. Relacja ta koreluje ze spostrzeżeniami pozostałych świadków oskarżenia. Wskazują oni zgodnie, iż kolejne wizyty oskarżonego odciskały coraz głębsze piętno na psychice pokrzywdzonej. To tłumaczy też, dlaczego M. K. (1) w końcu postanowiła o wszystkim zawiadomić policję. Zeznania świadka K. Z. są wiarygodne. Mają charakter sprawozdawczy, wskazują na zachowanie pokrzywdzonej po kolejnych scysjach z oskarżonym. zeznania świadka M. K. (2) M. K. (2) był świadkiem jednego ze zdarzeń, podczas którego oskarżony stosował groźbę pozbawienia życia. W trakcie tego zdarzenia doszło też do szarpaniny. Świadek interweniował. Opisane zdarzenie daje przykład zachowania oskarżonego względem pokrzywdzonej. Wskazuje jednoznacznie na stosowanie groźby pozbawienia życia (pozabijam was - k. 83). Relacji tej nie sposób odmówić przymiotu wiarygodności. Zeznania świadka wpisują się w obraz zdarzeń opisanych przez pokrzywdzoną. Relacja jest wyważona i obiektywna. Świadek w sposób wiarygodny przedstawił przebieg zdarzenia, w którym uczestniczył. zeznania świadka H. K. Świadek widziała na rękach pokrzywdzonej zasinienia (k. 86v.). Nie potrafiła przy tym umiejscowić ich w czasie. Relacja tej treści przekonuje, że zeznania świadków oskarżenia nie zostały celowo spreparowane. Gdyby tak było, to świadkowie z całą pewnością bardzo szczegółowo - również co do czasu i miejsca - opisaliby przebieg zdarzeń. Tak się nie stało. H. K. wskazała wyłącznie na element, który utkwił jej w pamięci, nie dorabiała do niego opowieści, która miałaby obciążyć oskarżonego. Co istotne, siniaki na rękach oskarżonej odnotowała także A. K.. Na ich pochodzenie wskazała pokrzywdzona. Obraz ten jest spójny i wiarygodny. zeznania świadka K. S. Świadek ze względu na miejsce zamieszkania (E.) miała sporadyczny kontakt z pokrzywdzoną. Wskazała jedynie na relacje pokrzywdzonej, która zwierzała się jej jako przyjaciółce. Relacja w tym zakresie znajduje potwierdzenie w zeznaniach pozostałych świadków, którzy wskazywali na zaburzone relacje miedzy stronami i wybuchowe, agresywne zachowanie oskarżonego. Relacji tej sąd dal wiarę. Uświadamia ona, iż pokrzywdzona już od dłuższego czasu borykała się z problemami stwarzanymi przez byłego partnera. Był to dłuższy proces, z którym pokrzywdzona zmagała się od dłuższego czasu. Relacja tej treści przekonuje, iż wystąpienie pokrzywdzonej dopiero w 2021 roku nie było jednorazowym aktem, który zrodził się w celu dokuczenia oskarżonemu. Jak już wskazano, był to wynik procesu, nagromadzenia licznych negatywnych doświadczeń związanych z zachowaniami oskarżonego. Tak ten proces należy postrzegać w perspektywie zeznań K. S.. zeznania świadka P. S. (1) Świadek opisał jedno ze zdarzeń, w którym uczestniczył. Widział, jak oskarżony trzymał pokrzywdzoną za szyję, usiłował zmusić ją siłą do klęknięcia (k. 105v.). Świadek interweniował. Z całą pewnością - w ocenie sądu - była to sytuacja związana z użyciem przemocy. Oddaje ona stosunek oskarżonego względem byłej partnerki. Relacja świadka jest wiarygodna, brak podstaw, aby ją zakwestionować. 2. dane osobopoznawcze Ustalenie sytuacji rodzinnej, majątkowej i zawodowej oskarżonego nastąpiło przede wszystkim w oparciu o dane przedstawione przez samego oskarżonego. Kwestia ta nie była przedmiotem sporu w sprawie. karta karna Oskarżony był w przeszłości karany, co ustalono na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. 3. wyrok Sądu II instancji, UZASADNIENIE WYROKU Umieszczenie w tym miejscu uzasadnienia informacji o uprzednim rozstrzygnięciu Sądu Okręgowego w Toruniu podyktowane było koniecznością przybliżenia wskazań tego Sądu co do kierunków rozpoznania sprawy w trakcie ponownego procesu przed sądem I instancji. Oczywiście, nie chodzi w tym wypadku o żadną formę oceny zapadłego orzeczenia, a jedynie wskazanie na nakreślony sposób procedowania w ponownym procesie. Zważyć w tym miejscu należy wobec tego, że Sąd II instancji uwzględnił apelację oskarżyciela publicznego skierowaną na niekorzyść oskarżonego. Wskazał w związku z tym, zasadność zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych (k. 355v.). Błąd ten wynikał z dokonania dowolnej oceny zgromadzonych dowodów (k. 359). Nie chodziło zatem o niedostatki postępowania dowodowego, ale o błędną ocenę zgromadzonych dowodów. Uzasadnienie Sądu II instancji nie wskazuje przy tym na konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego. W tym stanie rzeczy sąd przy ponownym postępowaniu sprawy był uprawniony do skorzystania z art. 442 § 2 kpk. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. wyjaśnienia oskarżonego Wyjaśnieniom oskarżonego sąd nie dał wiary. Były one obliczone na uniknięcie odpowiedzialności karnej. Nie były też w stanie wytrzymać krytyki w obliczu zeznań obciążających, nie tylko pokrzywdzonej, ale także osób postronnych jak np. M. K. (3), czy P. S. (2). Wyjaśnienia te odnosiły w się w dużej mierze do tła konfliktu stron, związanego z kontaktami i opieką nad wspólnym synem stron. Nie odnosiły się natomiast do konkretnych zarzutów wynikających z relacji świadków oskarżenia. Oskarżony skoncentrował się przy tym na jednym zdarzeniu, które miało miejsce już po czasie zakreślonym w zarzucie. Dowodzenie w tym zakresie nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie. zeznania świadka M. B. Linię obrony oskarżonego starała się wzmocnić jego obecna partnerka. Wskazała w związku z tym, iż w jej obecności oskarżony nigdy nie