X C 1444/20 · Sąd powszechny
Legislator summary
AI generatedSygn. akt X C 1444/20 upr. Uzasadnienie postanowienia z dnia 12 maja 2020 r. Powód, (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w O., wniósł o zasądzenie od pozwanych (...)/S z siedzibą w K. i M. D. in solidum na jego rzecz kwoty 511,68 zł. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie i kosztami procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód podał, że w dniu 22 sierpnia 2018 r. doszło do kolizji, w wyniku której uszkodzony został pojazd, należący do M. R.. Sprawca był ubezpieczony w pozwanym towarzystwie ubezpieczeniowym.
Legislator headnote
AI generatedart. 187 § 1 pkt 2 k.p.c; X C 1444/20 · Sąd powszechny: Sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę sądowi właściwemu (art. 200 § 1 4 k.p.c.). Zgodnie z art. 34a ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. 2019 r. poz. 2214), powództwo o odszkodowanie z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych wytacza się wyłącznie przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania albo siedziby poszkodowanego zdarzeniem powodującym szkodę albo przed sąd właściwy dla miejsca zaistnienia tego zdarzenia.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt X C 1444/20 upr. Uzasadnienie postanowienia z dnia 12 maja 2020 r. Powód, (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w O., wniósł o zasądzenie od pozwanych (...)/S z siedzibą w K. i M. D. in solidum na jego rzecz kwoty 511,68 zł. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie i kosztami procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód podał, że w dniu 22 sierpnia 2018 r. doszło do kolizji, w wyniku której uszkodzony został pojazd, należący do M. R.. Sprawca był ubezpieczony w pozwanym towarzystwie ubezpieczeniowym.
Wskazał, że dochodzi od pozwanego należności za czas trwania najmu pojazdu zastępczego. Jego legitymacja czynna wynika z umowy cesji wierzytelności z dnia 04 stycznia 2019 r., którą przeniesiono na niego uprawnienia do dochodzenia roszczeń w zakresie zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego. Do pozwu powód dołączył m.in. umowę cesji z dnia 24 stycznia 2020 r. (karta 24) i umowę najmu pojazdu (karta 12), z których wynika, że poszkodowanym jest M. R., zamieszkała w (...), (...)-(...) R.. Postanowieniem z dnia 12 maja 2020 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w (...) jako właściwemu. (karta 34) Stosownie do art. 200 § 1 1 k.p.c. swoją właściwość sąd bierze pod rozwagę z urzędu w każdym stanie sprawy.
Sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę sądowi właściwemu (art. 200 § 1 4 k.p.c.). Zgodnie z art. 34a ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. 2019 r. poz. 2214), powództwo o odszkodowanie z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych wytacza się wyłącznie przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania albo siedziby poszkodowanego zdarzeniem powodującym szkodę albo przed sąd właściwy dla miejsca zaistnienia tego zdarzenia.
W braku wskazanych wyżej podstaw właściwości miejscowej powództwo można wytoczyć przed sąd właściwy według przepisów o właściwości ogólnej. Przelew wierzytelności nie wpływa na właściwość sądu (art. 34 a ust. 2 cyt. ustawy). Powyższy przepis stanowi uregulowanie szczególne ( lex specialis) w zakresie właściwości miejscowej sądu dla powództw, wynikających z umowy ubezpieczenia obowiązkowego. W takich sprawach o właściwości miejscowej decyduje miejsce zamieszkania (albo siedziby) poszkodowanego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia, nie zaś siedziba (miejsce zamieszkania) wierzyciela.
Zawarcie umowy przelewu wierzytelności nie prowadzi do zmiany sytuacji prawnej cesjonariusza. Z chwilą cesji następuje bowiem tylko skutek w postaci nabycia przez następcę prawnego cedenta (poszkodowanego) przysługującej mu wierzytelności wobec jego dłużnika. Zmienia się zatem jedynie osoba wierzyciela, nie ulega zaś zmianie charakter roszczenia o zapłatę wobec dłużnika (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16.11.2012 r., sygn. akt III CZP 69/12). Oznacza to, że w dalszym ciągu mamy do czynienia z roszczeniem z tytułu czynu niedozwolonego (ciągłość przedmiotowa) i mimo cesji powód – cesjonariusz nie staje się poszkodowanym w rozumieniu przepisów ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych.
Tym samym, właściwość określona w art. 34a ust. 1 cyt. ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, jako właściwość wyłączna, stanowi lex specialis zarówno w stosunku do przepisów kodeksu postępowania cywilnego, jak i art. 20 tejże ustawy. Podkreślić jednocześnie należy, że zgodnie z art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c., pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać m.in. wskazanie faktów, na których powód opiera swoje żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu. W przedmiotowej sprawie powód, czyniąc zadość temu obowiązkowi, dla uzasadnienia właściwości Sądu Rejonowego w Olsztynie powołał się właśnie na art. 34a ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, bez wskazania, czy odwołuje się do niej z uwagi na miejsce zamieszkania poszkodowanego, czy miejsce zaistnienia zdarzenia, z którego wynika szkoda.
W niniejszej sprawie zważyć należy, że stosownie do przedłożonej do akt umowy cesji wierzytelności z dnia 24 stycznia 2020 r., a także pozostałych dokumentów, np. umowy najmu, poszkodowany miał miejsce zamieszkania w C., gm. R., tj. na obszarze właściwości Sądu Rejonowego w (...) Jednocześnie z treści pozwu i przedłożonych dokumentów nie wynika, gdzie nastąpiło zdarzenie, wyrządzające szkodę. W związku z tym wyłącznie właściwym miejscowo do rozpoznania sprawy, stosownie do art. 34a powołanej ustawy z dnia 22 maja 2003 r., jest Sąd Rejonowy w(...) Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 200 § 1 1 k.p.c. w zw. z art. 34a ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych.
Sędzia Agnieszka Brzoskowska