II Kow 217/19 · Sąd powszechny

Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 656/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.

II ZK 40/22 POSTANOWIENIE Dnia 10 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Tomasz Demendecki (sprawozdawca)‎SSN Paweł WojciechowskiProtokolant starszy inspektor sądowy Anna Rusak przy udziale Zastępcy Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w Warszawie radcy prawnego Anny Kończyk w sprawie radcy prawnego D. F., obwinionego o popełnienie przewinień dyscyplinarnych określonych w art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych w zw. z art. 11 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego z zw. art. 145 i art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r.

Sygn. akt II Kow 22/21 POSTANOWIENIE 19 stycznia 2021 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marek Masłowski Protokolant: ------------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie N. K. syna W., na skutek skargi skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z 17.12.2020 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną pozbawienia możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres do 3 miesięcy, na podstawie art. 7 § 5 kkw. P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję Dyrektora zakładu karnego w S. z 17.12.2020 roku o ukaraniu osadzonego N. K. syna W. karą dyscyplinarną pozbawienia możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres do 3 miesięcy. UZASADNIENIE W dniu 17.12.2020 r. Dyrektor Zakładu Karnego w S. wydał decyzję o ukaraniu karą dyscyplinarną pozbawienia możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres do 3 miesięcy skazanego N. K. syna W. z uwagi na jego zachowanie podczas rozmowy przed sporządzeniem projektu oceny okresowej. Skazany nie chciał odpowiadać na zadawane pytania, był arogancki, lekceważący i roszczeniowy, podnosił głos oraz straszył pisaniem skarg. Oświadczył przy tym, że nie przyjdzie na komisję penitencjarną, ponieważ nie ma na to ochoty i wyszedł z dyżurki wychowawców bez pozwolenia, nie reagując na wydawane polecenia. Nie chciał potem rozmawiać o przyczynach swego zachowania, był bezkrytyczny wobec tego, co zrobił i potwierdził, że się tak zachowywał. Skargę na tę decyzję złożył skazany nie zgadzając się z nią, bo przecież nie był tam w ogóle potrzebny, a decyzję o ukaraniu uzasadniał brakiem dostatecznej liczby ukaranych osadzonych i stanie się „kozłem ofiarnym” polityki zakładu karnego. W konkluzji skazany wniósł o przychylenie się do skargi. Sąd zważył: Decyzja zakładu karnego w S. zapadła w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a tylko to bada Sąd przy rozpoznaniu skargi. Skarga skazanego jest jedynie polemiką z poprawną decyzją komisji penitencjarnej. Przede wszystkim skazany wcale nie polemizuje z wnioskami zakładu karnego co do swego zachowania. Wręcz przeciwnie – jak zaznacza w skardze, że „ liczyła się tylko wersja, którą podczas mojej prowokacji wypowiedziałem pod celką”. To oznacza, że potwierdził swoje niewłaściwe zachowanie, przez co decyzja o ukaraniu jest bez wątpienia słuszna. W tej sytuacji nie pozostaje nic innego jak zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE odpis postanowienia doręczyć 1. skazanemu 2. Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu 3. Dyrektorowi Zakładu Karnego w S. 19.01.2021 r. Sędzia: Sędzia Marek Masłowski

Powód M. R. wniósł przeciwko pozwanemu Skarbowi Państwa Zakład Karny w C. pozew o zapłatę kwoty 15 000 zł. W uzasadnieniu wskazał że w grudniu 2020 r. Rzecznik Praw Obywatelskich uznał iż kary dyscyplinarne z dnia 31 lipca 2017 r. oraz 20 lutego 2018 r. zastosowano przez pozwanego wobec niego bezpodstawnie i w dniu 8 stycznia 2021 r. zostały anulowane z systemu NOENET. Powód podkreślił, że kary te skutkowały pozbawieniem go możliwości nauczania i odpłatnej pracy z której spłacał zadłużenia alimentacyjne. Wskazał również, że w dniu 27 stycznia 2021 r. w Zakładzie Karnym w K. komisja zakwalifikowała go do nauczania, a ze względu na art. 149 k.k.w. dyrekcja uchyliła karę dyscyplinarną i uznała ją za niebyłą oraz podjęła decyzję mającą na celu uchylenie skutków ukarania.

w dniu 24 września 2011r. w miejscowości K. znieważył słowami powszechnie uznanymi za obelżywe takimi jak: „ch…, złodziej, bandyta, s…syn”, w dniu 24 września 2011r. w miejscowości K. naruszył nietykalność cielesną J. K., rzucając w niego butelką, a następnie przewracając i zadając uderzenia,