Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 1039/19 AI generated

VI Ka 1039/19 · Sąd powszechny

Case Number VI Ka 1039/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome SENTENCE

Legislator summary

AI generated

Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 1039/19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 19 września 2019 roku, sygn. III K 29/19 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1.

Legislator headnote

AI generated

art. 437 k.p.k, art. 438 k.p.k, art. 455 k.p.k, art. 627 k.p.k, art. 635 k.p.k, art. 278 § 1 k.k; VI Ka 1039/19 · Sąd powszechny: Zarzut 3.1. obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia a to art. 167 k.p.k., 352 k.p.k. i art. 366 §1 k.p.k. przez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu na okoliczność, w jakiej wysokości oskarżona wyrządziła ostateczną rzeczywiście szkodę wobec oświadczenia pokrzywdzonego złożonego na rozprawie ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Bezzasadność zarzutu wynika z okoliczności, iż zeznania pokrzywdzonego A. R. (2) złożone na rozprawie w dniu 7 czerwca 2019 roku (karty 85-85 verte) pozwalały logicznie wysnuć wniosek o rzeczywistej, innej niż wskazana przez niego w postępowaniu przygotowawczym, szkodzie wyrządzonej czynem oskarżonej.

Keywords

AI generated
implausible testimony deficiencies in evidence unproven judicial bias unlawfully obtained evidence evidentiary grounds facilitated proof

Cited Legislation

AI generated
art. 437 k.p.k
sygnatura akt III K 29/19 na mocy art. 437 k.p.k., art.
art. 438 k.p.k
437 k.p.k., art. 438 k.p.k., art.
art. 455 k.p.k
438 k.p.k., art. 455 k.p.k.
art. 627 k.p.k
Przedmiot utrzymania w mocy obciążenie oskarżonej obowiązkiem zapłaty kosztów sądowych Zwięźle o powodach utrzymania w mocy mimo błędnie ustalonej kwoty obciążających oskarżoną wydatków postępowania zasadnie w myśl art. 627 k.p.k.
art. 635 k.p.k
art. 278 § 1 k.k
czynu z art. 278 § 1 k.k.
art. 12 § 1 k.k
z art. 12 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 19 września 2019 r.
art. 438 pkt 1 k.p.k
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k.
AI generated
II Ka 53/24
Sygn. akt II Ka 53/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 marca 2024r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia /del./ Paweł Mądry Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz przy udziale prokuratora Tomasza Pniewskiego po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2024 r. sprawy A. K. oskarżonej z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 2 kk na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżoną od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 8 grudnia 2023 r. sygn. akt II K 601/23 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa 80 zł tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 53/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 6.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 14 marca 2024r. w sprawie II K 601/23 6.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 6.3. Granice zaskarżenia 6.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 6.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 6.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 6.5. Ustalenie faktów 6.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. ------------------- --------------------------------------------------------- ------------ --------------- 6.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. ------------------- --------------------------------------------------------- ------------ --------------- 6.6. Ocena dowodów 6.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu --------------- -------------------------------------------------------------- ----------------------------------------------- 6.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --------------- -------------------------------------------------------------- ----------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. - zarzut obrazy przepisów postępowania poprzez błędną ocenę dowodów, zaniechanie dążenia przez Sąd I instancji do wyjaśnienia istoty sprawy, nieuwzględnienie wniosków dowodowych złożonych przez oskarżoną i naruszenie zasady domniemania niewinności; - zarzut obrazy przepisów prawa materialnego poprzez zastosowanie przepisu art. 119 § 1 kw; - zarzut błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie wartości skradzionego mienia, woli oskarżonej do wydania wobec niej wyroku skazującego, prawidłowości działania aplikacji R. G. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - oskarżona w swej osobistej apelacji podniosła wiele zarzutów dotyczących zaskarżonego wyroku skupiając się na wykazaniu, iż w sprawie nie do doszło do kradzieży przedmiotów opisanych w wyroku, lecz brak zapłaty za niektóre produkty wynikał z wadliwego działania aplikacji R. G.. Tymczasem z pierwszych wyjaśnień oskarżonej wynika, że A. K. nie tylko przyznała się do kradzieży artykułów w sklepie to przede wszystkim przyznała, że „ biorąc niektóre towary z półki świadomie wkładała je do wózka dziecięcego nie skanując ich, a inne produkty skanowała”. Nadto oskarżona przyznała, że w taki sposób postąpiła kilkukrotnie (k. 32). Oskarżona wprawdzie na rozprawie złożyła odmienne wyjaśnienia oraz nie potwierdziła wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym, to jednak nie była w stanie racjonalnie wyjaśnić zmiany treści swych wyjaśnień. Z oczywistych względów nie sposób dać wiary tłumaczeniom oskarżonej, iż mówiła podczas kwestionowanego przesłuchania, że skanowała każdą rzecz, lecz policjant inaczej zapisał jej wypowiedź w protokole. Policjant przeprowadzający tę czynność procesową jest osoba bezstronną, obcą dla oskarżonej i pokrzywdzonej spółki, zatem nie miał powodu do zapisania w protokole słów, których nie wypowiedziała oskarżona. Nadto nie sposób dać wiary oskarżonej, że nie czytała protokołu przed jego podpisaniem, gdyż treść protokołu nie jest obszerna, zaś wypowiedź oskarżonej została wyróżniona pogrubionym drukiem. Dalej, odnosząc się wprost do zarzutów apelacji należy stwierdzić, że oskarżona rzekome nieprawidłowości w działaniu aplikacji R. G. opisała w piśmie procesowym z dnia 17 października 2023 r. (k. 106), a zatem w piśmie sporządzonym po upływie 5 miesięcy od czasu popełnienia zarzuconego jej czynu. Okoliczność ta ma znaczenie dla oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonej, gdyż stanowi kolejną przesłankę do uznania twierdzeń oskarżonej za przyjętą linię obrony. Sąd Okręgowy podziela także rozważania Sądu Rejonowego dotyczące sposobu działania tej aplikacji. Trafnie Sąd I instancji stwierdził, że z zapisu monitoringu wynika, że oskarżona znajdując się w sklepie na bieżąco analizowała swe zakupy na ekranie telefonu i nie jest możliwe, aby nie miała świadomości, że wkłada do wózka przedmioty, których kod kreskowy nie został zeskanowany przez jej telefon. Bezzasadny jest także zarzut oskarżonej, że Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroki nie „ skorygował” łącznej wartości skradzionych przedmiotów. Uważna analiza sentencji wyroku i pisemnego uzasadnienia tego wyroku wskazuje, że Sąd Rejonowy uwzględnił wszystkie zastrzeżenia oskarżonej co do wartości skradzionych przedmiotów, zaś zarzut oskarżonej w tym zakresie, tak oczywiście bezzasadny, wskazuje, że oskarżona w postępowaniu sądowym przyjęła postawę kwestionowania w każdym aspekcie sprawy zaskarżone rozstrzygniecie, nie zapoznając się uważnie z treścią zaskarżonego orzeczenia. - wobec braku podstaw do uwzględnienia zarzutów apelacji oskarżonej w zakresie gromadzenia i oceny materiału dowodowego należy uznać za bezzasadny także zarzut naruszenia prawa materialnego w sposób opisany w apelacji. Sąd Okręgowy nie zgadza się także z zarzutem oskarżonej o bezpodstawne oddalenie wniosków dowodowych przez Sąd Rejonowy. Sąd I instancji na rozprawie w dniu 29 listopada 2023r. trafnie uznał, że w okolicznościach tej sprawy nie mają znaczenia dowody, o które wnioskowała oskarżona pismem z dnia 17 października 2023r. Wniosek wnioski o: 1) uchylenie zaskarżonego wyroku. 