II Kow 292/20 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedSygn. akt II Kow 292/20 POSTANOWIENIE 14 kwietnia 2020 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marek Masłowski Protokolant: ------------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie M. T. (T.) syna M., na skutek skargi skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 09.03.2020 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną udzielania widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą na okres 1 miesiąca, na podstawie art. 7 § 5 kkw. P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 09.03.2020 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną udzielania widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą na okres 1 miesiąca skazanego M. T. (T.) syna M.. UZASADNIENIE W dniu 09.03.2020 r. Dyrektor Zakładu Karnego w S. wydał decyzję o ukaraniu karą dyscyplinarną udzielania widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą na okres 1 miesiąca skazanego M. T. (T.) syna M.. Uzasadnieniem tej decyzji było aroganckie, wulgarne i roszczeniowe zachowanie skazanego, u którego podczas kontroli osobistej znaleziono długopis przekazany przez osobę odwiedzającą. Osadzony nie chciał oddać długopisu. Ze skargą na tę decyzję wystąpił skazany, zaskarżając ją w całości i zarzucając, że został ukarany niesłusznie, ponieważ jego właściwe zachowanie jest na monitoringu, a długopis pokazywał Służbie Więziennej już na początku widzenia, że stanowi on jego własność. Nie zna przy tym polskiego prawa. W konkluzji wnosił o uchylenie kary. Sąd zważył: Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego w S. zapadła w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a tylko to bada Sąd przy rozpoznaniu skargi. Skarga skazanego jest jedynie polemiką z poprawną decyzją Dyrektora ZK. Skazany bowiem wielokrotnie zmieniał wersję wydarzeń- na początku zaprzeczał jakiejkolwiek awanturze, następnie przyznawał, że był kontrolowany i nie chciał oddać długopisu, kwestionował sam fakt kontroli. Teraz zaś wskazuje, że długopis był jego własnością i od początku widzenia miał go przy sobie i okazywał go funkcjonariuszom. To w sposób naturalny daje podstawę do kwestionowania jego wyjaśnień jako sprzecznych z prawdą. W tej sytuacji nie pozostaje nic innego jak zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego jest słuszna. Sąd nie znalazł zatem podstaw do wzruszenia owej decyzji. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE odpis postanowienia doręczyć 1. skazanemu 2. Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu 3. Dyrektorowi Zakładu Karnego w S. 14.04.2020 r. Sędzia: Sędzia Marek Masłowski
Legislator headnote
AI generatedII Kow 292/20 · Sąd powszechny: Sygn. akt II Kow 292/20 POSTANOWIENIE 14 kwietnia 2020 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marek Masłowski Protokolant: ------------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie M. T. (T.) syna M., na skutek skargi skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 09.03.2020 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną udzielania widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą na okres 1 miesiąca, na podstawie art. 7 § 5 kkw. P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 09.03.2020 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną udzielania widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą na okres 1 miesiąca skazanego M. T. (T.) syna M.. UZASADNIENIE W dniu 09.03.2020 r. Dyrektor Zakładu Karnego w S. wydał decyzję o ukaraniu karą dyscyplinarną udzielania widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą na okres 1 miesiąca skazanego M. T. (T.) syna M.. Uzasadnieniem tej decyzji było aroganckie, wulgarne i roszczeniowe zachowanie skazanego, u którego podczas kontroli osobistej znaleziono długopis przekazany przez osobę odwiedzającą. Osadzony nie chciał oddać długopisu. Ze skargą na tę decyzję wystąpił skazany, zaskarżając ją w całości i zarzucając, że został ukarany niesłusznie, ponieważ jego właściwe zachowanie jest na monitoringu, a długopis pokazywał Służbie Więziennej już na początku widzenia, że stanowi on jego własność. Nie zna przy tym polskiego prawa. W konkluzji wnosił o uchylenie kary. Sąd zważył: Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego w S. zapadła w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a tylko to bada Sąd przy rozpoznaniu skargi. Skarga skazanego jest jedynie polemiką z poprawną decyzją Dyrektora ZK. Skazany bowiem wielokrotnie zmieniał wersję wydarzeń- na początku zaprzeczał jakiejkolwiek awanturze, następnie przyznawał, że był kontrolowany i nie chciał oddać długopisu, kwestionował sam fakt kontroli. Teraz zaś wskazuje, że długopis był jego własnością i od początku widzenia miał go przy sobie i okazywał go funkcjonariuszom. To w sposób naturalny daje podstawę do kwestionowania jego wyjaśnień jako sprzecznych z prawdą. W tej sytuacji nie pozostaje nic innego jak zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego jest słuszna. Sąd nie znalazł zatem podstaw do wzruszenia owej decyzji. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE odpis postanowienia doręczyć 1. skazanemu 2. Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu 3. Dyrektorowi Zakładu Karnego w S. 14.04.2020 r. Sędzia: Sędzia Marek Masłowski