II W 41/17 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedw ramach czynu zarzucanego w pkt I wniosku o ukaranie tego, że w dniu 17 listopada 2016 r. w O. woj. (...), na ulicy (...) (...) jako pieszy wykroczył przeciwko przepisom art. 11 ust. 1 i art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, w ten sposób, że chodził bez potrzeby po jezdni, tj. wykroczenia wyczerpującego dyspozycję art. 97 k.w. w zw. z art. 11 ust. 1 i art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym;
Legislator headnote
AI generatedII W 41/17 · Sąd powszechny: dokonania czynu zarzucanego w pkt II wniosku o ukaranie wyczerpującego dyspozycję art. 51 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 9 § 2 k.w. w zw. z art. 51 § 1 k.w. wymierza mu łącznie karę 500 (pięciuset) złotych grzywny; II. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 50 (pięćdziesiąt) złotych opłaty oraz 100 (sto) złotych zryczałtowanych wydatków postępowania.
Full text
Sygn. akt II W 41/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 października 2017 r. Sąd Rejonowy w Opolu Lubelskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.R. Marek Gorgol Protokolantki: st. sekr. sąd. Monika Korecka i sekr. Grażyna Nowaczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 13 lipca 2017 r., 18 września 2017 r., 25 września 2017 r. i 5 października 2017r. sprawy D. M., syna Z. i I. z domu S., urodzonego (...) w P. obwinionego o to, że: I. w dniu 17 listopada 2016 roku około godz. 09: 40 w O. na ul. (...) nie zachował należytej ostrożności w ruchu drogowym w ten sposób, że biegał i przemieszczał się wokół radiowozu po drodze publicznej po całej szerokości jezdni wbiegając wprost przed nadjeżdżające pojazdy, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.
II. w dniu 17 listopada 2016 roku około godz. 09.45 w O. na ul. (...) podczas przeprowadzanej interwencji, zakłócił spokój i porządek publiczny w ten sposób, że zachowywał się agresywnie oraz donośnym głosem krzyczał słowa „Policja mnie bije”, zwracając uwagę postronnych osób przemieszczających się w obrębie przeprowadzanej interwencji, tj. o czyn z art. 51 § 1 k.w. orzeka: I. obwinionego D. M. uznaje za winnego:
1. w ramach czynu zarzucanego w pkt I wniosku o ukaranie tego, że w dniu 17 listopada 2016 r. w O. woj. (...), na ulicy (...) (...) jako pieszy wykroczył przeciwko przepisom art. 11 ust. 1 i art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, w ten sposób, że chodził bez potrzeby po jezdni, tj. wykroczenia wyczerpującego dyspozycję art. 97 k.w. w zw. z art. 11 ust. 1 i art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym;
2. dokonania czynu zarzucanego w pkt II wniosku o ukaranie wyczerpującego dyspozycję art. 51 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 9 § 2 k.w. w zw. z art. 51 § 1 k.w. wymierza mu łącznie karę 500 (pięciuset) złotych grzywny; II. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 50 (pięćdziesiąt) złotych opłaty oraz 100 (sto) złotych zryczałtowanych wydatków postępowania.