I Ns 40/18 · Sąd powszechny

Sygn. akt I Ns 40/18 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Bajak Protokolant: sekretarz sądowy Justyna Chojecka po rozpoznaniu w dniu 18 października 2018 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z wniosku Komitetu Wyborczego Wyborców (...) z udziałem A. S., Komitetu Wyborczego (...) o wydanie orzeczenia w trybie art. 111 kodeksu wyborczego postanawia:

1. zakazać uczestnikom postępowania rozpowszechniania informacji o tym, że (...) wspólnie z (...), środowiskami miejskimi oraz (...) tworzy w Ś. Komitet Wyborczy Wyborców W. J.;

2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie;

3. ustalić, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.

UZASADNIENIE

W dniu 17 października 2018 r. o godz. 13.25 do tut. Sądu wpłynął wniosek Z. O. - pełnomocnika Komitetu Wyborczego Wyborców (...), złożony na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy o:

1. zakazanie uczestnikom postępowania rozpowszechniania informacji o tym, że (...) wspólnie z (...), środowiskami miejskimi oraz (...) tworzy w Ś. Komitet Wyborczy Wyborców W. J.;

2. orzeczenie przepadku materiałów wyborczych w postaci ulotek wyborczych należących do Komitetu Wyborczego (...) z siedzibą w W. przy ul. (...) w których rozpowszechnia się nieprawdziwe informacje, że (...) wspólnie z (...), środowiskami miejskimi oraz (...) tworzy w Ś. Komitet Wyborczy Wyborców W. J.;

3. nakazanie uczestnikowi postępowania nr 2 sprostowanie nieprawdziwych informacji o tym, że (...) wspólnie z (...), środowiskami miejskimi oraz (...) tworzy w Ś. Komitet Wyborczy Wyborców W. J. w formie ogłoszenia o treści: „KW (...) oświadcza, że rozpowszechnione przez niego informacje o tym, że (...) wspólnie z (...), środowiskami miejskimi oraz (...) tworzy w Ś. Komitet Wyborczy Wyborców W. J. są nieprawdziwe.”, opublikowanego na 1 stronie (...) o wielkości 10 cm (pion) na 10 cm (poziom), czcionką kroju Times New Roman, Rozmiar 14 w numerze, jaki ukarze się bezpośrednio po uprawomocnieniu się orzeczenia oraz na portalach internetowych: (...) oraz (...) przez okres 7 dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia;

4. nakazanie uczestnikom postępowania przeproszenia wnioskodawcy poprzez wręczenie spisanego własnoręcznie i podpisanego oświadczenia o następującej treści: „Przepraszam Pana Z. O. - pełnomocnika wyborczego KWW (...) za to, że w kampanii wyborczej przed wyborami do rad gmin, rad powiatów, sejmików województw i rad dzielnic (...) W. oraz wyborów wójtów, burmistrzów i prezydentów miast zarządzonych na dzień 21 października 2018 r. rozpowszechniałem nieprawdziwe informacje o tym, że (...) wspólnie z (...), środowiskami miejskimi oraz (...) tworzy w Ś. Komitet Wyborczy Wyborców W. J..";

5. nakazanie uczestnikowi postępowania nr 2 wpłacenia kwoty 10 000 złotych na rzecz Towarzystwa (...) im. św. (...)- organizacja pożytku publicznego o numerze KRS: (...). W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że uczestnicy – A. S. i Komitet Wyborczy (...) wprowadzili wyborców w błąd, tworząc i kolportując ulotki wyborcze, promujące swoich kandydatów w wyborach do Rady Powiatu (...) i do Sejmiku Województwa L., w których na pierwszej stronie została zamieszczona nieprawdziwa informacja o tym, że (...) wspólnie z (...), środowiskami miejskimi oraz (...) tworzy w Ś.

Komitet Wyborczy Wyborców W. J.. Z. O. wskazał, że KWW (...) nie zawierał koalicji wyborczej z wyżej wymienionymi organizacjami i nie miał żadnego związku z utworzeniem Komitetu Wyborczego Wyborców W. J., w tym nie brał udziału w tworzeniu tego komitetu, a co więcej sam w powiecie (...) wystawił swoją listę kandydatów do Rady Powiatu w okręgu nr (...) a także we wszystkich okręgach w wyborach do Sejmiku Województwa L.. Uczestnicy, prawidłowo zawiadomieni, nie stawili się na termin rozprawy i nie zajęli stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca Z. O. jest pełnomocnikiem Komitetu Wyborczego Wyborców (...). Uczestnik A. S. jest Posłem na Sejm RP oraz sekretarzem stanu w Ministerstwie Inwestycji i Rozwoju. Uczestnik Komitet Wyborczy (...), w czasie trwającej aktualnie kampanii wyborczej przed wyborami do rad gmin, rad powiatów, sejmików województw i rad dzielnic (...) W. oraz wyborów wójtów, burmistrzów i prezydentów miast, zarządzonych na dzień 21 października 2018 r., przygotował i kolportował ulotki wyborcze promujące własnych kandydatów do Rady Powiatu (...) oraz Sejmiku Województwa L..

