Legislator Case Law & Legislation
III Kow 1443/18 AI generated

III Kow 1443/18 · Sąd powszechny

Case Number III Kow 1443/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION

Legislator summary

AI generated

30.10.2018r. Dyrektor Zakładu Karnego w S. ukarał skazanego Ł. K. (1), za przekroczenie polegające na zakłóceniu porządku w oddziale mieszkalnym w dniu 30.10.2018r. karą dyscyplinarną udzielenia widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą na okres 1 miesiąca. Tego samego dnia skazanemu cofnięta była zgoda na korzystanie z własnej odzieży. Decyzję Dyrektora Zakładu Karnego zaskarżył Ł. K., który nie kwestionował faktu popełnienia przekroczenia, ale uznał za bezprawne ukaranie go dwiema karami t.j. karą pozbawienia możliwości widzeń bezpośrednich z osobą odwiedzającą i pozbawienia możliwości używania odzieży własnej.

Legislator headnote

AI generated

III Kow 1443/18 · Sąd powszechny: Sąd zważył: Skarga skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Nie doszło do żadnego naruszenia prawa po stronie Dyrektora Zakładu Karnego. Cofnięcie zgody na używanie odzieży własnej nie jest karą dyscyplinarna. Te wymienione są w art. 143 § 1 kkw i nie ma tam kary w postaci cofnięcia zgody na używanie odzieży własnej, natomiast w pkt 6 tego przepisu przewidziana jest kara, która została wymierzona Ł. K.. Nie stanowi więc złamania prawa sytuacja, kiedy jednocześnie wymierza się osadzonemu karę dyscyplinarną przewidzianą przepisem art. 143 § 1 kkw i cofa zgodę na korzystanie z odzieży własnej.

Keywords

AI generated
disciplinary offence disciplinary sanction against attorney disciplinary fines disciplinary transfer military disciplinary law disciplinary dismissal
AI generated
II K 738/18
Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku z dnia 19 czerwca 2013 roku w sprawie o sygn.
I ACa 433/12
W pozwie z dnia 26 kwietnia 2011 roku P.
II Kow 201/21
Sygn. akt II Kow 201/21 POSTANOWIENIE 9 marca 2021roku Sąd Okręgowy w Sieradzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Małgorzata Chojnowska Protokolant: ---------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie, na skutek skargi skazanego S. M. syna B. na decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z dnia 11.02.2021 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną, na podstawie art. 7 § 5 kkw. P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z 11.02.2021 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną S. M. syna B.. UZASADNIENIE 11.02.2021 roku dyrektor zakładu karnego w S. ukarał jedną karą dyscyplinarną z dwóch wniosków o ukaranie osadzonego S. M. syna B. pozbawieniem możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na 2 miesiące za odmowę przyjmowania posiłków w celu wymuszenia korzystnych dla siebie decyzji dotyczących osadzenia. Z tą decyzją nie zgodził się skazany, który w ustawowym terminie złożył skargę. W piśmie do Sądu skazany podał, że nie zgadza się z decyzją dyrektora, bo wymierzone kary są według niego nielogicznie surowe i bezzasadne. W konkluzji skazany wniósł o uchylenie wydanej decyzji. Sąd zważył: Decyzja dyrektora zakładu karnego w S. z 11.02.2021 r. zapadła w zgodzie z przepisami prawa, a tylko to Sąd bada przy rozpoznaniu skargi na tę decyzję. 11.02.2021 roku dyrektor zakładu karnego w S. rozpatrzył łącznie dwa wnioski dyscyplinarne za nie przyjmowanie posiłków. Skazany do wskazanych przewinień dyscyplinarnych przyznał się, tłumacząc swoje zachowanie chęcią samotnego umieszczenia w celi, ewentualnie wyjazdem do innego zakładu karnego. Wobec powyższego nie ma podstaw do kwestionowania podjętej 11.02.2021 roku decyzji o ukaraniu. Wymierzona kara nie jest surowa, uwzględnia przy tym dotychczasowe zachowanie skazanego. Nie jest także nielogiczna. Skazany został ukarany nie wstrzymaniem posiłków na dwa miesiące, tylko karą wstrzymania możliwości otrzymywania paczek żywnościowych, a to nie jest to samo. Skazany, który odbywa karę dożywotniego pozbawienia wolności w zażaleniu wskazał czuje się bezkarny (zostałem skazany na karę dwukrotnego dożywotniego pozbawienia wolności. – Czym wy mnie straszycie ?), stąd konfrontacyjna postawa, która z pewnością nie ułatwia skazanemu odbywania kary, generuje bowiem kolejne wnioski dyscyplinarne. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE A. odpis postanowienia doręczyć 1. Administracji zakładu karnego w S. 2. Skazanemu na adres zakładu karnego w S. 3. Prokuratorowi Okręgowemu w (...) B. zakreślić numer w wykazie IIKow 201/21 C. sprawę wpisać na wokandę 09.03.2021 r. Sędzia: SSO M. C.
II K 878/17
Dyrektor Zakładu Karnego w L.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Kow 1443/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2018 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu III Wydział Penitencjarny i Nadzoru Nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: SSO Marek Masłowski po rozpoznaniu skargi skazanego Ł. K. (1) s. J. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 30.10.2018r. o ukaraniu karą dyscyplinarną, na podstawie art. 7 § 1 i 5 kkw P o s t a n a w i ł - utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.

UZASADNIENIE

30.10.2018r. Dyrektor Zakładu Karnego w S. ukarał skazanego Ł. K. (1), za przekroczenie polegające na zakłóceniu porządku w oddziale mieszkalnym w dniu 30.10.2018r. karą dyscyplinarną udzielenia widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą na okres 1 miesiąca. Tego samego dnia skazanemu cofnięta była zgoda na korzystanie z własnej odzieży. Decyzję Dyrektora Zakładu Karnego zaskarżył Ł. K., który nie kwestionował faktu popełnienia przekroczenia, ale uznał za bezprawne ukaranie go dwiema karami t.j. karą pozbawienia możliwości widzeń bezpośrednich z osobą odwiedzającą i pozbawienia możliwości używania odzieży własnej.

Sąd zważył: Skarga skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Nie doszło do żadnego naruszenia prawa po stronie Dyrektora Zakładu Karnego. Cofnięcie zgody na używanie odzieży własnej nie jest karą dyscyplinarna. Te wymienione są w art. 143 § 1 kkw i nie ma tam kary w postaci cofnięcia zgody na używanie odzieży własnej, natomiast w pkt 6 tego przepisu przewidziana jest kara, która została wymierzona Ł. K.. Nie stanowi więc złamania prawa sytuacja, kiedy jednocześnie wymierza się osadzonemu karę dyscyplinarną przewidzianą przepisem art. 143 § 1 kkw i cofa zgodę na korzystanie z odzieży własnej.

Skuteczne wzruszenie decyzji, jak ta podjęta wobec skazanego w dniu 30.10.2018r., zgodnie z brzmieniem art. 7 § 1 kkw może nastąpić jedynie w wypadku wykazania jej niezgodności z prawem, a jak wynika to z wyżej poczynionych uwag, taka sytuacja nie występuje i dlatego orzeczono, jak na wstępie. Sędzia: Pouczenie: Postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu. ZARZĄDZENIE 1. Odpis postanowienia z pouczeniem doręczyć:

a) skazanemu b) Dyrektorowi Zakładu Karnego w S.

c) Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu 2. zakreślić numer w wykazie III K. (...). Dnia 20.11.2018 r. Sędzia: