I C 1352/16 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedZ treści art. 316 §1 k.c. wynika, że Sąd wydaje wyrok biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Oznacza to oparcie się na stanie prawnym i faktycznym istniejącym w tej dacie. Nie oznacza to jednak, iż jest to równoznaczne z datą wymagalności i terminem spełnienia świadczenia. Podstawę do zasądzenia zadośćuczynienia stanowi rozmiar krzywdy oceniony od momentu jej powstania, a nie jedynie aktualnie istniejące aspekty i przejawy tej krzywdy.
Legislator headnote
AI generatedart. 316 §1 k.c; I C 1352/16 · Sąd powszechny: Z treści art. 316 §1 k.c. wynika, że Sąd wydaje wyrok biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Oznacza to oparcie się na stanie prawnym i faktycznym istniejącym w tej dacie. Nie oznacza to jednak, iż jest to równoznaczne z datą wymagalności i terminem spełnienia świadczenia. Podstawę do zasądzenia zadośćuczynienia stanowi rozmiar krzywdy oceniony od momentu jej powstania, a nie jedynie aktualnie istniejące aspekty i przejawy tej krzywdy.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Z treści art. 316 §1 k.c. wynika, że Sąd wydaje wyrok biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Oznacza to oparcie się na stanie prawnym i faktycznym istniejącym w tej dacie. Nie oznacza to jednak, iż jest to równoznaczne z datą wymagalności i terminem spełnienia świadczenia. Podstawę do zasądzenia zadośćuczynienia stanowi rozmiar krzywdy oceniony od momentu jej powstania, a nie jedynie aktualnie istniejące aspekty i przejawy tej krzywdy.