2) rozpoznanie sprawy ponownie przez sąd odwoławczy co do istoty sprawy, 3) zwolnienie z kosztów sądowych. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutów apelacji warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosków apelacji 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 6.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1 Przedmiot utrzymania w mocy cały wyrok Zwięźle o powodach utrzymania w mocy bezzasadność zarzutów apelacji i brak okoliczności uwzględnianych przez sąd odwoławczy skutkujących zmianą lub uchyleniem wyroku 6.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1 Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 6.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 6.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ----------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.1. ----------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 6.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II apelacja oskarżonej okazała się w całości bezzasadna, zatem z mocy art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 121 § 1 kpw oskarżona ponosi koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w całości. Na zasądzone koszty składa się opłata w kwocie 30 zł (art. 21 pkt 2 lit. a w zw. z art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych) oraz kwota 50 zł tytułem zryczałtowanych wydatków w postępowaniu odwoławczym. 7. PODPIS
IV Ka 201/22
Wyrok Sądu Rejonowego w Miliczu z dnia 28 października 2021 r.
II AKa 36/21
Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 36/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku.
II Ka 631/22
Sygn. akt II Ka 631/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 listopada 2022r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Karol Troć Protokolant: p. o. sekr. sąd. Olga Wojtczuk przy udziale Prokuratora Agnieszki Czapińskiej po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2022 r. sprawy I. O. oskarżonej z art. 178a § 1 kk na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 20 lipca 2022 r. sygn. akt II K 1732/21 I. utrzymuje wyrok w mocy; II. stwierdza, że wydatki postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 631/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 20 lipca 2022 r. o sygn. II K 1732/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty --- --------------------- --------------------------------------------------------- ------------- ------------- 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty ------- ----------------------- -------------------------------------------------------------- -------------- -------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu ---------------- --------------------------------- -------------------------------------------------------------------- 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. Na podstawie art. 427 § 1 i § 2 kpk i art. 438 pkt 3 kpk oskarżyciel publiczny podniósł zarzut: - błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegający na wyrażeniu błędnego poglądu, że wina i społeczna szkodliwość czynu zarzuconego oskarżonej I. O. umożliwiają zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego prowadzonego przeciwko wyżej wymienionej, w sytuacji gdy prawidłowa analiza całokształtu ustalonych okoliczności przedmiotowego zdarzenia, a przede wszystkim fakt, że oskarżona znajdując się w stanie nietrzeźwości i w czasie wzmożonego ruchu na drodze doprowadziła do kolizji drogowej, a także wzgląd na cele prewencji generalnej, prowadzą nieodparcie do wniosku, iż wina i społeczna szkodliwość czynu zarzucanego oskarżonej I. O. nie są nieznaczne, a co za tym idzie wykluczają zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego, o której mowa w art. 66 § 1 kk w stosunku do oskarżonej. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut skarżącego okazał się niezasadny. Tytułem wstępu do dalszych rozważań, zgodnie z art. 66 § 1 kk Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Ocena stopnia społecznej szkodliwości konkretnego zachowania powinna być oceną całościową, uwzględniającą okoliczności wymienione w art. 115 § 2 k.k., nie zaś sumą, czy pochodną ocen cząstkowych takiej czy innej «ujemności» tkwiącej w poszczególnych okolicznościach i dlatego też, jeżeli w art. 1 § 2 k.k. mówi się o znikomej społecznej szkodliwości czynu, to wymóg znikomości dotyczy społecznej szkodliwości ocenianej kompleksowo, nie zaś jej poszczególnych faktorów (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2009 roku wydany w sprawie o sygnaturze akt WA 1/09). W postanowieniu z dnia z dnia 29 czerwca 2021 r. o sygn. III KK 49/21 Sąd Najwyższy wyraził pogląd, który w pełni podziela Sąd Okręgowy, że uchybienia przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu mogą przybierać dwojaką postać, tj. obrazy prawa materialnego oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Błąd co do prawa materialnego występuje wówczas, gdy przy ocenie stopnia karygodności czynu pominięto okoliczności (lub okoliczność) wymienione w art. 115 § 2 kk lub wzięto pod uwagę okoliczności (lub okoliczność) niewyszczególnione w tym przepisie. Błąd w ustaleniach faktycznych występuje natomiast wtedy, gdy okolicznościom z art. 115 § 2 kk przydano zbyt dużą lub zbyt małą rangę. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, odnosząc się do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, polegającego zdaniem skarżącego na błędnej ocenie stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonej należy stwierdzić, iż zarzut jest chybiony. Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd pierwszej instancji nie tylko w zakresie stopnia społecznej szkodliwości czynu i winy, kwestionowanego przez skarżącego, ale również wszystkie pozostałe okoliczności podmiotowo- przedmiotowe, są prawidłowe, ponieważ są wynikiem nie budzącej żadnych zastrzeżeń oceny zebranych w sprawie dowodów. Analiza treści apelacji wskazuje, że skarżący dokonuje własnej interpretacji wyartykułowanych przez siebie okoliczności, które jego zdaniem nie pozwalają na skorzystanie wobec oskarżonej z dobrodziejstwa instytucji warunkowego umorzenia postępowania. Zebrany w sprawie materiał dowodowy i poczynione na jego podstawie ustalenia faktyczne, pozwalały na przyjęcie, iż stopień zawinienia oskarżonej oraz stopień społecznej szkodliwości popełnionego czynu były nieznaczne. Należy podkreślić, iż oskarżona przyznała się do winy, nie oddaliła się z miejsca zdarzenia, w żaden sposób nie utrudniała postępowania, wyraziła skruchę, a także interesowała się zdrowiem pokrzywdzonej. Pomimo sporego natężenia ruchu na ulicy (...)- jednej z głównych ulic (...) nie uderzyła w pojazd poszkodowanych z dużą prędkością o czym świadczy brak poważniejszych uszkodzeń w pojeździe poszkodowanych marki P.. Z dokumentacji fotograficznej znajdującej się w aktach sprawy wynika, iż nawet tylny zderzak nie został uszkodzony z uwagi na zamontowany hak holowniczy. Potwierdzają to również zeznania świadka- pokrzywdzonego. Przedmiotowe zdarzenie należy zakwalifikować, jak zresztą słusznie uczynił to Sąd Rejonowy do drobnej kolizji, której przyczyną była nieuwaga. W ocenie Sądu Okręgowego zaistniałą w dniu 28 września 2021 r. kolizję można przyrównać do uderzenia w zaparkowany pojazd na ciasnym, zastawionym parkingu podczas wykonywania manewru cofania. W obu opisanych sytuacjach przyczyną jest brak uwagi. Kolizja na parkingu również spowoduje nieznaczne uderzenie i niewielkie szkody w pojeździe. Sąd Okręgowy nie traci z pola widzenia, że oskarżona kierując samochodem, znajdowała się w stanie nietrzeźwości, jednakże nieznacznie przekraczającym próg ustawowej definicji stanu nietrzeźwości. Zgodnie z art. 115 § 16 kk stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Z przeprowadzonych badań wynika, iż o godz. 17:08 stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu oskarżonej wynosiło 0,25 mg/l, o 17:15- 0,29 mg/l, a o 17:33- 0,24 mg/l. Trzeci pomiar wskazuje, że stężenie alkoholu było poniżej wartości granicznej stanu nietrzeźwości. Ponadto, pokrzywdzeni w swoich zeznaniach stanowczo stwierdzili, że po kolizji nic nie wskazywało, aby oskarżona była pod wpływem nietrzeźwości. Z informacji znajdujących się w aktach sprawy wynika, że oskarżona prowadzi ustabilizowany tryb życia, ma stałe miejsce zamieszkania oraz własną rodzinę, dotychczasowo nie była karana. W tej sytuacji należy uznać, że czyn oskarżonej miał charakter incydentalny. W przekonaniu Sądu Okręgowego, mając na względzie dotychczasowy sposób życia oskarżonej, jej warunki i właściwości osobiste skorzystanie z dobrodziejstwa instytucji warunkowego umorzenia postępowania będzie wystarczające dla uświadomienia jej naganności swojego postępowania oraz będzie właściwą przestrogą na przyszłość. Mając na uwadze okoliczności sprawy w ocenie Sądu Okręgowego, pomimo warunkowego umorzenia postępowania karnego oskarżona będzie przestrzegać porządku prawnego i w przyszłości nie popełni ponownie przestępstwa. Reasumując, zdaniem Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie Sąd Rejonowy słusznie dokonał ustaleń prowadzących do wniosku, iż stopień społecznej szkodliwości czynu oraz stopień zawinienia oskarżonej nie były znaczne. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie ma wątpliwości co do spełnienia pozostałych przesłanek z art. 66 § 1 kk i prawidłowego zastosowania warunkowego umorzenia postępowania. Wniosek Prokurator na podstawie art. 427 § 1 kpk i art. 437 § 1 kpk wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uznanie oskarżonej I. O. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu z art. 178a § l kk oraz wymierzenie jej za ten czyn kary grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 10 złotych każda z nich, świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 złotych oraz zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat oraz obciążenie jej kosztami postępowania i opłatą sądową ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezzasadność zarzutu skutkowała bezzasadnością wniosku. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 20 lipca 2022 r. o sygn. II K 1732/21- utrzymany w całości. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wobec bezzasadności zarzutów skarżącego wyrok należało utrzymać w mocy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach zmiany ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. ----------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Na podstawie art. 636 § 1 kpk Sąd stwierdził, że wydatki postepowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 20 lipca 2022 r. o sygn. II K 1732/21 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
II Ka 185/25
wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 17 stycznia 2025 r., sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt VI Ka 1039/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący sędzia Piotr Mika Protokolant Monika Dąbek przy udziale Joanny Kosińskiej Prokuratora Prokuratury Rejonowej G.w G. po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2020 r. sprawy J. O. ur. (...) w D. córki D. i T. oskarżonej z art. 286§1 kk i art. 278§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 12 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 19 września 2019 r. sygnatura akt III K 29/19 na mocy art. 437 k.p.k., art. 438 k.p.k., art. 455 k.p.k. i art. 627 k.p.k. w zw. z art. 635 k.p.k.