groził pokrzywdzonej. Zeznania te nie były w stanie doprowadzić do uwolnienia oskarżonego od odpowiedzialności. Zmuszałoby to sąd do zakwestionowania licznych relacji świadków na temat zachowania S. P.. Tego w świetle całokształtu materiału dowodowego nie sposób uczynić. Trudno oprzeć się wrażeniu, iż świadek była silnie zaangażowana w konflikt, który wzniecał oskarżony. Stąd też jej relacja. Sąd uznał ją za niewiarygodną. Nie stanowi ona skutecznej odpowiedzi na relacje przedstawione przez pokrzywdzoną oraz pozostałych świadków wskazujących na negatywne zachowania oskarżonego. zeznania świadka A. M. Zeznania świadka nie miały znaczenia dla sprawy. Świadek opisała jedno ze zdarzeń, do którego doszło w przedszkolu. Nie było ono przedmiotem rozważań w sprawie. zeznania świadka M. G. Podobnie, nic istotnego do sprawy nie wniosły zeznania świadka M. G.. Świadek nie posiadał wiedzy na temat zachowania, nie odnotował także uszkodzeń ciała pokrzywdzonej podczas interwencji. Jego zeznania dotyczyły jednostkowego znaczenia, którego na dodatek świadek nie pamiętał. Trudno przyjąć, aby jego zeznania mogły się stać podstawą do ustaleń faktycznych w sprawie. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I S. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku z art. 190 § 1 kk w zb. z art. 217 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk. W ocenie sądu nie może budzić wątpliwości, iż w okresie wskazanym w zarzucie oskarżony podczas spotkań z pokrzywdzoną groził jej pozbawieniem życia (art. 190 § 1 kk). Jedną z takich gróźb odnotował świadek M. K. (2). Na ten temat relację przedstawiła także E. K.. Co istotne, spotkaniom tym towarzyszyła duża dawka agresji i nieskrywanej nienawiści. M. K. (1) czuła coraz większą obawę o swoje życie, zwłaszcza że znała przestępczą przeszłość swojego byłego partnera. Spotkaniom towarzyszyły akty przemocy fizycznej, na co wskazała nie tylko pokrzywdzona, ale także świadek P. S. (2), który był świadkiem jednego z nich (trzymanie za szyję). O zasinieniach na rękach pokrzywdzonej relacjonowały także H. K. i A. K.. W tym stanie rzeczy nie może dziwić, iż pokrzywdzona obawiała się spełnienia gróźb. Jej obawa była - w ustalonych realiach sprawy - jak najbardziej uzasadniona. Jak już wskazano, podczas spotkań dochodziło do szarpania, popychania, czy też uderzania pokrzywdzonej. Tym samym zachowanie oskarżonego wyczerpało zarazem znamiona występku spenalizowanego w art. 217 § 1 kk (naruszenie nietykalności cielesnej). ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności S. P. I I Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd po myśli art. 11 § 3 kk na mocy art. 190 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 25 złotych. W przekonaniu sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. W ocenie sądu sankcja o charakterze ekonomicznym skutecznie odwiedzie oskarżonego od popełnienia przestępstwa w przyszłości. Oskarżony musi zarazem mieć świadomość, iż - w kontekście jego uprzedniej karalności - wolnościowa kara orzeczona obecnie stanowi istotne, ostatnie ostrzeżenie przed ponownym osadzeniem oskarżonego w zakładzie karnym. Liczba stawek dziennych stanowi wykładnik zawartości kryminalnej czynu, wysokość stawki dziennej oddaje możliwości płatnicze oskarżonego. Ustalono wszak, iż oskarżony pracuje, osiąga dochód w kwocie około 28.000 funtów rocznie. Ma zatem możliwość zapłaty kary grzywny w orzeczonym rozmiarze. Na rozmiar kary wpłynęła także postawa oskarżonego. Wydaje się, iż nie zrozumiał on naganności swojego zachowania. Zasady kultury i poszanowania zasad porządku prawnego są mu nadal obce. W tym stanie rzeczy kara ma go nakłonić do refleksji i krytycznego stosunku do swego postępowania. S. P. II I Na podstawie art. 41a § 1 i § 4 kk orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejszą niż 30 metrów na okres 3 lat. Orzeczenie w tym zakresie nie powinno budzić wątpliwości. Środek ten ma na celu uchronienie pokrzywdzonej przed dalszymi nagannymi, agresywnymi zachowaniami oskarżonego. Oskarżony musi mieć zarazem świadomość, iż naruszenie orzeczonego zakazu narazi go na odpowiedzialność za czyn z art. 244 kk, zagrożony karą do 5 lat pozbawienia wolności. S. P. III I Na mocy art. 46 § 1 kk zobowiązano oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonej kwoty 2.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Orzeczenie w tym zakresie ma charakter symboliczny. Wskazuje na to, iż zachowanie oskarżonego wiązało się z poczuciem poniżenia i autentycznego zagrożenia po stronie pokrzywdzonej. Było źródłem traumy i narastającego stresu. Krzywda ta winna zostać naprawiona. Zapłata kwoty 2.000 złotych będzie środkiem prowadzącym do jej złagodzenia. Oskarżony musi wiedzieć, iż krzywdy wyrządzane innym mogą spotkać się z koniecznością ich wynagrodzenia. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę W trakcie procesu doszło do odtworzenia plików multimedialnych przedłożonych na płycie CD, przedłożonej przez obronę. Odnosi się ona do sytuacji, która nie została objęta ramami czasowymi oskarżenia. Stąd też nie zachodziła konieczność jej oceny. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 750 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 70 złotych. Rozstrzygnięcie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Oskarżony posiada stałe źródło dochodu. Zapłata kosztów nie narazi go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 6. 1Podpis

