Legislator Case Law & Legislation
II K 585/19 AI generated

II K 585/19 · Sąd powszechny

Case Number II K 585/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome REASONS

Legislator summary

AI generated

UZASADNIENIE wyroku z dnia 19 lutego 2020 r. Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 585/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1.

Legislator headnote

AI generated

art. 387 k.p.k, art. 115 § 13 k.k, art. 226 § 1 k.k; II K 585/19 · Sąd powszechny: Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 585/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1.

Keywords

AI generated
excessive speed police misconduct police stop traffic violations implausible testimony police checks

Cited Legislation

AI generated
art. 387 k.p.k
art. 115 § 13 k.k
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Policjanci są funkcjonariuszami publicznymi w rozumieniu art. 115 § 13 k.k., a podczas zdarzenia pełnili czynności służbowe.
art. 226 § 1 k.k
Nie może zatem budzić wątpliwości, że oskarżony dopuścił się występku określonego w art. 226 § 1 k.k.
AI generated
VII W 836/15
W dniu 07 lipca 2015r. funkcjonariusze Policji J. Ś. i K. K. pełnili w godzinach rannych służbę patrolową w patrolu zmotoryzowanym na drodze krajowej nr K 1 w gminie R. . Poruszali się motocyklami służbowymi . Wyposażeni byli w przyrząd kontrolno-pomiarowy (...) (...) (...) . Okres ważności legalizacji wyżej opisanego przyrządu upływał w dniu 31.10.2015r.
IV Ka 585/14
Wobec A. P. skierowany został do Sądu Rejonowego w Kłodzku wniosek o ukaranie w którym obwiniony został on o to, że: w dniu 25 sierpnia 2013 roku na drodze krajowej nr (...)w miejscowości Ż. kierując pojazdem marki F. (...) o nr rej. (...) przekroczył dozwoloną prędkość w terenie zabudowanym o 23 km/h, tj. poruszał się z prędkością 73 km/h
II W 10/24
Sygn. akt IIW 10/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant– sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności oskarżyciela publicznego z KPP w G. - ----------- po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2024 roku na rozprawie sprawy K. O. syna Z. i C. zd. (...) ur. (...) w E. obwinionego o to, że: W dniu 13 grudnia 2023 roku około godz. 20:36 w miejscowości W. gmina G. na drodze krajowej nr (...) prowadząc pojazd marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) w obszarze zabudowanym oznakowanym znakiem drogowym (...) w miejscu obowiązywania ograniczenia prędkości do 50 km/h, przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy o 31 km/h, jadąc z prędkością 81 km/h tj. o czyn z art. 92a§2 kw w zw. z art. 20 ust. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym 1. Obwinionego K. O. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 92a§2 kw w zw. z art. 24§1, 1a i 3 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 800,00 (osiemset) złotych. 2. Zwalnia obwinionego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów postępowania. Sygn. akt IIW 10/24 UZASADNIENIE K. O. w dniu 13 grudnia 2023 roku około godz. 20:36 kierował pojazdem marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...), jadąc przez miejscowość W. gmina G. drogą krajową nr (...), w obszarze zabudowanym oznakowanym znakiem drogowym (...), gdzie obowiązywało ograniczenie prędkości do 50 km/h. W tym czasie funkcjonariusz KPP w G. A. K. dokonywał pomiarów prędkości pojazdów poruszających się tą trasą i stwierdził, że w/w pojazd przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy o 31 km/h, jadąc z prędkością 81 km/h. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień obwinionego (k. 21v), w oparciu o zeznania A. K. (k. 22), świadectwo legalizacji (k. 4), certyfikat kalibracji (k. 5). Obwiniony nie przyznał się do winy. Potwierdził fakt kierowania pojazdem, kwestionując jednak przekroczenie prędkości. Nadto podważał prawidłowość dokonanego przez policjanta pomiaru ( wyjaśnienia k. 21v). Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w jakich nie przyznaje się do winy. Zdaniem Sądu wyjaśnienia te nie polegają na prawdzie, stanowią jedynie przyjętą linię obrony, służącą uniknięciu odpowiedzialności karnej. Wyjaśnienia te pozostają nadto wewnętrznie niespójne i odosobnione w świetle dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności. W ocenie Sądu brak jest jakichkolwiek podstaw, by odmówić wiary zeznaniom funkcjonariusza policji, który dokonywał kontroli drogowej obwinionego. Świadek ten nie miał żadnego interesu, by zeznawać na temat okoliczności, które w rzeczywistości nie miały miejsca i w konsekwencji niesłusznie obciążać obwinionego ( zeznania A. K. k. 22). Z zeznań świadka w sposób pewny i jednoznaczny wynika, że urządzenie, jakim dokonywano pomiaru prędkości było sprawne, nie było żadnych okoliczności, które miałyby wpływ na prawidłowość dokonanego pomiaru. Zeznania świadka zostały uzupełnione o dowody w postaci świadectwa legalizacji (k. 4) i certyfikatu kalibracji (k. 5). Co więcej- z zeznań A. K. wynika, że w czasie kontroli obwiniony nie kwestionował prędkości, z jaką wskazano, że jechał, ani prawidłowości dokonanego pomiaru, a odmówił przyjęcia mandatu tylko dlatego, że był dla niego za wysoki. Dodał, że taki powód odmowy przyjęcia mandatu został ujęty w sporządzonej przez świadka notatce urzędowej, przy czym gdyby kierowca podawał inne powody odmowy przyjęcia mandatu- takie zapisy też znalazłyby się w notatce. Znamienne jest to, iż dopiero po wysłuchaniu tych zeznań - obwiniony "przypomniał sobie", że rzeczywiście w czasie kontroli, oprócz tego, że kwestionował prawidłowość dokonanego pomiaru prędkości- a czemu zaprzeczył świadek - odmówił przyjęcia mandatu też dlatego, że był dla niego za wysoki. W ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionego są nielogiczne, bo skoro miał rzekomo przede wszystkim kwestionować prawidłowość pomiaru prędkości, to nie było powodów, by chciał jednak kary - w postaci pouczenia - skoro uważał, że nie złamał przepisów prawa. W świetle zebranych dowodów i ich analizy nie budzi wątpliwości, że obwiniony dopuścił się zarzuconego mu wykroczenie z art. 92a§2 kw. Przy wymiarze kary grzywny Sąd miał na uwadze stopień zawinienia obwinionego i społecznej szkodliwości czynu, warunki osobiste, majątkowe sprawcy. Każdy kierowca pojazdu musi posiadać wiedzę w przedmiocie obowiązujących przepisów dotyczących zasad w ruchu drogowym, w tym ograniczeń dotyczących prędkości, z jaką powinien prowadzić pojazd. Do przepisów tych ma obowiązek się stosować. K. O. jadąc z nadmierną prędkością naruszył podstawowe zasady obowiązujące w ruchu drogowym. W świetle powyższego Sąd uznając obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, podstawie art. 92a§2 kw w zw. z art. 24§1, 1a i 3 kw skazał go na karę grzywny w wysokości 800 złotych. Zdaniem Sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu i spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej. O kosztach orzeczono na podstawie art. 121§1 kpw w zw. z art. 624§1 kpk.
II W 935/24
W dniu 26 września 2024 roku około godziny 18:40 funkcjonariusze zmotoryzowanego patrolu drogowego policji w osobach S.
VI Ka 264/17
Wyrokiem z dnia 7 lutego 2017 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

UZASADNIENIE wyroku z dnia 19 lutego 2020 r. Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 585/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1.

Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. M. Oskarżony P. M. został zatrzymany w dniu 1 maja 2019 r. do kontroli drogowej w S.. Kontrolujący go policjanci W. O. i A. J. stwierdzili, że oskarżony przekroczył dozwoloną prędkość w obszarze zabudowanym o ponad 50 km/h. Oskarżony kwestionował taką możliwość. Policjanci stwierdzili, że za takie przekroczenie prędkości zatrzymują mu prawo jazdy. Oskarżony zdenerwował się, stwierdził, że pójdzie do samochodu po telefon, następnie wracając w stronę radiowozu wyzwał policjantów słowami wulgarnymi.

Pokrzywdzeni policjanci pełnili służbę, byli umundurowani, zachowanie oskarżonego miało miejsce podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony znieważył policjantów podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych. Wiarygodna część wyjaśnień oskarżonego, Zeznania W. O., Zeznania A. J., Nagranie. k.30,84v k.6,84v-85, k.10v-11,74,92v, k.40. 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.

P. M. Czyn z aktu oskarżenia Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Oskarżony nie wyzywał policjantów Niewiarygodna część wyjaśnień, Zeznania K. P. k.30,84v k.93 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Wiarygodna część wyjaśnień oskarżonego, Zeznania W. O., Zeznania A. O.. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której podał, że został zatrzymany do kontroli drogowej, policjanci zarzucali mu przekroczenie dozwolonej prędkości, kwestionował ich zarzuty i został zatrzymany.

Ta część wyjaśnień nie budzi wątpliwości, gdyż znajduje potwierdzenie w zeznaniach W. O. (k.6,84v-85) i A. J. (k.10v-11,74,92v) oraz nagraniu (k.40). Sąd dał wiarę zeznaniom W. O., gdyż są logiczne, rzeczowe i znajdują potwierdzenie w zeznaniach A. J. (k.10v-11,74,92v) oraz nagraniu (k.40). Należy zwrócić uwagę, że zeznania W. O. i A. J. z postępowania przygotowawczego (k.6,11v-12) są w znacznej mierze zbliżone i zeznania A. J. nie są swobodnie przez niego złożonymi, a stanowią w dużej części kopię zeznań W. O.. Nie jest bowiem możliwe, że różne osoby używają tych samych zwrotów, pamiętają zdarzenie w ten sam sposób.

Nawet gdy uwzględnić, że obaj pokrzywdzeni są policjantami, mają podobne doświadczenia życiowe i zapewne używają tych samych zwrotów językowych, to niemożliwym jest by treść ich zeznań w znacznej mierze odpowiadała sobie. Za przyjęciem, że zeznania A. J. powstały w znacznej części metodą „kopiuj-wklej” przemawia pozostawienie większości błędów stylistycznych i tzw. podwójnych spacji w tych samych miejscach. Jest to niewątpliwie naruszenie zasady swobody zeznań, ale należy uwzględnić, że świadkowie byli przesłuchani również przed Sądem, wówczas niewątpliwie opowiadali zdarzenie zgodnie z własną pamięcią, zatem zeznania pokrzywdzonego ocenione całościowo stanowią dowód w sprawie, wbrew stanowisku obrońcy.

Sąd dał wiarę zeznaniom A. J., gdyż są logiczne, rzeczowe i znajdują potwierdzenie w zeznaniach W. O. oraz nagraniu (k.40). Odnośnie braku samodzielności w sporządzeniu zeznań w postępowaniu przygotowawczym należy wskazać, że mimo że miała ona miejsce, dotyczy jej powyższa uwaga odnośnie zeznań W. O.. Z przyczyn wskazanych wyżej uznać należy, że zeznania te stanowią dowód w sprawie i nie mogą być zdyskwalifikowane. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.

Niewiarygodna część wyjaśnień oskarżonego Zeznania K. P. Zeznania M. W. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której podał, że nie wyzywał policjantów. Ta część wyjaśnień oskarżonego jest nielogiczna i pozostaje w sprzeczności z zeznaniami W. O. i A. J. oraz nagraniu (k.40). Należy wskazać, że pokrzywdzeni byli funkcjonariuszami publicznymi, na miejscu zdarzenia pełnili obowiązki służbowe, nie mieli konfliktów wcześniej z oskarżonym i z pewnością nie mieli powodów, by podać, że popełnił czyn, którego się nie dopuścił.

Ponadto z nagrania można zinterpretować, bo kluczowych słów nie słychać, że oskarżony wypowiedział słowa wulgarne wobec policjantów, a nie były to bezosobowe przekleństwa lub słowa wypowiedziane do telefonu. Oskarżony trzymał w ręku telefon, ale słowa wypowiedział zbliżając się do radiowozu, czyli w stronę gdzie byli pokrzywdzeni, rozmowa przez telefon polega natomiast na przyłożeniu aparatu do ucha lub w jego okolice. Z zeznań K. P. nie wynika co prawda bezpośrednio, że oskarżony znieważył policjantów, ale z jej zeznań wynika, że oskarżony był spokojny podczas zdarzenia, a policjanci byli napastliwi.

Zeznania te nie zasługują na wiarygodność, gdyż są sprzeczne z zeznaniami W. O. i A. J. oraz nagraniem (k.40). Świadek była w tym czasie partnerką oskarżonego, rozstała się z nim, ale nie była wobec niego negatywnie nastawiona. Miała zatem osobisty powód, by próbować pomóc oskarżonemu uniknąć odpowiedzialności karnej. Zeznania M. W. nie zasługują na wiarę, gdyż są sprzeczne z treścią zaprotokołowanych zeznań W. O. (k.6) i A. J. (k.10v-11). Porównanie treści tych protokołów wskazuje wyraźnie, że zeznania świadka A.

J. zostały skopiowane i nieznacznie zmienione, a ponadto zeznania W. O. zostały skopiowane z treści notatki urzędowej (k.1) i nieznacznie zmienione. Niewątpliwie bowiem spontaniczne protokołowanie zeznań świadków powinno polegać na zapisywaniu tego co aktualnie mówią. Pokrzywdzeni są policjantami, mają podobne doświadczenia i zapewne stałe wyrażenia językowe, ale nie mówią tymi samymi słowami, o czym świadczą protokoły przesłuchania ich na rozprawie (k.74,92v,84v-85). 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3.

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. P. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Policjanci są funkcjonariuszami publicznymi w rozumieniu art. 115 § 13 k.k., a podczas zdarzenia pełnili czynności służbowe. Oskarżony nie był zadowolony z przebiegu interwencji, w tym zwłaszcza zatrzymania prawa jazdy, kwestionował przekroczenie prędkości, nie chciał przyjąć do wiadomości, że funkcjonariusze Policji wykonywali swoje obowiązki służbowe, a zatrzymanie prawa jazdy było w tamtej sytuacji obligatoryjne.

Oskarżony powiedział do funkcjonariuszy Policji, że byli „kurwami, cwelami, frajerami jebanymi”. Są to wyrażenia wulgarne i obelżywe, mające na celu poniżyć osoby, wobec których te słowa były wypowiadane. Nie może zatem budzić wątpliwości, że oskarżony dopuścił się występku określonego w art. 226 § 1 k.k. 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. M.

I. I. Okoliczności obciążające: - działanie umyślne, z zamiarem znieważenia policjantów, - znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego, - karalność oskarżonego, w tym za podobny czyn (k.71). Okoliczność łagodząca: - powstrzymanie się od dokonywania kolejnych przestępstw przez oskarżonego w okresie ostatnich dwóch lat, jak wynika z karty karnej (k.71). 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. M.

II. II. Zaliczenie okresu zatrzymania kary na poczet kary jest obligatoryjne. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. Oskarżony ma stałe dochody (oświadczenie z k.

84) i nie ma nikogo na utrzymaniu. Może zatem uiścić koszty sądowe, bez narażenia się na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. 1.1Podpis