1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a) w punkcie 1 przyjmuje, że oskarżona J. O. w okresie od 1 do 3 czerwca 2018 roku w G. w sklepie (...) przy ul. (...)działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonała zaboru w celu przywłaszczenia znajdujących się w kasie sklepu pieniędzy w kwocie 391 złotych oraz zdrapek kolektury lotto o wartości 2500 złotych na szkodę A. R. (1), tj. czynu z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na mocy art. 278 § 1 k.k. wymierza oskarżonej karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

b) w punkcie 2 podwyższa zasądzoną od oskarżonej kwotę wydatków do 651,40 zł (sześćset pięćdziesiąt jeden złotych i czterdzieści groszy);

2. w pozostałym zakresie utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy;

3. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych i opłatę z obie instancje kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 1039/19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 19 września 2019 roku, sygn. III K 29/19 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1.

Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.

– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana 1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1.

Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp.

Zarzut 3.1. obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść orzeczenia a to art. 167 k.p.k., 352 k.p.k. i art. 366 §1 k.p.k. przez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu na okoliczność, w jakiej wysokości oskarżona wyrządziła ostateczną rzeczywiście szkodę wobec oświadczenia pokrzywdzonego złożonego na rozprawie ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Bezzasadność zarzutu wynika z okoliczności, iż zeznania pokrzywdzonego A. R. (2) złożone na rozprawie w dniu 7 czerwca 2019 roku (karty 85-85 verte) pozwalały logicznie wysnuć wniosek o rzeczywistej, innej niż wskazana przez niego w postępowaniu przygotowawczym, szkodzie wyrządzonej czynem oskarżonej.

Pokrzywdzony zeznał przecież, że po złożeniu zeznań na Policji ujawnił dodatkowo brak pojedynczych zdrapek. Wskazał przy tym, że oskarżona zwróciła mu już łącznie 1250 złotych, zaś do zapłaty pozostało jej jeszcze 2710 złotych. Tym samym z zeznań pokrzywdzonego wynika, że łączna kwota szkody wyrządzonej przestępstwem wynosi 3960 złotych, na które składa się szkoda w kwocie 391 złotych, które zostały przez oskarżoną zarejestrowane w kasie fiskalnej jako wypłacone z tytułu zwrotu butelek, oraz 3569 złotych z tytułu dokonanego przez oskarżoną zaboru zdrapek kolektury lotto.

W takiej sytuacji, gdy rzetelność podanych przez pokrzywdzonego informacji nie budziła, żadnych istotnych wątpliwości, zwłaszcza, że uzgodniona przez oskarżoną i pokrzywdzonego w toku postępowania mediacyjnego wysokość należnego od oskarżonej odszkodowania ustalona została na kwotę 2720 złotych ( ugoda: karta 90) brak było potrzeby przeprowadzenia dodatkowego dowodu na okoliczność rzeczywistej szkody poniesionej przez pokrzywdzonego. Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. wniosek niezasadny z uwagi na niestwierdzenie uchybienia wskazanego w zarzucie, jak też innych uchybień podlegających uwzględnieniu z urzędu przez Sąd odwoławczy wskazujących na wystąpienie okoliczności z art. 437§ 2 kpk, zwłaszcza uchybień z art. 439§ 1 k.p.k.

Konieczności uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania nie uzasadniała również reguła ne peius z art. 454 k.p.k. ani potrzeba przeprowadzenia na nowo przewodu w całości. 3.2. rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonej kary grzywny, która nie spełnia zapobiegawczych i wychowawczych celów kary, jak też celów w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, zważywszy na wysoką społeczną szkodliwość czynu popełnionego przez oskarżoną, wysoki stopień zawinienia oraz wystąpienie szeregu okoliczności obciążających oskarżoną, których prawidłowe uwzględnienie winno prowadzić do orzeczenia w stosunku do oskarżonej bezwzględnej kary pozbawienia wolności w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności.

☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut zasadny w zakresie, w jakim wskazuje na rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonej kary grzywny z uwagi na brak racjonalnych przesłanek o możliwości skutecznego oddziaływania zapobiegawczego takiej kary na oskarżoną . Przeciwko wymierzeniu wobec oskarżonej kary grzywny przemawiała przede wszystkim uprzednia wielokrotna karalność oskarżonej . W dacie popełnienia przypisanego czynu oskarżona była już karana 10-krotnie.

Wszystkie wcześniejsze skazania dotyczące oskarżonej były skazaniami za przestępstwa przeciwko mieniu. Jak dotąd wobec oskarżonej orzekano jedynie kary wolnościowe, co nie wywołało u niej pożądanego efektu zapobiegawczego. Za wymierzeniem oskarżonej kary bezwzględnej pozbawienia wolności przemawiała także następcza 5-krotna karalność. Orzeczona kara grzywny nie odzwierciedlała również w wystarczającym stopniu wysokiego stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu związanego m.in. z okolicznościami jego popełnienia.

W szczególności podkreślenia wymaga fakt popełnienia przestępstwa na szkodę pracodawcy i związany z nim nadużycie zaufania pokrzywdzonego. Równocześnie jednak przeciwko orzeczeniu wobec oskarżonej postulowanej przez prokuratora kary 10 miesięcy pozbawienia wolności przemawiały okoliczności łagodzące, zwłaszcza postawa oskarżonej przed wydaniem wyroku związana z częściowym przyznaniem się do winy, a przede wszystkim fakt częściowego naprawienia szkody oraz uzgodnieniem sposobu naprawienia dalszej szkody w toku postępowania mediacyjnego Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek niezasadny z uwagi na niestwierdzenie przez Sąd odwoławczy uchybień z art. 439§ 1 k.p.k. Konieczności uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania nie uzasadniała również reguła ne peius z art. 454 k.p.k. ani potrzeba przeprowadzenia na nowo przewodu w całości. 3.3. obrazy art. 618 § 1 pkt 9 k.p.k., która miała wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, a polegająca na obciążeniu oskarżonej wydatkami postępowania w kwocie 70 złotych, gdy sąd winien był obciążyć ją wydatkami w kwocie 430 złotych ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ustalając kwotę wydatków postępowania, którymi obciążono oskarżoną, sąd nie uwzględnił w istocie wskazanej przez prokuratora należności wypłaconej biegłym psychiatrom w wysokości 360 złotych.

Prokurator nie dostrzegł przy tym, że sąd I instancji nie uwzględnił także składającego się na całości wydatków postępowania wynagrodzenia ustanowionego dla oskarżonej obrońcy z urzędu , które to wynagrodzenie wynosiło 221.40 zł (postanowienie z 28 lutego 2019 roku - karta 71) Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek niezasadny z uwagi na niestwierdzenie przez Sąd odwoławczy uchybień z art. 439§ 1 k.p.k.

Konieczności uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania nie uzasadniała również reguła ne peius z art. 454 k.p.k. ani potrzeba przeprowadzenia na nowo przewodu w całości. 1OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zgodnie ze wskazanymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez sąd I instancji, oskarżona przyznała, że zabrała z kasy sklepu pokrzywdzonego kwotę 391 złotych, po czym, aby zatuszować ten fakt "nabiła "w kasie operację wypłaty tej kwoty tytułem należności za zwrócone przez klientów butelki.

W opisanych okolicznościach faktycznych w zachowaniu oskarżonej nie sposób dopatrzeć się realizacji znamion oszustwa z art. 286 § 1 k.k., gdyż fakt zarejestrowania na kasie fiskalnej nieodpowiadającej rzeczywistości operacji wypłaty pieniędzy nie skutkował doprowadzeniem pokrzywdzonego do rozporządzenia swoim mieniem. Mienie to, tj. pieniądze zostały wcześniej zabrane przez oskarżoną z kasy w celu przywłaszczenia. Zaskarżony wyrok dotknięty jest tym samym uchybieniem w postaci błędu w ustaleniach faktycznych, skoro z dowodów przeprowadzonych przez sąd I instancji i uznanych za wiarygodne nie wynikały znamiona czynu z art. 286 § 1 k.k. wskazane w treści przypisanego oskarżonej zaskarżonym wyrokiem czyn.