W ulotkach tych znalazła się wypowiedź uczestnika A. S., skierowana do wyborców, w której treści uczestnik wskazał, że: „W Ś., wspólnie ze środowiskami miejskimi, (...) oraz (...), tworzymy komitet wyborczy W. J.” (ulotka wyborcza, k. 7-8).

Sąd zważył, co następuje:

wniosek zasługiwał na uwzględnienie jedynie w niewielkim zakresie, tj co do pierwszego z żądań zawartych we wniosku. Uczestnicy postępowania nie zajęli bowiem stanowiska co do wniosku, a zatem stosownie do okoliczności Sąd uznał twierdzenia wniosku za odpowiadające faktom (fakty przyznane art. 230 k.p.c.). Zatem jako podstawę dalszych rozważań należy traktować jako ustalone i nie budzące wątpliwości posługiwanie się przez uczestników materiałem wyborczym zawierającym nieprawdziwe informacje o tym, że (...) wspólnie w (...), środowiskami miejskimi oraz (...) tworzy w Ś.

Komitet Wyborczy Wyborców W. J.. A zatem zgodnie z art. 111 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks Wyborczy wobec ustalenia, iż rozpowszechniane materiały wyborcze zawierają informacje nieprawdziwe Sąd uwzględnił wniosek w jego pkt 1 zakazując rozpowszechniania takich informacji. Sąd oddalił drugie z żądań wniosku – tj. orzeczenie przepadku materiałów wyborczych. Należało zauważyć, iż takie orzeczenie stanowiące o jednej z najsurowszych sankcji mogłoby być wydane jedynie w wyjątkowych przypadkach. W sprawie niniejszej taka sytuacja nie miała miejsca, wnioskodawca nie wskazał bowiem jakiegokolwiek uzasadnienia dla zastosowania tej sankcji.

Z okoliczności przytoczonych we wniosku również nie wynikają szczególne okoliczności uzasadniające orzeczenie przepadku materiałów wybiorczych. Należy uznać, iż uczestnicy postepowania w pełni zastosują się do orzeczonego zakazu rozpowszechniania nieprawdziwej informacji i zakaz ten w pełni zabezpiecza interesy wnioskodawcy. Kolejne z żądań wniosku dotyczyło sprostowania nieprawdziwej informacji poprzez zamieszczenia ogłoszenia o treści wskazanej we wniosku, przy czym wnioskodawca domagał się opublikowania tego ogłoszenia na 1 stronie Kuriera L. oraz na portalach internetowych (...).pl oraz (...).pl.

To żądanie nie mogło zostać uwzględnione gdyż wnioskodawca nie wykazał, aby w takim zasięgu oddziaływania jak wymienione wyżej publikatory dokonane zostało rozpowszechnienie nieprawdziwego materiału wyborczego. Kwestionowany materiał został sporządzony w formie ulotek wyborczych, a jego treść dotyczyła wyłącznie Ś.. Wnioskodawca nie wskazał, czy i na jakim obszarze ulotki te były kolportowane oraz w jakim przedziale czasowym. Stąd też nakazanie publikacji sprostowania w mediach skierowanych do znacznie szerszego kręgu odbiorców w ogóle nie znajduje uzasadnienia i stanowiłoby dodatkową formę promocji komitetu wyborczego wnioskodawcy na koszt uczestników.

Kolejne żądanie, które nie mogło zostać uwzględnione dotyczyło przeproszenia wnioskodawcy. Zgodnie z art. 111 § 1 wnioskodawca mógł domagać się nakazania przeproszenia osoby, której dobra osobiste zostały naruszone. Tymczasem wniosek nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia takiego żądania. Nie zawiera również wskazania jakie dobra osobiste wnioskodawcy i jakim działaniem uczestników zostały naruszone. Z treści materiałów wyborczych takie naruszenie wprost nie wynika. Powyższe nakazywało również nie uwzględnić wniosku o nakazanie drugiemu uczestnikowi postępowania wpłacenia kwoty 10 000 zł na rzecz organizacji pożytku publicznego.

Podobnie jak pozostałe żądania również i to pozostawało nieuzasadnione, nie wskazano we wniosku jakiejkolwiek okoliczności uzasadniającej zastosowanie tej sankcji.