VIII U 1060/20 · Sąd powszechny

Sygn. akt VIIIU 1060/20

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 13.02.2020 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. odmówił wnioskodawcy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy . W uzasadnieniu wskazano ,że orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia 20.01.2020 roku ustalono ,że wnioskodawca jest częściowo niezdolny do pracy do dnia 31.01.2021 roku . Niezdolność do pracy powstała od 1999 roku. Z uwagi na brak możliwości ustalenia dokładnej daty powstania niezdolności do pracy na podstawie art.14 ust 2 ustawy emerytalnej przyjęto ,że było to z dniem 31.12.1999 roku .

A zatem niezdolność do pracy powstała w okresie , który nie uprawnia do przyznania renty/ decyzja w aktach ZUS/. Od powyższej decyzji odwołanie w ustawowym terminie złożył wnioskodawca. Wskazał ,że niezdolność do pracy powstała w dniu 12.08.1999 roku tj w okresie 18 miesięcy od dnia zaprzestania pobierania zasiłku dla bezrobotnych, co uzasadnia przyznanie wnioskodawcy renty z tytułu niezdolności do pracy / odwołanie k- 3-4/. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o odrzucenie odwołania , wskazując ,że wnioskodawca od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS nie wniósł sprzeciwu do komisji lekarskiej ZUS.

Na podstawie art.477 9par 3 1 k.p.c. odwołanie powinno być odrzucone. Alternatywnie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania w razie merytorycznego rozpoznania sprawy / odpowiedź na odwołanie k-51-52/. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Wnioskodawca P. S. w dniu 11.12.2019 roku złożył wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Wobec powyższego wnioskodawca został skierowany na badanie do lekarza orzecznika ZUS. W opinii lekarskiej lekarz orzecznik ZUS wskazał ,że wnioskodawca leczy się psychiatrycznie od 1999 roku.

Za datę powstania częściowej niezdolności do pracy należy przyjąć rok 1999, od którego wnioskodawca jest leczony z powodu schizofrenii ale brak jest dokładnej daty rozpoczęcia leczenia/ niesporne , wniosek i opinia w aktach ZUS/. Orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia 20.01.2020 roku wnioskodawca został uznany za częściowo niezdolnego do pracy do 31.01.2021 roku. Jako datę powstania częściowej niezdolności do pracy wskazano – od roku 1999 / orzeczenie lekarza orzecznika ZUS w aktach ZUS/. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w tym dokumentów znajdujących się w aktach ZUS.

Sąd zważył , co następuje :

Wniosek organu rentowego o odrzucenie odwołania jest uzasadniony. Znajduje on podstawę prawną w treści przepisu art. art.477 9par 3 1 k.p.c. . Przepis ten stanowi ,że Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji albo stwierdzenia stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, jeżeli podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia.

Jeżeli odwołanie opiera się także na zarzucie nierozpatrzenia wniesionego po terminie sprzeciwu od tego orzeczenia, a wniesienie sprzeciwu po terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zainteresowanej, sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. W takim przypadku organ rentowy kieruje sprzeciw do rozpatrzenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jest okolicznością niesporną w sprawie ,że wnioskodawca kwestionuje ustalenia lekarza orzecznika ZUS dotyczące daty rozpoczęcia niezdolności do pracy.

W ocenie wnioskodawcy powinno być to w dniu 12.08.1999 roku , na poparcie czego została złożona cała dokumentacja medyczna wnioskodawcy z jego leczenia psychiatrycznego, a nie jak wskazał lekarz orzecznik w orzeczeniu od 1999 roku , bez wskazania dokładnej (nawet w przybliżeniu) daty. Podnieść należy ,że ustalenie daty powstania niezdolności do pracy jest okolicznością stricte medyczną, wymagającą wiadomości specjalnych. Dlatego też wnioskodawca powinien był złożyć sprzeciw do komisji lekarskiej ZUS , skoro uważał ,że niezdolność do pracy powstała u niego dokładnie w dniu 12.08.1999 roku.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.