Całość zachowania oskarżonej, łącznie z tym polegającym na zaborze w celu przywłaszczenia zdrapek kolektury lotto ocenić należało jako wyczerpujące znamiona przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności Zaistnienie przesłanek z art. 440 k.p.k. w postaci rażącej niesprawiedliwości wyroku obligujących Sąd odwoławczy do zmiany ustaleń faktycznych i zmiany kwalifikacji prawnej czynu niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów. W tym wypadku dokonaną zmianę uznać należy za korzystną dla oskarżonej wobec łagodniejszego ustawowego zagrożenia czynu z art. 278 § 1 k.k. w stosunku do czynu przypisanego oskarżonej przez sąd I instancji, co do którego podstawą wymiaru kary był przepis art. 286 § 1 k.k. Sąd odwoławczy przyznać musi przy tym, że w podstawie prawnej swojego orzeczenia błędnie powołał się na przepis art. 455 k.p.k. 1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1.

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy obciążenie oskarżonej obowiązkiem zapłaty kosztów sądowych Zwięźle o powodach utrzymania w mocy mimo błędnie ustalonej kwoty obciążających oskarżoną wydatków postępowania zasadnie w myśl art. 627 k.p.k. obciążono oskarżoną obowiązkiem zapłaty kosztów sądowych, skoro została ona skazana za popełnienie przestępstwa i brak było okoliczność z art. 624 § 1 k.p.k. świadczących o nadmiernej uciążliwości tego obowiązku dla oskarżonej z uwagi na sytuację materialną samej oskarżonej, jak też jej rodziny.

Za zwolnieniem z tego obowiązku nie przemawiały też zasady słuszności. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.15.2.1. Przedmiot i zakres zmiany zmiana opisu czynu oskarżonej oraz jego kwalifikacji prawnej na art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Zwięźle o powodach zmiany Zgodnie ze wskazanymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez sąd I instancji, oskarżona przyznała, że zabrała z kasy sklepu pokrzywdzonego kwotę 391 złotych, po czym, aby zatuszować ten fakt "nabiła na kasie" operację wypłaty tej kwoty tytułem należności za zwrócone przez klientów butelki.

W opisanych okolicznościach faktycznych w zachowaniu oskarżonej nie sposób dopatrzeć się realizacji znamion oszustwa z art. 286 § 1 k.k., gdyż fakt zarejestrowania na kasie fiskalnej nieodpowiadającej rzeczywistości operacji wypłaty pieniędzy nie skutkował doprowadzeniem pokrzywdzonego do rozporządzenia swoim mieniem. Mienie to, tj. pieniądze zostały wcześniej zabrane przez oskarżoną z kasy w celu przywłaszczenia.. Zaskarżony wyrok dotknięty jest tym samym uchybieniem w postaci błędu w ustaleniach faktycznych, skoro z dowodów przeprowadzonych przez sąd I instancji i uznanych za wiarygodne nie wynikały znamiona czynu z art. 286 § 1 k.k. wskazane w treści zaskarżonego wyroku w zakresie przypisanego oskarżonej czyn.

Całość zachowania oskarżonej, łącznie z tym polegającym na zaborze w celu przywłaszczenia zdrapek kolektury lotto, ocenić należało jako wyczerpujące znamiona przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Sąd odwoławczy, w związku z nieuwzględnieniem zarzutu prokuratora dotyczącego naruszenia prawa procesowego skutkującego błędnymi ustaleniami faktycznymi i brakiem w jego apelacji zarzutu kwestionującego prawidłowość ustaleń faktycznych, nie był uprawniony do dokonania na niekorzyść oskarżonej zmiany ustaleń w zakresie wartości skradzionych przez oskarżoną zdrapek kolektury lotto.

Różnica pomiędzy ich wartością ustaloną błędnie przez sąd I instancji, tj. kwotą 2500 złotych, a prawidłową kwotą 3569 zł nie jest na tyle znaczna, aby zaskarżony wyrok mógł zostać uznany za rażąco niesprawiedliwy, zwłaszcza w sytuacji gdy oskarżona częściowo naprawiła szkodę i uzgodniła z pokrzywdzonym sposób naprawienia reszty szkody zawierając z nim ugodę w toku postępowania mediacyjnego, co sprawia, że pokrzywdzony będzie mógł wyegzekwować należność także w drodze egzekucji komorniczej. Kwota uzgodnionego odszkodowania odpowiada przy tym rzeczywistej szkodzie poniesionej przez pokrzywdzonego.

