VIII U 4794/19 · Sąd powszechny

Sygn. akt VIII U 4794/19

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 1 października 2019 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł., odmówił C. C. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wprawdzie ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy, jednak nie spełnił pozostałych warunków koniecznych do przyznania świadczenia, a mianowicie jego łączny staż ubezpieczeniowy wynosi 21 lat 23 dni, zaś w ostatnim 10-leciu poprzedzającym datę złożenia wniosku udokumentował 3 lata 1 miesiąc 8 dni, a w okresie 10 lat od powstania niezdolności do pracy, wnioskodawca udokumentował 3 lata 3 miesiące 12 dni okresów ubezpieczenia. (decyzja w aktach ZUS) Wnioskodawca odwołał się od powyższej decyzji i podniósł, że rozpoczął pracę w krótkim czasie po ukończeniu szkoły zawodowej. Pracował w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w P., a potem w Gminnej Spółdzielni (...) w P.. (odwołanie k.

3) W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy przytoczył argumentację jak w zaskarżonej decyzji oraz wskazał, że swoją decyzję oparł o dokumenty dostarczone przez wnioskodawcę. (odpowiedź na odwołanie – k.

4) Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny C. C. urodził się (...). Łączny staż ubezpieczeniowy wnioskodawcy wynosi 21 lat 9 miesięcy 18 dni, w tym 18 lat 9 miesięcy 20 dni okresów składkowych i 2 lata 11 miesięcy 28 dni okresów nieskładkowych. Do okresu tego zaliczony jest okres pracy wnioskodawcy w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w P. od 1.03.1986 do 25.11.1986 roku. Wnioskodawca, mając mniej niż 18 lat pracował jako pomocnik w magazynie w GS w P.. Była to praca na tzw. rachunek, czyli wnioskodawca pracował określoną ilość godzin, za które dostawał wynagrodzenie.

W takim systemie wnioskodawca pracował około 1 roku. Z. M. był wiceprezesem GS i pamięta wnioskodawcę, bowiem wcześniej pracował tam jego tata. Pamięta, że wnioskodawca został sierotą i jego opiekun poprosił władze GS o zatrudnienie wnioskodawcy, aby miał z czego żyć. Pamięta, że wnioskodawca pracował na tzw. rachunek, czyli na umowę zlecenie. Miał płacone za przepracowane godziny. Dowód: zeznania świadków: L. C. k 60 i Z. M. k 60, dokumenty k 14-18, dokumentacja w aktach ZUS, pismo ZUS k 57

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Odwołanie wnioskodawcy nie jest zasadne. Zgodnie z treścią art. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1) jest niezdolny do pracy; 2)ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy (art. 57 ust. 2 ustawy).

Warunki wskazane w art. 57 w/w ustawy muszą być spełnione łącznie, by istniały podstawy do przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Zgodnie z art. 58 ust.1, warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego, w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2, uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej 5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat. Okres ten powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy; do tego dziesięcioletniego okresu nie wlicza się okresów pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej (ust.2).

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy, o którym mowa w art. 6, wynoszący co najmniej 25 lat dla kobiety i 30 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W niniejszej sprawie nie może być zastosowany art. 58 ust. 4 cytowanej ustawy, bowiem wnioskodawca nie legitymuje się 30 latami okresów składkowych ( ma ich 18 lat 9 miesięcy 20 dni). Sąd uwzględnił, przy wyliczaniu stażu ubezpieczeniowego, okres pracy wnioskodawcy w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w P. od 1.03.1986 do 25.11.1986 roku, ale nie wpłynęło to na prawo do świadczenia.

Nie może być natomiast zaliczony okres pracy w Gminnej Spółdzielni w P., bowiem brak jest jakichkolwiek dokumentów, potwierdzających to zatrudnienie. Nie wiadomo dokładnie od kiedy do kiedy wnioskodawca miał tam pracować. Ponadto z zeznań świadków wynikało, że była to praca na tzw. rachunek, czyli nie umowa o pracę i nie wiadomo, czy były odprowadzane składki. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie wnioskodawcy. O kosztach pełnomocnika z urzędu orzeczono w oparciu o § 15 ust.2 i § 4 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.

Zarządzenie: odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełn. ubezpieczonego – po ustaniu przeszkody związanej z sytuacją epidemiologiczną (zarządzenie Prezesa SO nr (...)).