III Kow 99/18 · Sąd powszechny

Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w C.

Zgodnie z art. 7 § 1 kkw skuteczne wzruszenie takiej decyzji jak podjęta przez Dyrektora Zakładu Karnego w S. w dniu 12.12.2019 r. o ukaraniu karą dyscyplinarną jest możliwe jedynie w przypadku wykazania jej niezgodności z prawem. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie występuje. Dyrektor zakładu karnego jako organ postępowania wykonawczego ma prawo wymierzać kary dyscyplinarne i z tego uprawnienia prawidłowo skorzystał orzekając karę dyscyplinarną przewidzianą przepisami kkw. Nie może być zatem mowy o podjęciu decyzji niezgodnej z prawem tym bardziej, że sam skarżący przyznał się do wykroczenia dyscyplinarnego polegającego na odmowie wykonania pracy w kuchni w dniu 09.12.2019 r. a tłumaczenie swojego postępowania chorobą nie brzmi wiarygodnie skoro 09.12.2019 r. korzystał z porady lekarza i okazało się, że ze względu na stan zdrowia nie wymagał wydania zwolnienia lekarskiego.

W pozwie z dnia 26 kwietnia 2011 roku P.

Sygn. akt II Kow 110/21 POSTANOWIENIE 25 lutego 2021roku Sąd Okręgowy w Sieradzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Małgorzata Chojnowska Protokolant: ---------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie, na skutek skargi skazanego N. K. syna W. na decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z dnia 14.01.2021 roku o ukaraniu kara dyscyplinarną, na podstawie art. 7 § 5 kkw. P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z 14.01.2021 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną osadzonego N. K. syna W.. UZASADNIENIE 14.01.2021 roku dyrektor zakładu karnego w S. ukarał N. K. syna W. karą dyscyplinarną nagany, za niewłaściwe zachowanie. Z tą decyzją nie zgodził się skazany, który w ustawowym terminie złożył skargę. W piśmie do Sądu skazany negował swoje zachowanie, które stało się podstawą do wymierzenia kary. Sąd zważył: Decyzja dyrektora zakładu karnego w S. z 14.01.2021 r. zapadła w zgodzie z przepisami prawa, a tylko to Sąd bada przy rozpoznaniu skargi na tę decyzję. Skazany został ukarany za niewłaściwe zachowanie polegające na odmowie wejścia do celi, co skazany podał na posiedzeniu u dyrektora „Jak oddziałowy otworzył celę to wyszedłem, bo chciałem skorzystać z telefonu, a on mi nie kazał i powiedziałem, że nie wejdę dopóki nie zadzwonię”. Wobec powyższego nie ma podstaw do kwestionowania podjętej 14 stycznia 2021 roku decyzji o ukaraniu. Wymierzona kara nie nosi cech rażącej niewspółmierności, by należało ja korygować. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE A. odpis postanowienia doręczyć 1. Administracji zakładu karnego w S. 2. Skazanemu na adres domowy 3. Prokuratorowi Okręgowemu w (...) B. zakreślić numer w wykazie IIKow 110/21 C. sprawę wpisać na wokandę 25.02.2021 r. Sędzia: M. C.

Sygn. akt II KB 10/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Bohdan Bieniek‎SSN Monika Koba‎SSN Dawid Miąsik‎SSN Karol Weitz w sprawie oskarżonej E. S.‎z wniosku obrońcy oskarżonej‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 lutego 2023 r.,‎wniosku o zbadanie w trybie art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego SN Małgorzaty Bednarek w sprawie II KK 529/22 na podstawie art. 29 § 18 ustawy o Sądzie Najwyższym (Dz.