Tym samym brak było przesłanek dla uchylenia zaskarżonego na niekorzyść oskarżonej wyroku i uchylenia sprawy do ponownego rozpoznania w myśl art. 440 k.p.k. 0.0.15.2.2. Przedmiot i zakres zmiany wymierzenie oskarżonej za przypisany czyn kary 4 miesięcy pozbawienia wolności Zwięźle o powodach zmiany Orzeczona przez Sąd odwoławczy kara odzwierciedla we właściwym stopniu wysoki stopień winy oskarżonej, jak też stopień społecznej szkodliwości przypisanego jej czynu wynikający z wartości skradzionego mienia, jak też sposobu działania na szkodę właściciela sklepu, w którym pracowała.

Popełnienie przestępstwa na szkodę pracodawcy łączyło się tym samym z nadużyciem jego zaufania. Orzeczona kara ma szansę prawidłowo wpłynąć w przyszłości na nastawienia oskarżonej do obowiązku przestrzegania prawa. Przeciwko orzeczeniu wobec oskarżonej w oparciu o art. 37a k.k. kary grzywny, którą orzekł sąd I instancji, przemawiała przede wszystkim uprzednia wielokrotna karalność oskarżonej . W dacie popełnienia przypisanego czynu oskarżona była już karana 10-krotnie. Wszystkie wcześniejsze skazania dotyczące oskarżonej były skazaniami za przestępstwa przeciwko mieniu.

Jak dotąd wobec oskarżonej orzekano jedynie kary wolnościowe, co nie wywołało u niej pożądanego efektu zapobiegawczego. Za wymierzeniem oskarżonej kary bezwzględnej pozbawienia wolności przemawiała także następcza 5-krotna karalność. Równocześnie przeciwko orzeczeniu wobec oskarżonej surowszej kary pozbawienia wolności przemawiała postawa oskarżonej przed wydaniem wyroku związana z częściowym przyznaniem się do winy, ale przede wszystkim z faktem częściowego naprawienia szkody oraz uzgodnieniem sposobu naprawienia dalszej szkody w toku postępowania mediacyjnego. 0.0.15.2.3.

Przedmiot i zakres zmiany podwyższenie kwoty wydatków postępowania zasądzonych od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa do wyskości 651,40 zł. Zwięźle o powodach zmiany uwzględnienie zarzutu apelacji prokuratora dotyczącego naruszenia art. 618 § 1 pkt 9 k.p.k. wskazującego na pominięcie przez sąd I instancji przy ustalaniu wysokości wydatków z tytułu wynagrodzenia wypłaconego biegłym psychiatrom, jak też nieuwzględnienie kwoty wynagrodzenia przyznanego obrońcy z urzędu. 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1.

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Zgodnie z art. 627 k.p.k. w zw. z art. 635 k.p.k. obciążono oskarżoną wydatkami postępowania odwoławczego na zasadach ogólnych, gdyż doszło do zmiany wyroku na niekorzyść oskarżonej.

Na wydatki te złożył się ryczałt za doręczenie pism i wezwań wynoszący 20 złotych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych zmiana wymiaru orzeczonej wobec oskarżonej kary, obligowała Sąd odwoławczy do obciążenia oskarżonej opłatą w wysokości wynikającej z art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, tj. opłatą orzekaną w przypadku skazania na karę pozbawienia wolności w wysokości do 6 miesięcy. Równocześnie Sąd odwoławczy nie stwierdził okoliczność z art. 624 § 1 k.p.k. świadczących o nadmiernej uciążliwości tego obowiązku dla oskarżonej z uwagi na sytuację materialną samej oskarżonej jak też jej rodziny.

Za zwolnieniem z tego obowiązku nie przemawiały też zasady słuszności. 1PODPIS 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja 1. ustalenie wysokości szkody wyrządzonej przestępstwem;

2. rodzaj orzeczonej wobec oskarżonej kary;

2. wysokość zasądzonych od oskarżonej wydatków postępowania, 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k.

– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana