III Kow 547/18 · Sąd powszechny
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedZgodnie z art. 7 § 1 kkw skutecznie wzruszyć taką decyzję jak ta z 24.04.2018 r. można jedynie w przypadku wykazania jej niezgodności z prawem. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia, bo zaskarżoną decyzję wydał organ tj. Dyrektor Zakładu Karnego, który zgodnie z przepisami kodeksu karnego wykonawczego miał do tego prawo. Tutaj Sąd nie bada okoliczności faktycznych dotyczących tego, czy przypadek skazanego jest szczególnie uzasadniony warunkami rodzinnymi lub osobistymi, jak stanowi art. 141 § 1 k.k.w., bowiem te okoliczności podlegały ocenie Dyrektora Zakładu Karnego i jego zdaniem wywołały konieczność odmowy udzielenia nagrody w postaci zezwolenia na widzenie bez osoby dozorującej jako ulgi.
Legislator headnote
AI generatedart. 141 § 1 k.k; III Kow 547/18 · Sąd powszechny: Zgodnie z art. 7 § 1 kkw skutecznie wzruszyć taką decyzję jak ta z 24.04.2018 r. można jedynie w przypadku wykazania jej niezgodności z prawem. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia, bo zaskarżoną decyzję wydał organ tj. Dyrektor Zakładu Karnego, który zgodnie z przepisami kodeksu karnego wykonawczego miał do tego prawo. Tutaj Sąd nie bada okoliczności faktycznych dotyczących tego, czy przypadek skazanego jest szczególnie uzasadniony warunkami rodzinnymi lub osobistymi, jak stanowi art. 141 § 1 k.k.w., bowiem te okoliczności podlegały ocenie Dyrektora Zakładu Karnego i jego zdaniem wywołały konieczność odmowy udzielenia nagrody w postaci zezwolenia na widzenie bez osoby dozorującej jako ulgi.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Kow 547/18 POSTANOWIENIE Dnia 07 czerwca 2018 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu III Wydział Penitencjarny i Nadzoru Nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: SSO Marek Masłowski po rozpoznaniu skargi K. K. syna J. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 24.04.2018 r. o odmownym rozpatrzeniu wniosku skazanego o udzielenie zezwolenia na widzenie bez osoby dozorującej, na podstawie art. 7 § 1 i 5 kkw postanawia utrzymać w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 24.04.2018 r. o odmownym rozpatrzeniu wniosku skazanego K. K. syna J. o udzielenie zezwolenia na widzenie bez osoby dozorującej,
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 7 § 1 kkw skutecznie wzruszyć taką decyzję jak ta z 24.04.2018 r. można jedynie w przypadku wykazania jej niezgodności z prawem. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia, bo zaskarżoną decyzję wydał organ tj. Dyrektor Zakładu Karnego, który zgodnie z przepisami kodeksu karnego wykonawczego miał do tego prawo. Tutaj Sąd nie bada okoliczności faktycznych dotyczących tego, czy przypadek skazanego jest szczególnie uzasadniony warunkami rodzinnymi lub osobistymi, jak stanowi art. 141 § 1 k.k.w., bowiem te okoliczności podlegały ocenie Dyrektora Zakładu Karnego i jego zdaniem wywołały konieczność odmowy udzielenia nagrody w postaci zezwolenia na widzenie bez osoby dozorującej jako ulgi.
Na marginesie należy wskazać, że argumenty przedstawione we wniosku skazanego „małoletni syn w obecności innych osób jest niespokojny i płacze” nie pozwalają na ocenę, że udzielenie takiej ulgi jest konieczne, gdyż bez względu na obecność osoby dozorującej w pomieszczeniu będą inni skazani. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. Sędzia: Pouczenie Postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu. ZARZĄDZENIE Odpis postanowienia doręczyć: - skazanemu - Dyrektorowi Zakładu Karnego w S. - Prokuratorowi 07.06.2018 roku.
Sędzia: