II Kow 1272/19 · Sąd powszechny

II Kow 1272/19 · Sąd powszechny: Sygn. akt II Kow 1272/19 POSTANOWIENIE 29 listopada 2019 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marek Masłowski Protokolant: ------------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie D. P. syna M., na skutek skargi skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 31.10.2019 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany, na podstawie art. 7 § 5 kkw. P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 31.10.2019 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany skazanego D. P. syna M.. UZASADNIENIE W dniu 31.10.2019 r. Dyrektor Zakładu Karnego w S. wydał decyzję o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany skazanego D. P. syna M.. Uzasadnieniem tej decyzji była odmowa wyjścia do pracy. Skazany jako pracownik kuchni bez podania uzasadnionej przyczyny odmówił wyjścia do pracy i złożył oświadczenie o wycofanie go z zatrudnienia. Ze skargą na tę decyzję wystąpił skazany, zaskarżając ją w całości i zarzucając, że został ukarany niesłusznie, bowiem miał rzekomo powiedzieć „mam wyjebane na pracę”, co jest nieprawdą, i napisał do Dyrektora oświadczenie o rezygnacji z zatrudnienia co było jego uprawnieniem. W konkluzji wniósł o uchylenie decyzji. Sąd zważył: Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego w S. zapadła w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a tylko to bada Sąd przy rozpoznaniu skargi. Skarga skazanego jest jedynie polemiką z poprawną decyzją Dyrektora ZK, bowiem już z samej skargi skazanego wynika, że jego działanie w postaci odmowy wyjścia do pracy miało charakter instrumentalny, nakierowany na wyrażenie swojego niezadowolenia z odmowy zamiany celi. Co prawda, zakład karny uzasadniał swoją decyzję względami art. 116 § 1 pkt 4 kkw, to jest obowiązkiem pracy jaki jest nałożony na osadzonych, jednak ewidentnie ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że powodem ukarania skazanego jest jego celowe działanie nacechowane okazaniem swego niezadowolenia. Skazany ma prawo bowiem złożyć oświadczenie o chęci wycofania go z zatrudnienia, za co nie może zostać ukarany, jednak istotą popełnionego przez niego wykroczenia jest to, że najpierw, pomimo takiego obowiązku, intencjonalnie odmówił wyjścia do pracy jednocześnie składając oświadczenie, podczas gdy był jeszcze wówczas zobowiązany do podjęcia pracy tego dnia. Dopiero dotarcie oświadczenia do Dyrektora i jego rozważenie, może być uznane za skuteczne zrezygnowanie z zatrudnienia. Skazany jednak pragnąc okazać swoje niezadowolenie z decyzji o odmowie zmiany celi mieszkalnej napisał oświadczenie o chęci wycofania z zatrudnienia, co słusznie przez administrację zakładu karnego zostało uznane za demonstrację wobec wcześniejszej decyzji. Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego jest słuszna. Sąd nie znalazł zatem podstaw do wzruszenia owej decyzji. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE odpis postanowienia doręczyć 1. skazanemu 2. Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu 29.11.2019 r. Sędzia: Sędzia Marek Masłowski