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II. K 27/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp.

Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. P. w dniu 11 marca 2020 roku, około godziny 18:20 w Parku Konstytucji 3 Maja w S. dokonał uszkodzenia ciała P. M. (1) (...), w ten sposób, że chwycił go przedramieniem za szyję, po czym ude­rzył ostrzem noża w okolicę brzucha w wyniku czego P. M. (1) do­znał obrażeń ciała w postaci rany cięto kłutej długości około 4 cm, bez cech krwawienia, z obroną mięśniową w okolicy rany, nie penetrującej głębiej, naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu tj. popełnienia czynu określonego w art. 157 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Czyn przypisany K.

P. w punkcie I wyroku (I aktu oskarżenia) zeznania pokrzywdzonego P. M. (2) k.28v-29v, 70-72, 226-229, 268-269, 392v-395v zeznania siostry pokrzywdzonego A. M. (1) k.15v-16v 245-246, 455v-456 zeznania K. M. - ojca pokrzywdzonego k.8v-10, 399-399v zeznania G. M. – matki pokrzywdzonego k.19v-20v,248 – 249, 396-397v protokół zatrzymania rzeczy oskarżonego k. 94-96 sprawozdanie sądowo-lekarskie k. 121 zeznania P. F. k. 274-275, 456v-457 zeznania M. C. (wcześniej F.) k. 277-278, 457v-458 zeznania E. F. k. 280-281, k. 457-457v wiadomość z komunikatora M. k. 300-302 Informacja z Krajowego Rejestru Karnego k. 291 dokumentacja lekarska P. M. (2) ze Szpitala Wojewódzkiego w S. k. 112 karta informacyjna leczenia szpitalnego k. 57 odpisy dokumentów z akt sprawy Sądu Rejonowego w Suwałkach II.K 26/20 k. 143-164 zeznania I.

M. k. 262-263 1.1.2. K. P. w dniu 23 marca 2020 roku, około godziny 20:45 w pobliżu budynków nu­mer (...)przy ul. (...) w S. w podwórzu działając wspólnie i w porozu­mieniu z nieustalonym mężczyzną w celu wywarcia wpływu na świadka celem odwołania przez niego zeznań w sprawie karnej prowadzonej pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w Suwałkach sygn. akt PR Ds. 828.2020, jak też w celu dokonania rozboju, użył przemocy wobec P. M. (2) w ten sposób, że wraz z n/n mężczyzną chwycił go za ręce i ubranie, ciągnąc zaprowadził na pobliskie podwórko, gdzie spowodował jego upadek, po czym trzymanym w ręku nożem przeciągnął po szyi pokrzywdzonego, a następnie uderzył nim w jego klatkę piersiową i trzymając go przy szyi w okolicach powstałej rany doprowadził pokrzywdzonego do stanu bezbronności żądając odwołania zeznań, które ten składał w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym, a następnie po przeszukaniu kieszeni ubrania pokrzywdzonego zabrał mu w celu przywłaszczenia paczkę papiero­sów m-ki M. o wartości 7,50 złotego, w wyniku których to działań P. M. (1) doznał obrażeń ciała w postaci powierzchownej rany ciętej przedniej ściany lewej strony klatki piersiowej oraz powierzchownej rany ciętej szyi bez przecięcia pełnej grubości skóry, które to obrażenia naruszyły czynności na­rządu ciała na okres poniżej dni siedmiu tj. popełnienia czynu zabronionego określonego w art. 245 kk w zb. z art. 280 § 2 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Czyn przypisany K.

P. w punkcie II wyroku (punkt II i III aktu oskarżenia). zeznania pokrzywdzonego P. M. (2) k. 70-72, 226-229, 268-269, 392v-395v protokół okazania wizerunku k. 83-87 sprawozdanie sądowo-lekarskie k. 209 zeznania D. K. k. 203, 397v-399 zeznania P. F. k. 274-275, 456v-457 zeznania M. C., k. 277-278, 457v-458 zeznania E. F. k. 280-281, k. 457-457v wiadomość z komunikatora M. k. 294-302 protokół oględzin odzieży zatrzymanej od oskarżonego w dniu 25.03.2020r. k. 131-141 notatka urzędowa z interwencji k. 62-62v Informacja z Krajowego Rejestru Karnego k. 291 dokumentacja lekarska P. M. (2) ze Szpitala Wojewódzkiego w S. k. 112 karta informacyjna leczenia szpitalnego k. 77 zeznania D.

D. k. 212-213, 397v-398 zaświadczenie z Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w S. k. 250-251 1.1.3. K. P. we wrześniu 2019r. (po 19 września 2019r. do 30 września 2019r.) w pobliżu Szkoły Podstawowej (...) przy ul. (...) w S. w celu wywarcia wpływu na świadka P. M. (1) (...), kierował wobec w/w groźbę bezprawną polegającą na wypowie­dzeniu słów zawierających zapowiedź zamachu na życie lub zdrowie, że ta­kich konfidentów trzeba załatwiać i nie wybaczy mu tego, co u pokrzywdzo­nego wzbudziło uzasadnioną obawę jej spełnienia żądając wycofania lub zmiany zeznań w sprawie numer RSD 1363/2019 KMP w Suwałkach o znę­canie się fizyczne i psychiczne przez K.

P. nad A. M. (2) (...), tj. o czyn z art. 245 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Czyn przypisany oskarżonemu w punkcie IV aktu oskarżenia zeznania pokrzywdzonego P. M. (2) k. 226, 268 wiadomość z komunikatora M. k. 296-302 Informacja z Krajowego Rejestru Karnego k. 291 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. K. P. w dniu 11 marca 2020 roku, około godziny 18:20 w Parku Konstytucji 3 Maja w S. dokonał uszkodzenia ciała P. M. (1)­skiego, w ten sposób, że chwycił go przedramieniem za szyję, po czym ude­rzył ostrzem noża w okolicę brzucha w wyniku czego P. M. (1) do­znał obrażeń ciała w postaci rany cięto kłutej długości około 4 cm, bez cech krwawienia, z obroną mięśniową w okolicy rany, nie penetrującej głębiej, naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu tj. popełnienia czynu określonego w art. 157 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Okoliczność, że w chwili zdarzenia w dniu 11 marca 2020r. około godz. 18:20 K.

P. przebywał na ul. (...) w S. u rodziny F. zeznania P. F., M. C., E. F. k. 274-275, 277-278, 280-281, 457-457v, 457v-458, 456v-457 wyjaśnienia oskarżonego k. 105, 115, 391v-392v 1.2.2. K. P. w dniu 23 marca 2020 roku, około godziny 20:45 w pobliżu budynków nu­mer (...)przy ul. (...) w S. w podwórzu działając wspólnie i w porozu­mieniu z nieustalonym mężczyzną w celu wywarcia wpływu na świadka celem odwołania przez niego zeznań w sprawie karnej prowadzonej pod nadzorem Prokuratury Rejonowej w Suwałkach sygn. akt PR Ds. 828.2020, jak też w celu dokonania rozboju, użył przemocy wobec P. M. (2) w ten sposób, że wraz z n/n mężczyzną chwycił go za ręce i ubranie, ciągnąc zaprowadził na pobliskie podwórko, gdzie spowodował jego upadek, po czym trzymanym w ręku nożem przeciągnął po szyi pokrzywdzonego, a następnie uderzył nim w jego klatkę piersiową i trzymając go przy szyi w okolicach powstałej rany doprowadził pokrzywdzonego do stanu bezbronności żądając odwołania zeznań, które ten składał w prowadzonym postępowaniu przygotowawczym, a następnie po przeszukaniu kieszeni ubrania pokrzywdzonego zabrał mu w celu przywłaszczenia paczkę papiero­sów m-ki M. o wartości 7,50 złotego, w wyniku których to działań P. M. (1) doznał obrażeń ciała w postaci powierzchownej rany ciętej przedniej ściany lewej strony klatki piersiowej oraz powierzchownej rany ciętej szyi bez przecięcia pełnej grubości skóry, które to obrażenia naruszyły czynności na­rządu ciała na okres poniżej dni siedmiu, tj. popełnienia czynu zabronionego określonego w art. 245 kk w zb. z art. 280 § 2 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Okoliczność, że w chwili zdarzenia w dniu 23 marca 2020r. około godz. 20:45 K.

P. przebywał na ul. (...) w S. u rodziny F. zeznania P. F., M. C., E. F. k. 274-275, 277-278, 280-281, 457-457v, 457v-458, 456v-457 wyjaśnienia oskarżonego k. 105, 115, 391v-392v 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 zeznania pokrzywdzonego P. M. (2) - pokrzywdzony w chwili zdarzenia rozpoznał napastnika w osobie K. P. po charakterystycznym ubiorze, tj. bluzie koloru czerwonego z napisem (...), w której uprzednio wielokrotnie w niej widywał oskarżonego, a także po charakterystycznym chodzie, tj. utykanie na prawą nogę, - podejrzewał, że K.

P. ugodził go nożem za składanie obciążających go zeznań w sprawie znęcania się nad siostrą P. A. M., - oskarżony razem z siostrą pokrzywdzonego zamieszkiwali w (...) stąd pokrzywdzony znał zachowanie, głos a także charakterystyczny chód oskarżonego, - ostatecznie przyznał, iż wie o tym, ze sprawcą był oskarżony, początkowe opory we wskazaniu sprawcy wynikały z obawy przed nim, Zeznania konsekwentne, identyfikujące osobę sprawcy, mające odzwierciedlenie w pozostałym zgromadzonym materiale dowodowym, w tym protokole zatrzymania rzeczy od oskarżonego (bluza (...)), zeznaniach świadków, w tym najbliższej rodziny pokrzywdzonego, którzy widzieli w jakim stanie znajdował się on zaraz po uderzeniu go nożem przez sprawcę. zeznania siostry pokrzywdzonego A.

M. (1) - po godzinie 18:00 brat P. M. (1) wrócił do domu pochylony, trzymał się ręką za brzuch, po wejściu do domu mamie powiedział, że dostał nożem, - pytany nie chciał odpowiadać na pytania, kto go napadł i zadał cios nożem, gdyż się bał, - K. P. w przeszłości siedział w ośrodku wychowawczym za usiłowanie zabójstwa – „myślę, że jest on zdolny do tego aby P. tak zaatakować”. Zeznania spójne z depozycjami pozostałych członków rodziny, tj. matki, ojca pokrzywdzonego a także samego P. M. (2). Sąd nie miał żadnych podstaw by odmówić im wiarygodności. zeznania K.

M. - ojca pokrzywdzonego - gdy syn wracał jak co dzień ze świetlicy środowiskowej przy K. św. A. został zaatakowany nożem w Parku Konstytucji 3-Maja w S., - szedł sam, został zaatakowany niespodziewanie, nie chciał powiedzieć, kto uderzył go nożem, - zadzwonił po pogotowie, bo syn krwawił, - podejrzewa, że syn mógł zostać zaatakowany przez S. B. albo K. P., który mu groził za składanie zeznań w sprawie znęcania się nad córką A. M. (1). Zeznania zgodne z opisem zdarzenia, jaki przedstawił sam pokrzywdzony, gdy zaraz po zadanym mu ciosie nożem udał się bezpośrednio do domu.

Świadek opisywał zdarzenie w taki sposób, jak w danej chwili postrzegał rzeczywistość, mówił, że z obawy o własne życie i zdrowie syn nie chciał podać sprawcy. zeznania G. M. - syn wracając w dniu 11.03.2020r. ze świetlicy środowiskowej został ugodzony nożem w brzuch w Parku Konstytucji 3 Maja, - S. B., który jest kolegą K. P. groził P. M. (2) pozbawieniem życia, - początkowo syn z obawy o własne życie i zdrowie nie mówił kto dokonał napadu - dopiero po drugim zdarzeniu, kiedy oskarżony namawiał P. M. (2), aby odwołał swoje pierwsze zeznania na Policji - zaczął mówić matce, a później Policji, że dźgnął go nożem K.

