Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III Kow 1304/18 AI generated

III Kow 1304/18 · Sąd powszechny

Case Number III Kow 1304/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome DECISION
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt III Kow 1304/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2018 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu III Wydział Penitencjarny i Nadzoru Nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Chojnowska Protokolant: ---------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie, na skutek skargi skazanego S. P. syna T. na decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z dnia 25.09.2018 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną, na podstawie art. 7 § 5 kkw. P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję dyrektora zakładu karnego w S. o z dnia 25.09.2018 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną skazanego S. P. syna T.. UZASADNIENIE W dniu 25.09.2018 roku dyrektor zakładu karnego w S. ukarał skazanego S. P. syna T. za niewłaściwe zachowanie – karą nagany. Z tą decyzją nie zgodził się skazany, który w ustawowym terminie złożył skargę. W piśmie do Sądu skazany opisał zdarzenie i wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji. Sąd zważył: Decyzja dyrektora zakładu karnego w S. z dnia 25.09.2018 r. zapadła w zgodzie z przepisami prawa, a tylko to Sąd bada przy rozpoznaniu skargi na tę decyzję Zgodność z prawem to ustalenie czy kara została wymierzona za przekroczenie dyscyplinarne, czy odbyło się to w terminie z art. 147 kkw i czy wymierzona kara mieści się w katalogu kar z art. 143 kkw oraz czy właściwy organ kierując się regułami z art. 145 kkw wymierzył karę. W omawianym przypadku nie stwierdzono niezgodnego z prawem działania administracji zakładu karnego. Skazany u wychowawcy przyznał, że przytrzymywał drzwi celi, negując jedynie arogancką postawę. Dyrektor ocenił zachowanie skazanego jako niewłaściwe, a wymierzona kara nie nosi cech rażącej niewspółmierności bo jest karą najłagodniejszą i dlatego nie wymaga korekty ze strony Sądu. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE A. odpis postanowienia doręczyć 1. Administracji zakładu karnego w S. 2. Skazanemu, po ustaleniu w którym zakładzie karnym przebywa 3. Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu B. zakreślić numer w wykazie IIIKow (...) C. sprawę wpisać na wokandę 05.11.2018 r. Sędzia: SSO M. C.

Legislator headnote

AI generated

III Kow 1304/18 · Sąd powszechny: Sygn. akt III Kow 1304/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2018 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu III Wydział Penitencjarny i Nadzoru Nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Chojnowska Protokolant: ---------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie, na skutek skargi skazanego S. P. syna T. na decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z dnia 25.09.2018 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną, na podstawie art. 7 § 5 kkw. P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję dyrektora zakładu karnego w S. o z dnia 25.09.2018 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną skazanego S. P. syna T.. UZASADNIENIE W dniu 25.09.2018 roku dyrektor zakładu karnego w S. ukarał skazanego S. P. syna T. za niewłaściwe zachowanie – karą nagany. Z tą decyzją nie zgodził się skazany, który w ustawowym terminie złożył skargę. W piśmie do Sądu skazany opisał zdarzenie i wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji. Sąd zważył: Decyzja dyrektora zakładu karnego w S. z dnia 25.09.2018 r. zapadła w zgodzie z przepisami prawa, a tylko to Sąd bada przy rozpoznaniu skargi na tę decyzję Zgodność z prawem to ustalenie czy kara została wymierzona za przekroczenie dyscyplinarne, czy odbyło się to w terminie z art. 147 kkw i czy wymierzona kara mieści się w katalogu kar z art. 143 kkw oraz czy właściwy organ kierując się regułami z art. 145 kkw wymierzył karę. W omawianym przypadku nie stwierdzono niezgodnego z prawem działania administracji zakładu karnego. Skazany u wychowawcy przyznał, że przytrzymywał drzwi celi, negując jedynie arogancką postawę. Dyrektor ocenił zachowanie skazanego jako niewłaściwe, a wymierzona kara nie nosi cech rażącej niewspółmierności bo jest karą najłagodniejszą i dlatego nie wymaga korekty ze strony Sądu. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE A. odpis postanowienia doręczyć 1. Administracji zakładu karnego w S. 2. Skazanemu, po ustaleniu w którym zakładzie karnym przebywa 3. Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu B. zakreślić numer w wykazie IIIKow (...) C. sprawę wpisać na wokandę 05.11.2018 r. Sędzia: SSO M. C.

Keywords

AI generated
disciplinary action action by staff disproportionate sanction administrative sanction workplace regulations military disciplinary proceedings
AI generated
II Kow 110/21
Sygn. akt II Kow 110/21 POSTANOWIENIE 25 lutego 2021roku Sąd Okręgowy w Sieradzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Małgorzata Chojnowska Protokolant: ---------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie, na skutek skargi skazanego N. K. syna W. na decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z dnia 14.01.2021 roku o ukaraniu kara dyscyplinarną, na podstawie art. 7 § 5 kkw. P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z 14.01.2021 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną osadzonego N. K. syna W.. UZASADNIENIE 14.01.2021 roku dyrektor zakładu karnego w S. ukarał N. K. syna W. karą dyscyplinarną nagany, za niewłaściwe zachowanie. Z tą decyzją nie zgodził się skazany, który w ustawowym terminie złożył skargę. W piśmie do Sądu skazany negował swoje zachowanie, które stało się podstawą do wymierzenia kary. Sąd zważył: Decyzja dyrektora zakładu karnego w S. z 14.01.2021 r. zapadła w zgodzie z przepisami prawa, a tylko to Sąd bada przy rozpoznaniu skargi na tę decyzję. Skazany został ukarany za niewłaściwe zachowanie polegające na odmowie wejścia do celi, co skazany podał na posiedzeniu u dyrektora „Jak oddziałowy otworzył celę to wyszedłem, bo chciałem skorzystać z telefonu, a on mi nie kazał i powiedziałem, że nie wejdę dopóki nie zadzwonię”. Wobec powyższego nie ma podstaw do kwestionowania podjętej 14 stycznia 2021 roku decyzji o ukaraniu. Wymierzona kara nie nosi cech rażącej niewspółmierności, by należało ja korygować. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE A. odpis postanowienia doręczyć 1. Administracji zakładu karnego w S. 2. Skazanemu na adres domowy 3. Prokuratorowi Okręgowemu w (...) B. zakreślić numer w wykazie IIKow 110/21 C. sprawę wpisać na wokandę 25.02.2021 r. Sędzia: M. C.
II Kow 219/19
Zgodnie z brzmieniem art. 7 § 1 kkw skuteczne wzruszenie decyzji jak ta zaskarżona przez M. S. jest możliwe tylko w razie wykazania jej niezgodności z prawem. Tego skarżący nie uczynił. Co więcej przyznał się do popełnienia przekroczeń: w dniu 06.02.2019 r. polegającego na podważenie kompetencji lekarza, aroganckim zachowaniu i opuszczeniu pomieszczenia ambulatorium bez pozwolenia oraz 11.02.2019 r. polegającego na zgromadzeniu w celi mieszkalnej, wbrew zaleceniu lekarza o codziennym dawkowaniu, dużej ilości leków. W zasadzie to uważa, że nie fakt popełnienia przekroczeń był podstawą ukarania go karą dyscyplinarną a tylko reakcją na to, że „… pisze skargi na Zakład Karny i (...) oraz wyżywienie”.
II K 459/15
W listopadzie 2008 r. A. J. (3) i A. J. (2) przebywali razem w celi w Zakładzie Karnym w G.. W dniu 7 listopada 2008 r. A. J. (3) dokonał samouszkodzenia ciała poprzez pocięcie przedramienia. W związku z powyższym, na wniosek oddziałowego M. P., w dniu 10 listopada 2008 r. dyrektor Zakładu Karnego wymierzył mu karę dyscyplinarną w postaci umieszczenia w celi izolacyjnej na okres 14 dni. Po zapoznaniu A. J. (1) z treścią z decyzji został on odprowadzony do celi mieszkalnej przez funkcjonariuszy Służby Więziennej – M. K. (1), M. M. i S. K., w asyście dowódcy zmiany E. M. (1), miał on bowiem zabrać swoje rzeczy i zostać od razu umieszony w celi izolacyjnej. Do celi weszli E. M. (1), M. M., S. K. i osadzony A. J. (3), natomiast M. K. (2) oczekiwał pod celą. Po wejściu do celu A. J. (3) poinformował A. J. (2) o rodzaju i rozmiarze nałożonej na niego kary dyscyplinarnej. W reakcji na powyższe A. J. (2) zdenerwował się, zerwał się z łóżka, chwycił jednorazową maszynkę do golenia i zaczął wykrzykiwać, używając słów wulgarnych, że będzie się ciął. W pewnym momencie wziął do ręki stojący na podłodze taboret. E. M. (1) podjął decyzję obezwładniania A. J. (2), zachodziła bowiem obawa, że może dokonać samouszkodzenia. Jednak A. J. (3) stanął na drodze jemu i M. M., którzy skierowali się wobec A. J. (2). W związku z powyższym E. M. (1) i M. M. przystąpili do obezwładniania A. J. (1), zaś funkcjonariusze, którzy weszli do celi - M. K. (1) i M. S., który słysząc hałasy nadszedł z pomocą ze swojego oddziału, skierowali się w celu obezwładnienia A. J. (2), przy którym znajdował się już S. K.. A. J. (3) szarpał E. M. (1) za ubranie i próbował go przewrócić. W trakcie obezwładniania A. J. (2) stawiał czyny opór, próbował wyszarpnąć się z rąk funkcjonariuszy Służby Więziennej, kopał ich i szarpał się, uderzając o przedmioty znajdujące się w celi. Również A. J. (3) w trakcie obezwładniana stawiał czynny opór, szarpał się i starał się przewrócić E. M. (1).
II DK 12/21
Sygn. akt II DK 12/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Majchrowski (przewodniczący)‎SSN Paweł Zubert (sprawozdawca)‎SSN Piotr Sławomir NiedzielakProtokolant Karolina Majewska przy udziale Zastępcy Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych radcy prawnego Tomasza Mazurczaka w sprawie radcy prawnego A. G.obwinionego o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego określonego w art. 64 ust. ‎1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych w zw. z art. 6, art. 12 ust.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text