P., - po pierwszym zdarzeniu, które miało miejsce 11 marca 2020r. syn bał się wychodzić sam z domu, starał się zawsze być w towarzystwie innych osób, siostry, czy matki. Zeznania konsekwentne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym, potwierdziły obawę i strach pokrzywdzonego przed sprawcą, dzień i miejsce napadu oraz stan, w jakim znajdował się pokrzywdzony. protokół zatrzymania rzeczy oskarżonego Opisuje szczegółowo rzeczy zatrzymane przy oskarżonym, które także rozpoznał pokrzywdzony podczas zdarzenia w dniu 11.03.2020r. sprawozdanie sądowo -lekarskie Stwierdzenie obrażeń, jakich doznał pokrzywdzony oraz jego stanu zdrowia - obrażenia stanowiące naruszenie czynności narządu ciała na czas przekraczający 7 dni.

Opinia biegłego sądowego w dziedzinie medycyny sądowej dr med. M. D. - brak podstaw do negowania tego typu dokumentacji - dokumenty urzędowe, opinia jasna i pełna. zeznania P. F. Nie potwierdziły wersji wydarzeń prezentowanej przez oskarżonego, iż w dniu zdarzenia, tj. 11.03.2020r. a także przez kolejne dwa tygodnie przebywał u P., M. i E. F. na ul. (...). Świadek nie utrzymywał z oskarżonym żadnych kontaktów, nie posiadał do niego numeru telefonu, ani konta na profilach społecznościowych. zeznania M. C. Nie potwierdziły wersji wydarzeń prezentowanej przez oskarżonego, iż w dniu zdarzenia, tj. 11.03.2020r. a także przez kolejne dwa tygodnie przebywał u P., M. i E. F..

Świadek zeznawała, że oskarżony został zatrzymamy u niej w mieszkaniu, po tym jak sam do niego wszedł, kiedy ona spała, jednakże świadek nie utrzymywała z nim kontaktu, nie zna go. zeznania E. F. Nie potwierdziły wersji wydarzeń prezentowanej przez oskarżonego, iż w dniu zdarzenia, tj. 11.03.2020r. a także przez kolejne dwa tygodnie przebywał u P., M. i E. F.. wiadomość z komunikatora M. Rozmowa oskarżonego kolegą, który wskazuje, że to K. P. uderzył P. M. (2) w brzuch i mimo to planuje dodatkowo jeszcze się z nim rozliczyć za donoszenie na Policję.

Dowód bezsprzeczny i niekwestionowany, widok z komunikatora opatrzony zdjęciem oskarżonego, który nie kwestionował powyższego (góra kart 330-301) zeznania D. K. Koleżanka pokrzywdzonego, z którą komunikował się zarówno po pierwszym zdarzeniu z dnia 13.03.2020r., jak i po drugim z 23.03.2020r. Zgodnie wskazywała, że P. M. (1) mówił jej, że dwukrotnie napadł go K. P.. Zeznania zgodne z pozostałymi dowodami w sprawie wskazującymi jednoznacznie na osobę sprawcy K. P.. Informacja z Krajowego Rejestru Karnego Na okoliczność uprzedniej karalności oskarżonego, tj. skazania przez Sąd Rejonowy w Suwałkach w sprawie II.K 26/20 za czyn z art. 207 § 1 kk popełniony na szkodę A.

M. (1). Postępowanie w sprawie miało bezpośredni wpływ na zamiar i zachowanie oskarżonego co do wszystkich czynów, które stały się podstawą skazania oskarżonego w sprawie niniejszej. dokumentacja lekarska P. M. (2) ze Szpitala Wojewódzkiego w S. Dokument urzędowy niekwestionowany potwierdzający rodzaj obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego. karta informacyjna leczenia szpitalnego Dokument potwierdzający doznane obrażenia przez P. M. (2) - otwarta rana kłuta ściany brzucha. Dowód rzetelny i niekwestionowany. Odpisy dokumentów z akt sprawy Sądu Rejonowego w Suwałkach II.K 26/20 Wyjaśniły motyw działania oskarżonego, który bezwzględnie dążył do ukarania P. M. (2) za zawiadomienie przez niego Policji, a później składanie niekorzystnych zeznań, po tym jak doszło do kolejnej awantury w domu M. pomiędzy K.

P. a A. M. (1). zeznania I. M. Koleżanka A. M. (3), która właśnie od niej powzięła informację, że K. P. zaatakował nożem P. M. (2). Zeznania potwierdzające ustalony przez Sąd stan faktyczny, dlatego Sąd uznał je za prawdziwe i włączył do materiału dowodowego. 1.1.2 zeznania pokrzywdzonego P. M. (2) Zeznania spójne z pozostałym materiałem dowodowym, w tym protokołem oględzin rzeczy zabezpieczonych od K. P. - k. 131-141. Mimo, iż zaraz po zdarzeniu oraz przyjeździe Policji i karetki pogotowia nie podawał kto go zaatakował, twierdząc, że nie rozpoznał sprawców to dzień później już ich wskazał, a zmianę swego stanowiska tłumaczył strachem przed oskarżonym.

Podał sprawcę zdarzenia w osobie K. P., odzież w jaką tego dnia był ubrany, miejsce rozboju oraz godzinę. Nie miał wątpliwości, że czynu dopuścił się oskarżony, gdyż tego samego dnia zauważył go jak stoi z D. D. przy piekarni (...). Oskarżony wraz ze swoim kolegą złapali go, żądając odwołania zeznań, po czym kilka razy oskarżony dźgnął pokrzywdzonego nożem w okolice klatki piersiowej oraz szyi. Doznane obrażenia potwierdzone zostały materiałem poglądowym oraz dokumentacją medyczną. protokół okazania wizerunku Pokrzywdzony rozpoznał sprawcę zdarzenia w osobie K.

P.. protokół oględzin odzieży zatrzymanej w dniu 25.03.2020r. u oskarżonego K. P. Rzeczy, które zabezpieczyła Policja w dniu 25.03.2020r. od oskarżonego, zatem dwa dni po zdarzeniu odpowiadały opisowi odzieży, w której widział go pokrzywdzony, kiedy dokonał na jego osobie rozboju oraz okaleczenia jego ciała. sprawozdanie sądowo-lekarskie Bezsprzecznie potwierdziło obrażenia, jakich doznał pokrzywdzony w dniu 23.03.2020r. Opinia biegłego sądowego w dziedzinie medycyny sądowej dr med. M. D. jest pełna i rzetelna – stąd Sąd nie miał żadnych podstaw, by ją kwestionować. zeznania D.

K. Koleżanka pokrzywdzonego, z którą komunikował się z nią zarówno po pierwszym zdarzeniu z dnia 13.03.2020r., jak i po drugim z 23.03.2020r. Zgodnie wskazywała, że P. M. (1) mówił jej, że dwukrotnie napadł go K. P.. wiadomość z komunikatora M. Rozmowa oskarżonego z jednym z kolegów, podczas której piszą o pokrzywdzonym P. M. (1). Oskarżony pokazuje swoje rozgoryczenie i złość za to, że nie jest już z siostrą pokrzywdzonego a całą winą obarcza właśnie pokrzywdzonego. Z kontekstu rozmowy wynika, że P. M. (1) składał na oskarżonego obciążające zeznania, grozi, że „sam go załatwi”, „jak pójdzie na psy to gorzej będzie z nim”, „(...) potne mu ryj albo gorzej coś”.

Dowód niekwestionowany, ukazujący prawdziwe zamiary, cel i oblicze oskarżonego. Groźby zostały spełnione, co podnosi rangę tego dowodu i nie pozwala odmówić mu wiarygodności. zeznania P. F. Nie potwierdziły wersji wydarzeń prezentowanej przez oskarżonego, iż w dniu 23.03.2020r. przebywał u P., M. i E. F.. Świadkowie wskazywali, iż nie znają osobiście oskarżonego, znany jest im jedynie z widzenia oraz faktu, że przez kilka dni spał u świadków na klatce. zeznania M. C. Nie potwierdziły wersji wydarzeń prezentowanej przez oskarżonego, iż w dniu 23.03.2020r. przebywał u P., M. i E. F..

Świadkowie wskazywali, iż nie znają osobiście oskarżonego, znany jest im jedynie z widzenia oraz faktu, że przez kilka dni spał u świadków na klatce. W chwili zatrzymania wbiegł do mieszkania, do łazienki, gdzie zatrzymała go Policja. Nigdy wcześniej nie przebywał w jej mieszkaniu, nie zostawał też na noc. zeznania E. F. Nie potwierdziły wersji wydarzeń prezentowanej przez oskarżonego, iż w dniu zdarzenia, tj. 23.03.2020r. przebywał u P., M. i E. F.. Świadkowie wskazywali, iż nie znają osobiście oskarżonego, znany jest im jedynie z widzenia oraz faktu, że przez kilka dni spał u świadków na klatce. notatka urzędowa z interwencji Potwierdziła bezsprzecznie zarówno miejsce zdarzenia, rodzaj doznanych obrażeń przez pokrzywdzonego oraz mimo tego, że początkowo nie wskazał on sprawców dokonania rozboju na jego osobie podał, że mężczyzna przyłożył mu do szyi nieduży przedmiot i dwukrotnie drasnął go mówiąc „wycofaj zeznania”.

Powyższe, w toku dalszych czynności dokonywanych w postępowaniu pozwoliło na identyfikację sprawcy w osobie K. P.. Oskarżony był bowiem rozgoryczony i zły na P. M. (2) za składanie obciążających go zeznań w sprawie znęcania się nad siostrą pokrzywdzonego - A. M. (1) oraz za zgłoszenie na Policję sprawy naruszenia czynności narządu ciała P. M. (2) w dniu 11.03.2020r. Informacja z Krajowego Rejestru Karnego Na okoliczność uprzedniej karalności oskarżonego, tj. skazania przez Sąd Rejonowy w Suwałkach w sprawie II.K 26/20 za czyn z art. 207 § 1 kk popełniony na szkodę A.

M. (1). Postępowanie w sprawie miało bezpośredni wpływ na zamiar i zachowanie oskarżonego co do wszystkich czynów, które stały się podstawą skazania oskarżonego w sprawie niniejszej. dokumentacja lekarska P. M. (2) ze Szpitala Wojewódzkiego w S. Dokument urzędowy potwierdzający w sposób bezsporny i niewątpliwy rodzaj obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego. karta informacyjna leczenia szpitalnego Dokument potwierdzający w sposób bezdyskusyjny rodzaj doznanych obrażeń przez P. M. (2) na skutek użycia noża - liczne otwarte rany szyi oraz powierzchowny uraz powłok głowy.

Dokument urzędowy. zaświadczenie z Poradni P. - Pedagogicznej w S. Dokument wskazujący, że pokrzywdzony w związku z doznanymi obrażeniami na skutek uszkodzenia jego ciała a w związku z tym występującym stresem pourazowym korzystał z pomocy psychologicznej w Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w S.. Sąd uznał dowód jako niepodważalny i rzetelny. 1.1.3 zeznania pokrzywdzonego P. M. (2) Wynika z nich bezsprzecznie, że oskarżony w celu wywarcia wpływu na P. M. (2), który był świadkiem w postępowaniu w sprawie znęcania się oskarżonego nad jego siostrą A.

M. (1) próbował groźbą bezprawną wywrzeć skutek w postaci odwołania jego zeznań. Depozycje pokrzywdzonego jako prawdziwe zostały m.in. potwierdzone wiadomościami, które wysyłał oskarżony poprzez komunikatora M., w których ukazywał swoje głębokie niezadowolenie z faktu zgłaszania przez pokrzywdzonego spraw na Policję, wygrażając jednocześnie, że „załatwi go za sprzedawanie”. wiadomość z komunikatora M. Przedstawia pełny obraz oskarżonego, który chciał zemścić się na pokrzywdzonym za składanie obciążających go zeznań początkowo w sprawie znęcania się nad A.

M. (1), później także za dokonanie uszkodzenia ciała P. M. (2) w Parku Konstytucji 3 Maja w S. w dniu 11 marca 2020r. Informacja z Krajowego Rejestru Karnego Na okoliczność uprzedniej karalności oskarżonego, tj. skazania przez Sąd Rejonowy w Suwałkach w sprawie II.K 26/20 za czyn z art. 207 § 1 kk popełnionego na szkodę A. M. (1). Postepowanie w sprawie miało bezpośredni wpływ na zamiar i zachowanie oskarżonego także co do III czynu przyjętego w wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach z 28.08.2020r. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego K.

P. Oskarżony, mimo zebranych dowodów potwierdzających jego sprawstwo co do zarzucanych mu czynów, konsekwentnie zaprzeczał, by to on ich dokonał. Przedstawiał świadków z rodziny F., twierdząc, iż przez dwa tygodnie z nimi mieszkał, niemniej jednak żaden z mieszkańców ul. (...) nie potwierdził tego faktu. Oskarżony znany im był jedynie „z widzenia”. zeznania D. D. Świadek nie przypominał sobie, aby w dniu 23 marca 2020r. przebywał w towarzystwie (...). O rozboju na osobie P. M. (2) dowiedział się po dwóch miesiącach od zdarzenia od I.

M.. Zeznania niezgodne z pozostałym materiałem dowodowy, dlatego Sąd omówił im wiarygodności. Sprawa D. D. i jego udziału w rozboju w dniu 23.03.2020r. na osobie P. M. (2) została wyłączona do odrębnego postępowania. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Nie dotyczy Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem I.

K. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd przyjął, że oskarżony popełnił czyn z art. 157 § 1 kk, eliminując z przyjętej przez Prokuratora kwalifikacji prawnej art. 57a § 1 kk. Sąd uznał, że zachowanie K. P. nie nosiło znamion występku o charakterze chuligańskim, bowiem ten miał motyw, tj. konflikt rodzinny (sprawa znęcania się nad A. M. (1)), w której pokrzywdzony składał obciążające go zeznania. Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, przyświecał mu cel - zastraszenie pokrzywdzonego i zmiana jego postawy, chodziło także o zemstę za zachowania nieakceptowane przez oskarżonego, które określał jako ,,donoszenie”.

Nie można zatem przyjąć za oskarżycielem publicznym, że działał on publicznie, bez powodu. Powyższe potwierdza także stanowisko m.in. Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, które Sąd Okręgowy podziela, wyrażone w wyroku z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 159/19 - ,,znamię działania bez powodu albo z oczywiście błahego powodu należy rozumieć w taki sposób, że nie istnieje racjonalny motyw działania lub działaniu sprawcy brak wszelkiej racji”. W przedmiotowej sprawie oskarżony miał motyw i cel – uniknięcie odpowiedzialności karnej oraz prymitywna zemsta, a dążył do tego poprzez groźby, zastraszanie, wreszcie rozbój i uszkodzenie ciała pokrzywdzonego.

☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem II. K. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd zmodyfikował kwalifikację prawną z punktu 2 i 3 aktu oskarżenia, uznając, iż mamy w tym wypadku do czynienia z kumulatywną kwalifikacja zachowań sprawcy który działa w wykonaniu wcześniej przyjętego planu obejmującego nie tylko działanie w zakresie wymuszenia zmiany zeznań ale także w celu dokonania rozboju, tym samym dokonał połączenia tych dwóch czynów uznając oskarżonego K.

P. za winnego tego, że w dniu około godziny 20:45 w pobliżu budynków nu­mer (...)przy ul. (...) w S. w podwórzu działając wspólnie i w porozu­mieniu z nieustalonym mężczyzną dokonał zarówno rozboju na osobie P. M. (2), o czym świadczy zabór P. M. (2) paczki papierosów, ale także bez jakichkolwiek wątpliwości - celem wywarcia wpływu na świadka - użył wobec pokrzywdzonego przemocy, świadczą o tym doznane obrażenia w postaci powierzchownej rany ciętej przedniej ściany lewej strony klatki piersiowej oraz powierzchownej rany ciętej szyi naruszających czynności narządu ciała na okres poniżej dni siedmiu.

Sąd dokonał połączenia dwóch czynów z aktu oskarżenia mając na uwadze, że działanie oskarżonego nosiło znamiona jednego zachowania, występowała tożsamość czasu i miejsca. Z rozmów z komunikatora M. (k.294-302) wynika, iż oskarżony od początku miał zamiar dokonać ,,napaści” na pokrzywdzonego, w ramach zemsty za złożenie zeznań obciążających, w celu wymuszenia ich zmiany ale także celem pozyskania środków finansowych ,,jak będzie miał kasę to go złapię wtedy, bo na żarcie nie mam a on wiecznie ma kasę frajer”(k.301), powyższy ,,plan” odpowiada zresztą ostatecznie sposobowi działania, czyli najpierw wciągnięcie pokrzywdzonego w bramę, wywrócenie go na ziemię, użycie noża celem doprowadzenia do stanu bezbronności kierowanie zadań wycofania zeznań oraz w zasadzie jednoczesne, w ,,międzyczasie” dokonanie obszukania ubrań pokrzywdzonego celem zaboru rzeczy wartościowych.

W konsekwencji Sąd przyjął, że oskarżony dopuścił się popełnienia czynu zabronionego określonego w art. 245 kk w zb. z art. 280 § 2 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem III. K. P. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd za oskarżycielem publicznym przyjął kwalifikację czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie 4 aktu oskarżenia, niemniej jednak zmienił czasookres jego popełnienia z: „w bliżej nieokreślonym czasie od dnia 19 września 2019 roku do dnia 27 lutego 2020 roku” na:

„we wrześniu 2019r. (po 19 września 2019r. do 30 września 2019r.)”. Sąd kierował się w tym względzie zeznaniami pokrzywdzonego oraz dokumentacją sprawy karnej Sądu Rejonowego w Suwałkach II. K 26/20 dołączonej do akt sprawy (k. 143-164). Pokrzywdzony w dniu 23 kwietnia 2020r. podawał: „On mówił, że mnie załatwi jakoś trzy dni po tym, jak go zatrzymała Policja. Mówił, że takich konfidentów trzeba załatwiać i że nie wybaczy mi tego”. „Ta groźba na pewno była we wrześniu 2019r., było to w pobliżu Szkoły Podstawowej nr (...) w S. przy ul. (...), gdzie on mnie spotkał”.

Powyższe znalazło pełne odzwierciedlenie w aktach sprawy Sądu Rejonowego w Suwałkach o sygn. II.K 26/20, w którym to postępowaniu K. P. został skazany za czyn z art. 207 § 1 kk za znęcanie się nad konkubiną A. M. (1) na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 2 lat. Wynika z nich jednoznacznie, że dzień 19 września 2019r. był dniem tzw. „granicznym”, kiedy po jednej z większych awantur, do jakiej doszło w domu M. pomiędzy oskarżonym a A. M. (1), wtedy pokrzywdzony wezwał Policję.

☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Nie dotyczy Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Nie dotyczy Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Nie dotyczy Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K.

P. I, II, III, IV I, II, III, IV Oceniając całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Sąd uznał, że wina oskarżonego K. P. w popełnieniu zarzucanych mu czynów jest oczywista i nie budzi żadnych wątpliwości. Czyn z art. 157 § 1 kk zagrożony jest karą od 3 miesięcy do lat 5 pozbawienia wolności, czyn z art. 280 § 2 kk jest zbrodnią zagrożoną karą na czas nie krótszy od lat 3, zaś czyn z art. 245 kk - od 3 miesięcy do lat 5. Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Niewątpliwie oskarżony swoim zachowaniem spowodował naruszenie czynności narządu ciała i rozstroju zdrowia pokrzywdzonego, co w świetle dokumentacji medycznej jest niepodważalne. W celu spowodowania odwołania zeznań przez P. M. (2) co do pierwszego z zarzucanych mu czynów posunął się do dokonania rozboju na pokrzywdzonym używając wobec niego przemocy, o czym świadczą doznane obrażenia w postaci powierzchownej rany ciętej przedniej ściany lewej strony klatki piersiowej oraz powierzchownej rany ciętej szyi naruszających czynności narządu ciała na okres poniżej dni siedmiu.

Ponad wszelką wątpliwość udowodnione zostało także zachowanie oskarżonego polegające na kierowaniu wobec pokrzywdzonego groźby bezprawnej zawierającej zapowiedź zamachu na życie i zdrowie P. M. (2), która de facto została spełniona, wobec nieodwołania zeznań przez ww. Oskarżony nie przyznał się do zarzucanych mu czynów, negując swoje sprawstwo, nie wyraził skruchy, używał niebezpiecznego, ostrego narzędzia, którym ciął pokrzywdzonego. W swoim zachowaniu był bezwzględny i silnie zdeterminowany, wszystko po to, by odwdzięczyć się za niekorzystne zeznania.

Sąd miał jednakże na uwadze młody wiek oskarżonego, stąd miarkował wymiar orzeczonej wobec K. P. kary pozbawienia wolności. Kierując się swoim uznaniem, granicami ustawowymi oraz szczegółowymi dyrektywami wymiaru kary opisanymi w art. 53 § 1 i 2 kk Sąd wymierzył oskarżonemu K. P. za trzy czyny ujęte w wyroku karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzona kara, w ocenie Sądu czyni zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także pozwoli w warunkach zakładu karnego na uświadomienie ciężaru jego zbrodni.

Jej miarkowanie (w dolnych granicach zagrożenia) związane jest z oczekiwaniem, iż okres ten wobec młodego człowiek jest na tyle długi, ze skłoni go do przewartościowania swego życia, przekona o nieopłacalności zachowań sprzecznych z prawem – jednocześnie zaś nie będzie stanowił jedynie samej reakcji karnej stanowiącej niejako odpłatę społeczeństwa za zbrodnię, chodzi o zaakcentowanie szans resocjaliuzacyjnych. K. P. VI I i II Sąd w myśl art. 46 § 1 kk zasądził od oskarżonego obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego P. M. (2) kwoty 10.000 złotych.

Pokrzywdzony nie wykazał kosztów, które poniósł w związku z doznanymi obrażeniami (odstąpiono od orzeczenia obowiązku naprawienia szkody), niemniej jednak Sąd ocenił kwestię poniesionej przez pokrzywdzonego krzywdy: rana cięto kłuta brzucha długości około 4 cm, naruszająca czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu a także obrażenia ciała w postaci powierzchownej rany ciętej przedniej ściany lewej strony klatki piersiowej oraz powierzchownej rany ciętej szyi bez przecięcia pełnej grubości skóry, które to obrażenia naruszyły czynności na­rządu ciała na okres poniżej dni siedmiu.

Nie bez znaczenia są także skutki psychologiczne, które odczuwał pokrzywdzony. Wobec stosowanych gróźb oraz naruszania ciała przez oskarżonego P. M. (1) bał się wyjść z domu. O powyższym świadczy także zaświadczenie z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w S., w której zasięgał pomocy psychologicznej w związku ze stwierdzonym stresem pourazowym. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. P. V. IV. Na podstawie art. 63 § 1 kk Sąd zaliczył oskarżonemu K.

P. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 24.03.2020r. godz. 10:00 do dnia 28.08.2020r. przyjmując, iż jeden dzień tymczasowego aresztowania odpowiada jednemu dniowi kary pozbawiania wolności. 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Nie dotyczy 7.

KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VII Sąd z mocy § 17 ust. 2 pkt 5 w zw. z § 20 oraz § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016 r w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przed adwokata z urzędu (tj. Dz. U. z 2019r. poz.

18) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. S. kwotę 1771,20 zł (jednego tysiąca siedemset siedemdziesiąt jeden złotych 20/100) brutto tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu. VIII Z mocy art. 624 par 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego K. P. w całości od uiszczenia opłaty oraz pozostałych kosztów sądowych w sprawie wobec braku dochodów i długotrwałej izolacji. 1.Podpis Sędzia Piotr Szydłowski